II SA/Łd 1331/01
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na decyzję o odmowie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów, uznając, że organy administracji nie mogą samodzielnie rozstrzygać kwestii własności i muszą opierać się na wpisach w księgach wieczystych lub prawomocnych orzeczeniach sądowych.
Skarżący J. i A. małż. P. domagali się wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów, polegających na odłączeniu części działki i dołączeniu jej do innej, powołując się na wadliwe zapisy i pomiary z przeszłości. Organy administracji odmawiały wprowadzenia zmian, wskazując, że skarżący nie przedstawili dowodów na inny stan prawny nieruchomości, a zmiany w ewidencji muszą opierać się na wpisach w księgach wieczystych lub prawomocnych orzeczeniach. WSA oddalił skargę, podzielając stanowisko organów.
Sprawa dotyczyła skargi J. i A. małż. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Łodzi, która utrzymała w mocy decyzję Starosty odmawiającą wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów. Skarżący chcieli odłączyć część działki nr 425 i dołączyć ją do innej, argumentując, że zapisy w ewidencji są wadliwe i wynikają z błędnych pomiarów geodezyjnych z przeszłości. Organy administracji, w tym Starosta i Wojewódzki Inspektor, konsekwentnie odmawiały wprowadzenia zmian, wskazując, że nie przedstawiono dowodów na inny stan prawny nieruchomości, a zmiany w ewidencji gruntów mogą być dokonywane jedynie na podstawie wpisów w księgach wieczystych, prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych lub ostatecznych decyzji administracyjnych. WSA w Łodzi, rozpoznając sprawę, podkreślił, że sądy administracyjne sprawują kontrolę legalności działalności administracji publicznej i badają zgodność decyzji z prawem materialnym oraz przepisami postępowania. Sąd stwierdził, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nie wystąpiły istotne wady postępowania, a decyzja znajduje oparcie w obowiązującym prawie. Podkreślono, że organy prowadzące ewidencję gruntów nie są władne do samodzielnego rozstrzygania kwestii uprawnień do gruntu czy własności, a zmiany w ewidencji muszą być zgodne z danymi zawartymi w księgach wieczystych. Sąd oddalił skargę jako niezasadną.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, organy prowadzące ewidencję gruntów nie są władne do samodzielnego rozstrzygania o kwestii własności i dokonywania zmian sprzecznych z aktualnymi zapisami w księdze wieczystej. Zmiany w stanie prawnym zapisanym w ewidencji gruntów dokonuje się na podstawie wpisów w księgach wieczystych, prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych lub ostatecznych decyzji administracyjnych.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że ewidencja gruntów jedynie rejestruje stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy, a nie rozstrzyga samodzielnie o uprawnieniach do gruntu. Wprowadzanie zmian w ewidencji musi opierać się na dokumentach potwierdzających stan prawny, takich jak wpisy w księgach wieczystych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (10)
Główne
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.p.g.k. art. 20 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne
u.p.g.k. art. 22 § 1
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne
k.p.a. art. 138 § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 104
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 138 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepisy wprowadzające u.p.s.a. art. 97 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.s.a. art. 1 § 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
u.p.s.a. art. 1 § 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
rozp. ewid. grunt. art. 12
Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organy administracji nie mogą samodzielnie rozstrzygać kwestii własności i muszą opierać się na wpisach w księgach wieczystych lub prawomocnych orzeczeniach sądowych. Zmiany w ewidencji gruntów muszą być zgodne z aktualnymi zapisami w księdze wieczystej. Zmiany wprowadzone w ewidencji gruntów w 1992 r. stanowiły podstawę do późniejszych nabyć nieruchomości i założenia ksiąg wieczystych.
Odrzucone argumenty
Zapisy w ewidencji gruntów w zakresie określenia granic i powierzchni spornych działek są wadliwe. Pomiary geodezyjne dokonane w postępowaniu sądowym o uregulowanie własności doprowadziły do obecnych konfliktów. Należy przywrócić stan sprzed odnowienia ewidencji gruntów w 1992 r.
Godne uwagi sformułowania
organy administracji publicznej prowadząc ewidencję gruntów rejestrują jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez organy orzekające. Nie mogą natomiast samodzielnie rozstrzygać kwestii uprawnień do gruntu. Zmian w stanie prawnym zapisanym w ewidencji gruntów dokonuje się na podstawie wpisów dokonanych w księgach wieczystych , prawomocnych orzeczeń sądowych , aktów notarialnych , ostatecznych decyzji administracyjnych lub dyspozycji zawartych w aktach normatywnych Organy prowadzące ewidencję gruntów nie były władne rozstrzygać o kwestii własności i dokonywać zmian sprzecznych z aktualnymi zapisami w księdze wieczystej .
Skład orzekający
Andrzej Kozerski
przewodniczący-sprawozdawca
Małgorzata Łuczyńska
członek
Teresa Rutkowska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ugruntowana interpretacja roli ewidencji gruntów i jej relacji do ksiąg wieczystych oraz prawomocnych orzeczeń sądowych w sprawach dotyczących stanu prawnego nieruchomości."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z ewidencją gruntów i zmianami wprowadzonymi w określonym czasie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje fundamentalną zasadę prawną dotyczącą prowadzenia ewidencji gruntów i jej relacji do innych form ustalania stanu prawnego nieruchomości, co jest istotne dla prawników zajmujących się prawem nieruchomości i administracyjnym.
“Ewidencja gruntów a księgi wieczyste: Kto decyduje o stanie prawnym nieruchomości?”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Łd 1331/01 - Wyrok WSA w Łodzi Data orzeczenia 2004-06-02 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2001-06-29 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Sędziowie Andrzej Kozerski /przewodniczący sprawozdawca/ Małgorzata Łuczyńska Teresa Rutkowska Symbol z opisem 612 Sprawy geodezji i kartografii Skarżony organ Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Sentencja Dnia 2 czerwca 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kozerski (spr.), Sędziowie NSA Teresa Rutkowska, p. o. sędziego WSA Monika Łuczyńska, Protokolant sekretarz sądowy Adrian Król, po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2004 r. na rozprawie przy udziale sprawy ze skargi J. P., A. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów oddala skargę Uzasadnienie 3 II SA / Łd 1331 / 01 U Z A S A D N I E N I E Starosta Powiatu [...] decyzją z dnia [...] odmówił wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów polegającej na odłączeniu części powierzchni działki 425 wpisanej pod pozycją rejestru gruntów Nr [...] jako własność J. i A. małż. T. i dołączenie jej do gruntów J. i A. małż. P. . Jako podstawę decyzji wskazano przepisy art. 20 ust. 1 pkt 1 i art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne ( Dz. U. Nr 30, poz. 163 z późn. zm. ). W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, że działka 425 objęta jest księgą wieczystą Kw [...] , w której jako właściciele ujawnieni są małżonkowie T. Wnioskujący o zmianę w ewidencji gruntów J. i A. małż. P. nie przedstawili dowodów wskazujących na inny stan prawny nieruchomości . Po rozpatrzeniu odwołania małż. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. decyzją z dnia [...] , na podstawie art. 138 § 2 kpa uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W ocenie organu odwoławczego konieczne jest uzupełnienie postępowania dowodowego. Starosta Powiatu [...] decyzją z dnia [...] odmówił wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów polegającej na przywróceniu granic i powierzchni działek 426 , 427 , i 763 do stanu sprzed odnowy ewidencji gruntów dokonanej w 1992 r. i umorzył postępowanie w sprawie przywrócenia granic i powierzchni działki 353/1 do stanu sprzed odnowy ewidencji gruntów . Jako podstawę decyzji wskazano przepisy art. 20 i art. 22 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. Z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 ) oraz art. 104 i 104 k.p.a. W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, że po odnowieniu ewidencji gruntów miały miejsce zdarzenia prawne przesądzające o tytułach własności zainteresowanych stron. W latach 1995 – 97 zainteresowani nabyli swoje nieruchomości postanowienie sądowe o uwłaszczeniu oraz akt notarialny) . W oparciu o te tytuły własności zostały następnie założone księgi wieczyste, w których oznaczenie i powierzchnie działek zostały przyjęte z odnowionej ewidencji gruntów. Sprawa granic i powierzchni działki 353/1 została wcześniej rozstrzygnięta decyzją Starosty [...] z dnia [...] utrzymaną w mocy decyzją organu odwoławczego . Po rozpatrzeniu odwołania małż. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. decyzją z dnia [...] , na podstawie art. 138 § 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję . Organ odwoławczy podzielił argumentację organu I instancji podnosząc, że małż. P. nie przedstawili żadnego dokumentu uzasadniającego wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów . W skardze z dnia 29 stycznia 2001 r. J. i A. małż. P. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji . Zdaniem skarżących przedstawione przez nich dokumenty jednoznacznie wykazują , że zapisy w ewidencji gruntów w zakresie określenia granic i powierzchni spornych działek są wadliwe . Skarżący podnieśli , że nie brali udziału w postępowaniu sądowym o uregulowanie własności gospodarstwa rolnego małż. T. a pomiary geodezyjne dokonane w tym postępowaniu doprowadziły do obecnych konfliktów . W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje Stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. Nr 153 , poz. 1271 ) sprawy , w których skargi wniesiono do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone , podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ) . Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 , poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wykonywania administracji publicznej oznacza sądową kontrolę zgodności z prawem ( legalności ) działalności administracji publicznej (art. 1 § 2 powołanej ustawy). W ramach tej kontroli sądy administracyjne badają , czy zaskarżona decyzja ma oparcie w prawie materialnym i czy organy nie naruszyły przepisów regulujących postępowanie administracyjne . Oceniając zaskarżoną decyzję w tych dwóch aspektach stwierdzić należy , że przy jej wydawaniu nie wystąpiły istotne wady postępowania administracyjnego, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy a decyzja znajduje oparcie w obowiązującym prawie . Przepisy z zakresu ewidencji gruntów ( ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne – powołana wyżej oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków - Dz. U. Nr 38 , poz. 454) stanowią, że organy administracji publicznej prowadząc ewidencję gruntów rejestrują jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez organy orzekające. Nie mogą natomiast samodzielnie rozstrzygać kwestii uprawnień do gruntu. Stąd też poprzez żądanie wprowadzenia zmian w ewidencji nie można dochodzić swoich praw właścicielskich czy uprawnień do władania nieruchomością. Zmian w stanie prawnym zapisanym w ewidencji gruntów dokonuje się na podstawie wpisów dokonanych w księgach wieczystych , prawomocnych orzeczeń sądowych , aktów notarialnych , ostatecznych decyzji administracyjnych lub dyspozycji zawartych w aktach normatywnych (§ 12 wyżej cytowanego rozporządzenia ) . Taki pogląd był wielokrotnie wyrażany w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, m.in. w wyrokach II S.A. 1155/92, II S.A. 1718/95, II S.A. 1824/95, II S.A. 1231/97 , II S.A. 1094/98 , II S.A. 810/98 i II SA.1283/97 . Podkreślić ponadto należy, że skarżący domagają się wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów poprzez przywrócenie stanu sprzed odnowienia ewidencji gruntów w 1992 r. Tymczasem zmiany wprowadzone w 1992 r. były podstawą do określenia granic i powierzchni nabywanej przez nich w 1995 r. nieruchomości i ujawnienia danych o nieruchomości w księdze wieczystej założonej również w 1995 r. Podobnie też zmiany te były podstawą ujawnienia danych o nieruchomości małż. T. Odwoływanie się do treści aktu notarialnego z 1933 r. może być skuteczne jedynie w postępowaniu przed sądem powszechnym w sporze o własność lub też w postępowaniu o rozgraniczenie . Należy jednak pamiętać, że w późniejszym okresie nieruchomości stron objęte były postępowaniem uwłaszczeniowym . Organy prowadzące ewidencję gruntów nie były władne rozstrzygać o kwestii własności i dokonywać zmian sprzecznych z aktualnymi zapisami w księdze wieczystej . Stanowiłoby to ewidentne naruszenie dyspozycji § 12 wyżej cytowanego rozporządzenia Zatem stwierdzić należy, zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji nie naruszają prawa. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę jako niezasadną .
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI