II SA/Łd 242/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę na decyzję odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji środowiskowej, uznając, że organy prawidłowo ustaliły krąg stron i zastosowały tryb doręczenia przez obwieszczenie.
Skarga dotyczyła decyzji odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji środowiskowej, która z kolei odmawiała stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta Łowicza o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Głównym zarzutem skarżącego było rażące naruszenie prawa przez Burmistrza, polegające na błędnym przyznaniu przymiotu strony Gminie Miasto Łowicz i Zakładowi Usług Komunalnych, co skutkowało zastosowaniem fikcji doręczenia. Sąd uznał, że oba podmioty miały interes prawny do bycia stroną, a liczba stron przekraczała 20, co uzasadniało zastosowanie art. 49 k.p.a. Sąd oddalił skargę.
Sprawa dotyczyła skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach, która utrzymała w mocy własną decyzję odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta Łowicza. Decyzja Burmistrza stwierdzała brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie odcinka kanału. Skarżący zarzucał rażące naruszenie prawa przez Burmistrza, polegające na błędnym przyznaniu przymiotu strony Gminie Miasto Łowicz i Zakładowi Usług Komunalnych, co miało skutkować zastosowaniem fikcji doręczenia (art. 49 k.p.a.) mimo niespełnienia przesłanki liczby stron (ponad 20). Skarżący podnosił również kwestię sprzeczności w parametrach technicznych przedsięwzięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę. Sąd uznał, że Gmina Miasto Łowicz (jako właściciel nieruchomości) i Zakład Usług Komunalnych (posiadający trwały zarząd na nieruchomościach) miały interes prawny do bycia stronami postępowania. Stwierdził, że liczba stron przekraczała 20, co uzasadniało zastosowanie art. 49 k.p.a. w związku z art. 74 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku. Sąd odniósł się również do kwestii parametrów technicznych, uznając, że inwestor określa niezbędne parametry, a zmiana przepustowości nie stanowiła rażącego naruszenia prawa. Sąd podkreślił, że postępowanie o stwierdzenie nieważności ma na celu badanie kwalifikowanych wad decyzji, a nie pełną kontrolę merytoryczną.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (4)
Odpowiedź sądu
Nie, oba podmioty posiadały interes prawny do bycia stroną postępowania, wynikający z prawa własności (Gmina) lub trwałego zarządu (Zakład Usług Komunalnych) do nieruchomości objętych lub sąsiadujących z przedsięwzięciem.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że Gmina Miasto Łowicz jako właściciel nieruchomości oraz Zakład Usług Komunalnych w Ł. jako posiadający trwały zarząd na nieruchomościach, miały interes prawny do bycia stronami postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Interes ten wynikał z przepisów prawa materialnego (prawo własności, trwały zarząd) i był związany z potencjalnym oddziaływaniem planowanego przedsięwzięcia na te nieruchomości.
Przepisy (658)
Główne
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Oddalenie skargi.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
u.u.i.ś. art. 74 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Zastosowanie art. 49 k.p.a. w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, gdy liczba stron przekracza 20.
Pomocnicze
k.p.a. art. 49 § § 1-2
Kodeks postępowania administracyjnego
Doręczanie zawiadomień w formie publicznego obwieszczenia.
u.u.i.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa - Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
k.p.a. art. 28
Kodeks postępowania administracyjnego
Definicja strony postępowania.
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji.
k.p.a. art. 157 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Podstawa odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Naruszenie przepisów o właściwości jako podstawa stwierdzenia nieważności.
k.p.a. art. 145 § § 1 pkt 4
Kodeks postępowania administracyjnego
Podstawa wznowienia postępowania.
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kontroli sądu.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
k.p.a. art. 29
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Podmioty mogące być stronami postępowania.
k.p.a. art. 12
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada szybkości postępowania.
p.o.ś. art. 3 § pkt 41
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Definicja tytułu prawnego do nieruchomości.
p.p.s.a. art. 152 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki prawne nieprawomocnego wyroku.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji przez sąd.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki usuwania naruszenia prawa.
k.p.a. art. 16 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości decyzji administracyjnych.
k.p.a. art. 113 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sprostowanie oczywistej omyłki.
k.p.a. art. 25
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu.
k.p.a. art. 27a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Wyłączenie organu gminy (przepis uchylony).
Skład orzekający
Agata Sobieszek-Krzywicka
przewodniczący
Michał Zbrojewski
sprawozdawca
Tomasz Porczyński
członek
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Łd 242/25 - Wyrok WSA w Łodzi Data orzeczenia 2025-07-23 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-04-14 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Sędziowie Agata Sobieszek-Krzywicka /przewodniczący/ Michał Zbrojewski /sprawozdawca/ Tomasz Porczyński Symbol z opisem 6139 Inne o symbolu podstawowym 613 Hasła tematyczne Administracyjne postępowanie Środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2017 poz 1257 art. 28, art. 49, art. 156 § 1 pkt 2 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity Dz.U. 2016 poz 353 art. 74 ust. 3 Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko Dz.U. 2017 poz 519 art. 3 pkt 41 Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska Dz.U. 2024 poz 935 art. 151 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Dnia 23 lipca 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agata Sobieszek-Krzywicka Sędziowie Sędzia WSA Michał Zbrojewski (spr.) Asesor WSA Tomasz Porczyński Protokolant Asystent sędziego Tomasz Stańczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lipca 2025 roku sprawy ze skargi A. K., A. K.1, T. K. i Z. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach z dnia 2 listopada 2018 roku nr KO.4113.74.2018 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oddala skargę. ał Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z 2 listopada 2018 r. znak: KO.4113.74.2018 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Skierniewicach działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.), powoływanej dalej jako: "k.p.a." po ponownym rozpatrzeniu sprawy utrzymało w mocy własną decyzję z 19 września 2018 r. znak: KO.4113.56.2018 wydaną na podstawie art. 157 § 1, art. 158 § 1 w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji wydanej przez Burmistrza Miasta Łowicza z 26 czerwca 2017 r., nr 4/2017, znak: SK.6220.1.2017.MK3 stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia polegającego na budowie odcinka kanału [...] na terenie Z. Sp. z o.o. sp. k. w nowym śladzie, z zasypaniem starego odcinka wraz z budową nowych wylotów wód deszczowych (w zamian za istniejące na starej trasie kanału) oraz budową nowego fragmentu kanalizacji deszczowej miejskiej i wylotu do kanału [...] (w zamian za istniejący prowadzący do starego przebiegu kanału) w Ł., w obrębie ewidencyjnym K., na działkach oznaczonych nr ewid. [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] oraz określającej warunki i wymagania ustawowe, sprostowanej postanowieniem tego organu z 