II SA/Łd 231/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi stwierdził swoją niewłaściwość miejscową i przekazał sprawę dotyczącą odmowy przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy w drodze wyjątku do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
Skarżąca B.W. wniosła skargę do WSA w Łodzi na decyzję Prezesa ZUS w Warszawie odmawiającą przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy w drodze wyjątku. Sąd, badając swoją właściwość miejscową, stwierdził, że zgodnie z art. 13 § 2 p.p.s.a. właściwy jest sąd, na którego obszarze ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Ponieważ organem tym był Prezes ZUS w Warszawie, którego siedziba znajduje się w Warszawie, Sąd uznał się za niewłaściwy miejscowo i przekazał sprawę do WSA w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi rozpoznał sprawę ze skargi B.W. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 29 stycznia 2025 roku, która utrzymała w mocy decyzję odmawiającą przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy w drodze wyjątku. Sąd, przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, zobowiązany był zbadać swoją właściwość miejscową. Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została wydana przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie. Siedziba tego organu znajduje się w Warszawie, co zgodnie z § 1 pkt 13 rozporządzenia w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych, czyni właściwym do rozpoznania sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. W związku z tym, Sąd w Łodzi, na mocy art. 59 § 1 w zw. z art. 13 § 2 p.p.s.a., stwierdził swoją niewłaściwość miejscową i przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Właściwy miejscowo jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
Uzasadnienie
Sąd bada swoją właściwość miejscową na podstawie siedziby organu wydającego zaskarżoną decyzję. W tym przypadku organem był Prezes ZUS w Warszawie, którego siedziba znajduje się w Warszawie, co czyni właściwym WSA w Warszawie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
przekazano_do_innego_sadu
Przepisy (5)
Główne
p.p.s.a. art. 13 § § 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 59 § § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości art. 1 § § 1 pkt 13
Pomocnicze
u.e.r.f.u.s. art. 83 § ust. 1
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
u.s.u.s. art. 83 § ust. 4
Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organem, którego działalność została zaskarżona, jest Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie, a jego siedziba znajduje się w Warszawie.
Godne uwagi sformułowania
Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi Sąd w pierwszej kolejności zobowiązany jest zbadać swoją właściwość miejscową do jej rozpoznania do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona
Skład orzekający
Beata Czyżewska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Ustalenie właściwości miejscowej sądu administracyjnego w sprawach dotyczących decyzji Prezesa ZUS."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy organem wydającym decyzję jest Prezes ZUS w Warszawie i sprawa jest rozpoznawana przez WSA w Łodzi.
Wartość merytoryczna
Ocena: 2/10
Jest to typowe orzeczenie proceduralne dotyczące właściwości sądu, bez elementów faktycznych czy prawnych budzących szczególne zainteresowanie.
Sektor
ubezpieczenia społeczne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Łd 231/25 - Postanowienie WSA w Łodzi Data orzeczenia 2025-04-23 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-04-09 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Sędziowie Beata Czyżewska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 650 Sprawy świadczeń społecznych w drodze wyjątku Hasła tematyczne Właściwość sądu Skarżony organ Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS Treść wyniku Przekazano według właściwości do innego sądu administracyjnego Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 Art. 13 § 2, art. 59 § 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Dz.U. 2024 poz 497 Art. 83 ust. 4 Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych Dz.U. 2003 nr 72 poz 652 § 1 pkt 13 Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości Dz.U. 2022 poz 504 Art. 83 ust. 1 Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t. j.) Sentencja Dnia 23 kwietnia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Beata Czyżewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 kwietnia 2025 roku sprawy ze skargi B.W. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 29 stycznia 2025 roku znak: 992700.620.32.2025-SWO w przedmiocie odmowy przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy w drodze wyjątku postanawia: 1. stwierdzić niewłaściwość miejscową Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi; 2. przekazać sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. dc Uzasadnienie Pismem z 5 lutego 2025 r. B.W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z 29 stycznia 2025 r., znak: 992700.620.32.2025-SWO, utrzymującą w mocy decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z 18 grudnia 2024 r., znak: 010000.620.40302.2024-WSW w przedmiocie odmowy przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy w drodze wyjątku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi Sąd w pierwszej kolejności zobowiązany jest zbadać swoją właściwość miejscową do jej rozpoznania, a dopiero w następstwie tego ustalenia ją rozpoznać, bądź przekazać według właściwości innemu sądowi administracyjnemu. Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r., poz. 935 z późn.zm. - dalej w skrócie "p.p.s.a.") do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W myśl zaś art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Kwestionowana w niniejszej sprawie decyzja została wydana przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie wskutek wniesienia przez B.W. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy po wydaniu, również przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie, decyzji z 18 grudnia 2024 r. w przedmiocie odmowy przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy w drodze wyjątku. Jak bowiem stanowi art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (w chwili wydawania zaskarżonej decyzji t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1631 ze zm.) ubezpieczonym oraz pozostałym po nich członkom rodziny, którzy wskutek szczególnych okoliczności nie spełniają warunków wymaganych w ustawie do uzyskania prawa do emerytury lub renty, nie mogą - ze względu na całkowitą niezdolność do pracy lub wiek - podjąć pracy lub działalności objętej ubezpieczeniem społecznym i nie mają niezbędnych środków utrzymania, Prezes Zakładu może przyznać w drodze wyjątku świadczenia w wysokości nieprzekraczającej odpowiednich świadczeń przewidzianych w ustawie. Stosownie zaś do treści art. 83 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (w chwili wydawania zaskarżonej decyzji t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 497 ze zm.) od decyzji przyznającej świadczenie w drodze wyjątku oraz od decyzji odmawiającej przyznania takiego świadczenia, od decyzji w sprawach o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, a także od decyzji w sprawie wykreślenia zastawu skarbowego z rejestru, odwołanie, o którym mowa w ust. 2, nie przysługuje. Stronie przysługuje prawo do wniesienia wniosku do Prezesa Zakładu o ponowne rozpatrzenie sprawy, na zasadach dotyczących decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego. Przenosząc treść powyższych unormowań na realia niniejszej sprawy oraz zestawiając je z treścią przywołanego na wstępie art. 13 § 2 p.p.s.a., należy podkreślić, iż organem, którego działalność została zaskarżona przez B. W., jest Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie. Wydał on bowiem zarówno decyzję z 18 grudnia 2024 r., jak i zaskarżoną decyzję z 29 stycznia 2025 r. Siedziba tego organu znajduje się przy ul. [...] [...],[...] w W., a więc na terenie województwa mazowieckiego. Natomiast, jak wynika z § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. z 2003 r. Nr 72 poz. 652), dla obszaru województwa mazowieckiego właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Z uwagi na powyższe okoliczności Sąd, na mocy art. 59 § 1 w zw. z art. 13 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI