II SA/Łd 1876/03

II SA/Łd 1876/03 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2005-03-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-12-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Ewa Cisowska-Sakrajda
Jolanta Rosińska /przewodniczący/
Renata Kubot-Szustowska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Dnia 24 marca 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA: Jolanta Rosińska, Sędziowie Asesor: Ewa Cisowska-Sakrajda, Asesor: Renata Kubot-Szustowska (spr.), Protokolant asystent sędziego Dominika Janicka, po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi H. G., A. G., G. G., Z. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę.
Uzasadnienie
W dniu 28 lipca 2003 r. adwokat J. P. wystąpił w imieniu H. i A. G. oraz G. i Z. G. z wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie "pozwolenia na budowę linii wysokiego napięcia i innych budowli w odległości 1 m od granicy działki nr 260 i 5 m od budynku handlowego, wyrażenia zgody na wybudowanie w/w linii w odległości 1 m od drogi pożarowej (...), pozwolenia na budowę w/w linii bez wyznaczenia strefy ochronnej przy (...) parkingach", uzasadniając swój wniosek wystąpieniem przesłanki, określonej przepisem art. 145 § 1 pkt 4 kpa tj. pozbawieniem strony, bez jej winy, możliwości uczestniczenia w postępowaniu administracyjnym.
Decyzją Nr [...] z dnia [...], Wójt Gminy R., działając na podstawie art. 149 § 3 w zw. z art. 148 § 1 i 2 "Kodeksu postępowania administracyjnego", odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją własną Nr [...] z dnia [...], z powodu uchybienia terminu do złożenia podania w sprawie wznowienia postępowania.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podniósł, iż zgodnie z treścią art. 148 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnieść należy w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia.
W rozpoznawanej sprawie linia energetyczna nie jest linią wysokiego napięcia lecz linią średniego napięcia 15 kV i nie wydawano na jej przebudowę oddzielnego pozwolenia. Wspomnianą linię przebudowano bowiem w ramach udzielonego pozwolenia na budowę trzech hal targowych "A, B i C" w R., przy ul. A 35, udzielonego A, decyzją Nr [...] z dnia [...].
Decyzją Nr [...] z dnia [...] Wojewoda [...], po rozpatrzeniu wniosku A. i H. G. oraz G. i Z. G. jak również innych osób, odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...].
Decyzjami z dnia [...], [...] i [...] udzielono A pozwolenia na użytkowanie opisanych wyżej hal handlowych. O faktach tych wiadomo było powszechnie, "a nawet donosiła o tym [...] prasa". Z okoliczności tych wynika zatem, zdaniem organu I instancji, że o zamierzeniu inwestycyjnym A wnioskodawcy wiedzieli wcześniej, aniżeli w miesiącu czerwcu 2003r., co powoduje, że wniosek z dnia 28 lipca 2003r. jest spóźniony.
Bezpośrednio pod podpisanym przez organ, uzasadnieniem orzeczenia, umieszczona została adnotacja o wybudowaniu hali handlowej na działce nr 260 w odległości 5,50 m od granicy terenu Centrum Targowego B. oraz drodze pożarowej, która ma wystarczającą szerokość, z tym zastrzeżeniem, iż nie powinno się nań urządzać parkingu.
Odwołanie od powyższej decyzji złożyli H. i A. G. oraz G. i Z. G., wskazując, że o decyzji Wójta Gminy R. o pozwoleniu na budowę trzech hal handlowych ,, A, B i C" w R. przy ul. A 35 dowiedzieli się pod koniec czerwca 2003 r. Odwołujący zarzucili Wójtowi Gminy R., że publikacje prasowe, dotyczące przedmiotowej inwestycji przyjął jako źródło powzięcia przez nich wiedzy o powyższej decyzji i na tej podstawie określił upływ terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania w tej sprawie.
Odwołujący wskazali ponadto na niezgodną z przepisem art. 107 k.p.a. formę zaskarżonej decyzji i błędne, powoływanie się na decyzję Wojewody [...] Nr z dnia [...], odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy R. Nr [...] z dnia [...] ze względu na fakt uchylenia rozstrzygnięcia Wojewody [...] przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Decyzją z dnia [...], Nr [...] Wojewoda [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego ("tekst jednolity Dz. U. Nr 98 z 2000r., poz. 1071"), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wójta Gminy R.
W motywach orzeczenia wskazał, iż zgodnie z dyspozycją przepisu art. 148 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzje w pierwszej instancji w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Odwołujący wskazali, że o decyzji Wójta Gminy R. o pozwoleniu na budowę trzech hal handlowych, A, B i C" w R., przy ul. A 35 dowiedzieli się pod koniec czerwca 2003 r. Powyższe nie znajduje wszakże, zdaniem organu odwoławczego, potwierdzenia w dokumentach zgromadzonych przez organ odwoławczy, ponieważ w dniu 17 lutego 2003 r. wnioskodawcy złożyli w Urzędzie Wojewódzkim pisemne oświadczenie, że ich wcześniejsze wystąpienie z prośbą o przeprowadzenie kontroli projektu i pozwolenia na budowę hal targowych ,,B." należy w istocie traktować jako wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji, udzielającej pozwolenia na budowę nowych hal targowych.
W ocenie Wojewody [...], najpóźniej w tym czasie skarżący posiedli wiedzę o decyzji wydanej przez Wójta Gminy R. Wniosek o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie złożony w dniu 28 lipca 2003 r. został wiec wniesiony z uchybieniem ustawowemu terminowi, który upłynął 17 marca 2003 r.
Wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania na wniosek, pomimo uchybienia terminu, stanowi rażące naruszenie prawa, godzi bowiem w zasadę ogólną trwałości decyzji administracyjnych. Uchybienie terminu do wniesienia podania o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania jest zaś podstawą do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania.
Zasadny natomiast jest zarzut skarżących, dotyczący formy zaskarżonej decyzji. Niedopuszczalne jest uzupełnienie treści decyzji poprzez dopisanie wyjaśnień poniżej podpisu złożonego pod decyzją przez osobę uprawnioną. Powyższe uchybienie organu I instancji pozostaje jednak bez wpływu na słuszność podjętego rozstrzygnięcia. W odpowiedzi na zarzut odwołujących, dotyczący błędnego w ich opinii powoływania się przez Wójta Gminy R. na decyzję Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...], organ odwoławczy podniósł, że nie ma merytorycznego związku pomiędzy skarżoną decyzją a wskazaną decyzją Wojewody [...] i fakt jej uchylenia przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie ma znaczenia w niniejszym postępowaniu administracyjnym.
Powyższe orzeczenie zaskarżył do sądu administracyjnego adwokat J. P., pełnomocnik skarżących H. G., A. G., G. G. i Z. G., wnosząc o uchylenie skarżonego rozstrzygnięcia oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów art. 7, 77, 148 k.p.a. Odnosząc się do twierdzeń organu, iż odwołujący już w lutym 2003 r. uzyskali wiedzę o udzieleniu pozwolenia na budowę hal, pełnomocnik skarżących wskazał, iż dowiedzieli się oni wówczas jedynie o udzieleniu pozwolenia na budowę trzech hal hurtowo – detalicznych. Skarżącym odmówiono jednak prawa do bycia stroną przedmiotowego postępowania, wobec czego nie zostali oni powiadomieni o zakresie udzielonego inwestorowi pozwolenia na budowę (w szczególności nie uzyskali wiedzy o tym, iż pozwolenie powyższe obejmuje również zezwolenie na budowę linii energetycznej). Podstawą odmowy uznania ich za stronę postępowania był fakt, iż należąca do nich działka nr 260 nie sąsiaduje bezpośrednio z działką, na której wzniesiona miała być budowla.
Pełnomocnik skarżących wskazał ponadto, iż jak wynika z treści wniosku o wznowienie postępowania, wnioskodawcy złożyli podanie w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie budowy linii energetycznej, nie wiedząc, iż objęte jest ono całościowym pozwoleniem na budowę hal. W związku z powyższym zawarty w decyzji Wojewody zarzut uchybienia terminu uznać należy za nietrafny, a fakt, iż pozwolenie na budowę linii energetycznej stanowi cześć pozwolenia na budowę hal targowych, o czym skarżących nie powiadomiono, nie może wywoływać dla nich negatywnych skutków prawnych.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie. Wskazał, iż zgodnie z poglądem utrwalonym w orzecznictwie pierwsza faza postępowania o wznowienie polega na zbadaniu, czy wniosek o wznowienie postępowania opiera się na podstawach wymienionych w art. 145 § 1 kpa i czy został zachowany termin do jego złożenia, przewidziany w art. 148 kpa. Strona musi udowodnić w jakiej dacie dowiedziała się o decyzji, w sprawie której domaga się wznowienia postępowania. Organ administracji obowiązany jest zaś badać z urzędu zachowanie tego terminu. Wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania, pomimo uchybienia terminu, stanowi rażące naruszenie prawa, godzi bowiem w zasadę ogólną trwałości decyzji administracyjnych.
W zaskarżonej decyzji wskazano, iż skarżący w lutym 2003 r. jednoznacznie oświadczyli, iż domagają się stwierdzenia nieważności decyzji udzielającej pozwolenia na budowę hal targowych na terenie A w R.
Jeżeli nawet, jak wskazuje pełnomocnik, w dacie składania tego wniosku nie znali zakresu decyzji, której dotyczyło żądanie stwierdzenia nieważności, to należy stwierdzić, że wydana w tym postępowaniu decyzja Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] określa zakres udzielonego pozwolenia na budowę i zakres inwestycji.
Jak wynika natomiast ze zwrotnych potwierdzeń odbioru powyższej decyzji przez skarżących, H. i A. G. otrzymali ją w dniu 8 kwietnia 2003 r. zaś G. i Z. G. - w dniu 4 kwietnia 2003 r., a zatem miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania upłynął w pierwszym przypadku w dniu 9maja 2003 r., a w drugim – w dniu 5 maja 2003 r. W związku z powyższym, zdaniem organu, wniosek skarżących z dnia 28 lipca 2003 r. o wznowienie postępowania, zakończonego decyzją Wójta Gminy R. Nr [...] z dnia [...], udzielającą pozwolenia na budowę trzech hal hurtowo – detalicznych "A, B i C" wraz z przyłączami: wodno- kanalizacyjnymi, elektrycznym, gazowym, drogami dojazdowymi i parkingami na terenie A w R. przy ul. A 35, został złożony z uchybieniem terminu określonego przepisem art. 148 § 1 kpa.
Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 2004r. oddalono wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy R. z dnia [...] Nr [...], udzielającej A S.A. w Ł. pozwolenia na budowę trzech hal hurtowo – detalicznych wraz z przyłączami.
Prawomocnym postanowieniem tegoż Sądu z dnia 29 kwietnia 2004r. odrzucono natomiast zażalenie skarżących na powyższe orzeczenie.
Prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi z dnia 1 września 2003r., wydanym w sprawie o sygn. akt LD XX Ns – Rej.KRS/8797/3/980 zmieniono nazwę firmy, pod którą działał uczestnik postępowania "A" Spółka Akcyjna. Aktualnie podmiot ten działa pod firmą Klub Sportowy "C" Spółka Akcyjna z siedzibą w P.
Postanowieniem z dnia 3 marca 2005 r., wydanym na rozprawie, odmówiono J. G. – G. dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika uczestnika postępowania.
Uczestnik postępowania "C" Spółka Akcyjna w P. wniósł o oddalenie skargi.
W piśmie z dnia 14 marca 2005 r., skarżący potwierdzili czynności dokonane w ich imieniu przez adwokata J. P. w postępowaniu administracyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Po myśli art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) natomiast sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2).
Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla decyzję w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach – stwierdza nieważność decyzji w całości lub części. Stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części rozważań p.s.a. Po myśli art. 134 § 1 p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.s.a.) .
Biorąc pod uwagę tak zakreśloną kognicję oraz przyczyny wzruszenia decyzji, Sąd nie stwierdził, by zaskarżone orzeczenie naruszało przepisy prawa materialnego lub też normy procedury administracyjnej, w stopniu określonym w cytowanym przepisie.
Przede wszystkim wskazać należy, iż nadesłane do kontroli sądowej akta administracyjne nie zawierają dokumentu pełnomocnictwa, udzielonego przez wnioskodawców (skarżących w badanej sprawie) adwokatowi J. P., obejmującego postępowanie administracyjne, zainicjowane wnioskiem o wznowienie postępowania z dnia 28 lipca 2003r. Pełnomocnictwa, złożone do akt sądowych opatrzone są datą 24 listopada 2003r., zatem pomimo szerokiego zakresu ("do reprezentowania w sprawie wznowienia postępowania we wszystkich instancjach sądowych i administracyjnych oraz w przesądowych negocjacjach z kontrahentami"), nie mogły być uznane za rozciągające się również na postępowanie administracyjne, którego legalność kontrolowano w rozpoznawanej sprawie.
Dokument pełnomocnictwa, pomimo zobowiązania z dnia 3 marca 2005r., nie został przez organ nadesłany, z czego należy wnosić, iż postępowanie administracyjne, wszczęte wnioskiem z dnia 28 lipca 2003r. dotknięte było wadą formalną. Zgodnie bowiem z treścią art. 32 ustawy z dnia 14.czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. Nr 98 z 2000r., poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., strona może działać przez pełnomocnika. Po myśli zaś art.33 § 2 i 3 k.p.a. pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie lub zgłoszone do protokołu, a pełnomocnik załącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa. Oznacza to, że pełnomocnictwo musi być udzielone wprost, nie może być domniemywane (podobnie Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29.kwietnia 1998r., w sprawie o sygn.akt IV SA 1044/96, niepubl. w zbiorze urzędowym, dostępne Lex nr 45639).
Z faktu zatem, ze adwokat J. P. reprezentował skarżących w szeregu spraw administracyjnych (m.in. w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji objętej wnioskiem o wznowienie postępowania), organy nie mogły wywodzić jego uprawnienia do reprezentowania mocodawców, również w sprawie niniejszej.
Złożenie przezeń w dniu 28 lipca 2003r. wniosku o wznowienie postępowania było zatem tzw. czynnością prawną kulejącą, której skuteczność zależała od potwierdzenia przez mocodawców.
Uregulowania prawne w zakresie pełnomocnictwa, zawarte w Kodeksie postępowania administracyjnego nie są bowiem kompletne, stąd przy wyjaśnieniu sytuacji, odnoszącej się do tej instytucji, należy posiłkowo stosować zasady, wyrażone w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie zaś z tymi zasadami, w przypadku braku umocowania po stronie pełnomocnika bądź przekroczenia zakresu umocowania, ważność czynności zależy od potwierdzenia jej przez mocodawcę (art. 103 § 1 k.c.) (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18.czerwca 1999r., w sprawie o sygn.akt I SA 1535/98 niepubl;. w zbiorze urzędowym, dostępne Lex nr 48566)
W piśmie z dnia 14 marca 2005r., w zakreślonym terminie 3 dni, skarżący potwierdzili czynności dokonane w ich imieniu przez adwokata J. P. w postępowaniu administracyjnym, wszczętym wnioskiem o wznowienie postępowania z dnia 28 lipca 2003r.
Rozważenia wymagało wszakże, czy potwierdzenie to może być skutecznie dokonane na etapie postępowania sądowego, skoro kontroli sądowej podlega zgodność z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, przy czym jest ona dokonywana na gruncie stanu prawnego i faktycznego, aktualnego w dacie wydania kontrolowanego aktu.
W ocenie Sądu, w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, czynność taka jest dopuszczalna i prawnie skuteczna, zaś jej konsekwencją jest swoista "sanacja" wadliwego postępowania administracyjnego. Potwierdzenie czynności, dokonane przez mocodawcę, wywiera bowiem skutek ex tunc, tzn. jest skuteczne poczynając od daty podjęcia czynności przez rzekomego pełnomocnika (por. Kodeks cywilny z komentarzem, por red. Jana Winiarza, Warszawa1989, str. 108-109). Oznacza to, że oświadczenie skarżących z dnia 14 marca 2005r., konwaliduje czynności dokonane przez adwokata J. P., poczynając od złożenia przezeń w dniu 28 lipca 2003r. wniosku o wznowienie postępowania.
