II SA/Łd 1172/05

II SA/Łd 1172/05 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2006-02-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-12-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Anna Stępień /przewodniczący/
Ewa Cisowska-Sakrajda /sprawozdawca/
Ewa Markiewicz
Symbol z opisem
6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Dnia 23 lutego 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Ewa Cisowska-Sakrajda po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2006 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. C. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wyłączenia organu od orzekania w sprawie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
T. C. w dniu 20 lipca 2005r. zażądała od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. wyłączenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. od załatwienia sprawy udzielenia B. i W. K. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy rozbudowie i nadbudowie budynku mieszkalno – inwentarskiego z adaptacją na budynek mieszkalny położonego na działce nr 1336 w miejscowości K. przy ul. A 23 gm. W..
Nie znajdując podstaw do uwzględnienia tego wniosku [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. postanowieniem z dnia [...] Nr [...] odmówił wyłączenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. od załatwienia tejże sprawy, pouczając jednocześnie wnioskodawczynię o przysługującym jej prawie złożenia na to postanowienie zażalenia do Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego.
Po rozpoznaniu wniesionego przez T. C. zażalenia Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. postanowieniem z dnia [...], znak: [...] stwierdził niedopuszczalność zażalenia na postanowienie ŁWINB w Ł. z dnia [...] Nr [...]. W uzasadnieniu tegoż postanowienia wskazał na okoliczność błędnego pouczenia T. C. przez ŁWINB w Ł. o możliwości zaskarżenia przedmiotowego postanowienia oraz wyjaśnił, iż na postanowienie w przedmiocie odmowy wyłączenia organu zażalenie nie przysługuje. W postanowieniu tym nadto zawarł pouczenie następującej treści: "postanowienie niniejsze jest ostateczne, jednakże strona może je zaskarżyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w terminie 30 dni od daty jego doręczenia".
W dniu 16 listopada 2005r. T. C. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...].
W uzasadnieniu skargi zażądała wyłączenia z prowadzenia przedmiotowej sprawy Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. i wniosła o wyznaczenie do prowadzenia sprawy PINB w Z.. Zauważyła nadto, iż zgodnie z pouczeniem zawartym w postanowieniu [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], Nr [...] złożyła zażalenie do GINB w W., ten jednakże postanowieniem stwierdził niedopuszczalność zażalenia. Wyjaśniła również, iż w toku rozmowy telefonicznej Zastępca Dyrektora Departamentu Orzecznictwa GINB w W. pouczył ją o prawie wniesienia za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. skargi od tegoż postanowienia. W uzasadnieniu skargi zawarła nadto sformułowanie następującej treści: "do Sądu Administracyjnego w Łodzi, ponieważ GINB stwierdził niedopuszczalność zażalenia", a nadto przytoczyła argumenty, przemawiające, jej zdaniem, za uchyleniem postanowienia WINB w Ł. nr [...].
W odpowiedzi na wezwanie Sądu, pismem z dnia 30 stycznia 2006r. T. C. wyjaśniła, iż przedmiotem jej skargi jest postanowienie ŁWINB w Ł. z dnia [...], Nr [...].
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do przepisu art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, sąd odrzuca skargę:
1. jeśli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego,
2. wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia,
3. gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi,
4. jeśli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została prawomocnie osądzona,
5. jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeśli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeśli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiającej jej działanie,
6. jeśli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Spośród wskazanych przyczyn odrzucenia skargi w niniejszej sprawie zastosowanie ma pkt 6 powołanego przepisu. Z niedopuszczalnością skargi zaś mamy do czynienia np. wówczas, gdy brak jest przedmiotu zaskarżenia, niewyczerpane zostały środki zaskarżenia, skargę wniesiono od aktu lub czynności (bezczynności) nie objętych zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, skargę wniósł podmiot nie posiadający legitymacji procesowej (por. J.P.Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2004, s. 116 czy T. Woś: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 276 i n.).
W niniejszej sprawie przedmiotem wniesionej przez T. C. skargi jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...].o odmowie wyłączenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. od prowadzenia sprawy udzielenia B. i W. K. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy rozbudowie i nadbudowie budynku mieszkalno – inwentarskiego z adaptacją na budynek mieszkalny położonego na działce nr 1336 w miejscowości K. przy ul. A 23 gm. W..
Oceniając dopuszczalność powyższej skargi niezbędne jest, w ocenie Sądu, poczynienie ustaleń, czy postanowienie o wyłączeniu organu administracji publicznej od prowadzenia sprawy należy do katalogu spraw objętych kontrolą sądu administracyjnego. Ustalenia te zaś należy dokonać w oparciu o przepisy art. 1 i art. 3 § 2 ppsa, oraz art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 sierpnia 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269). Stosownie do tych przepisów prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne), a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Według art. 3 § 2 pkt 2 ppsa, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Przede wszystkim zauważyć należało, iż postanowienie o wyłączeniu organu administracji publicznej od prowadzenia sprawy, stosownie do przepisu art. 141 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., jest niezaskarżalne. Zgodnie bowiem z powołanym przepisem, zażalenie przysługuje na postanowienie tylko w przypadkach wskazanych w k.p.a., żaden z przepisów tegoż kodeksu nie przewiduje zaś możliwości zaskarżenia przedmiotowego postanowienia. Nie bez znaczenia dla oceny dopuszczalności przedmiotowej skargi ma też przepis art. 123 § 2 k.p.a., wedle którego postanowienia dotyczą poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania, lecz nie rozstrzygają o istocie sprawy, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej. Analiza przepisów kodeksu prowadzi do wniosku, że postanowienie w sprawie wyłączenia organu od prowadzenia sprawy nie jest postanowieniem kończącym postępowanie jurysdykcyjne, lecz jedynie postanowieniem incydentalnym, nie kończy ono postępowania administracyjnego w sprawie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. W doktrynie podkreśla się, iż jest to postanowienie procesowe, rozstrzygające o wszystkich doraźnych kwestiach postępowania, postanowienia procesowe zaś są albo wprost wymienione w k.p.a. jako forma rozstrzygnięcia, albo też należy je wydawać ze względu na to, że dotyczą "kwestii wynikających w toku postępowania" (szerzej zobacz B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 2000, s. 486 i n.)
W świetle powyżej analizy uznać należało, iż zaskarżone przez T. C. postanowienie o wyłączeniu organu od prowadzenia sprawy nie może być odrębnym przedmiotem skargi, a więc i kontroli sądu administracyjnego. Postanowienie takie może być zaskarżone dopiero w przypadku wniesienia skargi od decyzji kończącej postępowanie w sprawie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych.
Na marginesie zauważyć należy, iż od postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...], znak: [...] o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia na postanowienie WINB w Ł. z dnia [...] nr [...] przysługiwała T. C. skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wobec jednak jednoznacznego oświadczenia skarżącej zawartego w piśmie z dnia 30 stycznia 2006r., będącym odpowiedzią na wezwanie Sądu do wyjaśnienia treści żądania zawartego w skardze, Sąd rozpoznał skargę zgodnie z żądaniem skarżącej na postanowienie WINB w Ł. z dnia [...] Nr [...] o odmowie wyłączenia organu.
Ze wskazanych względów w sprawie zaistniała sytuacja, o której stanowi powołany wyżej przepis art. 58 § 1 pkt. 6 ppsa, skarga jest więc niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Odrzucenie skargi zaś jest równoznaczne z odmową merytorycznego rozpoznania sprawy.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 wskazanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.