12 marca 2018 r. Z akt sprawy wynika, że wnioskiem z 17 lipca 2018 r. M.K. wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach o stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez Burmistrza Miasta Łowicza z 26 czerwca 2017 r., nr 4/2017, znak: SK.6220.1.2017.MK3 stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia polegającego na budowie odcinka kanału [...] na terenie Z. Sp. z o.o. sp. k. w nowym śladzie, z zasypaniem starego odcinka wraz z budową nowych wylotów wód deszczowych (w zamian za istniejące na starej trasie kanału) oraz budową nowego fragmentu kanalizacji deszczowej miejskiej i wylotu do kanału [...] (w zamian za istniejący prowadzący do starego przebiegu kanału) w Ł., w obrębie ewidencyjnym K., na działkach oznaczonych nr ewid. [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] oraz określającej warunki i wymagania ustawowe, sprostowanej postanowieniem tego organu z 12 marca 2018 r. W jego ocenie przyczynę stwierdzenia nieważności decyzji stanowi oczywiście błędne uznanie przez organ, że liczba stron w postępowaniu przekracza 20, a w konsekwencji zastosowanie art. 49 k.p.a. w zw. z art. 74 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 353 ze zm.), powoływanej dalej jako: "u.u.i.ś.", co stanowi rażące naruszenie prawa. W jego ocenie organ błędnie uznał za strony postępowania pełnomocnika wnioskującego o decyzję środowiskową, jednostkę samorządu terytorialnego, przed którą toczyło się postępowanie administracyjne, tj. Gminę Miasto Łowicz oraz jednostkę budżetową Miasta Łowicz, tj. Zakład Usług Komunalnych. Nadto zarzucił, że organ jako oddzielne strony uznał małżeństwa, które są właścicielami do niepodzielnej ręki nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia. Podkreślił też, że organ nie zapewnił w sposób prawidłowy możliwości udziału stron w postępowaniu. Przywołaną na wstępie decyzją z 19 września 2018 r. znak: KO.4113.56.2018 organ odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta Łowicza z 26 czerwca 2017 r., nr 4/2017, znak: SK.6220.1.2017.MK3 stwierdzając, że kwestionowana decyzja środowiskowa nie narusza wskazanych we wniosku o stwierdzenie nieważności prawa w sposób oczywisty, a tym bardziej w sposób rażący. Z kolei zarzut niezapewnienia w sposób prawidłowy przez organ możliwości udziału stron w postępowaniu, może stanowić podstawę jedynie do żądania wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., a nie stwierdzenia nieważności decyzji. Z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy wystąpił M.K. wnosząc o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza Miasta Łowicza. Zarzucił naruszenie art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez błędną wykładnię, że Burmistrz Łowicza zawiadamiając strony o decyzjach i innych czynnościach przez obwieszczenie nie naruszył art. 49 k.p.a. w zw. z art. 74 ust. 3 u.u.i.ś. w sposób oczywisty i rażący, mimo że w toku postępowania stron było nie więcej niż 20. Dodał, że organ prowadzący postępowanie nie może występować w toku postępowania administracyjnego w dwojakiej funkcji tj. zarówno jako organ, jak i strona tego postępowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sieradzu po rozpoznaniu powyższego odwołania utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Przywołując treść art. 16 § 1, art. 28, art. 156 § 1 k.p.a. Kolegium wskazało, że kwestią sporną jest liczba stron postępowania zakończonego decyzją Burmistrza Miasta Łowicza z 26 czerwca 2017 r., nr 4/2017, znak: SK.6220.1.2017.MK3 stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Burmistrz Miasta Łowicza ustalił 23 strony postępowania, a tym samym doręczenie decyzji nastąpiło w trybie art. 49 k.p.a. w związku z art. 74 ust. 3 u.u.i.ś., zaś w ocenie skarżącego liczba stron wynosiła 20, a więc powyższego trybu nie można było stosować. W jego ocenie Gmina Miasto Łowicz i Zakład Usług Komunalnych nie mogą być uznane za strony postępowania. Kolegium wyjaśniło, że zgodnie z art. 28 k.p.a. stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Interes prawny musi wynikać z przepisu prawa materialnego, procesowego lub ustrojowego. Musi to być taki przepis, z którego dla danego podmiotu wynikają prawa lub obowiązki pozostające w związku z konkretnym rozstrzygnięciem. Innymi słowy, interes prawny będzie posiadał taki podmiot, któremu obowiązujące przepisy przyznają określone uprawnienia lub nakładają na podmiot wymierne obowiązki. Przepisy u.u.i.ś. obowiązujące w dacie wydania skarżonej decyzji nie określały jakim podmiotom przysługuje status strony postępowania. Z orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że w przypadku wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach istnienie interesu prawnego jest związane z występowaniem uciążliwości na nieruchomościach położonych na obszarze (lub w sąsiedztwie) planowanego przedsięwzięcia. Przymiot strony w takim postępowaniu będą mogły posiadać podmioty mające tytuł prawny do takiej nieruchomości. Konstrukcja tak rozumianego interesu prawnego opiera się na normach prawa cywilnego dotyczących przede wszystkim ochrony prawa własności. Realizacja przedsięwzięcia, jeśli wpływa na wykonywanie prawa własności, może uzasadniać przymiot strony w postępowaniu. Interes taki będzie miał każdy podmiot, którego dotyczy postępowanie, lub gdy rozstrzygnięcie w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań może godzić w jego prawem chronione interesy poprzez ograniczenie lub uniemożliwienie korzystania z przysługujących mu praw. Przymiot strony w sprawach z zakresu ustalania uwarunkowań środowiskowych dla danej inwestycji mają podmioty posiadające tytuł prawny do nieruchomości położonych w bezpośrednim sąsiedztwie zamierzonego przedsięwzięcia, a oprócz tego inne podmioty, jeżeli ich nieruchomości mieszczą się w zasięgu ewentualnego jego oddziaływania. Decydującym dla zaliczenia określonego podmiotu do kręgu stron postępowania w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań jest ustalenie zasięgu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia, przez co należy rozumieć jego wpływ na środowisko przyrodnicze oraz na nieruchomości sąsiednie Pojęcie tytuł prawny do nieruchomości zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 41 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 519 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.o.ś" zgodnie z którym przez tytuł prawny rozumie się prawo własności, użytkowanie wieczyste, trwały zarząd, ograniczone prawo rzeczowe albo stosunek zobowiązaniowy. Gmina Miasto Łowicz została uznana za stronę postępowania, ponieważ jest ona zarówno właścicielem części działek obejmujących planowaną inwestycję, jak również części działek przylegających do planowanego przedsięwzięcia. Podmiot mógł być zatem uznany za stronę postępowania, ale bez możliwości korzystania ze środków prawnych przez jej reprezentanta – Burmistrza Miasta Łowicza. Ponadto interes prawny Gminy w omawianym postępowaniu wynikał z przepisów prawa, jak też z faktu, że Gmina wykonywała władztwo nad mieniem komunalnym. Odnosząc się do zarzutu, że Burmistrz Miasta Łowicza w postępowaniu nie może być zarówno organem prowadzącym postępowanie, jak i jego stroną, Kolegium stwierdziło, że gmina posiada szczególną pozycję ustrojowo-prawną jako jednostka samorządu terytorialnego. Jest z jednej strony nosicielem imperium (władztwa administracyjnego), z drugiej zaś podmiotem dominium (własności). Te dwie role gminy są rozdzielne. Czym innym jest uprawnienie, a zarazem obowiązek rozstrzygania spraw indywidualnych w zakresie i na zasadach prawem określonych i w ślad za tym do korzystania z władztwa administracyjnego, a czym innym wykonywanie uprawnień właścicielskich w stosunku do majątku komunalnego. Oznacza to, że wójt (burmistrz, prezydent miasta) może wystąpić w charakterze nosiciela imperium w