II SA/Łd 1152/05

II SA/Łd 1152/05 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2006-02-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-12-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Anna Stępień
Grzegorz Szkudlarek /przewodniczący/
Renata Kubot-Szustowska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ
Rada Gminy
Treść wyniku
Stwierdzono nieważność zaskarżonego aktu
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek, Sędziowie: Sędzia NSA Anna Stępień, Asesor sądowy Renata Kubot – Szustowska (spr.), Protokolant: asystent sędziego Agnieszka Ratajczyk, po rozpoznaniu w dniu 24. stycznia 2006 roku na rozprawie przy udziale - sprawy ze skargi Wojewody [...] na uchwałę Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie oddania nieruchomości w użytkowanie wieczyste w drodze bezprzetargowej oraz udzielenia bonifikaty 1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały; 2. określa, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku; 3. zasądza od Rady Miejskiej w Ł. na rzecz Wojewody [...] kwotę 240,00, (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania; 4. nakazuje zwrócić Wojewodzie [...] ze Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. kwotę 300,00 (trzysta) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego w dniu 16 grudnia 2005 r., zaksięgowaną pod pozycją 2121.
Uzasadnienie
Uchwałą Nr [...] z dnia [...] Rada Miejska w Ł., działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 9 lit a ustawy z dnia 8.marca 1990r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz.U. Nr 142 z 2001r., poz. 1591 ze zm.), art. 13 ust. 1, art. 28 ust. 1, art.37 ust. 2 pkt 3, art. 68 ust. 1 pkt 2 i art. 73 ust. 3 ustawy z dnia 21.sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz.U. Nr 261 z 2004r., poz. 2603 ze zm.), wyraziła zgodę na:
1. oddanie w użytkowanie wieczyste w drodze bezprzetargowej na cele niezwiązane z działalnością zarobkową, na okres 99 lat, nieruchomości stanowiącej własność Gminy Miasto Ł., położoną w obrębie A przy ul. S, oznaczoną nr ewidencyjnymi: 4304/1 o powierzchni 1,7699 ha (Kw 5184) i 4307/7 o powierzchni 0,2745 ha (Kw 34425) wraz ze sprzedażą usytuowanych na działce 4304/1 naniesień budowlanych dla stowarzyszenia kultury fizycznej – Klubu Sportowego Aprowadzącego działalność sportową;
2. ustanowienie służebności drogowej na działkach oznaczonych nr 2336/19 (obręb B, Kw 8799) i 4307/9 (obręb A, K w 9545) dla każdoczesnego użytkowania wieczystego działek 4307/7 i 4304/1,
3. udzielenie bonifikaty w wysokości 99% od ceny naniesień budowlanych,
4. udzielenie bonifikaty w wysokości 99% od pierwszej opłaty z tytułu użytkowania wieczystego,
5. udzielenie bonifikaty w wysokości 99% od opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego.
Rada upoważniła nadto Burmistrza Ł. a do ustalenia w umowie sposobu zagospodarowania nieruchomości oraz prawa odkupu nieruchomości, powierzając jednocześnie temuż organowi wykonanie uchwały.
W uzasadnieniu uchwały Rada Gminy Ł. podniosła, iż Klub Sportowy A w Ł. w dniu 5.listopada 2003r. złożył wniosek o ustanowienie na jego rzecz prawa użytkowania wieczystego nieruchomości, oznaczonej numerem działki 4304/1 o powierzchni 1,7699 ha, na której usytuowany jest stadion piłkarski i budynek adminstarcyjno - socjalny. Analizie poddano różne, przewidziane przez prawo, tryby uwłaszczenia Klubu na użytkowanej przezeń nieruchomości. Ostatecznie za możliwe do zastosowania, uznano jedynie oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste wraz ze sprzedażą na własność wzniesionych na niej naniesień budowlanych na zasadach ogólnych.
Wniosek o oddanie w użytkowanie wieczyste działki 4304/1 i sprzedaż usytuowanych na niej obiektów na zasadach ogólnych wpłynął do Klubu Sportowego A w dniu 12.stycznia 2005r. Dodatkowo Klub w dniu 17.stycznia 2005r. rozszerzył przedmiotowy wniosek, postulując oddanie w użytkowanie wieczyste sąsiadującej z działką 4304/1 działki 4307 o powierzchni 0,2745 ha pozyskanej o osób trzecich w drodze zamiany, na podstawie aktu notarialnego rep. A [...] z dnia [...]. Przekazanie dodatkowo w użytkowanie wieczyste działki 4307/7 umotywowane jest koniecznością wybudowania przez Klub drogi pożarowej i ewakuacyjnej oraz wejść i wyjść ze stadionu, co jest niezbędne do przebudowy obiektu zgodnie z wymogami ustalonymi przez Polski Związek Piłki Nożnej i warunkuje uzyskanie przez Klub licencji na organizowanie rozgrywek piłkarskich. W związku z tym konieczne jest ustanowienie służebności drogowej, "komunikującej obiekt stadionu z ulicą S poprzez działki 2336/19 i 4307/9".
Odwołując się do uchwały intencyjnej Rady Miejskiej w Ł. Nr [...] z dnia 27.stycznia 2005r., w sprawie wyrażenia woli oddania nieruchomości Miasta Ł. w użytkowanie wieczyste Klubowi Sportowemu A i sprzedaży usytuowanych na nich naniesień budowlanych, organ wskazał, iż Klub Sportowy A wpisany jest do Krajowego Rejestru Stowarzyszeń i Rejestru Przedsiębiorców pod nr [...]; statutowym celem działania stowarzyszenia, jest organizacja, rozwój i popularyzacja sportu w społeczności Ł. Uzyskany z prowadzonej działalności gospodarczej (w zakresie działalności stadionu klubowego, dzierżawy nieruchomości i inkasa) dochód, może być przeznaczony jedynie na realizację celów statutowych A. Przedłożone przez Klub dokumenty wskazują, zdaniem Rady Miejskiej, iż oddanie w użytkowanie wieczyste może nastąpić w drodze bezprzetargowej osobie prawnej, która prowadzi działalność sportową – na cele niezwiązane z działalnością zarobkową (art. 37 ust. 2 pkt 3 w zw. z art. 68 ust. 1 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami). Ze sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego operatu szacunkowego wynika, iż wartość nieruchomości wynosi 2.045.000,-zł., na co składa się wartość naniesień budowlanych – 1.703.000,-zł. oraz wartość gruntu – 342.000,-zł.
Przedłożone dokumenty (wypis z Krajowego Rejestru Sądowego – rejestru Stowarzyszeń i Rejestru Przedsiębiorców, Statut, oświadczenie o niewykorzystaniu nieruchomości na cele zarobkowe oraz koncepcja zagospodarowania przekazanego terenu) wskazują, zdaniem organu, iż są spełnione zarówno przesłanki podmiotowe, odnoszące się do osoby prawnej i charakteru prowadzonej przez nią działalności, jak również przesłanka przedmiotowa zakazu wykorzystania nieruchomości na cele zarobkowe, wynikające z art. 73 ust. 3 w zw. z art. 68 ust. 1 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, uzasadniające wyrażenie przez radę zgody na udzielenie bonifikat od opłaty pierwszej, opłat rocznych jak również ceny sprzedaży naniesień budowlanych. Znacząca wysokość bonifikaty stanowi natomiast "wyjście naprzeciw wnioskowi Klubu Sportowego A który stoi przez poważnymi i kosztownymi zadaniami inwestycyjnymi w zakresie infrastruktury sportowej na przekazanym terenie, warunkującymi spełnienie wymogów licencyjnych PZPN (...)" i dalszy byt klubu.
Uchwała powyższa, została w całości zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi przez Wojewodę [...], w trybie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8.marca 1990r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz.U. Nr 142 z 2001r., poz. 1591 ze zm.) w zw. z art. 3 § 2 pkt 6 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wnosząc o stwierdzenie jej nieważności, z uwagi na istotne naruszenie przepisu art. 37 ust. 2 pkt 3 w zw. z art. 68 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 21.sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz.U. Nr 261 z 2004r., poz. 2603 ze zm.), Wojewoda podniósł, iż zgodnie z § 11 statutu Klubu Sportowego A Klub może prowadzić działalność gospodarczą na zasadach określonych w odrębnych przepisach. W myśl art. 2 ustawy z dnia 2.lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. Nr 173, poz. 1807 ze zm.), działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły. Pod pojęciem działalności zarobkowej należy rozumieć działalność związaną z zarobkiem, przynoszącą, dającą zarobek, zysk, korzyści materialne (Słownik języka polskiego pod red. M.Szymczaka, Warszawa 1981)
Z § 1 statutu stowarzyszenia wynika natomiast, że Klub realizuje swoje cele poprzez m.in. organizowanie imprez w zakresie kultury fizycznej i sportu. Klub Sportowy A posiada drużynę piłkarską. Powszechnie znany jest fakt, że na obiektach takich jak stadion, odbywają się imprezy sportowe (np. mecze piłkarskie) oraz inne imprezy, na które zazwyczaj sprzedawane są bilety wstępu. Oznacza to prowadzenie działalności zarobkowej na nieruchomości, będącej przedmiotem uchwały. Działalność ta różni się od tego rodzaju działalności innych podmiotów gospodarczych tym jedynie, ze dochód z tej działalności przeznaczany jest na cele statutowe. Tymczasem, zdaniem Wojewody [...], cel zarobkowy polega na zamiarze osiągnięcia zysku, a sposób osiągnięcia zysku jest obojętny, co podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29.czerwca 2005r., sygn.akt OSK 1732/04. Sprzeczność z prawem uchwały organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego ma miejsce nie tylko wtedy jej postanowienia (lub ich brak) naruszają konkretne przepisy prawa ale także wtedy gdy działania podejmowane na jej podstawie, będą prowadziły do takich naruszeń (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dna 11.września 2001r., sygn.akt II SA/Łd 948/01).
Tym samym, w ocenie Wojewody[...], brak było podstaw do podjęcia uchwały w trybie art. 37 ust. 2 pkt 3 w zw. z art. 68 ust. 1 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Ł. wniosła o jej oddalenie, wyjaśniając, iż Klub Sportowy A w Ł. jest stowarzyszeniem kultury fizycznej, celem działania którego jest organizacja, rozwój i popularyzacja sportu w społeczności Ł.. Klub Realizuje swoje cele poprzez:
- organizowanie i prowadzenie sekcji w różnych dyscyplinach sportu,
- utrzymanie i rozbudowę obiektów i urządzeń sportowych,
- organizowanie imprez w zakresie kultury fizycznej i sportu,
- gromadzenie środków materiałowych i gospodarowanie nimi zgodnie z
potrzebami Klubu,
- organizowanie w sposób bezpośredni lub pośredni zawodów krajowych,
międzynarodowych, pucharowych i innych,
- współdziałanie z organami państwowymi, samorządowymi, zakładami pracy,
spółdzielniami, osobami prawnymi oraz organizacjami sportowymi i społecznymi
w zakresie realizacji zadań statutowych,
- prowadzenie działalności popularyzującej kulturę fizyczną i sport oraz
działalności informacyjnej.
Klub Sportowy A posiada na podstawie decyzji o oddaniu w użytkowanie nieruchomość, na której usytuowany jest stadion i obiekty towarzyszące. Stowarzyszenie prowadzi działalność gospodarczą, jednakże dotyczy ona dzierżawy gruntu – nieruchomości targowiska miejskiego oraz parkingu, usytuowanego w sąsiedztwie stadionu, jak również w postaci inkasa opłat targowych. Dochód z prowadzonej działalności klubu przeznaczany jest na cele statutowe. Wskazuje to, zdaniem Rady Miejskiej w Ł., że spełnione są przesłanki z art. 73 ust. 3 w zw. z art. 68 ust. 1 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami tak w zakresie warunków podmiotowych, jak i przedmiotowych, pozwalających na oddanie nieruchomości gminnej wraz ze sprzedażą naniesień budowlanych bez przetargu, z bonifikatą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25.lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2).
Po myśli art. 147 § 1 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na uchwałę organów jednostek samorządu terytorialnego, podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w całości lub części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Po myśli art. 93 ust. 1 zd. 2 ustawy z dnia 8.marca 1990r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz.U. Nr 142 z 2001r, poz. 1591 ze zm.), uprawnionym do żądania dokonania sądowej kontroli uchwały organu jednostki samorządu terytorialnego jest organ nadzoru, w rozumieniu art. 86 tejże ustawy, o ile z uwagi na upływ 30.dniowego terminu od daty doręczenia mu podjętego aktu, nie może we własnym zakresie stwierdzić nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy.
Uwzględnienie skargi na akt organu gminy, następuje w formie wyroku, stwierdzającego nieważność aktu w całości lub części. Przepis ten pozostaje w związku z art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, stosownie do którego nieważna jest uchwała lub zarządzenie organu jednostki samorządu terytorialnego sprzeczna z prawem. Wyrok stwierdzający nieważność aktu ma charakter deklaratoryjny i wywiera skutki ex tunc, oznacza zatem, że przedmiotowy akt nie wywoływał skutków prawnych od dnia jego wydania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12.października 1990r., sygn.akt SA/Lu 663/90, ONSA 1990/4/6, Z.Kmieciak, M.Stahl Akty nadzoru nad działalnością samorządu terytorialnego. Samorząd terytorialny 2001/1-2, str. 101)
Jednocześnie, po myśli art. 91 ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym, w przypadku nieistotnego naruszenia prawa organ nadzoru nie stwierdza nieważności uchwały, ograniczając się do wskazania, że uchwałę wydano z naruszeniem prawa. Również sąd administracyjny w przypadku stwierdzenia "nieistotnych" wad zaskarżonego aktu administracyjnego, mimo braku expressis verbis postanowienia w tym zakresie w art. 147 § 1 p.p.s.a., na podstawie art. 91 ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym, uwzględniając skargę, wskazuje, że zaskarżony akt został wydany z naruszeniem prawa. (por. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz, pod red.T.Wosia str. 464).
Przyjąć należy zatem, iż każde istotne naruszenie prawa aktem organów gmin, oznacza ich nieważność. W rozpoznaje sprawie Rada Gminy Ł., podejmując zaskarżoną uchwałę dopuściła się istotnego naruszenia art. 37 ust. 2 pkt 3, art. 68 ust. 1 pkt 2 oraz art. 73 ust. 3 ustawy z dnia 21.sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz.U. Nr 261 z 2004r., poz. 2603 ze zm.).
Zgodnie bowiem z treścią art. 37 ust. 1 cytowanej ustawy, nieruchomości należące Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego są sprzedawane lub oddawane w użytkowanie wieczyste w drodze przetargu. Tryb bezprzetargowy stanowi wyjątek od powyższej zasady i dopuszczalny jest wyłącznie w wypadkach w ustawie wskazanych, do których należy m.in. zbywanie nieruchomości na rzecz osób, o których mowa w art. 68 ust. 1 pkt 2 ustawy tj. osób fizycznych i prawnych, które prowadzą działalność charytatywną, opiekuńczą, kulturalną, leczniczą, oświatową, naukową, badawczo-rozwojową, wychowawczą, sportową lub turystyczną, na cele niezwiązane z działalnością zarobkową, a także organizacjom pożytku publicznego na cel prowadzonej działalności pożytku publicznego (art. 37 ust. 2 pkt 3). Spełnienie powyższej przesłanki warunkuje również możliwość udzielenia bonifikaty od ceny sprzedawanych naniesień na nieruchomości oddawanej w użytkowanie wieczyste (art.68 ust. 1 ) oraz od pierwszej opłaty i opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego (art. 73 ust. 3). Oznacza to, że dla rozstrzygnięcia badanej sprawy, kluczowe znaczenie ma ustalenie czy podmiot, na rzecz którego dokonywane jest ustanowienie użytkowania wieczystego, należy do kręgu osób uprawnionych, o których mowa w art. 68 ust. 1 pkt 2 ustawy oraz czy nieruchomość oddawana w użytkowanie wieczyste wykorzystywana będzie na cele niezwiązane z działalnością zarobkową.
W przedmiotowej sprawie Rada Gminy Ł., wyraziła zgodę na oddanie w użytkowanie wieczyste w trybie bezprzetargowym, Klubowi Sportowemu A w Ł. nieruchomości gruntowej, na terenie której położony jest stadion piłkarski, oraz działki doń przyległej, jak również na udzielenie bonifikat tak w zakresie ceny sprzedawanych naniesień budowlanych, jak i opłat z tytułu użytkowania wieczystego. Klub Sportowy Pelikan jest stowarzyszeniem kultury fizycznej (osobą prawną), prowadzącym działalność sportową. Jednocześnie wszakże, jest również przedsiębiorcą, przedmiotem działalności którego jest m.in. działalność stadionu klubowego, na którym są rozgrywane mecze piłki nożnej (dział 3 rubryka 1 pkt 1 odpisu z rejestru przedsiębiorców). Nie można zatem odmówić racji zarzutom skargi, że nie jest spełniona przesłanka podmiotowa, określona w art. 68 ust. 1 pkt 2 ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami. Skoro bowiem działalność gospodarcza, dotyczy ściśle nieruchomości oddawanej w użytkowanie wieczyste, brak jest podstaw do twierdzenia, iż nieruchomość ta nie będzie wykorzystywana na cele zarobkowe. Jak bowiem trafnie podnosi skarżący, do istoty działalności gospodarczej należy prowadzenie jej zarobkowo (art. 2 ustawy z dnia 2.lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. Nr 173,poz. 1807 ze zm.).
Faktem jest, iż w aktach sprawy znajduje się oświadczenie zarządu Klubu z dnia 25.lutego 2005r., z treści którego wynika, że nieruchomości oddawane w użytkowanie wieczyste nie będą przeznaczone i wykorzystywane na cele związane z działalnością zarobkową, jednakże po pierwsze pozostaje ono w oczywistej sprzeczności z treścią wpisów w Krajowym Rejestrze Sądowym, Rejestrze Przedsiębiorców (załączony do akt sprawy odpis opatrzony jest datą 16.czerwca 2005r.), po wtóre oświadczenie wspomniane nie wskazuje, by zamiarem klubu było zaniechanie organizowania na przekazywanej nieruchomości meczów piłkarskich, będących przedmiotem jego działalności. Również intencja uchwały (modernizacja stadionu i spełnienie bliżej nieokreślonyh wymogów dla uzyskania "licencji Polskiego Związku Piłki Nożnej") wskazuje, iż przekazanie nieruchomości służyć ma w pierwszym rzędzie rozwojowi działalności tego rodzaju. Uzasadnienia niezarobkowego celu działalności beneficjenta upatruje się natomiast w fakcie, iż wszelkie uzyskiwane przez Klub dochody przeznaczane są na cele statutowe, do których należy organizacja, rozwój i popularyzacja sportu w społeczności Ł.. Tymczasem tego rodzaju wykładnię pojęcia przeznaczenia nieruchomości "na cele niezwiązane z działalnością zarobkową", uznać należy za nieprawidłową. Pojęcie zarobku leży bowiem u podstawy każdej działalności o charakterze gospodarczym, stanowi jej istotę i sens, toteż niepodobna w ogóle mówić o działalności gospodarczej prowadzonej nie w celach zarobkowych (por. szerzej T.Szanciło Przedsiębiorca w prawie polskim PPH 2005/3/4 teza 3.)
Dla uznania konkretnej działalności za zarobkową nie jest warunkiem sine gua non by wystąpił zysk, obojętne jest również przeznaczenie tego zysku (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 30.czerwca 2004r., sygn.akt III SA/Łd 490/04, niepubl.)
Ponadto, wskazać należy, iż ustawa o gospodarce nieruchomościami czyni rozróżnienie pomiędzy określeniem "cele niezwiązane z działalnością zarobkową" (art. 37 ust. 2 pkt 3 w zw.z art. 68 ust.1 pkt 2) a celem realizowanym przez podmioty, dla których są to cele statutowe i których dochody przeznacza się w całości na działalność statutową (art. 37 ust. 3). W rozpoznawanej sprawie natomiast, Rada Miejska w Ł. dokonała w istocie swoistej kompilacji obu konstrukcji, przyjmując, iż spełnienie przesłanki podmiotowej z art. 37 ust. 2 pkt 3 w zw.z art. 68 ust. 1 pkt 2 (osoba prawna prowadząca działalność sportową) oraz przedmiotowej z art. 37 ust. 3 (przeznaczenie dochodów z prowadzonej działalności na cele statutowe), uzasadnia oddanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste Klubowi Sportowemu A w Ł. bez przetargu, dodatkowo z 99 % bonifikatami, tak co do ceny sprzedawanych naniesień budowlanych, jak i opłat za użytkowanie wieczyste.
Tego rodzaju konstrukcja stanowi zaś istotne naruszenie prawa, skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonej uchwały, na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a.
Po myśli art. 152 p.p.s.a. określono zaś, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku .
O kosztach postępowania rozstrzygnięto natomiast, na podstawie art. 200 p.p.s.a. zasądzając od Rady Miejskiej w Ł. na rzecz Wojewody [...] kwotę 240,00,-zł., stanowiącą wynagrodzenie, występującego po stronie skarżącej pełnomocnika procesowego, określone w oparciu o treść § 14 ust. 2 pkt 2 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
Na podstawie art. 225 p.p.s.a., nakazano zaś zwrot uiszczonego przez skarżącego wpisu sądowego, ponieważ postępowanie sądowe w sprawie ze skargi organu nadzoru na uchwałę organu samorządu terytorialnego, wolne jest od opłat sądowych (art.100 ustawy o samorządzie gminnym).