II SA/Łd 105/05

II SA/Łd 105/05 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2005-02-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-01-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Anna Stępień /przewodniczący sprawozdawca/
Arkadiusz Blewązka
Grzegorz Szkudlarek
Symbol z opisem
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w Wydziale II w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Anna Stępień, po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2005 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatków do zasiłku rodzinnego p o s t a n a w i a: - odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...], Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jednolity: Dz. U. z 2001r., Nr 79, poz. 856 ze zm.), art. 4 ust. 1 i 2, art. 5 ust. 1 – 3, art. 3 pkt 2, art. 6 ust. 1, art. 47 ust. 1, art. 8 pkt 4 i 6, art. 14 ust. 1 oraz art. 24 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania R. R. od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] o odmowie przyznania dodatków do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dzieci oraz rozpoczęcia roku szkolnego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
Powyższe rozstrzygnięcie doręczono stronie w dniu 20 października 2004r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji znajdujące się w aktach administracyjnych).
W dniu 22 listopada 2004r. R. R. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na w/w decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dowód: prezentata Biura Podawczego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego znajdująca się na skardze k 7 akt).
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 30 listopada 2004r. w trybie art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), skarga została przekazana Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Ł.
W odpowiedzi na skargę, strona przeciwna wniosła o odrzucenie skargi z uwagi na uchybienie trzydziestodniowemu terminowi do jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Z kolei zgodnie z treścią art. 98 ustawy z dnia 30sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. dnia 1 stycznia 2004r., skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli została wniesiona w terminie określonym w powołanym wyżej art. 53 § 1 p.p.s.a., sąd administracyjny przekazuje organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w w/w art. 54 § 1 p.p.s.a.
Jednakże, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych, zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego doręczono R. R. w dniu [...] co oznacza, że wskazany wyżej termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 19 listopada 2004r. (piątek). Podczas gdy, skarga wniesiona została do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi dopiero w dniu 22 listopada 2004r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu.
Wniesienie skargi po upływie terminu do jej wniesienia, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. obliguje Sąd do jej odrzucenia.
Mając powyższe na uwadze na mocy art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzeczono jak wyżej.