II SA/Łd 1420/03

II SA/Łd 1420/03 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2004-10-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-09-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Arkadiusz Blewązka
Jolanta Rosińska /sprawozdawca/
Małgorzata Stahl /przewodniczący/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Dnia 6 października 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Stahl, Sędziowie : Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.), p.o. Sędziego WSA Arkadiusz Blewązka, Protokolant Sekretarz Sądowy Tomasz Porczyński, po rozpoznaniu w dniu 6 października 2004 roku na rozprawie przy udziale sprawy ze skargi V. B., Z. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...], znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego oddala skargę.
Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzją z dnia [...], Nr [...] (znak: [...]) utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], Nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu w realizowanym przez E. C. budynku garażowo - gospodarczym na nieruchomości przy ul. A 45 w Ł.
V. B. i Z. B., właściciele nieruchomości zlokalizowanej w Ł. przy ul. A 43 b pismem z dnia 9 maja 2003 r. wnieśli o wstrzymanie prac budowlanych prowadzonych przy budowie obiektu na nieruchomości przy ul. A 45. W piśmie tym podali, iż z pisma Miejskiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Ł. z dnia 14 listopada 2002r. wynika, że błędnie została wyznaczona granica między ich nieruchomością, a nieruchomością stanowiącą własność inwestorów. Brak wstrzymania robót jest jednoznaczny z naruszeniem praw osób trzecich, co wynika z unormowania art. 36 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
W toku prowadzonego postępowania administracyjnego organ I instancji ustalił, iż na działce E. C. prowadzone są roboty budowlane przy budowie obiektu garażowo - gospodarczego, na podstawie pozwolenia na budowę (decyzja Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], Nr [...], znak: [...]). W trakcie wizji lokalnej przeprowadzonej w dniu 19 maja 2003 r. stwierdzono, iż w ścianie zlokalizowanej w granicy z nieruchomością przy ul. A 43 b wykonano dwa otwory okienne o wymiarach 120 x 60 cm, które nie były przewidziane w projekcie. Ustalono również, że zmieniona została konstrukcja ściany zewnętrznej z jednowarstwowej na dwuwarstwową (obecnie ściana posiada szerokość 25 cm, w projekcie zastosowano ścianę jednowarstwową o grubości 38 cm). Stwierdzono także uszkodzenie ogrodzenia z działką sąsiednią.
Z oświadczenia inwestora - E. C. złożonego w dniu 27 maja 2003r. wynika, iż otwory okienne zostały zamurowane. Natomiast z protokołu wizji lokalnej przeprowadzonej w dniu 28 maja 2003 r. wynika, iż część fundamentu o szerokości ok. 5 cm przechodzca na działkę V. B. i Z. B. zostanie usunięta do dnia 6 czerwca 2003 r. Usunięcie nieprawidłowości w postaci wykonania otworów okiennych, przekroczenia granicy działki przy wykonywaniu fundamentów oraz wejście na działkę sąsiednią przy wykonywaniu większego wykopu, potwierdza oświadczenie inwestora z dnia 29 maja 2003 r., protokół w wizji lokalnej przeprowadzonej w dniu 30 maja 2003 r. oraz zapis kierownika budowy w dzienniku budowy. Inwestor podczas wizji lokalnej zobowiązał się do naprawy ogrodzenia po zakończeniu budowy.
Powyższe ustalenia były, w licznych pismach kontestowane przez właścicieli sąsiedniej nieruchomości. V. B. i Z. B. w pismach datowanych na dzień 19 maja, 22 maja oraz 30 maja 2003 r. wskazywali na liczne nieprawidłowości w prowadzeniu budowy.
W tak ustalonym stanie faktycznym sprawy, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzją z dnia [...] umorzył postępowanie administracyjne w sprawie istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu w realizowanym budynku garażowo - gospodarczym na nieruchomości przy ul. A 45 w Ł. W uzasadnieniu organ opisał dotychczasowy przebieg postępowania i wskazał, iż z racji dobrowolnego usunięcia wprowadzonych samowolnie zmian w realizowanym obiekcie, postępowanie przed organem nadzoru budowlanego stało się bezprzedmiotowe.
W odwołaniu od powyższej decyzji V. B. i Z. B. wyrazili swoje niezadowolenie z podjętego rozstrzygnięcia, gdyż nie odpowiada ono stanowi faktycznemu. Podtrzymali również stanowisko przedstawione w pismach kierowanych do organu I instancji.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy wcześniejsze rozstrzygnięcie. W motywach swojego stanowiska wskazał, iż w trakcie przeprowadzonego przez organ I instancji postępowania naruszone zostały przepisy proceduralne, a w szczególności treść art. 61 i 79 kpa. Organ I instancji zignorował również unormowanie art. 50 i 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.), ponieważ w razie stwierdzenia istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego organ powinien wstrzymać roboty budowlane i nałożyć na inwestora obowiązek wykonania określonych czynności celem doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. Dopiero po wykonaniu przez inwestora podanych czynności i uchyleniu pozwolenia na budowę w trybie art. 36 a prawa budowlanego przez organ administracji architektoniczno - budowlanej, organ nadzoru budowlanego uzyskałby delegację do wydania w trybie art. 51 ust. 1 a prawa budowlanego decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych. Działania organu I instancji, choć nieformalne były jednak skuteczne, doprowadziły bowiem do likwidacji odstępstw i stanu zgodnego z prawem. Argumenty odwołania dotyczące m. in. zniszczenia ogrodzenia, korzystania z działki odwołujących się bez ich zgody oraz przywłaszczenie części nieruchomości pozostają bez znaczenia dla rozstrzygnięcia, gdyż organ nadzoru budowlanego nie posiada kompetencji do ich rozpatrzenia. Właściwa w tej materii jest droga postępowania cywilnego.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego V. B. i Z. B. wnieśli o uchylenie decyzji datowanej na dzień [...], zobowiązanie inwestora - E. C. do doprowadzenia budowy do stanu zgodnego z prawem i posiadanym pozwoleniem na budowę, obciążenie inwestora kosztami sądowymi oraz nadanie postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności. Zdaniem skarżących, inwestor w sposób rażący naruszył ich prawa, ponieważ wszedł na ich nieruchomość ok. 30 m2 wbrew ich woli niszcząc przy tym ogrodzenie stojące na nieruchomości, a nie w granicy. Organy orzekające w sprawie w żaden sposób nie ustosunkowały się do argumentów podnoszonych przez stronę w postępowaniu.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w kwestionowanej decyzji i w jej uzasadnieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej ( § 2 art. 1 powołanego aktu ).