Przechodząc zaś na grunt rozważań, dotyczących merytorycznej oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, podkreślić należy, iż strona ze skutkiem prawnym może złożyć podanie o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Strona musi więc udowodnić, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia (por. wyrok Naczelnego sądu Administracyjnego z dnia 19.maja 2000r., w sprawie o sygn.akt I SA/Wr 1038/97, niepubl. w zbiorze urzędowym, dostępne Lex nr 43046).
Organ administracji swobodnie ocenia dowody w tej mierze, co oznacza, iż na podstawie ich całokształtu ustala, czy termin do wniesienia podania został zachowany. W rozpoznawanej sprawie skarżący, w odwołaniu od decyzji organu I instancji wskazali, iż o decyzji Wójta Gminy R. Nr [...] z dnia [...] dowiedzieli się "pod koniec czerwca 2003r." Nie przedstawili wszakże żadnego dowodu, dla poparcia tejże okoliczności, zaś dowody dostępne organom, przeczą powyższym twierdzeniom. Faktem jest bowiem, że przed złożeniem podania o wznowienie postępowania skarżący wystąpili z żądaniem stwierdzenia nieważności decyzji "o pozwoleniu na budowę trzech hal targowych", w R. przy ul. A 35. Nawet jeżeli istotnie (co wydaje się mało prawdopodobne), składając powyższy wniosek nie znali szczegółowo przedmiotu rozstrzygnięcia, z pewnością wiedzę tę powzięli najpóźniej w dacie doręczenia im decyzji Wojewody [...] z dnia 31 marca 2003r. (odpowiednio w dniu 4 kwietnia 2003r. – G. i Z. G. oraz w dniu 8.kwietnia 2003r. – A. i H. G.), w której orzeczenie wspomniane zostało precyzyjnie opisane. Nie ma przy tym znaczenia, że decyzja ta została następnie uchylona w toku instancji, skoro w badanej sprawie chodziło o ustalenie daty powzięcia wiadomości o wydanym orzeczeniu, nie zaś o ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia, wydanego w trybie nadzoru.
Tym samym więc, termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania upłynął skarżącym G. i Z. G. z dniem 4 maja 2003r., zaś H. i A. G. z dniem 8 maja 2003r. Złożenie przeto podania o wznowienie postępowania w dniu 28 lipca 2003 r., uznać należy za spóźnione w rozumieniu art. 148 § 1 i § 2 k.p.a., ponieważ dokonane zostało z uchybieniem miesięcznego terminu od daty powzięcia wiadomości o wydanej decyzji, o którym mowa w cytowanym przepisie.
Podzielić należy również stanowisko organu odwoławczego w przedmiocie uchybienia przez organ I instancji przepisowi art. 107 § 1 i § 3 k.p.a., z uwagi na nieprawidłową redakcję zaskarżonej decyzji. Zawarcie części swych rozważań w formie dopisku "P.S", jest oczywistym naruszeniem przepisów procedury administracyjnej. Ponieważ wszakże rozważania te nie odnoszą się do istoty orzeczenia (odmowy wznowienia postępowania), polemizując z zarzutami, stanowiącymi podstawę wniosku o wznowienie postępowania, uznać należało, iż uchybienie wspomniane nie miało wpływu na treść rozstrzygnięcia.
Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 151 p.s.a. oddalono skargę, wobec braku podstaw do jej uwzględnienia.
Na podstawie art. 35 p.s.a. odmówiono J. G. – G. prawa do działania w niniejszej sprawie w charakterze pełnomocnika uczestnika postępowania – Klubu "C" Spółki Akcyjnej w P., ponieważ nie należy ona do kręgu osób wskazanych w tymże przepisie, uprawnionych do reprezentowania stron w postępowaniu sądowym (w szczególności nie jest ona radcą prawnym, adwokatem ani pracownikiem Spółki, co oświadczyła do protokołu rozprawy).