VII SA/WA 681/04

VII SA/Wa 681/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-04-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-05-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bogusław Cieśla
Bogusław Moraczewski /przewodniczący sprawozdawca/
Wojciech Mazur
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Moraczewski (spr.), , Sędzia WSA Wojciech Mazur, Asesor WSA Bogusław Cieśla, Protokolant Rafał Kubik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi E. i K. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie zezwolenia na wznowienie robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących E. i K. S. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca 2004 r., Nr [...], po rozpatrzeniu odwołania E. i K. S. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu [...]z dnia [...] listopada 2003 r., znak: [...], zezwalającej E. i D. L. na wznowienie robot budowlanych przy budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ew. [...] przy ul. O.w I., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 83 ust. 2 Prawa budowlanego -
utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że w toku postępowania pierwszoinstancyjnego, w wyniku kontroli przeprowadzonej w dniu [...] sierpnia 2001 r. na działce nr ew. [...] przy ul. O. w I. ustalono, że inwestor E. i D. L. realizują budowę domu jednorodzinnego, dwukondygnacyjnego, w zabudowie bliźniaczej, z odstępstwem od zatwierdzonego projektu budowlanego. Odstępstwo polegało na zmianie posadowienia budynku i podniesieniu go do ok. 90 – 100 cm. w stosunku do projektu. Stwierdzono także konieczność uregulowania kwestii odprowadzania wód opadowych.
W związku z powyższym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu [...], postanowieniem z dnia [...] września 2001 r., Nr [...] wstrzymał prowadzenie robót budowlanych na przedmiotowej działce. Natomiast decyzją z dnia [...] listopada 2001 r., Nr [...], nakazał inwestorowi wykonanie obróbek blacharskich na budynku w taki sposób, aby nie następowało zalewanie budynku sąsiada oraz działki sąsiedniej wodami opadowymi z budynku małżonków L. – w terminie do 30 listopada 2001 r. Nadto nakazał opracowanie i przedłożenie projektu zamiennego dachu nad pomieszczeniem rekreacyjnym, uwzględniającego przeróbkę dachu istniejącego z jego jednoczesnym obniżeniem o 90 – 100 cm. w kalenicy.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, iż inwestor wypełnił nałożone na niego obowiązki. Dokonał obniżenia dachu o 100 cm. i dostarczył projekt zamienny dachu nad pomieszczeniem rekreacyjnym. Obróbki blacharskie zostały dokonane w sposób zgodny z projektem. Wykonano rynnę i rurę spustową zarzucającą wody opadowe z dachu budynku na daszek nad wjazdem do garażu. Daszek został przycięty równo z ogniomurem. Ogniomur i wyprofilowanie daszka nad wjazdem powodują opadanie wody na ziemię po stronie działki E. i D. L., co spełnia wymagania określone w § 29 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., w sprawie warunków technicznych, jaki powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli E. i K. S.
