II SA/Łd 1011/17

II SA/Łd 1011/17 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2021-04-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2017-12-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Agnieszka Grosińska-Grzymkowska /przewodniczący/
Anna Dębowska
Robert Adamczewski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
III OSK 6520/21 - Wyrok NSA z 2025-03-18
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 256
art. 28
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Grosińska - Grzymkowska Sędziowie Sędzia WSA Robert Adamczewski (spr.) Asesor WSA Anna Dębowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 kwietnia 2021 r. sprawy ze skargi R.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wniosku o wznowienie postępowania dotyczącego środowiskowych uwarunkowań dla inwestycji uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Burmistrza Gminy i Miasta W. z [...] r. (znak [...]). dc
Uzasadnienie
II SA/Łd 1011/17
UZASADNIENIE
R.P. wystąpił do Burmistrza Gminy i Miasta W. z wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wydaniem przez ten organ [...] maja 2016 r. postanowienia znak: [...] stwierdzającego, że realizacja planowanego przedsięwzięcia przebiega etapowo oraz że aktualne są warunki realizacji przedsięwzięcia określone w decyzji Burmistrza Gminy i Miasta W. z [...] czerwca 2012 r. (Nr [...]) o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie "A", składającej się z 14 turbin o maksymalnej mocy do 3,0 MW każda, zlokalizowanych w całości w granicach gminy W. w obrębach ewidencyjnych: D. na działce nr 135; Ł. na działkach nr: 204, 147, 148, 71, 72, 73, 74, 1,2, 32, 33, 62, 61, 215, 216, 218, 67; R. na działkach nr: 412, 413, 414, 393, 365, 366; M. na działkach nr: 61, 39, 40; G. na działkach nr: 11/2, 12. Wnioskodawca wskazał na zaistnienie przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. (wyjście na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję), bowiem inwestor dokonał istotnych zmian w projektach budowalnych elektrowni wiatrowych, dla których wydana została decyzja środowiskowa Nr [...], polegających na zwiększeniu średnic rotorów elektrowni oraz zmianie wzajemnego położenia elektorowi wiatrowych, jak i odległości od innych budowli, co ma wpływ na oddziaływanie elektrowni, tak całości, jak i poszczególnych jej elementów oraz złożenie przez inwestora - firmę "B" Sp. z o.o. do Starosty [...] wniosków w sprawie wydania zamiennych decyzji o pozwoleniu na budowę wszystkich elektrowni wiatrowych składających się na "A", jak również z uwagi na to, że okoliczności te, pomimo istnienia w chwili orzekania, nie były znane organowi wydającemu postanowienie.
W wyniku przeprowadzonego postępowania Burmistrz Gminy i Miasta W. postanowieniem z [...] listopada 2016 r. (błędnie nazwanym decyzją) odmówił uchylenia postanowienia własnego z [...] maja 2016 r.
Na skutek rozpatrzenia zażalenia R. P. na ww. postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] lipca 2017 r. uchyliło zaskarżone rozstrzygnięcie i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia stwierdzając, że organ I instancji nie zbadał czy spełnione zostały przesłanki formalne warunkujące wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania.
Postanowieniem z [...] sierpnia 2017 r. (znak: [...]) Burmistrz Gminy i Miasta W., na podstawie art. 149 k.p.a. w zw. z art. 71 ust. 4 i art. 72 ust. 1 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tj. Dz.U. z 2021 r., poz. 247) [dalej: ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku] odmówił wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem Burmistrza Gminy i Miasta W. z [...] maja 2016 r. z uwagi na fakt, że R.P. nie jest podmiotem legitymowanym do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania. Jego zdaniem tylko strona, która złożyła wniosek o środowiskowych uwarunkowaniach lub podmiot, na który została przeniesiona ta decyzja są skutecznie legitymowane do złożenia wniosku o wznowienie postępowania
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył R.P. argumentując, że posiada on przymiot strony, a organ nie podjął działań mających na celu wyjaśnienie okoliczności faktycznych sprawy rzutujących na jego legitymację w postępowaniu. Wskazał na brak ustaleń w kwestii położenia nieruchomości wnioskodawcy, zasięgu oddziaływania inwestycji, kumulacji oddziaływań na nieruchomości i wniósł o uchylenie postanowienia oraz o uznanie go za stronę postępowania ewentualnie uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Postanowieniem [...] r. (znak [...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144, art. 105 § 1 k.p.a. oraz art. 16 ustawy z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 935), uchyliło zaskarżone postanowienie w całości i umorzyło postępowanie pierwszej instancji w całości. Zdaniem organu z podjętego postanowienia z [...] sierpnia 2016 r. o wznowieniu postępowania nie wynikało, że zostały zachowane wymogi formalne do wznowienia postępowania. Jednocześnie wnioskodawca nie wskazał z czego wywodzi swój interes prawny konieczny w skutecznym żądaniu wznowienia postępowania. Ograniczył się jedynie do podania daty (27 czerwca 2016 r.), w której dowiedział się o nieznanych organowi okolicznościach, istniejących w dacie wydania postanowienia z [...] maja 2016 r., będących jego zdaniem podstawą do wznowienia postępowania.
Na skutek orzeczenia Kolegium z [...] lipca 2017 r. organ został zobowiązany, przed podjęciem w sprawie rozstrzygnięcia merytorycznego, do usunięcia uchybień zaistniałych w fazie wstępnej postępowania wznowieniowego. Organ I instancji nie wypowiedział się co do zachowania terminu wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania, jak i nie wskazał, czy przedmiotowe postanowienie posiada przymiot ostateczności. Z ustaleń Kolegium wynika jednak, że mając na względzie, iż o okoliczności będącej podstawą wznowienia wnioskodawca dowiedział się 27 czerwca 2016 r., a wniosek został nadany za pośrednictwem operatora pocztowego 25 lipca 2016 r. (potwierdzenie nadania przesyłki przedstawione przez pełnomocnika wnioskodawcy), to termin został zachowany. Ponadto, postanowienie w dacie złożenia wniosku o wznowienie postępowania było ostateczne (notatka służbowa z 10 października 2017 r.). Mając na względzie brzmienie art. 72 ust. 4 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku Kolegium stwierdziło natomiast, że organ I instancji prawidłowo uznał, iż R.P. nie jest podmiotem legitymowanym do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Burmistrza Gminy i Miasta W. z [...] maja 2016 r., skoro nie jest stroną, która złożyła wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, lub podmiotem, na który została przeniesiona ta decyzja. Organ wyjaśnił, że decyzja Burmistrza Gminy i Miasta W. z [...] czerwca 2012 r. (Nr [...]) o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie "A" została wydana na rzecz B Sp. z o.o. z siedzibą w W.. Ten sam podmiot wystąpił do Burmistrza Gminy i Miasta W. z wnioskiem o wydanie postanowienia stwierdzającego, że realizacja planowanego przedsięwzięcia przebiega etapowo oraz że aktualne są warunki realizacji przedsięwzięcia określone w decyzji środowiskowej. Jego zdaniem powyższe przesądza zatem o braku interesu prawnego R. P. w żądaniu wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem Burmistrza Gminy i Miasta W. z [...] maja 2016 r. Wydając postanowienie Burmistrz Gminy i Miasta W. powinien jednak mieć na względzie fakt, że wznowił już postępowanie w sprawie (postanowienie z [...] sierpnia 2016 r.), wobec tego wydając orzeczenie powinien był umorzyć postępowanie w sprawie jako bezprzedmiotowe w oparciu o art. 105 k.p.a.
