II SA/Łd 23/07

II SA/Łd 23/07 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2007-05-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-01-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Anna Stępień /sprawozdawca/
Ewa Markiewicz
Joanna Sekunda-Lenczewska /przewodniczący/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Sygn. powiązane
II OZ 1057/07 - Postanowienie NSA z 2007-10-30
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Sędziowie Sędzia NSA Ewa Markiewicz,, Sędzia NSA Anna Stępień (spr.), Protokolant Asystent sędziego Piotr Pietrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 maja 2007 roiku sprawy ze skargi S. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...] znak [...] w przedmiocie nakazania dokonania oceny stanu technicznego obiektu oddala skargę
Uzasadnienie
II SA/Łd 23/07
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R.(dalej PINB w R.) na podstawie art. 81c ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane ( Dz.U. z 2003r. Nr 207, poz. 1016 ze zm.) nałożył na S. S. obowiązek sporządzenia i przedstawienia w terminie 3 miesięcy oceny technicznej budynku gospodarczego przylegającego do budynku mieszkalnego, znajdującego się w R. przy ul. A, wskazując jednocześnie, iż ocena winna zostać sporządzona przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane o określonym zakresie oraz odnosić się do zakresu uszkodzeń budynku i sposobów ich naprawienia, a także ustosunkowania się co do ewentualnego zagrożenia dla bezpieczeństwa ludzi lub mienia.
W uzasadnieniu postanowienia PINB w R. wskazał, iż w toku postępowania administracyjnego prowadzonego w sprawie stanu technicznego budynku mieszkalnego i przylegającego do niego budynku gospodarczego znajdującego się w R. przy ul. A, w wyniku wizji lokalnej przedmiotowego budynku gospodarczego przeprowadzonej w dniu 7 września 2006 roku, stwierdzono pęknięcie ściany pionowe dł. 1,50 m, pęknięcia w pomieszczeniu kotłowni i w piwnicy oraz ukośne pęknięcie ściany w narożniku budynku gospodarczego o dł. 2,5m od ściany nieruchomości sąsiedniej stanowiącej własność J. i A. małż. R.
Wobec powstałych uzasadnionych wątpliwości co do stanu technicznego obiektu budowlanego organ, na podstawie art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego nałożył na właściciela nieruchomości S. S. obowiązek dostarczenia w określonym terminie wskazanych wyżej dokumentów. Nadto PINB w R. wskazał, iż w razie niewykonania w wyznaczonym terminie nałożonego obowiązku wykonanie oceny technicznej budynku nastąpi na koszt osoby zobowiązanej do jej dostarczenia.
Na powyższe postanowienie S. S. wniósł zażalenie do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. (dalej [...]WINB w Ł.).
W uzasadnieniu zażalenia odwołujący się wskazał, iż nie zgadza się z treścią wydanego postanowienia dlatego, iż jego budynki są wiekowe (240 lat), do których w 1980 roku dobudował duży pokój oraz budynki gospodarcze. Jako przyczynę widocznych pęknięć ścian budynków S. S. wskazał działanie na nieruchomości sąsiedniej u A. i J. R. agregatów chłodniczych, powodujących drgania oraz nieprawidłowe, w ocenie skarżącego, działanie PINB w R. Nadto odwołujący się stwierdził, iż nie będzie zlecał żadnej ekspertyzy, a jeśli ekspertyza zostanie zlecona przez PINB w R., to organ sam będzie ponosił za nią koszty.
Po rozpatrzeniu zażalenia [...]WINB w Ł., postanowieniem z dnia [...], podjętym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 81c ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane ( Dz.U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.), utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, iż stwierdzone przez organ I instancji okoliczności, tj. pionowe pęknięcie ściany na długości 1,50m, pęknięcia w pomieszczeniu kotłowni i w piwnicy oraz ukośne pęknięcia ściany w narożniku budynku gospodarczego o dł. 2,50 m ściany od strony nieruchomości małż. R., powodują uzasadnione wątpliwości co do stanu technicznego obiektu, wymagające szczegółowego wyjaśnienia przez osobę posiadającą stosowne kwalifikacje. Dodatkowe wątpliwości te uzasadnione są stwierdzeniem zawartym przez stronę w odwołaniu, iż budynki są wiekowe (240 lat).
Zdaniem organu odwoławczego przedmiotowa ocena techniczna, mimo iż organ I instancji nie sprecyzował tego w sentencji postanowienia, winna odnieść się także do przyczyn powstania stwierdzonych uszkodzeń obiektu, biorąc je pod uwagę przy określaniu sposobu usunięcia nieprawidłowości.
W dniu 5 grudnia 2006 roku S. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na postanowienie [...]WINB w Ł. z dnia [...].