stosunku do własnej gminy. Wówczas wykonuje on funkcję organu administracji publicznej i dopiero ta sytuacja rodzi ograniczenia, ale tylko w zakresie uprawnień procesowych gminy. W konsekwencji pomimo, że Gmina Miasto Łowicz była stroną postępowania, brak było podstaw do wyłączenia organu, Burmistrza Miasta Łowicza, więc brak jest podstaw do twierdzenia, że Gmina Miasto Łowicz nie mogła być stroną postępowania w postępowaniu. Odnosząc się do Zakładu Usług Komunalnych w Ł., Kolegium wyjaśniło, że zgodnie z art. 29 k.p.a. stronami mogą być osoby fizyczne i osoby prawne, a gdy chodzi o państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne i organizacje społeczne - również jednostki nieposiadające osobowości prawnej. Zakład Usług Komunalnych w Ł. jest jednostką wyodrębnioną organizacyjne od Gminy Miasta Łowicza, jest też samorządowym zakładem budżetowym. Ponadto Zakład ma ustanowiony trwały zarząd na działkach, które obejmowały planowaną inwestycję, jak też część działek, które przylegały do planowanego przedsięwzięcia. Stroną postępowania w sprawie wydania decyzji środowiskowej jest w szczególności podmiot mający tytuł prawny do nieruchomości położonych w bezpośrednim sąsiedztwie zamierzonego przedsięwzięcia, a tytułem prawym jest m.in. trwały zarząd. Odnosząc się do zarzutu uznania jako oddzielne strony małżeństwa będącego właścicielami nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia, Kolegium podzieliło stanowisko wyrażone w decyzji Kolegium działającego jako organ I instancji, w którym stwierdzono, że zgodnie z art. 29 k.p.a. stronami postępowania administracyjnego mogą być osoby fizyczne, a nie małżeństwa. Jednocześnie Kolegium dodało, że dodaje w przypadku ustanowienia pełnomocnika korespondencję doręcza się pełnomocnikowi. Z kolei organ I instancji błędnie omawianą decyzję doręczył zarówno wnioskodawcy o wydanie decyzji środowiskowej oraz jemu pełnomocnikowi. Uchybienie to nie skutkuje jednak tym, że liczba stron postępowania wnosić będzie 20 lub mniej. Odnosząc się zaś do podstawy wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji, tj. art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., organ wyjaśnił, że o rażącym naruszeniu prawa w rozumieniu tego przepisu decydują łącznie trzy przesłanki: oczywistość naruszenia prawa, charakter przepisu, który został naruszony oraz racje ekonomiczne lub gospodarcze - skutki, które wywołuje decyzja. Ani oczywistość naruszenia przepisu, ani jego charakter nie są wystarczające do uznania, że miało miejsce rażące naruszenie prawa. Obok oczywistego naruszenia prawa i charakteru przepisu, który został naruszony, jako kryterium rażącego naruszenia prawa winny być traktowane społeczno-gospodarcze skutki wywołane wadliwą decyzją. W ocenie Kolegium art. 49 k.p.a. i art. 74 ust. 3 u.u.i.ś. nie zostały naruszony w sposób rażący, a tym samym brak jest podstaw do stwierdzenia nieważności kwestionowanej decyzji. W ocenie Kolegium nie zaszły także inne przesłanki określone w art. 156 § 1 k.p.a., których zaistnienie stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji. Odnosząc się zaś do zarzutów podniesionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, tj. naruszenia art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a., Kolegium wskazało, że naruszenie przepisów o właściwości, o dotyczy innych sytuacji, niż wyłączenie pracownika bądź organu od rozpoznawania sprawy i łączy się z właściwością miejscową i rzeczową danego organu. Przywołując treść art. 20, art. 21 § 1 pkt 1 oraz art. 75 ust. 1 pkt 4 k.p.a. Kolegium wyjaśniło, że inwestycja planowana była na działkach obr. ewid. K., Miasto Ł., co oznacza, że omawiana decyzja została wydana przez organ właściwy, zgodnie z właściwością miejscową i rzeczową. W ocenie Kolegium Burmistrz Miasta Łowicza wydając decyzję z 26 czerwca 2017 r nie wydał jej z rażącym naruszeniem prawa. Nie wystąpiły także inne okoliczności skutkujące koniecznością stwierdzenia nieważności tej decyzji. Po ustaleniu, że liczba stron postępowania przekracza 20, zawiadomił strony postępowania poprzez obwieszczenie umieszczone na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu Miejskiego w Ł., na tablicy ogłoszeń w siedzibie Urzędu Miejskiego w Ł. oraz poprzez zawieszenie w sposób zwyczajowo przyjęty w miejscu planowanego przedsięwzięcia. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi M.K. zaskarżył w całości decyzję organu II instancji zarzucając naruszenie: 1. art. 156 § 1 pkt 2 w zw. z art. 28 k.p.a. poprzez niezastosowanie trybu stwierdzenia nieważności decyzji, pomimo rażącego naruszenia prawa przez Burmistrza Miasta Łowicza w decyzji z 26 czerwca 2017 r., polegającego na przyznaniu przymiotu strony Gminie Miasto Łowicz, która nie posiadała legitymacji procesowej w sprawie z uwagi na prowadzenie postępowania przez organ władzy wykonawczej tego podmiotu – Burmistrza Miasta Łowicza; 2. art. 156 § 1 pkt 2 w zw. z art. 28 k.p.a. poprzez niezastosowanie trybu stwierdzenia nieważności decyzji, pomimo rażącego naruszenia prawa przez Burmistrza Miasta Łowicza w decyzji z 26 czerwca 2017 r. polegającego na przyznaniu przymiotu strony Zakładowi Usług Komunalnych w Ł., który nie posiadał legitymacji procesowej w sprawie z uwagi na prowadzenie postępowania przez organ nadzorujący powyższy samorządowy zakład budżetowy – Burmistrza Miasta Łowicza; 3. art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 74 ust. 3 pkt 1 u.u.i.ś. w zw. z art. 49 § 1 k.p.a. poprzez niezastosowanie trybu stwierdzenia nieważności decyzji, pomimo rażącego naruszenia prawa przez Burmistrza Miasta Łowicza w toku prowadzonego postępowania, zakończonego wydaniem decyzji 26 czerwca 2017 r, polegającego na zastosowaniu trybu fikcji doręczenia z art. 49 k.p.a., pomimo niespełnienia przesłanki do zastosowania tego instrumentu z art. 74 ust. 3 pkt 1 u.u.i.ś., gdyż liczba stron postępowania nie przekraczała 20; 4. art. 156 § 1 pkt 2 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a., poprzez niezastosowanie trybu stwierdzenia nieważności decyzji, pomimo rażącego naruszenia prawa przez Burmistrza Miasta Łowicza w decyzji z 26 czerwca 2017 r., polegającego na nierozpatrzeniu całokształtu materiału dowodowego sprawy, gdyż organ nie odniósł się do istotnej okoliczności faktycznej podanej w aneksie wnioskodawcy do karty informacyjnej z 28 marca 2017 r. - podanie zamiast przepustowości kanału Q max=15,8 m3/s, przepustowość Q max=20,9 m3/s, a także brak zmian pozostałych parametrów kanału "[...]" pomimo zmiany jego przepustowości, co stanowi o sprzeczności w materiale dowodowym postępowania, która powinna zostać wyjaśniona. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, zobowiązanie organu do wydania w określonym terminie decyzji o uchyleniu decyzji organu I instancji i wydanie decyzji o stwierdzeniu nieważności decyzji Burmistrza Miasta Łowicza z 26 czerwca 2017 r, nr 4/2017, znak: SK.6220.1.2017.MK3 oraz zwrot kosztów postępowania wg norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że niezasadnym jest sytuacja, w której organ samorządu terytorialnego, Burmistrz Miasta Łowicza, w postępowaniu prowadzonym w ramach swoich kompetencji, może być zarówno organem prowadzącym sprawę, jak i działać w imieniu strony. Nie może być tak, że jednostka samorządu terytorialnego wydaje decyzję w stosunku do osoby prawnej, którą reprezentuje i której interes prawny jest zobowiązana zachować. Prowadząc postępowania organ administracji publicznej posiada władztwo nad sposobem prowadzenia postępowania i treścią rozstrzygnięcia. Jest gospodarzem procesu. Przyjąwszy więc, że osoba prawna, którą reprezentuje jest również stroną postępowania, można założyć, że rozpatrując sprawę będzie kierować się interesem prawnym tej osoby prawnej, zatem Burmistrz Miasta Łowicza kierować się będzie interesem prawnym Gminy Miasto