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniósł R.P. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 7, 77, 107 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie okoliczności faktycznych, w zakresie ustalenia kwestii interesu prawnego skarżącego, a co za tym idzie jego pozycji jako strony postępowania, polegające na braku poczynienia jakichkolwiek ustaleń dotyczących położenia nieruchomości skarżącego oraz zasięgu oddziaływania inwestycji ze względu na jej rodzaj oraz położenie i ukształtowanie terenu, na którym znajduje się inwestycja oraz nieruchomości pozostających pod wpływem pochodzących z niej emisji, jak również kumulatywnego oddziaływania na nieruchomości skarżącego wszystkich planowanych wokół nich elektrowni wiatrowych oraz pominięcie dowodów dołączonych przez skarżącego do zażalenia z 12 września 2017 r. Zarzucił także naruszenie art. 28 k.p.a. poprzez uznanie, że skarżący nie posiada przymiotu strony w postępowaniu oraz art. 105 § 1 k.p.a. poprzez umorzenie postępowania w sprawie, w sytuacji gdy nie zachodzą ku temu ustawowe przesłanki. W związku z powyższym wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia Burmistrza Gminy i Miasta W..
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 2167) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W zakresie swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania.
W wyniku takiej kontroli decyzja (postanowienie) może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) [dalej: ustawa p.p.s.a.].
Dokonując kontroli Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, powinien jednak rozstrzygać w granicach danej sprawy, co wynika wprost z treści art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a.
W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że złożona w tej sprawie skarga została przez sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Zgodnie bowiem z regulacją art. 119 pkt 3 ustawy p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie. Oznacza to, że w przypadku skargi na takie postanowienie organu administracji publicznej w obecnym stanie prawnym skierowanie ich do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym nie jest uzależnione od wniosku strony.
Przenosząc określone w przepisach ustawy p.p.s.a. kryteria oceny zaskarżonego aktu administracyjnego na grunt przedmiotowej sprawy, Sąd uznał, iż zaskarżone postanowienie narusza przepisy prawa, w stopniu dającym podstawę do jego uchylenia, jak również poprzedzającego go postanowienia organu I instancji.
Problem prawny jaki wyniknął w niniejszej sprawie ma charakter wyłącznie procesowy i zawiera się w odpowiedzi na pytanie czy skarżącemu R.P. przysługiwał interes prawny w postępowaniu o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wydaniem przez Burmistrza Gminy i Miasta W. [...] maja 2016 r. postanowienia znak: [...] stwierdzającego, że realizacja planowanego przedsięwzięcia przebiega etapowo oraz że aktualne są warunki realizacji przedsięwzięcia określone w decyzji Burmistrza Gminy i Miasta W. z [...] czerwca 2012 r. (Nr [...]) o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie "A", składającej się z 14 turbin o maksymalnej mocy do 3,0 MW każda, zlokalizowanych w całości w granicach gminy W. w obrębach ewidencyjnych: D. na działce nr 135; Ł. na działkach nr: 204, 147, 148, 71, 72, 73, 74, 1,2, 32, 33, 62, 61, 215, 216, 218, 67; R. na działkach nr: 412, 413, 414, 393, 365, 366; M. na działkach nr: 61, 39, 40; G. na działkach nr: 11/2, 12.
Trzeba przypomnieć, że zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. stwierdziło, że skarżący nie jest podmiotem legitymowanym do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Burmistrza Gminy i Miasta W. z [...] maja 2016 r. (znak [...]), skoro nie jest stroną, która złożyła wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, lub podmiotem, na który została przeniesiona ta decyzja. Organ wskazał, że decyzja Burmistrza Gminy i Miasta W. z [...] czerwca 2012 r. (Nr [...]) o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie "A" została wydana na rzecz B sp. z o.o. z siedzibą w W.. Ten sam podmiot wystąpił do Burmistrza Gminy i Miasta W. z wnioskiem o wydanie postanowienia stwierdzającego, że realizacja planowanego przedsięwzięcia przebiega etapowo oraz że aktualne są warunki realizacji przedsięwzięcia określone w ww. decyzji środowiskowej. To postanowienie (stanowisko) organu jest wydawane na wniosek inwestora i ma na celu "przedłużenie" terminu złożenia wniosku o wydanie decyzji o których mowa w art. 72 ust. 1 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tj. Dz.U. z 2021 r., poz. 247) [dalej: ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku]. Uprawnia inwestora do dłuższego "posługiwania się" decyzją środowiskową. Zdaniem Kolegium, powyższe przesądzało o braku interesu prawnego R.P. w żądaniu wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem Burmistrza Gminy i Miasta W. z [...] maja 2016 r.
Zwrócić w tym zakresie należy uwagę, że pojęcie "interesu prawnego" nie zostało zdefiniowane w ustawie o udostępnianiu informacji o środowisku, ani w ustawie z 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (tj.: Dz.U. z 2020 r. poz. 1219 z późn. zm.), a także nie zostało zdefiniowane w przepisach k.p.a. Niemniej jednak trzeba stwierdzić, że jest to interes mający źródło w prawie. Innymi słowy, pojęcie interesu prawnego ma związek z prawem w tym sensie, że istnieje określona norma prawna, która dotyczy sfery prawnej określonego podmiotu (jego praw lub obowiązków), ze względu na którą ten podmiot w określonych okolicznościach faktycznych może domagać się ochrony prawnej w postępowaniu administracyjnym (por. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 lipca 2014 r., sygn. akt I OSK 3140/12 i z 14 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 868/11). Krąg stron postępowania w sprawach, w których wydawane są decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia musi być wyznaczany na zasadach ogólnych, tj. w oparciu o art. 28 k.p.a.
W sprawach środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia istotną kwestią w ustalaniu przymiotu strony w postępowaniu jest ustalenie oddziaływania projektowanej inwestycji na środowisko w sposób naruszający sferę praw podmiotów legitymujących się tytułem prawnym do nieruchomości położonych w zasięgu tego oddziaływania (por. m.in. wyrok WSA w Białymstoku z 13 stycznia 2009 r., II SA/Bk 842/07, wyrok WSA w Opolu z 25 lutego 2008 r., II SA/Op 578/07, wyrok NSA z 25 września 2009 r., II OSK 1476/08). Pojęcie "oddziaływania" musi być rozumiane jako wpływ na środowisko przyrodnicze, które tworzą nieruchomości sąsiednie w szerokim znaczeniu sąsiedztwa. To oddziaływanie nie musi być realne, a jedynie potencjalne (prawdopodobne, możliwe). Należy więc przyjąć, że o ile istnieje możliwość spowodowania szkodliwego oddziaływania inwestycji na otoczenie, osoby legitymujące się tytułem prawnym do działek położonych na tak wyznaczonym obszarze oddziaływania inwestycji są stroną w postępowaniu w sprawie o wydanie decyzji środowiskowej.
Sąd nie podziela stanowiska organu, że o braku po stronie skarżącego interesu prawnego przesądza treść art. 72 ust. 4 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku. Przepis ten stanowi jedynie o tym, kto jest legitymowany do wystąpienia z wnioskiem o "przedłużenie ważności" decyzji środowiskowej. Inną sprawą jest natomiast, kto, obok wnioskodawcy może brać udział w tym postępowaniu w charakterze strony. Tę kwestię należy rozstrzygnąć odwołując się do istoty tego postępowania. Stanowi ono nawiązanie i pewną kontynuację postępowania o środowiskowych uwarunkowaniach. Kierując się tą wskazówką należy przyjąć, że w postępowaniu o "przedłużenie ważności" decyzji środowiskowej prawo strony mają te wszystkie podmioty, które były legitymowane do udziału w postępowaniu "głównym". Sprawa o "przedłużenie ważności" dotyczy bowiem również ich interesów, tych samych które były przedmiotem postępowania "głównego". Nie ma zatem racji organ twierdząc, że sprawa o "przedłużenie ważności" decyzji środowiskowej dotyczy wyłącznie sfery praw inwestora.
Z powyższego wynika, że skarżący może mieć interes prawny w postępowaniu w sprawie wydania postanowienia o którym mowa w art. 72 ust. 4 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku, jeżeli posiada tytuł prawny do nieruchomości położonych w zasięgu oddziaływania inwestycji.
W tym miejscu zwrócić należy uwagę, że niniejsze postępowanie sądowoadministarcyjne zostało przez Sąd zawieszone (postanowienie z [...] marca 2018 r.) do czasu rozstrzygnięcia sprawy o sygn. akt II SA/Łd 1012/17, tj. sprawy ze skargi R.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] r. ([...]) w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie "A", w którym odniesiono się m.in. do kwestii interesu prawnego skarżącego w postępowaniu głównym – dotyczącym środowiskowych uwarunkowań.
