II SA/Łd 1040/02

II SA/Łd 1040/02 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2004-04-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-07-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Janusz Nowacki /przewodniczący/
Krzysztof Szczygielski /sprawozdawca/
Małgorzata Łuczyńska
Symbol z opisem
633  Zatrudnienie i sprawy bezrobocia
Skarżony organ
Wojewoda
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędziowie NSA Krzysztof Szczygielski (spr.), p. o. sędziego WSA Małgorzata Łuczyńska, Protokolant asystent sędziego Paulina Hućko, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania 1/ uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] Nr [...] 2/ zasądza od Wojewody [...] na rzecz M. B. kwotę 10 /dziesięć/ złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych.
Uzasadnienie
Decyzją nr [...] z dnia [...] Prezydent Miasta S. na podstawie art.151 § 1 pkt.1 kpa odmówił uchylenia decyzji Kierownika Powiatowego Urzędu Pracy w S. nr [...] z dnia [...].
W uzasadnieniu stwierdzono, iż M. B. wnosiła o wznowienie postępowania w sprawie dotyczącej przyznania jej zasiłku przedemerytalnego argumentując, iż weszła w posiadanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie II SA 2006/99 z dnia 30 października 2001r., z którego wynika, iż powinien jej przysługiwać zasiłek w wysokości 160% zasiłku podstawowego. Wniosek o wznowienie został złożony w terminie określonym w art.148 § 1 kpa i postanowieniem z dnia [...] postępowanie zostało wznowione. Organ administracji uznał, iż nie występuje żadna z podstaw wznowienia wymieniona w art.145 § 1 kpa a zwłaszcza nie występują nowe okoliczności faktyczne. W rozpoznawanej sprawie stan faktyczny jest bezsporny. Odmienna wykładnia przepisu prawa nie jest nową okolicznością faktyczną ani nowym dowodem uzasadniającym wznowienie postępowania. Mając to na uwadze organ administracji orzekł jak w sentencji decyzji.
Od wymienionej decyzji odwołanie wniosła M. B. podnosząc, iż jest ona krzywdząca. W ocenie odwołującej winna ona otrzymywać zasiłek przedemerytalny w wysokości 160% zasiłku podstawowego.
Decyzją nr [...] z dnia [...] Wojewoda [...] na podstawie art.6c ust.2 pkt.2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu/Dz.U. nr 6 z 2001r. poz.56 z późn. zm./ oraz art.138 § 1 pkt.1 w związku z art.145 § 1, art.149 § 1 i 2, art.150 i 151 § 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzje organu administracji I instancji.
W uzasadnieniu stwierdzono, iż zgodnie z art.145 §1 kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, wyłącznie jeżeli:
- dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne okazały się fałszywe,
- decyzja została wydana w wyniku przestępstwa ,
- decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji państwowej podlegającego wyłączeniu stosownie do art.24 , art.25 i 27 kpa,
- strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu ,
- wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję ,
- decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu,
- zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji,
- decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu , które
zostało następnie uchylone lub zmienione .
Po przeprowadzeniu stosownego postępowania , zgodnie z treścią art.151 §1 kpa organ wydaje decyzję , w której:
- odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej , gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia , na podstawie art.145 §1,
- uchyla decyzję dotychczasową , gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art.145 §1 i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy .
Organ odwoławczy uznał, iż brak jest podstaw do uchylenia ostatecznej decyzji Kierownika Powiatowego Urzędu Pracy w S. z dnia [...] Nie zaistniała bowiem żadna z okoliczności wymienionych w art.145 § 1 kpa.
Brak było podstaw do wyłączenia pracownika lub organu administracji. M. B. mogła brać udział w postępowaniu, w tym także mogła złożyć odwołanie od decyzji z dnia [...] lecz tego nie uczyniła . Wydanie tej decyzji nie było uzależnione od stanowiska innego organu lub też rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd . Decyzja ta nie została wydana na podstawie innej decyzji lub orzeczenia. Faktem jest, iż Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 30 października 2001r. w sprawie II SA/Łd 2006/99 w sposób odmienny niż organy zatrudnienia zinterpretował pojęcie "przyczyny dotyczące zakładu pracy" zawarte w treści art.37j ust.5 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. Nie jest to jednak okoliczność uzasadniająca wznowienie postępowania i uchylenie dotychczasowej decyzji. Odwołująca może najwyżej starać się o uchylenie tej decyzji na podstawie art.155 kpa. Mając to na uwadze organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu administracji I instancji.
Na wymienioną decyzje skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyła M. B.
W uzasadnieniu skarżąca podniosła, iż powinna otrzymywać zasiłek przedemerytalny w wysokości 160% zasiłku podstawowego. Zasiłek w takiej wysokości otrzymuje bowiem inna pracownica TPH A, która odwołała się do Naczelnego Sądu Administracyjnego i w wyroku z dnia 30 października 2001r. sąd ten odmiennie niż organ zatrudnienia zinterpretował przepis art.37j ust.5 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. Zaskarżona decyzja jest dla niej krzywdząca. W konkluzji skarżąca wnosiła o przyznanie jej podwyższonego zasiłku przedemerytalnego.
Strona przeciwna w odpowiedzi na skargę wnosiła o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga M. B. jest uzasadniona aczkolwiek z innych przyczyn niż podniesione w skardze.
Należy zaznaczyć, iż z dniem 1 stycznia 2004r., na podstawie art.1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę-prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/Dz.U. nr 153 poz.1271/ weszła w życie ustawa z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych/Dz.U. nr 153 poz.1269/ oraz ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/Dz.U. nr 153 poz.1270/.
Zgodnie z treścią art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę-prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Skarga M. B. została wniesiona przed dniem 1 stycznia 2004r. i do tego dnia postępowanie nie zostało zakończone. Skarga ta winna więc zostać rozpoznana na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zaś sądem właściwym do jej rozpatrzenia jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, utworzony z dniem 1 stycznia 2004r. dla obszaru województwa łódzkiego.
Zgodnie z treścią art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych/Dz.U. nr 153 poz.1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.
W myśl zaś art.1 § 2 wymienionej ustawy kontrola o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zgodnie z treścią art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/Dz.U. nr 153 poz.1270/ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
W myśl zaś art.145 § 1 wymienionej ustawy sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
1./ uchyla decyzje lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi:
a./ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy
b./ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego
c./ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy
2./ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach
3./ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.
Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
W rozpoznawanej sprawie organy administracji naruszyły przepisy postępowania administracyjnego i naruszenie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy.
Zgodnie z treścią art.145 § 1 pkt.5 kpa w sprawie zakończonej decyzja ostateczną wznawia się postępowanie jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję.
Z wymienionego przepisu wynika, iż istnieją trzy następujące przesłanki wznowienia postępowania: 1./ ujawnią się nowe okoliczności faktyczne, które istniały w dniu wydania decyzji 2./ okoliczności te są istotne 3./ okoliczności te nie były znane organowi, który wydał decyzję.
Z zebranego materiału dowodowego wynika, iż w rozpoznawanej sprawie nową okolicznością faktyczną jest informacja, iż w TPH A spółce z o.o. w S. w okresie od 30 stycznia 1999r. do 30 kwietnia 1999r. rozwiązany został stosunek pracy, z przyczyn dotyczących zakładu pracy, z co najmniej 100 pracownikami. Nie ulega wątpliwości, iż okoliczność ta istniała w dniu wydania decyzji o przyznaniu skarżącej zasiłku przedemerytalnego tzn. w dniu [...]. W przekonaniu sądu informacja ta jest okolicznością istotną dla sprawy. Zgodnie z treścią art.37j ust.5 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r., w brzmieniu obowiązującym w dniu 12 maja 1999r., prawo do podwyższonego zasiłku przedemerytalnego było uzależnione od tego czy w okresie 3 miesięcy rozwiązano stosunki pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy z co najmniej 100-u pracownikami. Ma zatem istotne znaczenie to ilu pracownikom TPH A wypowiedziano umowę o pracę z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz ilu pracowników rozwiązało stosunek pracy na podstawie art.55 § 11 Kodeksu pracy także z przyczyn leżących po stronie pracodawcy. Skoro więc informacja w tym zakresie jest przesłanką przyznania podwyższonego zasiłku przedemerytalnego to ma ona istotne znaczenie prawne dla rozstrzygnięcia sprawy.
Organy administracji obu instancji nie wyjaśniły jednak czy informacja o tym z iloma pracownikami TPH A rozwiązany został stosunek pracy z przyczyn dotyczących pracodawcy była znana organowi orzekającemu w dniu 12 maja 1999r. Z akt administracyjnych nie wynika aby urząd pracy w tym dniu dysponował taką informacją. W aktach znajduje się pismo syndyka masy upadłości TPH A skierowane do urzędu pracy informujące, że w okresie od 24 lutego 1999r. do 30 kwietnia 1999r. zwolniono 69 osób z przyczyn dotyczących zakładu pracy zaś 31 osób rozwiązało stosunek pracy na podstawie art.55 § 11 Kodeksu pracy z przyczyn leżących po stronie pracodawcy. Pismo to wpłynęło do urzędu pracy w dniu 31 maja 1999r. czyli po wydaniu decyzji o przyznaniu skarżącej zasiłku. Nie zostało wyjaśnione czy urząd pracy dysponował taką informacją w dniu 12 maja 1999r. W aktach administracyjnych brak jest jakiegokolwiek dokumentu, z którego wynikałoby, że urząd pracy posiadał taką informację w dacie wydania decyzji o przyznaniu zasiłku. Okoliczność czy w dniu 12 maja 1999r. urząd pracy wiedział z iloma pracownikami TPH A rozwiązano stosunek pracy ma istotne znaczenie w sprawie. Podstawą wznowienia postępowania w rozumieniu art.145 § 1 pkt.5 kpa jest bowiem ujawnienie takich okoliczności faktycznych, które nie były znane organowi w dacie wydania decyzji. Skoro więc organy administracji w rozpoznawanej sprawie nie wyjaśniły czy urząd pracy posiadał informację o ilości pracowników TPH A z którymi rozwiązano stosunek pracy to nie można ustalić czy spełnione zostały przesłanki wznowienia postępowania określone w art.145 § 1 pkt.5 kpa.
Organy administracji obu instancji uznały, iż nie zachodzi żadna z okoliczności uzasadniających wznowienie postępowania, wymienionych w art.145 § 1 kpa poprzestając na stwierdzeniu, że nowa wykładnia przepisu prawnego nie stanowi podstawy wznowienia. Nie wyjaśniono natomiast czy informacja o rozwiązaniu stosunku pracy ze 100-u pracownikami TPH A była znana urzędowi pracy w dniu 12 maja 1999r. Organy administracji nie podjęły zatem wszelkich kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego ani też w sposób wyczerpujący nie zebrały i nie rozpatrzyły całego materiału dowodowego. Naruszyły tym przepisy art.7,77 § 1 i 80 kpa i naruszenie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Mając to na uwadze , na podstawie art.145 § 1 pkt. 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...]
Wobec tego, iż odmówiono uchylenia decyzji z dnia [...] zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. W związku z czym orzekanie czy i w jakim zakresie decyzja organu odwoławczego może być wykonana jest bezprzedmiotowe. Mając to na uwadze sąd odstąpił od orzekania w tej kwestii.
Z uwagi na to, iż skarga została uwzględniona na podstawie art.200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. sąd zasądził od Wojewody [...] na rzecz skarżącej kwotę 10 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy administracji winny ustalić czy w dniu 12 maja 1999r. urząd pracy posiadał informację, iż w okresie od 30 stycznia 1999r. do 30 kwietnia 1999r. został rozwiązany stosunek pracy ze 100-u pracownikami TPH A z przyczyn dotyczących zakładu pracy a jeżeli tak to skąd miał taką wiadomość. Po zebraniu materiału dowodowego organy administracji winny dokonać jego wnikliwej analizy i ustalić czy istniała podstawa do wznowienia postępowania określona w art.145 § 1 kpa a następnie wydać rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku skarżącej z dnia 2 stycznia 2002r.