IV SA/WA 1442/06

IV SA/Wa 1442/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-11-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-07-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Grzegorz Czerwiński /sprawozdawca/
Krystyna Napiórkowska /przewodniczący/
Małgorzata Małaszewska-Litwiniec
Symbol z opisem
6120 Ewidencja gruntów i budynków
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Czerwiński (spr.), sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Protokolant Katarzyna Tomiło, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2006 r. sprawy ze skargi Gminy P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] w przedmiocie likwidacji błędu w ewidencji gruntów i budynków - uchyla zaskarżone postanowienie -
Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] stycznia 2006 roku, Nr [...] Starosta Powiatowy w P. powiadomił strony o wszczęciu z urzędu w dniu 28 września 2005 roku postępowania w sprawie likwidacji błędu w ewidencji gruntów w stosunku do nieruchomości oznaczonej numerem [...] położonej w obrębie nr [...] w P., figurującej w jednostce rejestrowej nr [...].
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2006 roku, Nr [...] Starosta Powiatowy w P. zawiesił postępowanie w sprawie likwidacji błędu w ewidencji gruntów i budynków stosunku do wymienionej wyżej nieruchomości. Jednocześnie wezwał Gminę P. by wystąpiła do Wojewody [...] w terminie do dnia 31 maja 2006 roku o wydanie decyzji na podstawie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 roku - przepisy wprowadzające ustawy reformujące administracje publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 z późn. zm.).
Na powyższe postanowienie zażalenie złożyli Gmina P. oraz J. M.
Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2006 roku Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uchylił zaskarżone postanowienie i umorzył postępowanie pierwszej instancji.
W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego stwierdził, że nieruchomość oznaczona nr [...] w obrębie nr [...] w P. ma uregulowany tytuł własności potwierdzony postanowieniem Sądu Rejonowego w P. z dnia [...] stycznia 1994 roku, sygn. akt [...] oraz postanowieniem Sądu Rejonowego w P. z dnia [...] maja 1995 roku, sygn. akt [...]. Zapis w operacie ewidencji gruntów i budynków prowadzonym przez Starostę P. jest zgodny ze stanem prawnym nieruchomości, a tym samym nie może być mowy o likwidacji błędu w ewidencji gruntów. Ewidencja gruntów jest wyłącznie odzwierciedleniem aktualnego stanu prawnego dotyczącego danej nieruchomości. Zawiera ona jedynie dane wynikające z tytułu własności, i ma charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny. Oznacza to, że nie kształtuje nowego stanu prawnego, a jedynie potwierdza stan prawny nieruchomości zaistniały wcześniej. Sprawy nieruchomości zajętych pod drogi publiczne podlegają rozpatrzeniu w odrębnym postępowaniu administracyjnym, a uzyskane dokumenty mogą posłużyć do wprowadzenia odpowiednich zmian w operacie ewidencji gruntów.
Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła Gmina P.
W uzasadnieniu skargi podniesiony został zarzut, iż analiza dokumentów dokonana przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego jest błędna. Zdaniem skarżącej Gminy T. i S. M. występując do Sądu Rejonowego w P. z wnioskiem o zasiedzenie nieruchomości rolnej oznaczonej nr [...] o pow. [...] ha przedłożyli wyrys z ewidencji gruntów z dnia [...] maja 1994 roku Nr [...]. Zgodnie z treścią wyroku Sądu Rejonowego w P. z dnia [...] maja 1995 roku sygn. akt [...] przyznane im zostało prawo własności nieruchomości rolnej oznaczonej na mapie geodezyjnej sporządzonej przez Urząd Rejonowy w P. w dniu [...] maja 1994 roku. Grunt w stosunku do którego T. i S. M. uzyskali tytuł własności stanowi jedynie część działki wykazywanej obecnie w ewidencji gruntów nr [...], bowiem granice przedmiotowego gruntu odpowiadają granicom działki oznaczonej numerem [...] w operacie jednostkowym, sporządzonym dla potrzeb likwidacji błędu w ewidencji gruntów, zarejestrowanym w PODO i K pod nr [...].
Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków "działkę ewidencyjną stanowi ciągły obszar gruntu, położony w granicach jednego obrębu, jednorodny pod względem prawnym, wydzielony z otoczenia za pomocą linii granicznych". W chwili obecnej zapisy w ewidencji gruntów z pewnością nie są prawidłowe, gdyż T. i S. M. wykazywani są jako właściciele również w odniesieniu do gruntu, do którego nie posiadają tytułu własności, a który jest we władaniu Gminy P. i stanowi część drogi publicznej. Grunt ten, to jest działka nr [...] o pow. [...] ha według ewidencji gruntów z 1972 roku stanowiła częścią działki nr ew. [...], będącej już wówczas drogą - obecnie ulicą [...].
T. i S. M. powinni być więc ujawnieni w ewidencji gruntów jedynie jako właściciele działki oznaczonej numerem [...].
Tym samym, zdaniem skarżącej Gminy, umorzenie postępowania w sprawie likwidacji błędu w ewidencji gruntów prowadzonego przez Starostę P. uznać należy za nieuzasadnione.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie aczkolwiek nie z powodu zarzutów podniesionych przez skarżącą Gminę. Wojewódzki Sąd Administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonego postanowienia z prawem materialnym i procesowym nie będąc przy tym związany granicami skargi.
Zaskarżone postanowienie zdaniem Sądu zapadło z naruszeniem art. 8 kpa. Zgodnie z treścią tego przepisu organy administracji publicznej zobowiązane są prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów Państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli.
Jak wynika z akt sprawy Starosta Powiatowy w P. zawiesił postępowanie prowadzone w sprawie likwidacji błędu w ewidencji gruntów i budynków. Jako powód zawieszenia wskazał konieczność wystąpienia przez Gminę P. do Wojewody [...] w celu uzyskania decyzji potwierdzającej nabycie z mocy prawa działki gruntu zajętej pod drogę publiczną.
Postanowienie o zawieszeniu postępowania zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...], który po rozpoznaniu zażalenia uchylił to postanowienie i umorzył postępowanie prowadzone przed organem pierwszej instancji. Z osnowy postanowienia wynika, iż umorzone zostało postępowanie wpadkowe jakim było postępowanie w przedmiocie zawieszenia postępowania. Rozstrzygnięcie organu odwoławczego zdaniem Sądu uznać należy za słuszne, albowiem wskazana przez Starostę okoliczność nie mogła być podstawą zawieszenia postępowania w sprawie likwidacji błędu w ewidencji gruntów i budynków. Należy zauważyć, iż rozstrzygnięcie polegające na uchyleniu postanowienia o zawieszeniu postępowania było zgodne z żądaniem stron tego postępowania. Zauważyć jednak również należy, że argumenty zawarte w uzasadnieniu postanowienia wydanego przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego są niespójne z zawartym w osnowie tego postanowienia rozstrzygnięciem. Treść uzasadnienia sugeruje bowiem, iż organ odwoławczy umorzył całe postępowanie w sprawie likwidacji błędu w ewidencji gruntów i budynków. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego powołuje bowiem argumenty, które jego zdaniem przemawiają za tym, że całe postępowanie w sprawie likwidacji błędu w ewidencji gruntów i budynków jest bezprzedmiotowe. Taka sytuacja wprowadza w błąd strony postępowania co do rzeczywistego zakresu wydanego rozstrzygnięcia. Dowodem tego jest chociażby skarga wniesiona przez Gminę P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie na to postanowienie. Jak wynika z treści skargi skarżąca jest przekonana, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego umorzył całe postępowanie w sprawie likwidacji błędu w ewidencji gruntów i budynków i podnosi w skardze zarzuty mające na celu wykazanie, iż jest to stanowisko błędne.
Postanowienie, które wprowadza w błąd strony postępowania co do zakresu swojego rozstrzygnięcia narusza wynikającą z art. 8 kpa zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa. Postanowienie takie zdaniem Sądu nie może funkcjonować w obrocie prawnym. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego rozpoznając zażalenie na postanowienie winien skoncentrować się jedynie na ocenie zasadności samego zawieszenia postępowania. W uzasadnieniu postanowienia winny znaleźć się tylko argumenty związane z oceną prawidłowości rozstrzygnięcia jakim było zawieszenie postępowania. Organ odwoławczy winien ocenić czy wskazane przez organ pierwszej instancji okoliczności uzasadniały zawieszenie postępowania. Tylko w tym zakresie organ odwoławczy jest uprawniony do rozstrzygania sprawy. Niedopuszczalne jest dokonywanie oceny zasadności prowadzenia całego postępowania, przy okazji rozpoznawania kwestii wpadkowej jaka się w tym postępowaniu pojawiła.
Ocena zasadności prowadzenia postępowania w sprawie likwidacji błędu w ewidencji gruntów i budynków będzie możliwa dopiero wówczas, gdy organ pierwszej instancji wyda kończące je rozstrzygnięcie i zostanie wniesiony od niego środek odwoławczy.
Zdaniem Sądu niecelowe jest odnoszenie się do zarzutów Gminy P. zawartych w skardze. Dotyczą one bowiem zasadności prowadzenia postępowania w sprawie likwidacji błędu w ewidencji gruntów i budynków. Tymczasem w niniejszym postępowaniu ocenie Sądu podlegało rozstrzygnięcie w sprawie zasadności zawieszenia tego postępowania.
Z powyższych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2000 roku Nr 153 poz. 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.