II SA/Łd 240/06

II SA/Łd 240/06 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2006-12-15
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2006-03-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Ewa Cisowska-Sakrajda
Grzegorz Szkudlarek /przewodniczący sprawozdawca/
Renata Kubot-Szustowska
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Sygn. powiązane
II OSK 570/07 - Wyrok NSA z 2008-05-28
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono postanowienie I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek (spr.), Sędziowie: Asesor WSA Ewa Cisowska-Sakrajda, Asesor WSA Renata Kubot-Szustowska, Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Rybicki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi J. M. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w sprawie [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Prezydenta Miasta S. z dnia [...] nr [...]; 2. zasądza od Wojewody [...] na rzecz J. M. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. -
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] Przedsiębiorstwo A. , wystąpiło o wydanie pozwolenia na budowę pensjonatu na nieruchomości położonej w S. przy ul. A. 24, działki nr 110 i 111/8.
Decyzją z dnia [...] Nr [...] Prezydent Miasta S. zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę obejmujące budynek pensjonatu wg załączonego projektu budowlanego, oznaczając jako miejsce inwestycji działki o nr ew. 111/2, 111/7, 111/3, 111/4 S. ul. A. 24.
W dniu [...] Prezydent Miasta, działając na podstawie art. 113 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks Postępowania Administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 z późn. zm.), wydał postanowienie (znak: [...]) o sprostowaniu z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej
w decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Przedsiębiorstwu pozwolenia na budowę budynku pensjonatu. Postanowieniem sprostowano z urzędu oczywistą omyłkę w ten sposób,
iż w wierszu 16 i 17 na stronie pierwszej decyzji zamiast wymienionych tam działek
o numerach ewidencyjnych "111/2; 111/7; 111/3; 111/4" wpisano działki o numerze ewidencyjnym " 110; 111/8".
W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że w treści decyzji zaistniała oczywista omyłka (błąd przy kopiowaniu) przy określeniu usytuowania budynku, gdyż z całości materiału dowodowego jednoznacznie wynika miejsce lokalizacji budynku.
Ponadto organ zaznaczył, że pozwolenie na budowę stanowi formalną podstawę do wykonywania robót, natomiast między innymi o sposobie wykonywania robót, wyglądzie obiektu jego lokalizacji, rozwiązaniach funkcjonalnych rozstrzyga projekt budowlany, który jest zatwierdzony decyzją o pozwoleniu na budowę.
Na powyższe postanowienie właściciel nieruchomości graniczącej z działką,
na której zaprojektowano budynek pensjonatu J. M. wniósł zażalenie.
W ocenie skarżącego postanowienie o sprostowaniu omyłki pisarskiej w sposób istotny zmienia treść wydanego pozwolenia na budowę. Zdaniem J. M. w decyzji z dnia [...] wskazano lokalizację inwestycji na działkach numer ewidencyjny 111/2, 111/7, 117/3, 111/4, natomiast wydane postanowienie przenosi przedmiot rozstrzygnięcia na działki nr ewidencyjny 110 i 111/8.
Ponadto skarżący przywołał wyrok NSA z 19 listopada 1991 r. sygn. akt SA/Wr 1084/91, w którym skład orzekający wskazał, iż w trybie sprostowania oczywistej omyłki nie można przenieść lokalizacji inwestycji.
Zdaniem J. M. zmiana lokalizacji inwestycji ingeruje
w merytoryczne rozstrzygnięcie organu, natomiast oczywista omyłka w rozumieniu
art. 113 kpa to "widoczne, niezgodne z zamierzonym, niewłaściwe użycie jakiegoś wyrazu, widoczna mylna pisownia, czy też opuszczenie jakiegoś wyrazu" (vide: wyrok NSA z dnia 10 lutego 1994 r. SA./Kr 723/93).
Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] Nr [...] , działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 Kodeku postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu zażalenia J. M. na postanowienie Prezydenta Miasta S., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie oczywistość popełnionej omyłki można stwierdzić porównując treść orzeczenia decyzji
z jej uzasadnieniem, projektem budowlanym stanowiącym integralną część decyzji oraz innymi dokumentami, będącymi podstawą jej wydania.
Sentencja orzeczenia decyzji pomimo istniejącej w niej omyłki, prawidłowo wskazuje adres lokalizacji inwestycji tj. S. ul. A. 24.
W uzasadnieniu decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] wskazano, iż projekt obejmuje lokalizację obiektu w granicy z działkami numery ewidencyjne 111/2, 111/7, 111/3,111/4. Załączony do wniosku projekt budowlany zatwierdzony przedmiotową decyzją Prezydenta Miasta S. i stanowiący jej integralną część dotyczył działek o numerach ewidencyjnych 110 i 111/8 przy ulicy A. 24 w S. . Również zawiadomienie o wszczęciu postępowania, które strony postępowania otrzymały za zwrotnym potwierdzeniem odbioru wskazuje
tę lokalizację, zgodną z wnioskiem inwestora.
Ponadto organ podniósł, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntował się pogląd, iż błąd rachunkowy oznacza omyłkę w wykonaniu działania matematycznego, a błąd pisarski - to widoczne wbrew zamierzeniu organu, niewłaściwe użycie wyrazu, widoczna mylna pisownia albo widoczne niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Na równi z błędami pisarskimi i rachunkowymi potraktowano inne oczywiste omyłki (wyrok NSA w Warszawie z dnia 23.04.2001 r. sygn. akt IIS.A. 863/00).
Opisane wyżej okoliczności wskazują iż zaistniała w decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] omyłka była wynikiem nieprawidłowego "przekopiowania" sekwencji pisarskich przy tworzeniu projektu rozstrzygnięcia - opuszczenie 2 numerów działek.
W ocenie organu odwoławczego zaistniałe błędy pisarskie nie miały wpływu na podjęte w sprawie rozstrzygnięcie merytoryczne. Nie można zatem podzielić zarzutu skarżącego, iż nastąpiło przeniesienie lokalizacji inwestycji.
Postanowienie o sprostowaniu błędów i omyłek w decyzji ma ten skutek, że po jego wydaniu decyzja musi być wykonywana stosownie do treści zgodnej
ze sprostowaniem, a w opisywanej sprawie decyzja została w rzeczywistości wykonana na działkach 110 i 111/8 zgodnie z wnioskiem inwestora i zatwierdzonym decyzją Prezydenta Miasta S. Nr [...] z dnia [...] projektem budowlanym.
Na powyższe postanowienie J. M. wniósł skargę
do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, żądając uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Prezydenta Miasta S. w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki.
W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł argumenty jak w zażaleniu
na postanowienie organu pierwszej instancji.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, powtarzając
w uzasadnieniu zaprezentowane w sprawie motywy swego rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) – dalej p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:
a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;
3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.
Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Sąd nie przejmuje, zatem sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz jedynie dokonuje oceny działalności organu orzekającego z punktu widzenia kryterium legalności.
W następstwie rozpoznania skargi wniesionej w niniejszej sprawie, nie będąc ograniczonym zarzutami i wnioskami skargi oraz przywołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny dopatrzył się w zaskarżonym postanowieniu oraz poprzedzającym go postanowieniu Prezydenta Miasta S. naruszenia prawa rodzącego konieczność wyeliminowania obu postanowień z obrotu prawnego.
Podstawą rozstrzygnięcia postępowania w niniejszej sprawie jest przepis art. 113 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks Postępowania Administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 z późn. zm.) – dalej k.p.a..
Zgodnie z brzmieniem wskazanego przepisu organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach.
Przyjęta w normie prawnej art. 113 § 1 k.p.a. klasyfikacja wadliwości jest wyczerpująca: są to błędy pisarskie, rachunkowe i inne oczywiste omyłki. Redakcja przepisu pozwala stwierdzić, że wszystkie wymienione wyżej wady orzeczenia charakteryzuje cecha oczywistości. Stanowi ona zarazem granice przedmiotowej dopuszczalności sprostowania wyrażającą się tym, że sprostowanie nie może prowadzić do merytorycznej zmiany decyzji. Natomiast nie mogą podlegać sprostowaniu w trybie przewidzianym w art. 113 § 1 k.p.a. błędy i omyłki istotne, których dopuszczono się w stosowaniu prawa, stanu faktycznego i jego kwalifikacji prawnej oraz ustalenia konsekwencji prawnych zastosowania określonej mocy prawnej.
W literaturze oraz orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego jednolicie przyjmuje się, iż nie mogą podlegać sprostowaniu w trybie przewidzianym w art. 113 § 1 k.p.a. błędy i omyłki istotne, których dopuszczono się w stosowaniu prawa, a więc co do ustalenia prawa obowiązującego, stanu faktycznego i jego kwalifikacji prawnej oraz ustalenia konsekwencji prawnych zastosowania określonej normy prawnej
(patrz B. Adamiak i J. Borkowski – Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, C.H. BECK Warszawa 1996 r. ).
W rozpoznawanej sprawie Prezydent Miasta S. w dniu [...], wydał postanowienie (znak: [...]) o sprostowaniu z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Przedsiębiorstwu pozwolenia na budowę budynku pensjonatu. Wskazanym postanowieniem sprostowano z urzędu oczywistą omyłkę w ten sposób, iż w wierszu 16 i 17 na stronie pierwszej decyzji zamiast wymienionych tam działek o numerach ewidencyjnych 111/2; 111/7; 111/3; 111/4 wpisano działki o numerach ewidencyjnych 110; 111/8.
Mając powyższe na uwadze, jak również utrwalone w tym przedmiocie orzecznictwo, należy stwierdzić, iż sprostowanie decyzji w trybie art. 113 § 1 k.p.a. może dotyczyć tylko nieistotnych wad decyzji.
Numer działki jest desygnatem nieruchomości, w obrocie prawnym funkcjonuje jako nazwa własna określająca konkretną wielkość, położenie i ukształtowanie terenu
z czym wiążą się konkretne prawa. Nie można traktować numerów określających poszczególne działki jak cyfr, które nic nie znaczą (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 listopada 2002 r. IV Sa 136/02 M. Prawn. 2002/24/1108).
Zatem nie można w drodze sprostowania oczywistej omyłki zmienić numerów określających działkę, na której ma być realizowana inwestycja.
Z tej przyczyny konieczne było orzeczenie o usunięciu z obrotu prawnego obu wydanych w sprawie postanowień.
Naprawienie istotnych błędów może nastąpić jedynie w drodze przewidzianej procedurą administracyjną, to jest w postępowaniu odwoławczym (decyzją organu II instancji) lub też w wyniku zastosowania przepisów przewidujących nadzwyczajne środki (postępowanie wznowieniowe, nieważnościowe).
Z przytoczonych powyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny,
na podstawie przepisu art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.