II SA/Łd 112/21

II SA/Łd 112/21 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2021-06-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-02-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Ewa Cisowska-Sakrajda
Robert Adamczewski /przewodniczący/
Tomasz Porczyński /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 2332/21 - Wyrok NSA z 2024-06-12
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 1186
art. 28, art. 33 st. 1, art. 34ust. 4, art. 36
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Adamczewski Sędziowie Sędzia WSA Ewa Cisowska – Sakrajda Asesor WSA Tomasz Porczyński (spr.) Protokolant St. sekretarz sądowy Dominika Człapińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi R. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. dc
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...], nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r. poz. 735)- dalej: k.p.a.; art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz.U. z 2019 r. poz. 1186 ze zm.) - dalej: p.b.; art. 25, art. 27 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r. poz. 471) Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...], nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu A.W. pozwolenia na budowę obejmującego nadbudowę budynku mieszkalnego wraz ze zmianą konstrukcji więźby dachowej na terenie zabudowy zagrodowej w gospodarstwach rolnych, budowlanych i ogrodniczych o pow. użytkowej projektowanej nadbudowy 19,12 m2, kubaturze projektowanej nadbudowy 66 m3, na działce o nr ew. 1217 położonej w jednostce ewidencyjnej Z., obręb Z.
Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ wskazał, że w dniu 22 stycznia 2020 r. inwestor- A.W. wystąpił do Starosty [...] z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę dla wyżej wskazanej inwestycji.
W toku wszczętego zawiadomieniem z dnia 10 lutego 2020 r. postępowania administracyjnego, w dniu 17 lutego 2020 r. do akt sprawy wpłynęło pismo R.D. (właściciela działki o nr ew. 1216 bezpośrednio graniczącej z działką inwestora), w którym wnosi o uwzględnienie przy wydawaniu decyzji o pozwoleniu na budowę kwestii dotyczących: 1) zaprojektowanych od strony jego działki trzech rynien, co z uwagi na bliską odległość budynku od granicy działki może spowodować zalewanie jego terenu; 2) uwzględnienia, że nadbudowywana przybudówka stanowi samowolę budowlaną; 3) rozwiązań i aktualnych nieprawidłowości dotyczących sposobu ogrzewania rozbudowywanego budynku; 4) odniesienie się do sytuacji zgodnie "z pismem Wojewody z dnia 12 września 2019 r. odnośnie warunków technicznych".
Z uwagi na powstałą wątpliwość, co do legalności istniejącej przybudówki, której nadbudowę planuje inwestor, Starosta [...] przeprowadził postępowanie wyjaśniające, w wyniku którego ustalono, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzją z dnia [...], nr [...] udzielił A.W. pozwolenia na użytkowanie części (o długości 7,92 m i szerokości 4,00 m), o którą został rozbudowany budynek mieszkalny jednorodzinny od strony podwórza, usytuowany na działce nr ewid. 1217, położonej w Z. 93, gm. Z. Z uwagi na niewniesienie środka odwoławczego przez żadną ze stron postępowania, wyżej wymieniona decyzja uzyskała walor prawomocności.
Decyzją z dnia [...] Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił A.W. pozwolenia na nadbudowę przedmiotowego budynku mieszkalnego. Organ wskazał, że przedłożony przez inwestora projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami ostatecznej decyzji Wójta Gminy Z. z dnia [...] marca 2019 r., nr [...], a planowana do realizacji inwestycja odpowiada wymogom określonym zarówno w przepisach p.b., jak i w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jedn.: Dz.U. z 2019 r. poz. 1065), co w myśl art. 35 ust. 4 p.b. obligowało organ do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia odniesiono się do wszystkich uwagi zastrzeżeń wniesionych przez R.D.
Nie zgadzając się z wydaną decyzją R.D. wniósł odwołanie, w którym podnosił, że zgoda na rozbudowę budynku mieszkalnego została uchylona decyzją Wojewody [...] z dnia [...]. Pomimo tego inwestor "nie zmienia uchybień tylko odczekuje jakiś czas i podaje te same plany budowlane /zmiana dotyczy tylko numeru sprawy/ bez zgody Ministra na warunki szczególne, które dotyczą legalizacji i rozbudowy przybudówki - zasłaniając się decyzją PINB, która nie ma racji bytu, bo odległość od granicy jest 1,15 m - i wtedy taką decyzję rozpatruje organ wyższej instancji". Dalej skarżący podniósł, iż projektowany dach jest dwuspadowy, a co za tym idzie przewidziane w projekcie od strony jego działki trzy rynny będą zalewały jego nieruchomość, a w konsekwencji zawilgocenie budynku. rozwiązanie spowoduje zalewanie Jego działki i zawilgocenie budynku. W jego ocenie działka budowlana, na której sytuowane są budynki, powinna być wyposażona w kanalizację umożliwiającą odprowadzenie wód opadowych do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej, a w przypadku braku takiej sieci, dopuszcza się odprowadzenie wód opadowych na własny teren nieutwardzony, do dołów chłonnych lub do zbiorników retencyjnych. Skarżący podkreśla, iż "zabrania się odprowadzania wód opadowych na teren sąsiada oraz wzdłuż granicy sąsiada w sposób nie zabezpieczający tego terenu lub obiektów przed zawilgoceniem". Ponadto skarżący poddał w wątpliwość możliwość zaprojektowania dachu bez okapu i zasugerował brak możliwości mocowania rynny w takim systemie. Strona zarzuciła również, iż w przedłożonym projekcie budowlanym nie wskazano, który z otworów kominowych jest aktywny, a tym samym brak jest informacji, którędy będą odprowadzane będą wszelkie spaliny, nieczystości i wentylacje. Zdaniem skarżącego przewidziane w projekcie jedno z okien planowanego do rozbudowy budynku, będzie usytuowane prosto w komin, co stwarza zagrożenie pożarem dla jego budynku gospodarczego znajdującego się w granicy. Strona zakwestionowała także prawidłowość rozwiązania dotyczącego ogrzewania nadbudowywanej części budynku, podnosząc, iż w przedłożonym projekcie brak jest informacji na ten temat, a według wiedzy skarżącego rozbudowywany budynek nie ma kotłowni. Ponadto strona zarzuciła, iż organ I instancji nie sprawdził źródła zadymienia sąsiedniej działki, jak również nie dokonał analizy wykorzystania kanałów w istniejących kominach. Inwestor natomiast nie przestawił planu odprowadzania spalin, a kotłownia jest bez adaptacji.
Zaskarżoną niniejszą skargą decyzją z dnia [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie w pierwszej kolejności organ odwoławczy wskazał, że podstawę materialnoprawną wydanego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym na dzień złożenia przez A.W. wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę.
Zgodnie z art. 35 ust. 1 p.b. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.
Natomiast jak wynika z art. 35 ust. 4 p.b. w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Przechodząc do oceny zgodności przedłożonego projektu budowlanego organ odwoławczy wskazał, że planowana inwestycja zlokalizowana jest na zabudowanej działce o nr ewid. 1217. Do działki doprowadzone jest przyłącze energetyczne nn, oraz przyłącze wodociągowe PE 40. Na działce znajduje się zbiornik na nieczystości ciekłe. Działka posiada dostęp do drogi publicznej, z urządzonym istniejącym zjazdem. Na działce zlokalizowany jest murowany budynek mieszkalny z dachem dwuspadowym o konstrukcji drewnianej kryty blachą. Z załączonej do wniosku ekspertyzy technicznej istniejącego budynku wynika, że poszczególne elementy architektoniczne i konstrukcyjne budynku oraz zamontowaną w nim instalację elektryczną cechuje równy poziom wykonania, a ich stan techniczny jest dobry. Posadowienie budynku jest dostosowane do warunków hydrogeologicznych i cech podłoża gruntowego, rodzaju konstrukcji i charakteru użytkowania budynku. Planowane zamierzenie inwestycyjne obejmuje nadbudowę części parterowej przedmiotowego budynku o poddasze mieszkalne wraz z lukarną, usytuowaną od strony podwórza. W następstwie przeprowadzonych prac budynek będzie dwukondygnacyjny (druga kondygnacja w poddaszu użytkowym), o wysokości 6,91 m (bez zmian). Z dachem dwuspadowym o symetrycznych połaciach o nachyleniu 25°.
Wobec faktu, iż teren, na którym zlokalizowana jest przedmiotowa inwestycja, nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, warunki zabudowy przedsięwzięcia budowlanego ustalone zostały decyzją Wójta Gminy Z. z dnia [...] marca 2019 r. Powołana decyzja określa rodzaj zabudowy jako zagrodową w gospodarstwach rolnych, hodowlanych i ogrodniczych. W skład terenu inwestycji wchodzą grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako grunty rolne zabudowane na gruntach ornych klasy Illb – symbol Br-RIlIb. Teren inwestycji nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze i nieleśne - występujące użytki rolne zachowują status gruntów rolnych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2017 r. póz. 1161 ze zm.). Projektowana zabudowa związana jest z prowadzeniem gospodarstwa rolnego o powierzchni 15 ha, tj. powierzchni większej niż średnia powierzchnia gospodarstwa rolnego w gminie Z. Teren inwestycji położony jest poza obszarami szczególnego zagrożenia powodzią i obszarami osuwania się mas ziemnych. Z projektu zagospodarowania terenu wynika nadto, iż przy planowaniu przedmiotowej inwestycji zachowana została nieprzekraczalna linia zabudowy przedstawiona w załączniku graficznym do decyzji o warunkach zabudowy. Z uwagi na lokalizację planowanego zamierzenia inwestycyjnego na obszarze wpisanym do rejestru zabytków historycznego układu urbanistycznego, ruralistycznego albo zespołu budowlanego, inwestor przedstawił pozwolenie na prowadzenie robót budowlanych na przedmiotowym obszarze, udzielone przez [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w dniu 27 czerwca 2019 r.
Ponadto po dokonaniu analizy przedłożonego projektu budowlanego organ odwoławczy doszedł do przekonania, iż projektowana budowa nie wpłynie ujemnie na korzystanie z nieruchomości sąsiednich. Planowana inwestycja nie pozbawi dostępu do drogi publicznej właścicieli sąsiednich nieruchomości. Inwestycja nie utrudni korzystania z mediów, nie spowoduje uciążliwości w zakresie hałasu, wibracji, zanieczyszczenia powietrza i gleby. Planowana budowa nie spowoduje ograniczeń dotyczących nieruchomościach sąsiednich. Oznacza to, że w zatwierdzonym projekcie budowlanym zachowano przepisy określone w rozporządzeniu z dnia 12 kwietnia 2002 r. Ministra Infrastruktury w sprawie warunków, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jedn.: Dz.U. z 2019 r., poz. 1065 ze zm.), w tym § 12 i § 13 dotyczące odległości w sytuowaniu budynków. Projekt budowlany został wykonany przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane, o którym mowa w art. 12 ust. 7 p.b. oraz które złożyły stosowne oświadczenie, że projekt budowlany został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej.
Odnosząc się do zarzutów odwołania Wojewoda [...] wskazał, iż powoływana przez skarżącego decyzja Wojewody [...] z dnia [...] (orzekająca o uchyleniu decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca 2019 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej A.W. pozwolenia na budowę obejmującego nadbudowę przedmiotowego budynku) wydana została w toku postępowania administracyjnego, które to postępowanie zostało umorzone na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., na wniosek inwestora. O powyższym skarżący został skutecznie powiadomiony poprzez doręczenie decyzji o umorzeniu postępowania, od której pomimo stosownego pouczenia nie wnosił środka zaskarżenia. Natomiast aktualnie prowadzone postępowanie wszczęte zostało na wniosek A.W. z dnia 22 stycznia 2020 r., a przedmiotowe postępowanie odwoławcze dotyczy decyzji Starosty [...] z dnia [...].
Za chybione organ odwoławczy uznał również stanowisko strony, co do uznania części budynku podlegającej nadbudowie za samowolę budowlaną. W tym zakresie organ odwoławczy wskazał, że decyzją z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. udzielił A.W. pozwolenia na użytkowanie tej części budynku. Decyzja ta stała się prawomocna w dniu 27 lipca 2020 r., co oznacza, że od tej daty nie należy traktować planowanej nadbudowy jako inwestycji realizowanej w oparciu o część obiektu powstałego w ramach samowoli budowlanej i użytkowanej bez wymaganego pozwolenia. Co więcej skarżący pomimo doręczenia mu powyższej decyzji, zawierającej pouczenie o przysługujących środkach zaskarżenia, nie kwestionował jej zasadności na drodze postępowania odwoławczego.
Odnosząc się do kwestii zachowania odległości projektowanej inwestycji względem granicy działki skarżącego organ odwoławczy wskazał, że budynek podlegający nadbudowie jest usytuowany nierównolegle względem działki skarżącego, w odległościach od 1,20 m do 2,50 m od granicy. Budynek zlokalizowany jest w odległości 10,40 m od budynku mieszkalnego jednorodzinnego, który znajduje się na działce skarżącego oraz w odległości 18,0 m od budynku od budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce sąsiedniej o nr ewid. 1218. Natomiast jego odległość od budynków gospodarczych na działce inwestora wynosi 2,50 m i 7,30 m. Z kolei z projektu zagospodarowania terenu działki skarżącego (zatwierdzonego decyzją Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r., którą udzielił R.D. pozwolenia na budowę obejmującego m in. rozbudowę budynku gospodarczego na działce nr ewid. 1216 położonej w jednostce ewidencyjnej Z., obręb Z.) wynika, iż odległość budynku podlegającego nadbudowie od projektowanego budynku gospodarczego na działce skarżącego wynosi 4,00 m. Organ odwoławczy podkreślił, że przedmiot wniosku A.W. obejmuje nadbudowę istniejącego budynku, która to kwestia jest regulowana § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia z 2002 r. Przepis ten dopuszcza, z uwzględnieniem wskazanych w jego treści warunków, nadbudowę budynku istniejącego w zabudowie jednorodzinnej i zagrodowej, usytuowanego w odległości mniejszej niż określona w § 12 ust. 1 rozporządzenia (odpowiednio 4 m i 3 m) o nie więcej niż jedną kondygnację, z tym zastrzeżeniem, że w nadbudowanej ścianie, zlokalizowanej w odległości mniejszej niż 4 m. od granicy nie może być okien ani drzwi. W ocenie organu wyżej wymieniony warunki zostały zachowane.
Zdaniem organu, wbrew stanowisku skarżącego w sprawie nie doszło także do naruszenia § 12 ust. 6 rozporządzenia, który wskazuje, iż odległość od granicy działki budowlanej nie może być mniejsza, niż 1,50 m od okapu lub gzymsu zwróconego w stronę tej granicy, a także balkony, daszku nad wejściem, galerii, tarasu, schodów zewnętrznych, rampy lub pochylni – z wyjątkiem pochylni przeznaczonej dla osób niepełnosprawnych; lub 4 m od okna umieszczonego w dachu, zwróconego w stronę tej granicy. Przy czym jak wynika z ust. 7 analizowanego przepisu w przypadkach o których mowa między innymi w § 12 ust. 4 dopuszcza się możliwość zmniejszenia odległości okapu zwróconego w stronę działki budowalnej do 1 m. Z przedłożonego przez inwestora projektu budowlanego wynika, że od strony działki skarżącego, na długości 395 cm budynku (w części najbardziej zbliżonej do granicy nieruchomości) projektant zastosował system bezokapowy, celem zachowania minimum odległości, która wynosi 1,15 m -1,20 m. Natomiast pozostała cześć budynku jest wyposażona w okap wysunięty na 25 cm. Ponadto projektowana nadbudowa nie przewiduje montażu okna w dachu zwróconego w stronę granicy działki skarżącego.
Za nieuzasadnione organ odwoławczy uznał także zarzuty, co do niewłaściwego zaprojektowania sposobu odprowadzania wód opadowych oraz kształtu projektowanego dachu. W pierwszej kwestii organ wskazał, iż z przedłożonego projektu budowlanego wynika, że wody opadowe z dachu budynku odprowadzane będą rurami spustowymi na teren zielony działki inwestora, a przyjęty w tym celu 2% spadek terenu znajdującego się pomiędzy granicą działki skarżącego a przeznaczonym do nadbudowy istniejącym budynkiem, oraz jego kierunek zostały zaznaczone na rysunku projektu zagospodarowania działki inwestora. Odnosząc się natomiast do kwestionowanego przez skarżącego kształtu i kąta nachylenia dachu organ wskazał, iż jest on zgodny z powołaną wcześniej decyzją Wójta Gminy Z. o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, a uzasadnienie przyjętego sposobu montażu rynien spustowych oraz systemu bezokapowego zostało wskazane powyżej.
Odnosząc się do zarzutu dotyczącego nieprawidłowego zaprojektowania ogrzewania nadbudowywanego budynku, jak również braku sprawdzenia rozwiązań aktualnie stosowanych przez inwestora celem ogrzania istniejącego budynku oraz źródła zadymienia działki sąsiada organ odwoławczy wskazał, iż z treści przedłożonego projektu budowlanego wynika, że grzejniki w projektowanym pomieszczeniu będą zasilane z istniejącej instalacji centralnego zasilania, zlokalizowanej w budynku gospodarczym. Co więcej część podlegającej rozbudowie budynku jest użytkowana na podstawie powołanej wcześniej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], w treści której zamieszczony jest zapis, zgodnie z którym "inwestor złożył protokoły badania instalacji elektrycznej, wodociągowej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania i przewodów wentylacyjnych, w które wyposażona jest część, o którą został rozbudowany budynek mieszkalny". Ponadto organ administracji architektoniczno-budowlanej związany jest zakresem wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę i nie jest uprawniony do rozstrzygania zgodności z prawem robót budowalnych wykonanych w innych obiektach zlokalizowanych na działce inwestora. Powyższa kwestia, jak i kwestia nadmiernego zadymienia , którego zdaniem skarżącego są obiekty budowlane zlokalizowane na działce inwestora pozostaje w gestii Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Reasumując organ odwoławczy stwierdził, iż wobec spełnienia przez inwestora wymogów określonych art. 35 ust. 1 p.b. brak było podstaw do wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia A.W. pozwolenia na budowę. Stosownie bowiem do powołanego na wstępie art. 35 ust. 4 p.b. w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Ustawodawca wykluczył możliwość nakładania na inwestora przez organ administracji architektoniczno- budowlanej dodatkowych obowiązków, poza określonymi w tych przepisach a wobec ich spełnienia zobowiązuje do wydania decyzji i nie dopuszcza jakiejkolwiek uznaniowości w sprawie wydania pozwolenia na budowę.
W skardze wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi R.D. wnosząc o uchylenie kwestionowanej decyzji oraz zwrot poniesionych kosztów stwierdził, że nie zgadza się z zaskarżoną decyzją, ponieważ projekt budowlany narusza jego dobra osobiste i nie jest zgodny z warunkami technicznymi, którym powinien odpowiadać. W jego ocenie umieszczenie od strony jego posesji trzech rynien spustowych skutkować będzie zalewaniem jego działki przez wody opadowe z dachu sąsiedniej nieruchomości. Na powyższe nie wyraża zgody, gdyż ma tam posadzone tuje i nieutwardzony przejazd. Poza tym zalewanie jego działki skutkować będzie obniżeniem jego funkcjonalności, gdyż uniemożliwi mu ewentualne usytuowanie tam budynku w przyszłości. Pomimo podnoszonych przez niego w tym zakresie wątpliwości organy administracji ograniczyły się jedynie do opisowego stwierdzenia, że wody opadowe nie będą zalewały nieruchomości skarżącego, nie przeprowadzając na te okoliczność żadnych ekspertyz mających na celu wykazanie ile procent działki inwestora jest utwardzone kostką betonową, ile zajmuje istniejąca zabudowa, a ile tereny zielone, na które mają być odprowadzane wody opadowe. Brak jest także zaznaczenia zbiornika ściekowego, czy też studzienek odprowadzających wody opadowe.
Skarżący zarzucił nadto, iż przewidziany w projekcie sposób ogrzewania rozbudowanego budynku opiera się na kotłowni zlokalizowanej w odrębnym budynku gospodarczym, połączonym z budynkiem mieszkalnym podziemną instalacją. Powyższe rozwiązanie stanowi samowolę budowlaną, gdyż inwestor nie uzyskał zgody na wybudowanie komina i zmianę sposobu użytkowania budynku gospodarczego. Co więcej rozbudowana część budynku znajdować się będzie powyżej wylotu komina budynku wykorzystywanego jako kotłownia, co spowoduje odbicie oparów od projektowanego budynku, a w konsekwencji stworzy zagrożenie pożarowe i zwiększy zadymienie działki skarżącego, co obrazują załączone do akt zdjęcia.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosił o jej oddalenie argumentując, jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r. poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2019 r. poz. 2325) - dalej: p.p.s.a., który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.
Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji (postanowienia) następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit.a) , naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania (lit. b) lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).
Natomiast w myśl art. 151 p.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając przedmiotową skargę w tak zakreślonej kognicji stwierdził, że zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji odpowiadają obowiązującemu prawu.
Jak już wcześniej wskazano przedmiotem skargi R.D. uczynił decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...], nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu A.W. pozwolenia na budowę obejmującego nadbudowę budynku mieszkalnego wraz ze zmianą konstrukcji więźby dachowej na terenie zabudowy zagrodowej w gospodarstwach rolnych, budowlanych i ogrodniczych o pow. użytkowej projektowanej nadbudowy 19,12 m2, kubaturze projektowanej nadbudowy 66 m3, na działce o nr ew. 1217 położonej w jednostce ewidencyjnej Z., obręb Z.
Podstawę materialnoprawną wydanego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz.U. z 2019 r. poz. 1186 ze zm.) - dalej: p.b., w brzmieniu obowiązującym na dzień złożenia przez A.W. wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę, co miało miejsce w dniu 22 stycznia 2020 r.
Zgodnie bowiem z art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r. poz. 471) obowiązującej od dnia 19 września 2020 r., do spraw uregulowanych ustawą zmienianą w art. 1 (ustawa Prawo budowlane – przypis Sądu), wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisy ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym.
W myśl obowiązujących regulacji ustawy Prawo budowlane pozwolenie na budowę lub rozbiórkę obiektu budowlanego może być wydane po uprzednim uzyskaniu przez inwestora, wymaganych przepisami szczególnymi, pozwoleń, uzgodnień lub opinii innych organów (art. 32 ust. 1 pkt 2 p.b.). Pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto: pkt 1 - złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; pkt 1a (...); pkt 2 - złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (art. 32 ust. 4 p.b.). Do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć: pkt 1 - cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu; nie dotyczy to uzgodnienia i opiniowania przeprowadzanego w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000; pkt 2 – oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; pkt 3 - decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (art. 33 ust. 2 p.b.). Projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, lub w pozwoleniach, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 26 ust. 1, oraz decyzji, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej, jeżeli są one wymagane (art. 34 ust. 1 p.b.). Zakres i treść projektu budowlanego powinny być dostosowane do specyfiki i charakteru obiektu, stopnia skomplikowania robót budowlanych oraz w zależności od przeznaczenia projektowanego obiektu określać niezbędne warunki do korzystania z obiektu przez osoby ze szczególnymi potrzebami, o których mowa w ustawie z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnieniu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami (art. 34 ust. 2 p.b.). Projekt budowlany powinien zawierać: pkt 1- projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich; pkt 2 - projekt architektoniczno-budowlany, określający funkcję, formę i konstrukcję obiektu budowlanego, jego charakterystykę energetyczną i ekologiczną oraz proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, a także materiałowe, ukazujące zasady nawiązania do otoczenia, a w stosunku do obiektów budowlanych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 - również opis dostępności dla osób niepełnosprawnych, o których mowa w art. 1 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej w Nowym Jorku dnia 13 grudnia 2006 r., w tym osób starszych; pkt 2 a i pkt 3 (...), pkt 4 - w zależności od potrzeb, wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych; pkt 5 - informację o obszarze oddziaływania obiektu (art. 34 ust. 3 p.b.). Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: pkt 1 - zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; pkt 2 - zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; pkt 3 - kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; pkt 4 - wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 (art. 35 ust. 1 p.b.). W razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę (art. 35 ust. 3 p.b.). W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4 p.b.).
Z przywołanych wyżej norm prawnych jasno wynika, że decyzja o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego nie ma charakteru uznaniowego, lecz związany. Oznacza to, że jej wydanie w żadnej mierze nie jest uzależnione od woli organu czy zgody (względnie braku zgody) sąsiada, a od spełnienia ściśle określonych przepisami prawa warunków. Rolą organu administracji architektoniczno-budowlanej jest zaś sprawdzenie przedłożonej przez inwestora dokumentacji przez pryzmat zgodności z brzmieniem przywołanych wyżej przepisów Prawa budowlanego, przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jedn.: Dz.U. z 2019 r. poz. 1065), czy też przepisów obowiązującego dla terenu inwestycji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku z postanowieniami decyzji o warunkach zabudowy. Ustawodawca w art. 35 ust. 4 p.b. expressis verbis wskazał, że organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, jeżeli spełnione są wymagania określone w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 p.b. Wprawdzie art. 5 ust. 1 pkt 9 p.b. stanowi o tym, że obiekt budowlany jako całość oraz jego poszczególne części, wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając: poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej, niemniej jednak w ugruntowanym orzecznictwie sądów przyjmuje się, że o naruszeniu uzasadnionego interesu osób trzecich przy udzielaniu pozwolenia na budowę można mówić tylko wówczas, gdy zostały naruszone konkretne przepisy obowiązujące w budownictwie, w tym przepisy techniczno-budowlane. Jeżeli zatem postępowanie prowadzone w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę (oraz zmiany tegoż pozwolenia) wykaże sprzeczność z powyższymi wymogami, to spowodowane w wyniku jej realizacji dolegliwości dla otoczenia mogą zostać zakwalifikowane jako naruszające "uzasadnione interesy osób trzecich". A contrario, jeżeli decyzja o pozwoleniu na budowę nie wykazuje żadnej sprzeczności z powyższymi wymogami, to spowodowane realizacją inwestycji dolegliwości dla otoczenia nie mogą zostać zakwalifikowane jako naruszające uzasadnione interesy osób trzecich (vide: wyroki NSA z 14 listopada 2007 r., II OSK 1489/06; 24 września 2015 r., II OSK 182/14 ; 3 września 2009 r., II OSK 1433/08; WSA w Łodzi z dnia 4 listopada 2015 r, II SA/Łd 568/15; WSA w Rzeszowie z 26 listopada 2010 r., II SA/Rz 486/10; WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 14 maja 2014 r., II SA/Go 212/14; www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że z zebranego w sprawie materiału dowodowego, prawidłowo zresztą zweryfikowanego przez organy obu instancji wynika, że w toku kontrolowanego postępowania administracyjnego inwestor A.W. przedłożył wymaganą przepisami prawa dokumentację budowlaną, o której mowa w przepisach art. 32 ust. 4, art. 33 ust. 2, art. 34 ust. 1-3 p.b. Organy orzekające w sprawie z należytą starannością rozważyły zgodność projektu budowlanego z postanowieniami ostatecznej decyzji Wójta Gminy Z. z dnia [...]marca 2019 r., nr [...] ustalającej warunki zabudowy dla projektowanej inwestycji obejmującej nadbudowę budynku mieszkalnego wraz ze zmianą konstrukcji więźby dachowej budynku, położonego we wsi Z., na działce o nr ew. 1217.
Powołana wyżej decyzja określa rodzaj zabudowy jako zagrodową w gospodarstwach rolnych, hodowlanych i ogrodniczych. W skład terenu inwestycji wchodzą grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako grunty rolne zabudowane na gruntach ornych klasy Illb – symbol Br-RIlIb. Teren inwestycji nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze i nieleśne - występujące użytki rolne zachowują status gruntów rolnych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2017 r. póz. 1161 ze zm.). Projektowana zabudowa związana jest z prowadzeniem gospodarstwa rolnego o powierzchni 15 ha, tj. powierzchni większej niż średnia powierzchnia gospodarstwa rolnego w gminie Z. Teren inwestycji położony jest poza obszarami szczególnego zagrożenia powodzią i obszarami osuwania się mas ziemnych. W zakresie wymaganych warunków infrastruktury technicznej i komunikacji decyzja nakłada na inwestora obowiązek niewywołania skutków w postaci zwiększonego zapotrzebowania na wodę i energię elektryczna oraz zwiększenia ilości ścieków bytowych; odprowadzania wód opadowych na tereny nieutwardzone własnej działki oraz zapewnienie komunikacji z wykorzystaniem istniejącego zjazdu na drogę publiczną. Ponadto z uwagi na istniejący XIX wieczny układ urbanistyczny wsi Z., wpisany do rejestrów zabytków inwestor został zobowiązany do uzyskania pozwolenia właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków do prowadzenia robót budowlanych.
Z poczynionych przez organy architektoniczno- budowlane w powyższym zakresie ustaleń wynika, że inwestor zaprojektował nadbudowę części parterowej istniejącego budynku mieszkalnego o poddasze mieszkalne oraz nadbudowę od strony podwórza o lukarnę. W następstwie przeprowadzonych prac budynek będzie dwukondygnacyjny (druga kondygnacja w poddaszu użytkowym), o wysokości 6,91 m (bez zmian), z dachem dwuspadowym o symetrycznych połaciach o nachyleniu 25°. Działka inwestora posiada przyłącze energetyczne, przyłącze wodociągowe oraz zbiornik na ścieki bytowe. Działka ma także zapewniony dostęp do drogi publicznej. Ponadto przedstawiony projekt budowlany przewiduje odprowadzenie wód opadowych na tereny zielone działki inwestora, która zgodnie z załączonym do projektu opisem zagospodarowania działki nr 1217 wynosi 52,45% (1088 m2). Co więcej wraz z przedłożonym projektem budowalnym inwestor przedłożył wymagane pozwolenie na prowadzenie robot budowlanych udzielone przez [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w dniu 27 czerwca 2019 r. Wobec powyższego w ocenie Sądu, warunek zgodności projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu należy uznać za spełniony.
Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że zgodnie z art. 55 w zw. z art. 64 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 741) decyzja o ustaleniu warunków zabudowy wiąże organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę. Związanie wynikające z powyższych przepisów oznacza nie tylko obowiązek organu budowlanego sprawdzenia zgodności projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy (art. 35 ust. 1 pkt 1 p.b), co w rozpatrywanej sprawie organy uczyniły, lecz oznacza przede wszystkim zakaz postępowania wbrew oznaczonym wymogom decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Ustalenie tych warunków w decyzji o warunkach zabudowy to nie tylko oznaczenie parametrów samego planowanego obiektu, ale także ustalenie innych warunków i zasad, które powinna spełniać planowana inwestycja. Wynika to z funkcji decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, która polega na określeniu dopuszczalności danego zamierzenia inwestycyjnego z punktu widzenia przepisów prawa, oraz na wskazaniu warunków i zasad, którym inwestycja powinna odpowiadać. Nie budzi jakichkolwiek wątpliwości, że organ architektoniczno-budowlany w sprawie o udzielenie pozwolenia na budowę nie może dokonać weryfikacji treści decyzji ustalającej warunki zabudowy i nie wolno mu postąpić wbrew ustaleniom tej decyzji (por. wyrok NSA z 20 października 2017 r.; II OSK 267/16; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Trzeba mieć na względzie, że postępowanie poprzedzające wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest postępowaniem odrębnym od postępowania zmierzającego do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Ta odrębność wyraża się między innymi w tym, że o ile w toku postępowania o pozwolenie na budowę organ jest związany ustaleniami wynikającymi z decyzji o warunkach zabudowy, to nie jest uprawniony ani tym bardziej zobowiązany, do weryfikowania jej zgodności z przepisami obowiązującego prawa.
W stanie faktycznym rozpatrywanej sprawy spełniony został również kolejny warunek, dotyczący zgodności projektu zagospodarowania terenu działki z przepisami, w tym z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Spełnione bowiem zostały wymogi, o których mowa w § 12 i 13 rozporządzenia dotyczące odległości sytuowania budynków względem granic nieruchomości sąsiednich, § 29 rozporządzenia dotyczącego zakazu kierowania wód opadowych na działki sąsiednie, jak również wymogi przeciw pożarowe określone w § 235 ust. 3 rozporządzenia, co organy administracji publicznej wykazały w obszernych uzasadnieniach wydanych w sprawie rozstrzygnięć.
Sąd stwierdza również, iż przedłożony projekt budowlany jest kompletny. Został on sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane, legitymujące się aktualnymi na dzień opracowania projektu zaświadczeniami, o których mowa w art. 12 ust. 7 p.b., które złożyły stosowne oświadczenia, co do zgodności projektu budowlanego z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. W kontrolowanej sprawie nie dojdzie również do naruszenia uzasadnionych interesów osób trzecich, ponieważ projektowana inwestycja nie wpłynie negatywnie na korzystanie z nieruchomości sąsiednich, nie pozbawi właścicieli sąsiednich nieruchomości ani nie ograniczy dostępu do drogi publicznej. Nie wpłynie tkaże na możliwość korzystania przez właścicieli sąsiednich nieruchomości z wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej oraz środków łączności. Nie spowoduje nadto uciążliwości w zakresie hałasu, wibracji, zanieczyszczenia powietrza i gleby.
W tym stanie rzeczy bezspornym jest, że organ architektoniczno-budowlany nie mógł odmówić inwestorowi wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Natomiast do zarzutów wniesionej skargi, przedstawiona na ich uzasadnienie argumentacja strony pozwala w ocenie Sądu na stwierdzenie, iż koncentrują się one na dwóch zasadniczych kwestiach.
Po pierwsze na obawie skarżącego, co do możliwości zalewania jego działki wodami opadowymi pochodzącymi z nieruchomości sąsiada, czego strona upatruje w wadliwym w jej ocenie zaprojektowaniu dachu, zastosowanych rozwiązań instalacji odprowadzających wody opadowe, w tym przewidzianych po stronie działki skarżącego trzech rur spustowych, jak również w braku przeprowadzenia przez organy niezbędnych ustaleń, co do rzeczywistej powierzchni terenów zielonych działki inwestora, która mogłaby przyjąć wody opadowe.
Natomiast druga z podnoszonych przez stronę skarżącą kwestii dotyczy prawidłowości rozwiązań przyjętych zarówno w przedłożonym projekcie budowlanym, jak i aktualnie stosowanych przez A.W. związanych z ogrzewaniem budynku mieszkalnego i wynikające z powyższego znaczne i uciążliwe zadymienie działki skarżącego.
Odnośnie pierwszej z podniesionych kwestii wskazać należy, iż przyjęte w projekcie budowlanym rozwiązania techniczne dotyczące zarówno konstrukcji projektowanego dachu budynku, zastosowanych systemów rynnowych, w tym częściowo systemu bezokapowego, jak również przewidziany, zaznaczony na mapie zagospodarowania terenu 2 % spadek terenu działki inwestora położony pomiędzy granicą nieruchomości skarżącego, a planowanym do nadbudowy istniejącym budynkiem, mają na celu zabezpieczenie nieruchomości skarżącego przed jej zalewaniem wodami opadowymi pochodzącymi z działki inwestora. Podkreślić również należy, iż powyżej przywołane rozwiązania techniczne zostały opracowane przez podmioty posiadające odpowiednią wiedzę i uprawnienia, co zostało potwierdzone stosownymi zaświadczeniami załączonymi do przedłożonego projektu. Ponadto fakt przyłączenia budynku mieszkalnego A.W. do istniejącego na jego terenie zbiornika na nieczystości ciekłe, jak również odprowadzanie wód opadowych na nieutwardzony teren nieruchomości potwierdza znajdująca się w aktach sprawy decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], udzielająca inwestorowi pozwolenia na użytkowanie rozbudowanej części parterowej budynku. Tym samym zarówno procedujące w sprawie organy architektoniczno – budowlane, jak również Sąd rozpoznający niniejsza skargę, nie miały podstaw do kwestionowania przyjętych w powyższym zakresie rozwiązań.
Podkreślić należy, że Sąd nie bagatelizuje obaw skarżącego, co do ewentualnej możliwości zalewania jego działki. Niemniej jednak obawy te mają charakter przyszły i niepewny, a co za tym idzie nie mogą stanowić podstawy do odmowy udzielenia pozwolenia na budowę. Ponadto, w przypadku wystąpienia ewentualnych negatywnych dla skarżącego skutków w postaci zalewania jego nieruchomości wodami opadowymi, strona może skorzystać z odpowiednich środków prawnych, w tym przewidzianego w ustawie z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (tekst jedn.: Dz.U. z 2021 poz. 624) żądania przywrócenia stosunków wodnych na gruncie.
Natomiast, co do kwestionowanej przez skarżącego legalności dokonanej przez inwestora adaptacji budynku gospodarczego na potrzeby kotłowni, jak również uciążliwych immisji w postaci silnego zadymienia działki skarżącego, co potwierdzają załączona do skargi dokumentacja zdjęciowa wskazać należy, iż kwestie te pozostają poza zakresem właściwości organu architektoniczno-budowlanego. Jak słusznie wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organem właściwym w sprawie legalności postawienia komina, jaki i bezprawnej, zdaniem skarżącego zmiany sposobu użytkowania istniejącego budynku gospodarczego, poprzez jego przeznaczenie na kotłownię połączoną z istniejącym budynkiem mieszkalnym podziemną instalacją pozostaje właściwy powiatowy inspektor nadzoru budowlanego. Natomiast odnośnie podnoszonych przez stronę skarżącą wątpliwości, co do zgodności przedłożonego projektu budowlanego z istniejącym stanem faktycznym dotyczącym sposobu ogrzewania projektowanej inwestycji przypomnieć należy, że przedmiotowe zamierzenie budowlane dotyczy nadbudowy istniejącego budynku, który jak wynika z powołanej już wcześniej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] jest wyposażony między innymi w instalację centralnego ogrzewania.
Końcowo wskazać również należy, że przedmiotowe zamierzenie budowlane A.W. objęte kwestionowanym przez skarżącego pozwoleniem na budowę wymagać będzie zgłoszenia zakończenia prowadzonych robót budowlanych i uzyskania zgody na użytkowanie nadbudowanego budynku wydawanej przez właściwego powiatowego inspektora nadzoru budowlanego. Powyższe poprzedzać będzie dokonywana przez ten organ kontrola zgodności zrealizowanej inwestycji z warunkami określonymi w udzielonym inwestorowi pozwoleniu na budowę, w tym odnoszącymi się zarówno do kwestii zaprojektowanego sposobu odprowadzania wód opadowych na tereny nieutwardzone działki inwestora, jak również dotyczącymi prawidłowej realizacji projektu budowlanego w zakresie instalacji grzewczej nadbudowanego budynku.
Reasumując Sąd stwierdza, iż decyzje organów obu instancji wydane zostały zgodnie z przepisami prawa materialnego i procesowego, a żaden z zarzutów skargi nie zasługiwał na uwzględnienie.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił
k.ż.