Analogiczne unormowanie zawarte zostało w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ). Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zatem zmienić zaskarżonej decyzji, a jedynie uwzględniając skargę może ją uchylić, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega oddaleniu.
Przeprowadzając taką kontrolę, sąd zgodnie z art. 134 § 1 powołanej ustawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Może więc dokonać oceny zaskarżonej decyzji także w innym zakresie niż zakres, w jakim zakwestionowała decyzję strona skarżąca.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę w tak zakreślonej kognicji stwierdził, iż zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca wydane zostały zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, a podniesione przez skarżących argumenty w żadnym zakresie nie mogą podważyć prawidłowości zaskarżonej decyzji.
Należy również wskazać, że Sąd rozpoznający niniejszą skargę zobligowany był oceniać stan rzeczy na dzień wydania zaskarżonej decyzji. W takiej zaś sytuacji dla oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji nie miały znaczenia podnoszone przez skarżących okoliczności, które zaistniały po tej dacie, a zawarte m. innymi w piśmie z dnia 30 września 2003 r.
Nie ulega wątpliwości, że w okresie objętym sporem do daty wydania zaskarżonej decyzji odstępstwa od projektu budowlanego sprowadzały się do wybicia otworów okiennych w ścianie budynku garażowo – gospodarczego oraz przesunięcia ławy fundamentowej w stosunku do granicy nieruchomości skarżących o ok. 5 cm. Odstępstwa te zostały jednak usunięte, co potwierdza protokół z wizji lokalnej na nieruchomości inwestorki przeprowadzonej w dniu 30.05.2004 r. Co prawda skarżący w protokole tym zamieścił adnotację, że zawarte w nim stwierdzenia nie odpowiadają prawdzie i jego oczekiwaniom, ale poza tym nie przedstawił żadnego obiektywnego dowodu, który mógłby podważyć obiektywizm zawartych w tymże protokole stwierdzeń, chociażby w postaci ekspertyzy sporządzonej przez specjalistę z zakresu prac budowlanych.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał na nieprawidłowości w postępowaniu organu I instancji związane z naruszeniem przepisów postępowania. Należy jednak podzielić pogląd organu II instancji, iż wobec usunięcia przez inwestorkę stwierdzonych odstępstw postępowanie stało się bezprzedmiotowe i jako takie winno ulec umorzeniu.
W toku postępowania skarżący powoływali się ponadto na nieuwzględnienie okoliczności, które podnosili w pismach: z dnia 15.05.2003 r., 30.05.2003 r., a także wymienionych w piśmie z dnia 27.12.2002 r. To ostatnie pismo ma jednak wyłącznie charakter opinii wydanej przez Urząd Miasta Ł. Wydział Ochrony Środowiska na potrzeby prac projektowych, akceptującej proponowane rozwiązania projektowe i pozostaje bez wpływu na ocenę prawidłowości zaskarżonej decyzji.
Podobnie należy ocenić pozostałe podnoszone przez skarżących okoliczności, takie jak zdewastowanie płotu rozdzielającego obie nieruchomości, zniszczenie trawnika, czy też zanieczyszczenie działki gliną. Roszczeń w tym zakresie skarżący mogą dochodzić wyłącznie na drodze postępowania cywilnoprawnego.
Zgodnie z art. 47 Prawa budowlanego, jeżeli do wykonania prac przygotowawczych lub robót budowlanych niezbędne jest wejście na teren sąsiedniej nieruchomości inwestor zobowiązany jest przed rozpoczęciem robót uzyskać zgodę właściciela sąsiedniej nieruchomości i uzgodnić z nim przewidywany sposób, zakres i termin korzystania z niej. W razie nieuzgodnienia warunków w omawianym zakresie inwestor zobowiązany jest złożyć wniosek do organu, który w drodze decyzji rozstrzyga o niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości, a nadto określa granice niezbędnej potrzeby oraz warunki korzystania z tej nieruchomości.
Zaniechanie złożenia przez inwestora wymaganego wniosku i uzyskania decyzji rodzi po stronie inwestora wyłącznie odpowiedzialność odszkodowawczą w stosunku do właściciela sąsiedniej nieruchomości na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym.
W sytuacji, gdy proces inwestycyjny został już zakończony – jak to ma miejsce w stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy, wszelkie odstępstwa od zatwierdzonego projektu i pozwolenia na budowę winny być przedmiotem rozpoznania w postępowaniu o uzyskanie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego ( art. 55 ust.1 pkt 2 i art. 59 ust. 5 Prawa budowlanego ).
W przypadku bowiem stwierdzenia, że zgłoszony przez inwestora obiekt został wykonany z naruszeniem warunków określonych w pozwoleniu na budowę organ dysponuje uprawnieniami przewidzianymi w art. 51 Prawa budowlanego i może nałożyć na inwestora obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem.
Z przytoczonych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zmianami ), skargę jako bezzasadną oddalił.