Łowicz. W konsekwencji organ władzy wykonawczej gminy, korzystając z władztwa publicznego (prowadząc postępowanie), nie może jednocześnie reprezentować interesu jednostki samorządu terytorialnego, gdyż takowa jednostka pozbawiona jest legitymacji procesowej w takim postępowaniu, a tym samym nie posiada przymiotu strony. Interes prawny jednostki samorządu terytorialnego w zakresie jej dominium, reprezentowany jest natomiast w postaci konstytucyjnego obowiązku przestrzegania przez organy samorządu terytorialnego w toku podejmowania jakichkolwiek działań zachowania dobra wspólnego, w którym to pojęciu zawiera się również interes prawny jednostki jako właściciela. Skarżący nie neguje faktu, że Gmina Miasto Łowicz była właścicielem nieruchomości, na które może wpływać przedsięwzięcie, z uwagi jednak na to, że to organ władzy wykonawczej Gminy Miasto Łowicz prowadził postępowanie, to sama Gmina nie posiadała w toku sprawy legitymacji procesowej, a tym samym przymiotu strony. Uznanie przez Burmistrza Miasta Łowicza, że gmina, którą reprezentuje jest stroną tego postępowania, stoi w oczywistej sprzeczności z treścią art. 28 k.p.a., co powinno zostać uznane za rażące naruszenie prawa, mając na uwadze konsekwencje powyższego w zakresie trybu doręczenia w toku postępowania. Następnie skarżący stwierdził, że Zakład Usług Komunalnych w Ł. jest nadzorowany przez Burmistrza Miasta Łowicza. Organ ten jest uprawniony do zatrudniania i zwalniania dyrektora jednostki, co wynika to z § 3 ust. 2 i § 9 ust. 3 statutu Zakładu Usług Komunalnych w Ł., stanowiącego załącznik do Uchwały nr [...] Rady Miejskiej w Ł. z dnia 28 grudnia 2010 r. Zatem organ wykonawczy Zakładu pozostaje pod nadzorem organu, który wydał decyzję, co powoduje iluzoryczność skorzystania z uprawnień procesowych strony przez Zakład Usług Komunalnych w Ł. Jednostka stanowi quasi-pełnomocnika Burmistrza Miasta Łowicza, a w konsekwencji za nieposiadającego statusu strony, gdyż reprezentuje identyczny interes prawny w postaci nienaruszalności prawa własności Gminy Miasto Łowicz. Zakład Usług Komunalnych w Ł. reprezentuje ten sam interes prawny, za którego ochronę odpowiada Burmistrz Miasta Łowicza w ramach obowiązku zachowania dobra wspólnego samorządowej wspólnoty, którą reprezentuje. Możliwość korzystania z uprawnień procesowych przez organ wykonawczy Zakładu ogranicza całkowita zależność od organu nadzorującego, wymienionego powyżej. Przymiot strony powinna posiadać jedynie jednostka, której interesy nie są zbieżne z interesami podmiotu wydającego decyzję. Uznanie przez Burmistrza Miasta Łowicza Zakładu Usług Komunalnych w Ł. za stronę przedmiotowego postępowania, zasługuje na miano rażącego naruszenia prawa, mając na uwadze konsekwencje powyższego w zakresie trybu doręczenia w toku postępowania. W ocenie skarżącego Gmina Miasto Łowicz i Zakład Usług Komunalnych w Ł. nie posiadały przymiotu strony w toku postępowania administracyjnego, a w konsekwencji Burmistrz Miasta Łowicza, mimo niespełnienia wyraźnej przesłanki uczestnictwa w sprawie ponad 20 podmiotów o statusie strony, zastosował fikcję doręczenia z art. 49 k.p.a. na mocy art. 74 ust. 3 pkt 1 u.u.i.ś. W ocenie skarżącego jest to o tyle istotne, że w trakcie postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na realizację planowanego przedsięwzięcia prowadzonej przez Starostę Łowickiego strony były informowane o decyzjach i innych czynnościach procesowych podejmowanych przez organ administracji publicznej w trybie art. 39 k.p.a. biorąc czynny udział w toku ww. postępowania. Zatem w dwóch postępowaniach administracyjnych dotyczących tego samego stanu faktycznego, gdzie interes prawny posiadały te same podmiotu zastosowana dwa różne tryby doręczania korespondencji. W ocenie skarżącego Burmistrz Miasta Łowicza "wykreował strony" postępowania celem zakończenia sprawy bez kontroli instancyjnej. Z uwagi na brak wiedzy o etapach postępowania administracyjnego, a w szczególności wydania rozstrzygnięcia z 26 czerwca 2017 r., strony tego procesu, w tym skarżący, nie skorzystały ze swoich uprawnień w terminie ustawowym Następnie skarżący stwierdził, że we wniosku Z. Sp. z o. o. sp. k. podała przepustowość projektowanego odcinka rzeczki [...] Q max=15,8 m3/s. Następnie w aneksie z 28 marca 2017 r. do karty informacyjnej przedsięwzięcia podał przepustowość Q max=20,9 m3/s. Wartość Q max=15,8 m3/s podana została również w opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Łodzi z 26 maja 2017 r. Opinia z 1 lutego 2017 r. Państwowego Inspektora Sanitarnego w Ł. oparta została również na powyższej mniejszej wartości, a następnie nie została ponownie zweryfikowana, gdyż organ prowadzący sprawę w piśmie z 24 kwietnia 2017 r. poinformował wskazany wyżej organ opiniujący, że zmianie uległy jedynie nazwy planowanego przedsięwzięcia. Burmistrz powoływał się również na mniejszą z powyższych wartości w postanowieniu z 5 czerwca 2017 r. oraz w decyzji podlegającej kontroli w trybie stwierdzenia nieważności postępowania. Zmiana wartości na wyższą w decyzji została dokonana poprzez sprostowanie omyłki, na wniosek Z. Sp. z o. o. sp. k., postanowieniem z 12 marca 2018 r. Zdaniem skarżącego w sposób rażąco naruszający przepis art. 113 § 1 k.p.a., co stanowi przedmiot skargi na powyższe postanowienie w odrębnej sprawie. Ponadto Inwestor nie sprostował pozostałych parametrów projektowanego odcinka kanału [...] w karcie informacyjnej, takich jak głębokość 1,5 m, szerokość dna: 2 m, nachylenia skarb: 1:2, czy spadku podłużnego 1,6%Q. Skoro z charakterystyki przedsięwzięcia wynika, że średnia głębokość koryta "[...]" nie ulegnie zmianie i będzie wynosić 1,5 m, to maksymalna przepustowość kanału przy dotychczasowych parametrach, podawanych przez Inwestora w karcie informacyjnej wynosi ok 12 m3/s. Skoro jednak Inwestor chce uzyskać przepustowość 20,8 m3/s, to może to uzyskać poprzez zmianę pozostałych parametrów, które nie zostały zmienione postanowieniem, co ewidentnie świadczy o rażącej wewnętrznej sprzeczności karty charakterystyki. Burmistrz Miasta Łowicza nie wykluczył sprzeczności w zebranej dokumentacji w zakresie istotnej dla rozstrzygnięcia okoliczności faktycznej (przepustowość nowoutworzonego kanału). W ocenie skarżącego wartość podana w aneksie została pominięta w toku postępowania zarówno przez organ prowadzący postępowania jak i przez organy opiniujące. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Skierniewicach wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do kwestii parametrów inwestycji, organ stwierdził, że Inwestor zobowiązany jest do realizacji inwestycji zgodnie z założeniami zawartymi w karcie informacyjnej przedsięwzięcia. To od inwestora zależało, jakie parametry są niezbędne do budowy omawianego kanału. Jednocześnie wyjaśnił, że zgodnie z art. 379 ust. 1 p.o.ś. marszałek województwa, starosta oraz wójt, burmistrz lub prezydent miasta sprawują kontrolę przestrzegania i stosowania przepisów o ochronie środowiska w zakresie objętym właściwością tych organów. Z uwagi na śmierć uczestników postępowania Z.N. i H.K., a także skarżącego M.K. postępowanie sądowe zostało zawieszone, a następnie podjęte z udziałem następców prawnych: R.N. – następcy prawnego Z.N., D. Ś. i Ł.K. – następców prawnych H.K. oraz A.K., A. K., Z.T. i T.K. – następców prawnych zmarłego skarżącego M.K. Wyrokiem z 13 marca 2020 r., sygn. akt II SA/Łd 35/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi po rozpoznaniu sprawy ze skargi A.K., A.K., Z.T. i T.K., uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach z 2 listopada 2018 r., nr KO.4113.74.2018 oraz poprzedzającą ją decyzję SKO z 19 września 2018 r., nr KO.4113.56.2018 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a także zasądził od Kolegium na rzecz skarżących solidarnie kwotę 200 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Sąd I instancji zauważył, że dokonując analizy decyzji Burmistrza Miasta Łowicza z 26 czerwca 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Skierniewicach doszło do przekonania, że decyzja ta nie jest dotknięta żadną z wad, o których mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Wskazano, że Kolegium poddało badaniu decyzję Burmistrza Miasta Łowicza z 26 czerwca 2017 r. sprostowaną postanowieniem tegoż organu z 12 marca 2018 r. Tymczasem wyrokiem z 13 marca 20120 r., II SA/Łd 36/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach z 2 listopada 2018 r. oraz poprzedzające je postanowienie z 19 września 2018 r. o odmowie stwierdzenia nieważności postanowienia Burmistrza Miasta Łowicza z 12 marca 2018 r. o sprostowaniu oczywistej omyłki, wskazując, że w ocenie sądu nie mamy do czynienia z oczywistą omyłką podlegającą rektyfikacji w trybie art. 113 § 1 k.p.a. W ocenie WSA, wyeliminowanie z obrotu prawnego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach z 2 listopada 2018 r. oraz poprzedzającego je postanowienia z 19 września 2018 r. o odmowie stwierdzenia nieważności postanowienia Burmistrza Miasta Łowicza z 12 marca 2018 r. o sprostowaniu oczywistej omyłki pociągnęło za sobą skutek w postaci konieczności uchylenia również zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Kolegium z 19 września 2018 r. Powyższe skutkuje tym, że w przypadku stwierdzenia nieważności postanowienia z 12 marca 2018 r. o sprostowaniu oczywistej omyłki badaniu w aspekcie przesłanek nieważności powinna podlegać decyzja Burmistrza Miasta Łowicza z 26 czerwca 2017 r. w brzmieniu nieuwzględniającym w/w postanowienia. Sąd I instancji wskazał, że w ponownie prowadzonym postępowaniu wyjaśnienia wymaga przede wszystkim, co było przedmiotem procedowania przez Burmistrza Miasta Łowicza oraz organy opiniujące – przedsięwzięcie o parametrach wynikających z pierwotnie złożonej karty informacyjnej czy też o parametrach wynikających z później przedstawionego aneksu do karty informacyjnej. Z. sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w Ł. wniosła skargę kasacyjną na ww. wyrok zarzucając błędne uwzględnienie skargi i uznanie, że nieprawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 13 marca 2020 r., zapadły w innej sprawie administracyjnej o sygn. akt II SA/Łd 36/19 w zakresie uchylenia postanowień wywołuje natychmiastowy skutek prawny w postaci wyeliminowania tychże postanowień z obrotu prawnego, podczas gdy z brzmienia art. 152 § 1 p.p.s.a. wynika, że w razie uwzględnienia skargi na akt lub czynność, nie wywołują one skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej, co w konsekwencji oznacza, że Sąd I instancji wydając zaskarżony wyrok nie był uprawniony do uzależnienia jego rozstrzygnięcia od rozstrzygnięcia postępowania toczącego się pod sygn. akt II SA/Łd 36/19 z uwagi na to, że wyrok ten nie był prawomocny. Wyrokiem z 8 kwietnia 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi oraz odstąpił od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości. NSA stwierdził, że zgodnie z treścią art. 152 p.p.s.a. nieprawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 13 marca 2020 r. w przedmiocie uchylenia postanowienia o odmowie stwierdzenia nieważności postanowienia w sprawie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej nie skutkował automatycznym brakiem wywołania skutków prawnych związanych z uchyleniem zaskarżonego i poprzedzającego go postanowienia. Przy czym postanowienie będące przedmiotem rozpoznania w sprawie prowadzonej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi o sygn. akt II SA/Łd 36/19 dotyczyło postanowienia SKO w Skierniewicach w sprawie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia dotyczącego sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej. Wyeliminowanie nieprawomocnym wyrokiem tego rodzaju postanowienia nie skutkuje automatycznym wyeliminowaniem postanowienia w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej zawartej w decyzji. Sąd I instancji nie dość, że w sposób wadliwy wyłożył treść art. 152 p.p.s.a., to jeszcze zastosowanie tego przepisu odniósł do postanowienia, które w wyniku wydania wyroku z 13 marca 2020 r. nie zostało wyeliminowane z obiegu prawnego. Uchylenie postanowień o odmowie stwierdzenia nieważności postanowienia w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej nie stanowi jeszcze wyeliminowania z obiegu prawnego postanowienia o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej. Dopiero ostateczne stwierdzenie nieważności postanowienia o stwierdzeniu nieważności postanowienia w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej skutkować będzie, jak stwierdził to Sąd I instancji, koniecznością zbadania zaistnienia przesłanek nieważnościowych wobec decyzji w innym brzmieniu niż uczynił to organ. Przy czym zasadnie dopiero stwierdzenie nieważności postanowienia z 12 marca 2018 r. o sprostowaniu oczywistej omyłki skutkować będzie koniecznością badania przesłanek nieważności decyzji Burmistrza Miasta Łowicza z 26 czerwca 2017 r., w brzmieniu nieuwzględniającym postanowienia w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej. Niezasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny nakazał prowadzenie postępowania wyjaśniającego w przedmiocie ustalenia co było przedmiotem procedowania przez Burmistrza Miasta Łowicza oraz organy opiniujące w zakresie parametrów przedsięwzięcia. Okoliczność ta wynikać będzie z treści decyzji, a ponadto w postępowaniu nieważnościom co do zasady nie prowadzi się postępowania dowodowego, lecz ocenia na podstawie materiału sprawy czy zostały spełnione przesłanki z art. 156 § 1 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst. jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz procesowego normującymi podstawowe zasady postępowania administracyjnego. Sąd rozpoznający sprawę nie może zmienić zaskarżonej decyzji, a jedynie uwzględniając skargę może uchylić ją, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem, a może to uczynić, stosownie do unormowania zawartego w art. 145 § 1 p.p.s.a., jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 p.p.s.a., skarga zgodnie z art. 151 p.p.s.a. podlega oddaleniu. Wedle przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Przedmiotem kontroli sądu w zakreślonych wyżej granicach jest legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach, które decyzją z 2 listopada 2018 r. znak: KO.4113.74.2018 utrzymało w mocy własną decyzję z 19 września 2018 r., znak: KO.4113.56.2018 odmawiającą stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Burmistrza Miasta Łowicza z 26 czerwca 2017 r., nr 4/2017, znak: SK.6220.1.2017.MK3 stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia polegającego na budowie odcinka kanału [...] na terenie Z. Sp. z o.o. sp. k. w nowym śladzie, z zasypaniem starego odcinka wraz z budową nowych wylotów wód deszczowych (w zamian za istniejące na starej trasie kanału) oraz budową nowego fragmentu kanalizacji deszczowej miejskiej i wylotu do kanału [...] (w zamian za istniejący prowadzący do starego przebiegu kanału) w Ł., w obrębie ewidencyjnym K., na działkach oznaczonych nr ewid. [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] oraz określającej warunki i wymagania ustawowe, sprostowanej postanowieniem tego organu z 12 marca 2018 r. Istota sporu wyrażona sformułowanymi w skardze zarzutami sprowadza się do tego czy w tej sprawie ww. decyzja Burmistrza Miasta Łowicza z 26 czerwca 2017 r. dotknięta jest wadą kwalifikowaną, tj. rażącym naruszeniem prawa. W ocenie organu decyzja będąca przedmiotem postępowania o stwierdzenie nieważności nie narusza prawa w sposób oczywisty, a tym bardziej w sposób rażący i uzasadniający wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Z kolei zdaniem skarżących decyzja Burmistrza Miasta Łowicza narusza prawo w taki sposób, bowiem w jej toku przyznano przymiot strony Gminie Miasto Łowicz, która nie posiadała legitymacji procesowej w sprawie z uwagi na prowadzenie postępowania przez organ władzy wykonawczej tego podmiotu – Burmistrza Miasta Łowicza oraz Zakładowi Usług Komunalnych w Ł., który nie posiadał legitymacji procesowej w sprawie z uwagi na prowadzenie postępowania przez organ nadzorujący powyższy samorządowy zakład budżetowy – Burmistrza Miasta Łowicza, a w konsekwencji zastosowano tryb fikcji doręczenia z art. 49 k.p.a., pomimo niespełnienia przesłanki do zastosowania tego instrumentu z art. 74 ust. 3 pkt 1 u.u.i.