II SA/Łd 118/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w ŁodziŁódź2025-03-13

NSAAdministracyjnewsa

odszkodowanienieruchomośćlinia energetycznawywłaszczeniepostępowanie administracyjne WSAk.p.a.u.g.n.

Podsumowanie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił decyzję Wojewody Łódzkiego, uznając, że organ odwoławczy niezasadnie zastosował art. 138 § 2 k.p.a. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, podczas gdy zgromadzony materiał dowodowy był wystarczający do merytorycznego rozstrzygnięcia lub uzupełnienia postępowania przez organ odwoławczy.

Sprawa dotyczyła ustalenia odszkodowania za zmniejszenie wartości nieruchomości w związku z wybudowaniem linii energetycznej w latach 70. XX wieku. Wojewoda Łódzki uchylił decyzję organu pierwszej instancji, uznając, że nie wyjaśniono wszystkich okoliczności, w szczególności czy pierwotni właściciele wystąpili o odszkodowanie. WSA w Łodzi uchylił decyzję Wojewody, stwierdzając, że organ odwoławczy niezasadnie zastosował art. 138 § 2 k.p.a., ponieważ zgromadzony materiał dowodowy był wystarczający do oceny lub uzupełnienia postępowania przez organ odwoławczy, a nie do ponownego przekazywania sprawy do pierwszej instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi rozpoznał sprzeciw P. Spółki Akcyjnej od decyzji Wojewody Łódzkiego, która uchyliła decyzję Prezydenta Miasta Łodzi w przedmiocie ustalenia odszkodowania za zmniejszenie wartości nieruchomości w związku z budową linii energetycznej 110 kV. Wojewoda uznał, że organ pierwszej instancji nie wyjaśnił wszystkich istotnych okoliczności, w szczególności kwestii wystąpienia przez pierwotnych właścicieli z wnioskiem o ustalenie odszkodowania, co miało być przesłanką do zastosowania art. 138 § 2 k.p.a. i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Sąd administracyjny uchylił decyzję Wojewody, uznając, że organ odwoławczy niezasadnie zastosował art. 138 § 2 k.p.a. Sąd podkreślił, że kontrola decyzji kasacyjnej ma charakter formalny i ogranicza się do zbadania istnienia przesłanek do jej wydania. W ocenie Sądu, organ pierwszej instancji przeprowadził wystarczające postępowanie wyjaśniające, a zgromadzony materiał dowodowy był wystarczający do oceny lub uzupełnienia postępowania przez organ odwoławczy na podstawie art. 136 k.p.a. Zastosowanie art. 138 § 2 k.p.a. jest wyjątkiem i wymaga kumulatywnego spełnienia przesłanek naruszenia przepisów postępowania oraz istotnego wpływu koniecznego do wyjaśnienia zakresu sprawy na jej rozstrzygnięcie. Sąd stwierdził, że Wojewoda nie wykazał zaistnienia tych przesłanek, a zgromadzony materiał dowodowy nie został przez niego właściwie oceniony. W związku z tym, Sąd uchylił decyzję Wojewody i zasądził koszty postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism

Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, organ odwoławczy niezasadnie zastosował art. 138 § 2 k.p.a., ponieważ zgromadzony materiał dowodowy był wystarczający do oceny lub uzupełnienia postępowania przez organ odwoławczy, a nie do ponownego przekazywania sprawy do pierwszej instancji.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że kontrola decyzji kasacyjnej ma charakter formalny i ogranicza się do zbadania przesłanek z art. 138 § 2 k.p.a. W ocenie Sądu, organ pierwszej instancji przeprowadził wystarczające postępowanie wyjaśniające, a organ odwoławczy mógł uzupełnić postępowanie na podstawie art. 136 k.p.a. lub wydać merytoryczne rozstrzygnięcie. Zastosowanie art. 138 § 2 k.p.a. jest wyjątkiem i wymaga kumulatywnego spełnienia przesłanek, które w tej sprawie nie zaszły.

Przepisy (835)

Główne

p.p.s.a. art. 151a § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 200

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 205 § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.p.a. art. 138 § 2