II SA/Łd 111/03

II SA/Łd 111/03 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2004-11-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-01-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Arkadiusz Blewązka
Sławomir Wojciechowski
Tomasz Zbrojewski_
Wojciech Chróścielewski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji
Sentencja
Dnia 22 listopada 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski (spr.), Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski, Asesor sądowy Arkadiusz Blewązka, Protokolant Referent-stażysta Marcin Stańczyk, po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi P. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o pozwolenie na montaż krat 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji, a także poprzedzającej ją decyzji Starosty Powiatu P. z dnia [...] nr [...]; 2. zasądza od Wojewody [...] na rzecz P. G. kwotę 10 zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu wpisu sądowego; 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnie- nia się niniejszego wyroku.
Uzasadnienie
II SA/Łd 111/03
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia [...] Wojewoda [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. po rozpatrzeniu odwołania P. G. od decyzji Starosty Powiatu P. z dnia [...] Nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej A. i A. J. opiekunom prawnym małoletniego D. J. pozwolenia na montaż krat w otworach okiennych w lokalu mieszkalnym w P., przy ul. A 19 m. 102, umorzył postępowanie odwoławcze w sprawie. Wojewoda [...] wskazał, iż swoją decyzją organ I instancji zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na powyższą inwestycję. W odwołaniu od tej decyzji P. G. podniósł, iż decyzja ta została wydana wadliwie, bowiem organ I instancji nie zawiadomił skarżącego o wszczęciu postępowania w przedmiotowej sprawie, uniemożliwiając mu tym samym zapoznanie się w odpowiednim czasie z aktami sprawy, uzyskanie wyjaśnień i złożenie wniosków i zastrzeżeń w sprawie. Jak podniósł odwołujący się jest on "posiadaczem mieszkania własnościowego będącego w administracji Spółdzielni Mieszkaniowej". Wojewoda [...] powołał się na art. 28 k.p.a. zgodnie, z którym prawo wniesienia odwołania przysługuje jedynie stronie. Podstawowe znaczenie dla stwierdzenia czy ktoś jest stroną, ma ocena czy zainteresowany ma interes prawny w załatwieniu sprawy. O ocenie takiej nie decyduje jednak wewnętrzne przekonanie danej osoby, lecz przepis prawa materialnego. Interes prawny występuje wtedy, gdy konkretne rozstrzygnięcie bezpośrednio lub pośrednio oddziałuje na sytuację prawną strony. Brak zaś interesu prawnego lub obowiązku stanowi podstawę do odmowy uznania wnoszącego odwołanie za stronę postępowania. P. G. jako członkowi spółdzielni nie przysługuje przymiot strony w postępowaniu zakończonym skarżoną decyzją. Posiadanie przez skarżącego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, nie uzasadnia jego udziału w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na montaż krat w mieszkaniu innego z członków spółdzielni mieszkaniowej. Przedmiotem bowiem własnościowego prawa do lokalu objętego regulacjami ustawy z 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze (Dz.U. z 1995 r. nr 54, poz. 288 ze zm.) jest sam lokal. Własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu nie obejmuje ani współwłasności części budynku przeznaczonych do wspólnego korzystania, ani współwłasności bądź współużytkowania wieczystego gruntu, na którym budynek się znajduje. Organ odwoławczy stwierdził, że legitymacji skarżącego w postępowaniu o udzieleniu pozwolenia na wykonanie przedmiotowych prac budowlanych nie uzasadnia również art. 3 powołanej wyżej ustawy, którego treść stanowi o tym, że majątkiem spółdzielni może rozporządzać tylko spółdzielnia przez swoje organy. W przedmiotowej sprawie organ I instancji słusznie uznał jako strony postępowania inwestora działającego poprzez przedstawicieli ustawowych oraz P. Spółdzielnię Mieszkaniową. Z powyższych powodów w wydanym w dniu 6 sierpnia 2002 r. w trybie art. 61 § 4 k.p.a. zawiadomieniu o wszczęciu postępowania określono właściwie strony, które posiadają interes prawny. W ocenie organu odwoławczego P. G. nie jest stroną postępowania, a jedynie jest osobą zainteresowaną, która w sprawie będącej przedmiotem rozstrzygnięcia nie ma interesów chronionych przez prawo, a jedynie interes faktyczny. Wobec powyższego Wojewoda [...] nie znalazł podstaw do uznania, że przedmiotowa decyzja dotyczy interesu prawnego lub obowiązku wnioskodawcy, co uzasadnia umorzenie postępowania administracyjnego.
Powyższą decyzję zaskarżył do Sądu P. G., wnosząc o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o wstrzymanie wykonania decyzji udzielającej opiekunom prawnym D. J. pozwolenia na montaż krat w otworach okiennych w lokalu mieszkalnym w P., przy ul. A 19 m. 102. Skarżący zarzucił decyzji naruszenie przepisów proceduralnych, tj. art. 6, 7, 10, 28 oraz art. 138 § 1 k.p.a. Wskazał, iż założenie krat przez sąsiada na dole naraża jego wyżej usytuowane mieszkanie na mogącą nastąpić kradzież, jak i na zagrożenie zdrowia, życia osób je zamieszkujących poprzez łatwość dostania się do niego zarówno w dzień jak i w nocy.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty tożsame z zawartymi w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny właściwy w sprawie na podstawie art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271, zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż z zupełnie innych względów niż podniesione w niej argumenty. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, co oznacza, ze może badać zaskarżony do niego akt także pod kątem wystąpienia w nim innych naruszeń prawa niż wskazane w skardze. Działając w tym trybie Sąd dopatrzył się wydania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Zgodnie z art 29 ust. 2 pkt 8 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2000 r. nr 106, poz. 1126 z późn. zm.) instalowanie krat na obiektach budowlanych nie wymaga pozwolenia na budowę. W myśl zaś art. 30 ust. 1 pkt 2 lit. a tej samej ustawy wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu krat na budynkach mieszkalnych wielorodzinnych, użyteczności publicznej i zamieszkania zbiorowego oraz obiektach zabytkowych wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. W tej sytuacji uznać trzeba, że decyzja organu I instancji rażąco naruszała wymienione przepisy Prawa budowlanego. Zauważyć jednak trzeba, że decyzja organu I instancji została doręczona zarówno P. Spółdzielni Mieszkaniowej, jak i skarżącemu. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że podmiot, do którego błędnie skierowano decyzję administracyjną jest stroną postępowania mającego na celu wzruszenie tej decyzji (wyrok z 22 maja 1987 r., IV SA 1062/86, ONSA nr 1/1987, poz. 35). Tak więc, skoro decyzję organu I instancji doręczono skarżącemu, a decyzja ta była obarczona wadą nieważności organ odwoławczy winien na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchylić decyzji organu I instancji i umorzyć postępowania przed tym organem, skoro w postępowaniu odwoławczym organ ten nie może orzekać o nieważności zaskarżonej decyzji.
Mając na uwadze podniesione wyżej względy na podstawie art. 145 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271) orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 55 ust. 1 ustawy z 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. nr 74, poz. 368 z późn. zm.) w zw. z art 97 § 2 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia orzeczono na podstawie art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.