W uzasadnieniu skargi S. S. wskazał, iż w sprawie nie zostało w żaden sposób wykazane, że zachodzi uzasadniona wątpliwość co do stanu technicznego obiektu. W ocenie skarżącego opis występujących uszkodzeń w budynku stanowi przesłankę do wydania postanowienia przez organ w przedmiocie wykonania oceny technicznej przez A. i J. R. w stosunku do jego budynków, jako osób, które w sposób bezpośredni przyczyniły się do pogorszenia stanu technicznego budynków skarżącego. W budynku przed realizacją obiektu na sąsiedniej nieruchomości nie występowały żadne uszkodzenia. Ponadto, zdaniem skarżącego, podjęte przez PINB czynności nie przyczyniają się do wyjaśnienia sprawy, naruszając tym samym art. 7 i 77 kpa.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
W dniu 15 maja 2007 roku na rozprawie w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi pełnomocnik skarżącego poparł wniesioną skargę oraz wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Natomiast uczestnik postępowania J. R. wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Natomiast w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:
a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;
3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.
Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji lub postanowienia pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Wychodząc z tych przesłanek Wojewódzki Sąd Administracyjny nie uwzględnił skargi, gdyż nie stwierdził, aby zaskarżone postanowienie oraz postanowienie organu pierwszej instancji naruszały przepisy prawa materialnego lub przepisy postępowania administracyjnego w sposób wpływający na wynik sprawy, co w myśl art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mogłoby stanowić podstawę do ich uchylenia.
Podstawę materialnoprawną w niniejszej sprawie stanowi art. 81 c ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.). W tym miejscu wskazać należy, iż zaskarżone postanowienie w swojej sentencji zawiera niewłaściwą podstawę prawną wskazując na art. 81c ust. 1 pkt 2 zamiast art. 81 c ust. 2 Prawa budowlanego. W ocenie Sądu naruszenie to nie miało jednak wpływu na rozstrzygnięcie sprawy.
Zgodnie z art. 81 c ust. 2 cytowanej wyżej ustawy organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na osoby, o których mowa w ust. 1, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Koszty ocen i ekspertyz ponosi osoba zobowiązana do ich dostarczenia.
Powyższe oznacza, iż w razie uznania przez właściwe organy, że zachodzą uzasadnione wątpliwości co do stanu technicznego obiektu budowlanego, możliwe jest zobowiązanie właściciela lub zarządcy obiektu do przedłożenia w zakreślonym terminie odpowiednich ocen i ekspertyz dotyczących stanu technicznego obiektu.
Bezspornym w sprawie jest, iż w budynku gospodarczym, znajdującym się na nieruchomości skarżącego w R. przy ul. A i stanowiącym jego własność, w wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono liczne pęknięcia ścian. Okoliczność ta została potwierdzona zarówno podczas oględzin przeprowadzonych w dniu 7 września 2006 roku przez PINB w R., jak i przez S. S., który w odwołaniu od postanowienia organu I instancji oraz w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi nie kwestionował powstałych uszkodzeń budynku gospodarczego, a jedynie wskazywał na źródło ich pochodzenia.
Wobec powzięcia uzasadnionych wątpliwości co do stanu technicznego przedmiotowego obiektu organ nadzoru budowlanego miał prawo nałożyć na skarżącego w drodze postanowienia obowiązek oceny stanu technicznego budynku. Zdaniem Sądu działanie organu w tym przypadku było w pełni uzasadnione, gdyż jednym z podstawowych obowiązków organów nadzoru budowlanego określonych w art. 81 ust. 1 pkt 1 lit. b Prawa budowlanego jest nadzór i kontrola warunków bezpieczeństwa ludzi i mienia w rozwiązaniach przyjętych w projektach budowlanych, przy wykonywaniu robót budowlanych oraz utrzymywaniu obiektów budowlanych. Ponadto dokonanie przez skarżącego oceny stanu technicznego budynku gospodarczego jest także w jego interesie, gdyż pozwoli na uzyskanie niezbędnych informacji, czy przedmiotowy budynek może być przez niego w sposób bezpieczny użytkowany.
Podnoszone przez S. S. zarzuty skargi dotyczące wpływu urządzeń znajdujących się na działce J. I A. małż. R. na pogorszenie się stanu technicznego jego budynków, nie mają w tym postępowaniu znaczenia, bowiem organy administracji publicznej nie są zobowiązane do badania, czy osoba trzecia przyczyniła się do spowodowania pogorszenia stanu technicznego obiektu. Kwestia ta przekracza ramy postępowania administracyjnego i należy do zagadnień prawa cywilnego ( por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego O/Z w Krakowie z dnia 9 kwietnia 2002 roku, sygn. akt II SA/Kr 2206/98 - orzecznictwo do art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego, system informatyczny Lexpolonica).
W tym stanie rzeczy Sąd nie dopatrzył się ani w materiałach sprawy, ani we wskazanej wyżej argumentacji skarżącego podstaw do uznania, iż zaskarżone postanowienie narusza prawo w stopniu, który mógłby mieć wpływ na wynik sprawy i dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270) oddalił skargę, jako nieuzasadnioną.