ś., gdyż liczba stron postępowania nie przekraczała 20. Ponadto skarżący zwrócili uwagę na brak zmian pozostałych parametrów kanału "[...]" pomimo zmiany jego przepustowości, co stanowi w ich ocenie o sprzeczności w materiale dowodowym. Wobec tak zarysowanego przedmiotu sporu w pierwszej kolejności godzi się wyjaśnić, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej stanowi wyjątek od wyrażonej w art. 16 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.), powoływanej dalej jako: "k.p.a." zasady trwałości decyzji administracyjnych, niedopuszczalne jest zatem dokonywanie rozszerzającej interpretacji przesłanek nieważnościowych. Istotą postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest więc jedynie ustalenie, czy dana decyzja dotknięta jest jedną z wad kwalifikowanych wymienionych w tym przepisie. Nie może być ono natomiast wykorzystywane do pełnej merytorycznej kontroli decyzji wydanej w postępowaniu zwykłym. Postępowanie to nie jest bowiem "trzecią" instancją. Kompetencje organu administracji publicznej są zawężone wyłącznie do oceny zaistnienia kwalifikowanych wad decyzji, a wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji dopuszczalne jest jedynie w przypadkach wskazanych w art. 156 § 1 k.p.a., rozumianych wąsko i ściśle. W rozpoznawanej sprawie analizowaną przesłanką nieważności było rażące naruszenie prawa, do którego odwołuje się art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Wskazać zatem należy, że stanowiąca podstawę przeprowadzenia w tej sprawie postępowania nieważnościowego określona w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. przesłanka rażącego naruszenie prawa zachodzi wówczas, gdy istnieje oczywista sprzeczność pomiędzy treścią przepisu a rozstrzygnięciem objętym decyzją (por. wyroki NSA: z 24 listopada 2003 r., sygn. akt III SA 845/02; z 13 maja 2003 r., sygn. akt III SA 2395/01, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej jako: "CBOSA"). Jako "rażące" kwalifikowane są nie tylko naruszenia przepisów prawa materialnego, lecz także przepisów kompetencyjnych, jak również przepisów procesowych, co oznacza wyjście poza ramy wąsko rozumianego stosunku materialnoprawnego nawiązywanego na podstawie decyzji administracyjnej, ale zawsze podważa to byt prawny decyzji jako ciężko wadliwego aktu rozstrzygającego władczo i jednostronnie o prawach lub obowiązkach jednostki. Ta kwalifikowana wadliwość zachodzi zatem w przypadku, gdy czynności zmierzające do wydania decyzji administracyjnej oraz treść załatwienia sprawy w niej wyrażona stanowią zaprzeczenie stanu prawnego sprawy w całości lub części. Sprowadza się to do nadania decyzji treści, która jest "ponad prawem", tzn. nie można jej wyinterpretować z żadnej normy prawnej. O rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy decyzja została wydana wbrew nakazowi lub zakazowi ustanowionemu w przepisie prawnym, wbrew wszystkim przesłankom przepisu nadano prawa, albo ich odmówiono, albo też wbrew tym przesłankom obarczono stronę obowiązkiem albo uchylono obowiązki. Rozstrzygnięcie takie można by uznać wręcz za niedorzeczne z punktu widzenia okoliczności faktycznych i prawnych danej sprawy (por. wyrok: WSA w Gdańsku z 6 grudnia 2007 r., sygn. akt I SA/Gd 817/07; NSA z 13 października 2005 r., sygn. akt FSK 2294/04, CBOSA). "Rażący" to dający się łatwo stwierdzić, wyraźny, oczywisty, niewątpliwy, bezsporny, bardzo duży. Takie znaczenie pojęcia "rażące naruszenie prawa" powoduje, że stwierdzenie nieważności decyzji z tej przyczyny może nastąpić w wypadku zastosowania w kwestionowanym rozstrzygnięciu normy prawnej, której znaczenie można ustalić w sposób niewątpliwy, bezsporny. Nie może być zatem podstawą do takiego działania norma prawna, co do której treści istnieją istotne rozbieżności w orzecznictwie sądowym (por. wyrok NSA z 20 października 2006 r., sygn. akt II FSK 113/06, CBOSA). O oczywistym naruszeniu prawa można mówić tylko w odniesieniu do przepisu, którego treść nie budzi wątpliwości, a interpretacja w zasadzie nie wymaga sięgania po inne metody wykładni poza językową (por. wyroki NSA: z 23 czerwca 2005 r., sygn. akt FSK 2475/04; z 28 stycznia 2005 r., sygn. akt FSK 1371/04, CBOSA). W postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej z powodu rażącego naruszenia prawa należy kierować się przede wszystkim gramatyczną wykładnią tego pojęcia, eliminując przy ocenie wystąpienia kwalifikowanej wady decyzji elementów rozstrzygnięcia sprawy co do jej istoty. Przyjmuje się co do zasady, że wady prowadzące do stwierdzenia nieważności decyzji muszą tkwić w samej decyzji, a nie w postępowaniu, które doprowadziło do jej wydania. Wyjątkowo jednak, ze względu na kardynalne wadliwości proceduralne kwalifikujące się do rażących uchybień przepisów postępowania, których dopuścił się organ wydający weryfikowaną decyzję, powinny być one wzięte pod uwagę i uwzględnione w rozstrzygnięciu w przedmiocie stwierdzenia nieważności takiej decyzji. O "rażącym" naruszeniu prawa można mówić bowiem wówczas, gdy stwierdzone naruszenie ma znacznie większą wagę aniżeli stabilność ostatecznej decyzji administracyjnej. W związku z powyższym oczywiste i przez to "rażące" naruszenia przepisów postępowania, mające kwalifikowany wpływ na treść kontrolowanej decyzji, znajdują swoją podstawię w przepisie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 15 lipca 2021 r., sygn. akt II SA/Wr 161/21, CBOSA). W pojęciu rażącego naruszenia prawa mieści się również ocena skutków naruszenia prawa łączona z wystąpieniem kwalifikowanych cech naruszenia prawa (por. M. Jaśkowska w: A. Wróbel, M. Jaśkowska, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2016, s. 904-906). Dlatego przesłanki "rażącego" naruszenia prawa, obejmują fakt oczywistości samego naruszenia prawa oraz to jakie rozlegle lub istotne są to skutki i czy skutki te dają się czy też nie, pogodzić z podstawowymi zasadami konstytucyjnymi. Jeśli zatem oczywistość naruszenia występuje, a jej skutki są nie do zaakceptowania, uzasadnione jest podważenie stabilności ostatecznego orzeczenia w trybie nieważności z uwagi na wystąpienie przesłanki rażącego naruszenia prawa z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Ponadto godzi się wskazać, że warunkiem stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej jest ustalenie, że w zakresie objętym konkretną decyzją obowiązywał niewątpliwy stan prawny, możliwy do ustalenia na podstawie treści przepisów bez potrzeby korzystania z zaawansowanych metod wykładni (por. wyrok NSA z 6 lutego 2014 r., sygn. akt I OSK 3072/12, CBOSA). Jeżeli przepis prawa dopuszcza natomiast rozbieżną interpretację, mniej lub bardziej uzasadnioną, to wybór jednej z takich interpretacji nie może być oceniany jako rażące naruszenie prawa (por. wyrok NSA z 30 maja 2008 r., sygn. akt II OSK 404/08, CBOSA). Główny zarzut skargi opiera się na naruszeniu prawa przez Burmistrza Miasta Łowicza w decyzji z 26 czerwca 2017 r., polegającego na przyznaniu przymiotu strony Gminie Miasto Łowicz oraz Zakładowi Usług Komunalnych w Ł., które to podmioty, w ocenie skarżących, nie powinni posiadać legitymacji procesowej w sprawie, a w konsekwencji błędnym zastosowaniu przez organ fikcji doręczenia z art. 49 k.p.a., pomimo niespełnienia przesłanki do zastosowania tego instrumentu z art. 74 ust. 3 pkt 1 u.u.i.ś., gdyż liczba stron postępowania nie przekraczała 20. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że w myśl art. 74 ust. 3 z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 353 ze zm.), powoływanej dalej jako: "u.u.i.ś." (stan prawny na dzień wydania decyzji przez Burmistrza Miasta Łowicza) jeżeli liczba stron postępowania: 1) o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, 2) w sprawie uchylenia lub zmiany, stwierdzenia nieważności, stwierdzenia wygaśnięcia decyzji, o której mowa w pkt 1, lub wznowienia postępowania w sprawie tej decyzji - przekracza 20, stosuje się przepis art. 49 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie zaś z art. 49 k.p.a., jeżeli przepis szczególny tak stanowi, zawiadomienie stron o decyzjach i innych czynnościach organu administracji publicznej może nastąpić w formie publicznego obwieszczenia, w innej formie publicznego ogłoszenia zwyczajowo przyjętej w danej miejscowości lub przez udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej właściwego organu administracji publicznej (§ 1). Dzień, w którym nastąpiło publiczne obwieszczenie, inne publiczne ogłoszenie lub udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej wskazuje się w treści tego obwieszczenia, ogłoszenia lub w Biuletynie Informacji Publicznej. Zawiadomienie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia, w którym nastąpiło publiczne obwieszczenie, inne publiczne ogłoszenie lub udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej (§ 2). A zatem w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej sposób zawiadamiania stron o czynnościach procesowych kompleksowo regulują przytoczone powyżej przepisy art. 74 ust. 3 u.u.i.ś. i art. 49 k.p.a. Postępowanie o wydanie decyzji środowiskowej, ze względu na swój potencjalnie szeroki zasięg jeżeli chodzi o strony postępowania, jest postępowaniem szczególnym, w którym ustawodawca przewidział możliwość skorzystania z instytucji uregulowanej w art. 49 k.p.a. Wskazana tu norma może znaleźć zastosowanie jedynie wówczas, gdy przepis szczególny na to pozwała, nie może być natomiast samoistną podstawą przyjęcia tej formy zawiadamiania stron postępowania o czynnościach procesowych. W orzecznictwie i doktrynie zwraca się uwagę, że przewidziana w art. 49 k.p.a. forma doręczenia decyzji jest rozwiązaniem ekstraordynaryjnym, służącym zapewnieniu szybkiego skutku doręczenia wobec wszystkich podmiotów, które są adresatami aktu administracyjnego, jeżeli przepisy szczególne przewidują możliwość posłużenia się taką szczególną formą doręczenia, jaką jest publiczne ogłoszenie (por. wyrok NSA z 20 lipca 2010 r., sygn. akt II OSK 45/10, CBOSA). Niewątpliwie doręczenie przez obwieszczenie chroni adresatów decyzji w znacznie mniejszym stopniu niż w przypadku doręczeń dokonywanych osobiście. Przepisy dopuszczające doręczenie przez obwieszczenie wprowadzają bowiem tzw. fikcję doręczenia, co jednoznacznie wynika z użytych w nich zwrotów "zawiadomienie uważa się za dokonane". Przyjęcie tej fikcji powoduje, że z upływem terminu określonego w przepisie następuje wskazany w ustawie skutek – w niniejszej sprawie doręczenie decyzji. Zapewnia to organowi administracji stanowczy wpływ na tok postępowania, a w konsekwencji służy realizacji zasady szybkości postępowania administracyjnego (art. 12 k.p.a.). Taki sposób doręczenia powoduje, że inaczej niż w sytuacji, gdy doręczenie dokonywane jest bezpośrednio, przepisy określają najpóźniejszą datę, w której uznaje się, że czynność została dokonana. Jedynie w takim wypadku istnieje bowiem możliwość ustalenia daty, w której decyzja staje się ostateczna w rozumieniu art. 16 § 1 k.p.a. W konsekwencji, jeżeli środek zaskarżenia od decyzji wniesiony jest przed upływem czternastodniowego terminu, o którym mowa w art. 49 k.p.a., to o ile decyzja ta weszła do obrotu prawnego, nie jest on niedopuszczalny, jako wniesiony przedwcześnie (por. wyrok NSA z 18 października 2017 r., sygn. akt II OSK 2681/16; z 20 grudnia 2016 r., sygn. akt II OSK 791/15; z 27 września 2016 r., sygn. akt II OSK 3166/14, CBOSA oraz B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wyd. 15, Warszawa 2017, s. 339). Wejście decyzji do obrotu prawnego nie jest bowiem uzależnione od prawidłowego, zgodnego z prawem, doręczenia, lecz od samego dokonania czynności doręczenia, która polega na uzewnętrznieniu woli organu wobec podmiotu usytuowanego poza organem administracji i to niekoniecznie nawet wobec jej adresata (por. wyrok NSA z 20 lutego 2014 r. sygn. akt. II OSK 2259/12, CBOSA). Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy, nie budzi wątpliwości Sądu, że organy prawidłowo zastosowały instytucję publicznego obwieszczenia z art. 49 k.p.a. w zw. z art. 74 ust. 3 u.u.i.ś. Z akt sprawy wynika bowiem bezsprzecznie, że w postępowaniu w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia liczba stron przekraczała 20. W ocenie Sądu brak jest wobec tego podstaw do przyjęcia, że krąg stron został ustalony w sposób naruszający możliwość zastosowania art. 74 ust. 4 u.u.i.ś. i że podmioty wskazane w skardze nie powinny mieć statusu strony w postępowaniu w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań. Zgodnie z art. 28 k.p.a. stroną postępowania administracyjnego może być każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Przy czym posiadanie interesu prawnego w postępowaniu administracyjnym to wskazanie przepisu prawa powszechnie obowiązującego, na którym wnoszący pismo opiera swoje żądanie. Oznacza to, że interes prawny musi wynikać z konkretnego przepisu prawa materialnego. Interes prawny jest indywidualny, konkretny, aktualny i sprawdzalny obiektywnie, a jego istnienie znajduje potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, będących przesłankami zastosowania przepisu prawa materialnego. Tylko przepis prawa materialnego stwarza dla określonego podmiotu legitymację procesową strony. Od interesu prawnego odróżnić należy interes faktyczny, który charakteryzuje się tym, że podmiot jest bezpośrednio zainteresowany sposobem rozwiązania danej sprawy, nie może on jednak wskazać normy prawa materialnego, której naruszenie spowodowało naruszenie jego interesu prawnego. Z kolei w przypadku wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach istnienie interesu prawnego związane jest z występowaniem uciążliwości na nieruchomościach położonych na obszarze lub w sąsiedztwie planowanej inwestycji. Przymiot strony w takim postępowaniu będą posiadać podmioty mające tytuł prawny do takiej nieruchomości. W okolicznościach niniejszej sprawy zarówno Gmina Łowicz jak i Zakład Usług Komunalnych posiadają przymiot strony postępowania, który wynika z faktu legitymowania się jednym z wymienionych w art. 3 pkt 41 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. póz. 519 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.o.ś." tytułów prawnych do nieruchomości. Zgodnie z tym przepisem ilekroć w ustawie jest mowa o tytule prawnym – rozumie się przez to prawo własności, użytkowanie wieczyste, trwały zarząd, ograniczone prawo rzeczowe albo stosunek zobowiązaniowy. Z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że Gmina Miasto Łowicz posiada interes prawny do bycia stroną, który należy wywieść z prawa własności działek, które w części obejmuje planowane przedsięwzięcie, a w części z nimi bezpośrednio sąsiaduje. Źródłem interesu prawnego w przypadku Gminy Miasta Łowicz jest zatem prawo własności nieruchomości. Zakład Usług Komunalnych w Ł. z kolei ma ustanowiony trwały zarząd na działkach, które obejmowały planowaną inwestycję oraz na części działek, które przylegały do planowanej inwestycji. Źródłem interesu prawnego Zakładu Usług Komunalnych w Ł., tj. zarządcy, jest zatem art. 43 ust. 1 u.g.n. zgodnie z którym trwały zarząd jest formą prawną władania nieruchomością przez jednostkę organizacyjną. Nie budzi wątpliwości, że przysługuje mu zatem status strony w postępowaniu mającym za przedmiot nieruchomość, w stosunku do której sprawuje on zarząd obok właściciela nieruchomości. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę stoi na stanowisku, że nie można zrównywać interesu prawnego do bycia stroną (który należy wywodzić z normy prawa materialnego) i uprawnień procesowych z tego wynikających. Mieć interes prawny w postępowaniu administracyjnym znaczy to samo, co ustalić przepis prawa powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danej osoby. Chodzi tu zatem o interes prawny, a nie faktyczny, przy czym musi występować bezpośredni związek przyczynowy pomiędzy interesem prawnym strony, a wynikiem postępowania administracyjnego. W piśmiennictwie podkreśla się, że pojęcie strony w rozumieniu Kodeku postępowania administracyjnego może być wyprowadzone tylko z administracyjnego prawa materialnego (zob. K. Wąsowski (w:) M. Wierzbowski, A. Wiktorowska k.p.a. Komentarz, wyd. 2, Warszawa 2013, s. 182). Pojęcie "strony" jest kategorią prawa materialnego. Oznacza to, że interes prawny uprawniający do wszczęcia postępowania i bycia w nim stroną musi znajdować oparcie w przepisach prawa materialnego powszechnie obowiązującego. Skoro zaś art. 28 k.p.a. nie stanowi samoistnej normy prawnej dla wywodzenia przymiotu strony postępowania, to ustalenie interesu prawnego może nastąpić jedynie w związku z konkretną normą prawa materialnego. Tym samym przepis taki stanowi podstawę przyznania legitymacji strony w konkretnym postępowaniu administracyjnym. Ponadto godzi się wyjaśnić, że w obowiązujących przepisach procesowych nie ma również ogólnej regulacji zobowiązującej do wyłączenia organu samorządu terytorialnego, w przypadku gdy sprawa będąca przedmiotem postępowania administracyjnego pozostaje w związku z interesem prawnym danej jednostki samorządu terytorialnego. Taką regulację przewidywał niegdyś art. 27a k.p.a. (dodany ustawą z dnia 24 maja 1990 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego – Dz. U. Nr 34, poz. 201), w myśl którego organy gminy podlegały wyłączeniu od załatwienia sprawy, w której stroną była gmina. Przepis ten został skreślony ustawą z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. Nr 122, poz. 593) i utracił moc z dniem 6 grudnia 1994 r. Obecnie podstawę wyłączenia organu stanowi art. 25 k.p.a., który nie przewiduje wyłączenia organu od wydania decyzji w sprawie, w której jednostka reprezentowana przez ten organ jest jednocześnie stroną postępowania (por.. wyroki NSA: z 17 października 2019 r. sygn. akt II OSK 2558/18;; z 11 kwietnia 2014 r., sygn. akt II OSK 2760/12; z 13 marca 2014 r., sygn. akt I OSK 2157/13; z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt II OSK 987/12, CBOSA). W orzecznictwie NSA prezentowany jest pogląd, że wójt, burmistrz (prezydent miasta) może wystąpić w charakterze nosiciela imperium w stosunku do własnej gminy. Wówczas wykonuje on funkcję organu administracji publicznej i dopiero ta sytuacja rodzi ograniczenia, ale tylko w zakresie uprawnień procesowych gminy. W zakresie, w jakim wójt, burmistrz lub prezydent miasta pełni funkcję organu administracji publicznej w stosunku do własnej gminy jako osoby prawnej nie jest on ani żaden z innych organów uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego. Uprawnienie do korzystania z władztwa administracyjnego przez organ gminy w odniesieniu do niej jako osoby prawnej następuje zatem kosztem jej uprawnień procesowych (por. wyroki NSA: z 30 marca 2010 r. sygn. akt II OSK 88/10; z 15 listopada 2011 r., sygn. akt II OSK 2087/11; z 3 września 2013 r., sygn. akt II OSK 987/12, CBOSA). Odrębną kwestią jest uprawienie, a zarazem obowiązek rozstrzygania spraw indywidualnych w zakresie i na inną wykonywanie uprawnień właścicielskich w stosunku do majątku komunalnego. Fakt, że te role są rozdzielne, nie oznacza, że nie mogą być wykonywane jednocześnie. Powyższe oznacza, że wójt, burmistrz lub prezydent miasta może wystąpić w charakterze nosiciela imperium w stosunku do własnej gminy i wykonuje on wówczas funkcję organu administracji publicznej, co rodzi ograniczenia w zakresie uprawnień procesowych gminy. Powyższa okoliczność rodzi ograniczenia, lecz wyłącznie w zakresie uprawnień procesowych gminy. W zakresie, w jakim wójt, burmistrz lub prezydent pełni funkcję organu administracji publicznej w stosunku do własnej gminy jako osoby prawnej nie jest on (ani żaden z pozostałych organów danej jednostki) uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego, rozumianego jako interes osoby prawnej. W konsekwencji powyższego, uprawnienie do korzystania z władztwa administracyjnego przez samorząd terytorialny następuje kosztem jego dominium, lecz nie kosztem utraty interesu prawnego do bycia stroną w postepowaniu. Wobec powyższego prawidłowo przyjęto do ustalenia liczby stron zarówno Gminę Miasto Łowicz jak i Zakład Usług Komunalnych w Ł. będący samorządowym zakładem budżetowym. Jednocześnie Sąd dostrzega, że Burmistrz Miasta Łowicza błędnie doręczył decyzję środowiskową zarówno inwestorowi jak i ustanowionemu przez niego pełnomocnikowi, jednakże powyższa okoliczność nie miała wpływu na wynik sprawy, albowiem mimo powyższego uchybienia liczba stron postępowania w dalszym ciągu przekraczała 20, tj. 22 strony. Odnosząc się zaś do zarzutu braku zmian pozostałych parametrów kanału "[...]" pomimo zmiany jego przepustowości, należy uznać go za nieuzasadniony. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że Inwestor złożył wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dotyczących budowy odcinka kanału [...] określając przepustowość kanału określono na Qmax= 15,8 m3/s. Z kolei w aneksie do karty informacyjnej z 28 marca 2017 r. zmienił ww. wartość określając przepustowość jako Qmax= 20,9 m3/s. Niekwestionowanym pozostaje jednak, że Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Łodzi wydając opinię o braku potrzeb przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia dysponował aneksem do karty informacyjnej przedsięwzięcia, w którym określono wyższą przepustowość kanału. Powyższe zostało potwierdzone wyrokiem NSA z 8 kwietnia 2025 r., sygn. akt III OSK 3271/21. W decyzji dotyczącej środowiskowych uwarunkowań wskazano również na zmianę aneksu do karty informacyjnej z 28 marca 2017 r. w kwestii wskaźnika przepustowości kanału. W konsekwencji stwierdzić należy, że to do inwestora zależy określenie niezbędnych parametrów do budowy kanału, w konsekwencji czego to on będzie zobowiązany do realizacji inwestycji zgodnie z przyjętymi w karcie informacyjnej przedsięwzięcia założeniami. Zmiana wartości przepustowości bez zmiany pozostałych parametrów inwestycji nie może być odczytywana w kategorii naruszenia prawa, a w szczególności "rażącego" wskazanego w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Reasumując całokształt przeprowadzonych rozważań Sąd uznał, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Skierniewicach prawidłowo decyzją z 2 listopada 2018 r., utrzymało w mocy własną decyzję z 19 września 2018 r. o odmowie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Burmistrza Miasta Łowicza z 26 czerwca 2017 r., nr 4/2017, znak: SK.6220.1.2017.MK3 stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia. Skoro więc zaskarżona decyzja odpowiada przepisom obowiązującego prawa, a zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. nie są usprawiedliwione, brak było podstaw do jej uchylenia. Z tych wszystkich względów Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę, o czym orzekł jak w sentencji wyroku. dc
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI