II SA/Łd 1088/05

II SA/Łd 1088/05 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2006-03-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-11-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Grzegorz Szkudlarek
Joanna Sekunda-Lenczewska /przewodniczący/
Renata Kubot-Szustowska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6135 Odpady
Sygn. powiązane
II OSK 1062/06 - Wyrok NSA z 2007-07-12
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek, Asesor WSA Renata Kubot-Szustowska (spr.), Protokolant Agnieszka Ratajczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2006 roku sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia programu gospodarki odpadami niebezpiecznymi 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] Nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz J. S. kwotę 200,00, (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Decyzją Nr [...] z dnia [...] Starosta [...], działając na podstawie art. 17 ust.1 pkt 1, art.19 ust.2 pkt 2, ust.3 i 5, art.21 oraz art.63 ust.1-3,5,6 pkt 3 ustawy z dnia 27.kwietnia 2001r. o odpadach (Dz.U. Nr 62, poz. 628 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 4.sierpnia 2004r. w sprawie szczegółowego sposobu postępowania z olejami odpadowymi (Dz.U. Nr 192, poz. 1968) "w nawiązaniu do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 27.września 2001r. w sprawie katalogu odpadów (Dz.U. Nr 112, poz. 1206)", po rozpatrzeniu wniosku H. S. – właściciela Rozlewni Gazu "A." w M. 1a, gmina S. z dnia [...] "oraz ponownego wniosku z dnia [...]":
1. zatwierdził program gospodarki odpadami niebezpiecznymi, który dopuszcza wytwarzanie na terenie Rozlewni Gazu "A." w M. 1a: przepracowanych olejów hydraulicznych (kod odpadu 130110) w ilości 0,080 Mg/rok, przepracowanych olejów silnikowych, przekładniowych i smarowych (kod odpadu 130205) w ilości 0,750 Mg/rok, zużytych opakowań po olejach (kod odpadu 150110) w ilości 0,020 Mg/rok, zużytego czyściwa (kod odpadu 150202) w ilości 0,003 Mg/na rok, zużytych filtrów olejowych (kod odpadu 100107) w ilości 0,120 Mg/ na rok, zużytych lamp fluorescencyjnych (kod odpadu 160213) w ilości 0,003 Mg/na rok;
2. określił sposoby gospodarowania wytworzonymi odpadami, wskazując iż odpady niebezpieczne należy zbierać w sposób selektywny, według wymagań wynikających ze sposobu ich przemysłowego wykorzystania lub unieszkodliwiania; wytworzone odpady natomiast należy przekazywać do najbliżej położonych miejsc, w których mogą być poddane odzyskowi lub unieszkodliwione; transport odpadów niebezpiecznych do miejsc odzysku lub unieszkodliwiania winien odbywać się z zachowaniem przepisów obowiązujących przy transporcie towarów niebezpiecznych; wytworzone odpady mogą być przekazywane wyłącznie podmiotom, które uzyskały zezwolenie właściwego organu na prowadzenie działalności w zakresie gospodarki odpadami;
3. określił warunki (miejsce i sposób) magazynowania wytworzonych odpadów niebezpiecznych, formułując wymóg, by wytwarzane odpady niebezpieczne
były magazynowane na terenie Rozlewni Gazu "A." w miejscu wydzielonym, zabezpieczonym przed dostępem osób trzecich w sposób uniemożliwiający zmieszanie różnych rodzajów odpadów oraz uniemożliwiający ich negatywne oddziaływanie na środowisko i zdrowie ludzi; wskazał, iż odpady niebezpieczne winny być magazynowane w opakowaniach lub pojemnikach transportowych odpornych na działanie składników odpadów, posiadających szczelne zamknięcie, uniemożliwiające przypadkowe przedostanie się odpadów do środowiska podczas ich zbierania, załadunku,
transportu i rozładunku; oleje odpadowe należy zbierać i magazynować zgodnie z zasadami określonymi w rozporządzeniu Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 4. sierpnia 2004 r. w sprawie szczegółowego sposobu postępowania z olejami odpadowymi; powierzchnie komunikacyjne przy obiektach do magazynowania odpadów niebezpiecznych oraz place przeładunkowe i drogi wewnętrzne powinny mieć szczelną, utwardzoną i zmywalną nawierzchnię ze spadkiem do kratek ściekowych kanalizacji przemysłowej; miejsca magazynowania odpadów niebezpiecznych w postaci płynnej winny być wyposażone w urządzenia lub środki do zbierania wycieków tych odpadów oraz wyposażone w sprzęt do zmywania powierzchni utwardzonych;
4. określił termin obowiązywania decyzji do dnia [...]
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, iż H. S., właściciel Rozlewni Gazu "A." w M. 1a, wystąpił do Starosty [...] z wnioskiem o zatwierdzenie programu gospodarki odpadami niebezpiecznymi dla zakładu w M. oraz o zatwierdzenie tego samego programu dla projektowanego zakładu w P., wskazując, iż do zakładu tego zostanie przeniesiona działalność gospodarcza prowadzona w M..
Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego Starosta [...], biorąc m. innymi pod uwagę, wyjaśnienia przedstawione w piśmie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, wydał w dniu [...] postanowienie o zawieszeniu postępowanie w sprawie zatwierdzenia programu gospodarki odpadami niebezpiecznymi na terenie rozlewni gazu w M. do czasu uzyskania przez wnioskodawcę pozwolenia na użytkowanie budynku warsztatowego, w którym wg. przedmiotowego programu magazynowane są odpady niebezpieczne. Natomiast zatwierdzenie programu dla projektowanego zakładu w P. uznano za przedwczesne, zawieszając postępowanie do czasu uzyskania przez wnioskodawcę pozwolenia na budowę tego zakładu.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., po rozpoznaniu zażalenia na powyższe orzeczenie, postanowieniem z dnia [...], uchyliło zaskarżone postanowienie Starosty [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji uznając, iż organ zawieszając postępowanie administracyjne nie wykazał jakie zagadnienie wstępne wymaga rozstrzygnięcia oraz nie wykazał, by brak takiego rozstrzygnięcia uniemożliwiał wydanie decyzji w sprawie zatwierdzenia programu gospodarki odpadami niebezpiecznymi.
Ponownie przeprowadzone postępowanie administracyjne, w tym przeprowadzone oględziny terenu zakładu w M. (protokół z dnia [...]), wykazało między innymi, że odpady niebezpieczne w postaci przepracowanych olejów, opakowań po olejach, zużytych filtrów olejowych oraz akumulatorów magazynowane są pod wiatą, zlokalizowaną na zapleczu budynku warsztatowo-magazynowego oraz budynku przeznaczonego na naprawę pojazdów. Wiata ta przylega bezpośrednio do ogrodzenia z sąsiednią działką o nr ewidencyjnym 585, która to działka stanowi własność J. S.. Miejsce to, jak też przyległe powierzchnie komunikacyjne, nie jest, zdaniem organu, należycie zabezpieczone przed przenikaniem zanieczyszczeń do środowiska (brak utwardzonej, zmywalnej nawierzchni, brak systemu kanalizacji odprowadzającej i oczyszczającej wody opadowe).
Ustalenia powyższe wskazywały, zdaniem organu, że miejsce magazynowania odpadów i jego otoczenie nie gwarantuje, że zgromadzone tu odpady niebezpieczne nie oddziaływują negatywnie na środowisko podczas ich magazynowania jak też podczas załadunku na środek transportu, odwożący je do odzysku lub unieszkodliwiania. Okoliczności te skłoniły też Starostę do wystąpienia do Komendanta Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w S. oraz do Kierownika Delegatury Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w S. z zapytaniem: Czy rozlewnia gazu w M., w tym prowadzona gospodarka odpadami niebezpiecznymi, może powodować zagrożenie dla zdrowia, życia ludzi lub dla środowiska. Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej nie stwierdził elementów, mogących powodować pod względem ochrony przeciwpożarowej, zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi . Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w Ł. - Delegatura w S., po przeprowadzeniu kontroli zakładu stwierdził, że grunt wokół miejsca magazynowania odpadów jest zanieczyszczony substancją ropopochodną. Fakty te były, dla organu prowadzącego postępowanie administracyjne w sprawie zatwierdzenia programu gospodarki odpadami niebezpiecznymi, podstawą stwierdzenia, iż sposób gospodarki odpadami niebezpiecznymi nie odpowiada podstawowym warunkom, określonym w art. 5 ustawy o odpadach i może powodować zagrożenie dla środowiska .Z tego względu, decyzją z dnia [...], znak: [...], odmówiono zatwierdzenia przedmiotowego programu na mocy art.22 ust. l pkt l cytowanej wyżej ustawy. Jednocześnie umorzono postępowanie w sprawie zatwierdzenia programu dla projektowanego zakładu w P., uznając, że przedmiot postępowania nie istnieje. Skoro bowiem wnioskodawca nie uzyskał jeszcze pozwolenia na budowę nowego obiektu, nie jest możliwe ustalenie rozwiązań pozwalających należycie chronić środowisko. Stanie się to aktualne dopiero na etapie uzyskiwania pozwolenia na użytkowanie obiektu. Z takim rozstrzygnięciem zgodził się H. S., stąd też w ocenie organu, kwestia ta nie wymaga "omawiania w dalszej części uzasadnienia".
Na skutek odwołania H. S., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., decyzją z dnia [...] uchyliło decyzję Starosty [...]i przekazało sprawę temuż organowi do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy podniósł, iż organ I instancji nie wskazał wnioskodawcy jakie normy prawne nie zostały przez niego spełnione oraz nie umożliwił stronie zapoznania się z materiałem dowodowym, ponadto zaś w toku postępowania odwoławczego zainteresowany złożył nowy wniosek z nowym programem gospodarki odpadami niebezpiecznymi, który jako nowy fakt w sprawie wymaga rozpatrzenia.
Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego H. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. i jednocześnie wystąpił do Starostwa [...]z wnioskiem o zawieszenie postępowania administracyjnego w sprawie zatwierdzenia programu gospodarki odpadami niebezpiecznymi na terenie rozlewni gazu w M. na podstawie art. 97 § l pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego. Starosta [...], postanowieniem z dnia [...], odmówił zawieszenia postępowania w rozpoznawanej sprawie. Na powyższe postanowienie zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. złożył H. S.. Kolegium, postanowieniem z dnia [...], utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji.
Ponieważ zaś z pisma Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w Ł. – Delegatury w S. z dnia [...] wynika, że nałożone na właściciela rozlewni gazu obowiązki w zakresie usunięcia zanieczyszczonego gruntu i zabezpieczenia miejsca magazynowania odpadów przed zanieczyszczeniami gruntu zostały zrealizowane, przeto w ocenie organu nie było podstaw do odmowy zatwierdzenia programu gospodarki odpadami, który nadto uzyskał pozytywną opinię Wójta Gminy S., wyrażoną w postanowieniu z dnia [...] oraz z dnia [...].
Dodatkowo, zdaniem organu, gospodarka odpadami niebezpiecznymi nie stwarza zagrożenia dla zdrowia, życia ludzi lub ochrony środowiska, zgodnie z treścią pism Miejskiego Komendanta Państwowej straży Pożarnej w S. oraz Delegatury Wojewódzkiej Inspekcji Ochrony Środowiska w S..
Określenie warunków i sposobu magazynowania odpadów wynika zaś z § 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 4.sierpnia 2004 r. w sprawie szczegółowego sposobu postępowania z olejami odpadowymi (Dz.U. Nr 192. poz. 1968), jak też z § 34 ust.2 oraz § 38 ust.l rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 20.września 2000 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi dalekosiężne do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 98. poz. 1067)
Odwołanie od powyższej decyzji złożył J. S., wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Wskazując na rażącą obrazę przepisów prawa materialnego oraz procesowego, podniósł iż decyzja organu I instancji "nie spełnia podstawowych warunków określonych w art.5" ustawy z dnia 27.kwietnia 2001r. o odpadach. Obiekty budowlane, w których magazynowane są odpady niebezpieczne, m.in. wiata i przybudówka, nie mają wymaganych prawem budowlanym decyzji o pozwoleniu na budowę oraz użytkowanie. Sześć pozostałych obiektów budowlanych na terenie rozlewni gazu "ma nakaz rozbiórki". W tej sytuacji, zdaniem odwołującego, wniosek H. S., uznać należy za przedwczesny i umorzyć postępowanie z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Podniósł nadto, iż miejsce składowania odpadów nie jest należycie zabezpieczone przed przenikaniem zanieczyszczeń do środowiska. W efekcie jego nieruchomość, granicząca z działką wnioskodawcy, została zanieczyszczona. Dodatkowo, gromadzone odpady nie są posegregowane, co potwierdza notatka służbowa z dnia [...], sporządzona przez pracowników Starostwa.
W ocenie odwołującego, konieczne jest ponowne, należyte przeprowadzenie oględzin nieruchomości, na terenie której składowane są odpady oraz przeprowadzenie badań laboratoryjnych pod kątem zanieczyszczeń. Decyzję organu I instancji uznać należy, zdaniem J. S., za dowolną również z tego powodu, ze zapadła ona bez uzyskania opinii "kompetentnych organów", bowiem Wójt Gminy S., postanowieniem z dnia [...] wznowił postępowanie w sprawie wydania opinii, koniecznej do zatwierdzenia programu gospodarki odpadami niebezpiecznymi.
Decyzją Nr [...] z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 "Kodeksu postępowania administracyjnego" utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
W motywach rozstrzygnięcia podniesiono, iż zgodnie z treścią art.17 ust.l pkt l ustawy z dnia ustawy z dnia 27.kwietnia 2001r. o odpadach, wytwórca odpadów jest obowiązany do uzyskania decyzji, zatwierdzającej program gospodarki odpadami niebezpiecznymi, jeżeli wytwarza odpady niebezpieczne w ilości powyżej 0,1 Mg rocznie. Obowiązek ten nie dotyczy wytwórcy odpadów prowadzącego instalację, na której prowadzenie wymagane jest pozwolenie zintegrowane, o którym mowa w przepisach o ochronie środowiska. Decyzję zatwierdzającą program gospodarki odpadami niebezpiecznymi zatwierdza starosta po zasięgnięciu opinii wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, właściwych ze względu na miejsce wytwarzania odpadów niebezpiecznych (art.19 ust.5 ustawy o odpadach). Przepis art.20 w/w ustawy określa warunki, jakie powinien spełniać dołączany do wniosku program gospodarki odpadami niebezpiecznymi .
Wydana zaś w wyniku postępowania administracyjnego decyzja, zatwierdzająca program powinna określać: ilość odpadów niebezpiecznych poszczególnych rodzajów dopuszczonych do wytworzenia w ciągu roku, sposoby gospodarowania odpadami niebezpiecznymi, miejsce i sposób magazynowania odpadów niebezpiecznych oraz termin obowiązywania decyzji, wydawanej na czas oznaczony, nie dłuższy niż 10 lat (art.21 ustawy o odpadach). Odmowa wydania decyzji zatwierdzającej program gospodarki odpadami niebezpiecznymi, może nastąpić jeżeli zamierzony sposób gospodarki odpadami niebezpiecznymi mógłby powodować zagrożenia dla zdrowia, życia ludzi lub dla środowiska, albo gdy zamierzony sposób gospodarki odpadami niebezpiecznymi jest niezgodny z planami gospodarki odpadami (art.22 w/w ustawy).
Przedłożenie programu gospodarki odpadami niebezpiecznymi i uzyskanie decyzji, zatwierdzającej ten program, pozwala na kontrolowanie działalności w tym zakresie i daje organom nadzorującym możliwość zastosowania, w przypadku działań niezgodnych z decyzją zatwierdzającą program, przewidzianych m.in. w art. 23 ustawy o odpadach sankcji, do wstrzymania działalności włącznie. Dlatego zarzut naruszenia przepisu art.5 przy wydawaniu skarżonej decyzji, jest, zdaniem Kolegium, nietrafny. Przedłożony przez H. S. program i wydana przez organ I instancji decyzja spełniają natomiast wymogi, wskazane w przepisach art. 20 i 21 ustawy o odpadach. Skarżona decyzja została wydana po zasięgnięciu opinii Wójta Gminy S. Nr [...] z dnia [...]. W dacie wydania decyzji postanowienie to było ostateczne. Ponadto opinia Wójta Gminy S. nie jest wiążąca dla organu wydającego decyzję. Orzeczenie, zatwierdzające program gospodarki odpadami niebezpiecznymi, nakłada na właściciela Rozlewni Gazu "A." obowiązki, które mają zapewnić właściwe i bezpieczne zasady gospodarowania odpadami niebezpiecznymi a poprzez stosowanie się do tych zasad, zapobiegać negatywnemu oddziaływaniu odpadów na środowisko. Pozostałe, podnoszone przez odwołującego zarzuty, nie dotyczą, zdaniem organu odwoławczego, sprawy będącej przedmiotem postępowania.
Skargę na powyższe rozstrzygnięcie złożył J. S., wnosząc o jej uchylenie jako niezgodnej z prawem. Powtarzając argumentację, zawartą w złożonym uprzednio odwołaniu podniósł dodatkowo, iż wobec braku aktualnego planu zagospodarowania przestrzennego gminy S., bezpodstawne jest założenie organów, iż na terenie działki nr 586 możliwe będzie prowadzenie działalności gospodarczej, związanej z gospodarowaniem odpadami niebezpiecznymi.
Ponadto działalność prowadzona przez H. S. powoduje poważne zagrożenie dla środowiska. W wyniku kontroli przeprowadzonej w dniu [...] przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w Ł., Delegaturę w S. stwierdzono, iż próby gleby pobrane z terenu należącej doń działki, graniczącej z działką wnioskodawcy, wykazały "ogromne przekroczenie dopuszczalnych stężeń zanieczyszczeń w glebie".
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wywodząc jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazał, iż brak planu zagospodarowania przestrzennego nie przesądza o braku możliwości wykorzystywania nieruchomości w sposób dotychczasowy. Nadto zaś przedmiotem postępowania przed Kolegium nie był fakt prowadzenia działalności gospodarczej przez H. S. lecz zatwierdzenie przez organ I instancji programu gospodarki odpadami niebezpiecznymi.
Prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia [...], wydanym w sprawie o sygn.akt [...], oddalono skargę H. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] w przedmiocie uchylenia do ponownego rozpoznania decyzji organu I instancji w sprawie odmowy zatwierdzenia programu gospodarki odpadami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna.
Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 1 § 1 ustawy z dnia 25.lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2).
Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla decyzję w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność decyzji w całości lub części. Stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a. Po myśli art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.) .
Biorąc pod uwagę tak zakreśloną kognicję oraz przyczyny wzruszenia decyzji, Sąd stwierdził, że zaskarżone orzeczenie narusza przepisy prawa materialnego oraz normy procedury administracyjnej, w stopniu określonym w cytowanym przepisie.
Zgodnie bowiem z treścią art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27.kwietnia 2001r. o odpadach (Dz.U. Nr 62, poz. 628 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, wytwórca odpadów, jest obowiązany do uzyskania decyzji zatwierdzającej program gospodarki odpadami niebezpiecznymi, jeżeli wytwarza odpady niebezpieczne w ilości powyżej 0,1 Mg rocznie. Jeżeli natomiast wytwarza tychże odpadów powyżej 1 Mg rocznie, obowiązany jest do uzyskania pozwolenia na ich wytwarzanie (art.17 ust. 2).
Wniosek o zatwierdzenie programu gospodarki odpadami niebezpiecznymi, do którego załącza się ten program, wytwórca odpadów niebezpiecznych, obowiązany jest przedłożyć właściwemu organowi na dwa miesiące przed rozpoczęciem działalności powodującej powstanie odpadów niebezpiecznych lub zmianą tej działalności, wpływającą na rodzaj ilość wytwarzanych odpadów niebezpiecznych lub sposób gospodarowania nimi (art.19 ust.1).
Zgodnie z treścią art. 19 ust. 5 ustawy o odpadach, starosta zatwierdza program gospodarki odpadami niebezpiecznymi po zasięgnięciu opinii wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, właściwych ze względu na miejsce wytwarzania odpadów niebezpiecznych. Odmowa zatwierdzenia wspomnianego programu może zaś nastąpić w razie, gdy zamierzony sposób gospodarki odpadami niebezpiecznymi mógłby powodować zagrożenie dla zdrowia, życia ludzi lub środowiska, lub też jest niezgodny z planami gospodarki odpadami (art.22 ust.1 ustawy).
W rozpoznawanej sprawie, odpowiedzieć należało w szczególności na pytanie czy faktyczne wytwarzanie odpadów niebezpiecznych przez H. S. przed wystąpieniem z wnioskiem o zatwierdzeniem programu gospodarowania nimi, pozwala mu na skuteczne ubieganie się o zatwierdzenie programu, przed zaniechaniem tego rodzaju działalności, prowadzonej wbrew przepisom ustawy. Skoro bowiem, przepis art. 23 ust 1 ustawy o odpadach, zezwala organowi na ingerencję w działalność wytwórcy odpadów niebezpiecznych, o ile narusza on przepisy ustawy lub działała niezgodnie z decyzją zatwierdzającą program gospodarki odpadami niebezpiecznymi, zaś przepis art. 19 ust. 1 tejże ustawy określa termin na wystąpienie w wnioskiem o zatwierdzenie programu gospodarki odpadami (2 miesiące przed jej rozpoczęciem), przeto rozważyć należało konsekwencje niedochowania powyższego wymogu przez wnioskodawcę.
W cenie Sądu, w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, uchybienie obowiązkowi wystąpienia o zatwierdzenie programu gospodarki odpadami odpowiednio wcześnie przed rozpoczęciem działalności, skutkującej wytwarzaniem tych odpadów w ilości powyżej 0,1 Mg rocznie, nie wyłącza możliwości wystąpienia z żądaniem zatwierdzenia programu gospodarki odpadami niebezpiecznymi, bez konieczności uprzedniego zaniechania ich wytwarzania. Co nie oznacza, iż organ właściwy, stwierdziwszy wytwarzania tychże odpadów wbrew przepisom ustawy (tzn. bez stosownej decyzji zatwierdzającej program gospodarki odpadami, jeżeli jest wymagana), nie może wezwać wytwórcy odpadów do niezwłocznego zaniechania naruszeń (art. 23 ust. 1 w zw.z art. 17 ust. 1 pkt 1). W tym zakresie zatem brak jest podstaw do podzielenia stanowiska Kolegium, wyrażonego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że dopiero zatwierdzenie programu gospodarki odpadami niebezpiecznymi, umożliwi organowi kontrolę i egzekwowanie jego wykonania.
Przechodząc natomiast na grunt rozważań, dotyczących prawidłowości przeprowadzonego przez organy postępowania wyjaśniającego, zmierzającego do ustalenia, czy zachodzą przesłanki, uzasadniające wydanie pozytywnego dla wnioskodawcy rozstrzygnięcia podnieść należy, iż z załączonych akt administracyjnych nie wynika, by zostało ono przeprowadzone w sposób należyty. Nie jest w szczególności jasne, jaki wniosek H. S. uznany został za miarodajny dla określenia przedmiotu postępowania, skoro z jednej strony w zaskarżonej decyzji wymienia się i omawia wnioski z dnia [...] oraz z dnia [...], z drugiej, przedstawia do kontroli sądowej akta administracyjne, rozpoczynające się wnioskiem inwestora z dnia [...], złożonym w organie I instancji w dniu [...] Ma to zaś znaczenie o tyle, że, jak wynika z uzasadnienia decyzji organu I instancji, inny był przedmiotowy zakres obu wniosków, zaś rozstrzygniecie zaskarżone, obejmuje wyłącznie żądanie w części dotyczącej gospodarki odpadami niebezpiecznymi na terenie M. 1a. Rozważania w uzasadnieniu decyzji organu I instancji, dotyczą przy tym bezprzedmiotowości postępowania w części, odnoszącej się do gromadzenia odpadów niebezpiecznych na terenie nieruchomości w P.. Jednakże rozstrzygnięcia w tym zakresie brak w zaskarżonej decyzji.
Jeśli natomiast chodzi o zatwierdzenie programu gospodarki odpadami niebezpiecznymi, wytwarzanymi przez wnioskodawcę w miejscowości M. nr 1a, to podnieść w szczególności należy, iż organy całkowicie pominęły drugą z przesłanek, określonych w art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy o odpadach, uzasadniających odmowę zatwierdzenia programu gospodarki odpadami niebezpiecznymi. Zgodnie zaś z treścią cytowanego przepisu, niezgodność zamierzonego sposobu gospodarki odpadami niebezpiecznymi z planami gospodarki odpadami determinuje odmowę jego zatwierdzenia. Tymczasem w aktach sprawy brak jest informacji, czy gminny plan gospodarki odpadami dla S. został opracowany (zgodnie z wymogiem art. 14 ust. 3 ustawy o odpadach) oraz czy ustalenia w nim zawarte nie kolidują z programem gospodarki odpadami, przedłożonym przez H. S..
Ponadto, co umknęło uwadze Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w dacie wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia, brak było ostatecznego postanowienia Wójta Gminy S., w przedmiocie zaopiniowania programu gospodarki odpadami niebezpiecznymi, przedłożonego do zatwierdzenia przez H. S., skoro w dniu [...], wydane zostało ponowne rozstrzygnięcie tegoż organu, wydane w postępowaniu wznowieniowym o "zaopiniowaniu pozytywnie wniosku Rozlewni Gazu A.(...)", które podlegało zaskarżeniu zażaleniem od Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Abstrahując od oceny prawnej wspomnianego rozstrzygnięcia, trudno odmówić racji zarzutom skargi, że w dacie orzekania przez organ odwoławczy, brak było koniecznej opinii, o której mowa w art.19 ust. 5 ustawy o odpadach. .
Wskazać też należy, że badanie przesłanki, określonej w art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o odpadach, ograniczone zostało do informacji uzyskanych od Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska, Delegatury w S. na temat wykonanych zaleceń pokontrolnych (pismo z dnia [...]) oraz Komendy Miejskiej Straży Pożarnej w S. (pismo z dnia [...]).
Tymczasem z żadnego z tych pism nie wynika, by zamierzony sposób gospodarki odpadami niebezpiecznymi wykluczał powstanie zagrożenia dla zdrowia, życia ludzi lub dla środowiska. Fakt, że H. S. wykonał zalecenia pokontrolne, zawarte w zarządzeniu z Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...](nakazujące usuniecie zanieczyszczonej substancji ropopochodnej przy płocie betonowym oraz w okolicach miejsca gromadzenia oleju przepracowanego, gromadzenie olejów odpadowych w miejscach utwardzonych, zabezpieczonych przed zanieczyszczeniami gruntu i opadami atmosferycznymi oraz umieszczenie w miejscu widocznym napisu "olej odpadowy", kod odpadu i oznakowania dotyczącego transportu odpadów niebezpiecznych), nie oznacza automatycznie, że przedłożony przez niego program gospodarki odpadami niebezpiecznymi nie stanowi zagrożenia, określonego w art. 22 ust.1 pkt 1 ustawy.
Chociaż też w dacie orzekania przez organy, nie obowiązywał przepis art. 21 ust. 2, wprowadzony ustawą z dnia 29.lipca 2005r. o zmianie ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych innych ustaw /Dz.U. Nr 175, poz. 1458/ ,(który wszedł w życie w dniu 13.października 2005r.), uzależniający wydanie decyzji zatwierdzającej program gospodarki odpadami niebezpiecznymi od uprzedniego uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu albo po zakończeniu postępowania w sprawie zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, jeżeli są wymagane, nie oznacza to, że organy mogły pominąć zgłaszany w toku postępowania zarzut, iż niektóre spośród obiektów przeznaczonych do składowania odpadów niebezpiecznych, objęte są ostatecznymi nakazami rozbiórki. Jednym z elementów decyzji, zatwierdzającej program gospodarki odpadami niebezpiecznymi jest bowiem określenie miejsca magazynowania odpadów niebezpiecznych (art.21 pkt 3 ustawy), trudno zaś wyobrazić sobie by miejsca te mogły być objęte orzeczeniami rozbiórkowymi. Ustaleń, co do legalności wzniesienia obiektów, wskazanych w przedłożonym prze H. S. programie, jako przeznaczone do gromadzenia odpadów niebezpiecznych (wiata, zadaszony boks, pomieszczenie warsztatowe), brak natomiast w zaskarżonej decyzji, stąd też brak jest możliwości odniesienia się do związanych z tym zarzutów skargi.
Wskazane uchybienia postępowania wyjaśniającego, wskazują na naruszenie art. 7, 77§ 1 i 80 ustawy z dnia 14.czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. Nr 98 z 2000r., poz. 1071 ze zm.), które mogło mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.
Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lic a i c p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a. orzeczono o uchyleniu zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
Po myśli art. 152 p.p.s.a. natomiast rozstrzygnięto o niewykonywaniu zaskarżonej decyzji do dnia uprawomocnienia się wyroku.
O kosztach postępowania orzeczono zaś na podstawie art. 200 p.p.s.a., zasądzając na rzecz skarżącego uiszczony przezeń wpis sądowy.