Skarżący podnieśli, iż inwestor dokonał samowoli budowlanej w projekcie zmieniając wysokość budynku o ok. 1 metr, wjazdu do garażu o ok. 1,5 m. oraz części rekreacyjnej o ok. 1 m. Projekt zabudowy został samowolnie zmieniony, co powoduje zniszczenie konstrukcji budynku skarżących i zagraża bezpieczeństwu. Ponadto wskazali, iż woda z budynku sąsiedniego nieustannie zalewa front ich budynku, co jest niezgodne z § 29 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., w sprawie warunków technicznych, jaki powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W skardze wystąpili również z żądaniem, ażeby inwestor: obniżył wjazd do garażu zgodnie z projektem oraz obrynnował ogniomur.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga E. i K. S. zasługuje na uwzględnienie ze względu na naruszenie przez organ II instancji przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej wyrażoną w art. 7 k.p.a. organy administracji publicznej mają obowiązek podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Oznacza to, że organ prowadzący postępowanie ma obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego tak, aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością. To organ administracji publicznej, na mocy art. 77 § 1 k.p.a., ma obowiązek zebrać dowody, nie może on więc jedynie biernie oczekiwać na dowody zgłoszone przez stronę. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, iż jest on "w szczególności (...) obowiązany dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnego przypadku na podstawie analizy całego materiału dowodowego, a stanowisko wyrażone w decyzji uzasadnić w sposób wymagany przez przepisy kpa" (zob. wyrok NSA z 26 maja 1981 r., SA 810/81, ONSA 1981, nr 1, poz. 45). W postępowaniu administracyjnym nie obowiązuje formalna teoria dowodowa, według której daną okoliczność można udowodnić wyłącznie przy pomocy takiego, a nie innego środka dowodowego, ani też zasada, że rola organu orzekającego to rola biernego podmiotu oczekującego na dowody zaoferowane przez stronę. Wręcz przeciwnie, rządząca postępowaniem administracyjnym zasada oficjalności (art. 7 i art. 77 k.p.a.) wymaga, aby w toku postępowania organy administracji publicznej podejmowały wszelkie niezbędne kroki do wyjaśnienia i załatwienia sprawy i dopuszczały jako dowód wszystko, co może przyczynić się do jej wyjaśnienia, a nie jest sprzeczne z prawem, a więc by z urzędu przeprowadzały dowody służące ustaleniu stanu faktycznego sprawy (zob. wyrok NSA z 29 listopada 2000 r., VSA948/00 LEX nr 50114).
Jak wynika z akt sprawy, skarżący nie byli powiadomieni o terminie oględzin i tym samym zostali pozbawieni możliwości czynnego udziału w sprawie. Art. 79 § 2 kpa gwarantuje stronie prawo brania udziału w przeprowadzeniu dowodu. Zgodnie z tym przepisem może zadawać pytania świadkom, biegłym i stronom oraz składać wyjaśnienia. Możliwość zapoznania się przez skarżących z protokołem oględzin znajdującym się tylko w aktach sprawy nie czyni zadość zasadom czynnego, bezpośredniego udziału w przeprowadzaniu takiego dowodu. Zachowanie wymagań art. 79 kpa niezależnie od wagi i treści przeprowadzonego dowodu jest bezwzględnym obowiązkiem organu administracji, zaś naruszenie tego obowiązku stanowi naruszenie przepisów o postępowaniu administracyjnym mającym wpływ na wynik sprawy (zob. wyrok NSA z 28 marca 1985 r., I SA 1282/84 – ONSA 1985, nr 2, poz. 5; wyrok NSA z 13 lutego 1986 r.).
Należy również wskazać, iż poza stwierdzeniem "należy uznać wykonanie zaleceń decyzji Nr [...] z dnia [...].11.2001r." zawartym w protokole oględzin z [...] października 2003 r. w aktach sprawy brak jest obiektywnych dowodów na to, że inwestorzy wywiązali się z obowiązku "wykonania obróbek blacharskich na budynku, w taki sposób, aby nie następowało zalewanie budynku sąsiada oraz działki sąsiedniej wodami opadowymi".
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy winien uzupełnić postępowanie dowodowe w trybie art. 136 kpa przez dokonanie oględzin przedmiotowego budynku z udziałem skarżących oraz sporządzenie odpowiedniej dokumentacji obrazującej wykonanie obowiązku z pkt 1 decyzji Nr [...] z dnia [...] listopada 2001 r. (np. fotograficznej). Zgodnie bowiem z art. 136 kpa, organ odwoławczy może przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie wyjaśniające w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję.
"Obowiązek uzupełnienia postępowania wyjaśniającego ciąży na organie (...), gdyby zaniechanie takiego uzupełnienia prowadziło do sprzecznego z zasadami prawdy obiektywnej oraz udziału strony załatwienia sprawy" (E. Ochendowski, [w:] S. Jędrzejewski, E. Ochendowski, Postępowania administracyjne, s. 103), jak ma to miejsce w niniejszym przypadku.
Z tych też względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270) należało orzec jak w sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w/w. ustawy.