Zatem prawomocne rozstrzygnięcie w sprawie II SA/Łd 1012/17 w przedmiocie ustalenia istnienia lub nie interesu prawnego skarżącego w sprawie decyzji dotyczącej środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia rzutowało na dalsze ustalenia w niniejszym postępowaniu. Albowiem uznanie skarżącego za stronę postępowania, uznanie jego interesu prawnego w sprawie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia – jak wskazano już powyżej w niniejszym uzasadnianiu – w konsekwencji skutkowało uznaniem jego interesu prawnego także w kontynuacji tego postępowania, tj. w postępowaniu o stwierdzenie, że realizacja planowanego przedsięwzięcia przebiega etapowo oraz że aktualne są warunki realizacji przedsięwzięcia określone w ww. decyzji środowiskowej, a co za tym idzie interesu prawnego w złożeniu wniosku o wznowienie tego postępowania.
Wskazać zatem należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z 8 lutego 2017 r., II SA/Łd 893/16 uchylającym poprzednio wydane w sprawie przez organy rozstrzygnięcie nakazał zbadanie w ponownie prowadzonym postepowaniu, czy skarżącemu (R.P.) przysługuje przymiot strony.
W konsekwencji powyższego organ rozstrzygając tę sprawę ponownie przesądził, że skarżący posiada interes prawny, jest bowiem właścicielem nieruchomości sąsiadujących z terenem inwestycji - jego działka nr 386/1 w obrębie R. sąsiaduje z działką nr 1 we wsi Ł. gdzie posadowiona ma być turbina nr [...],, działki nr 439-441 graniczą z działką nr 32, na której lokalizowana jest turbina [...],. Kolegium wyjaśniło, że na podstawie art. 28 k.p.a. przymiot strony w postępowaniu w sprawach o ustalenie uwarunkowań środowiskowych przysługuje właścicielom nieruchomości sąsiednich oraz znajdujących się w zasięgu oddziaływania inwestycji, niezależnie od stopnia tego oddziaływania. Powyższe argumenty nie były kwestionowane w ówcześnie prowadzonym postępowaniu. Fakt istnienia interesu prawnego skarżącego potwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z 8 lutego 2017 r. w sprawie II SA/Łd 1012/17, utrzymanym następnie w mocy przez Naczelny Sąd Administracyjny (wyrok z 2 marca 2021 r., III OSK 211/21), gdzie powyższe ustalenie organu co do przyznania R.P. statusu strony postepowania nie budziło wątpliwości.
Tym samym, wracając do głównego wątku prowadzonych w niniejszej sprawie rozważań, stwierdzić należy, iż skarżący legitymuje się interesem prawnym w zakresie złożenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wydaniem przez Burmistrza Gminy i Miasta W. postanowienia z [...] maja 2016 r. stwierdzającego, że realizacja planowanego przedsięwzięcia przebiega etapowo oraz że aktualne są warunki realizacji przedsięwzięcia określone w decyzji Burmistrza Gminy i Miasta W. z [...] czerwca 2012 r. (Nr [...]). W aktach sprawy brak jest co prawda decyzji o środowiskowych uwarunkowanych zgody na realizację przedsięwzięcia. Niemniej jednak, jak wynika z treści skargi, nieruchomość należąca do skarżącego znajduje się zasięgu oddziaływania inwestycji.
Biorąc to wszytko pod uwagę, Sąd stwierdza, że uzasadnione są zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez organ przepisów postepowania, tj. art. 7, art. 77 i art. 107 k.pa. w zakresie niewyjaśnienia okoliczności faktycznych co do ustalenia kwestii interesu prawnego skarżącego. W konsekwencji za zasadny uznać należało zarzut naruszenia art. 28 k.p.a. Zasadność zarzutu naruszenia art. 105 k.p.a. wynika w związku z tym z powyższych rozważań co do istnienia interesu prawnego skarżącego. Skoro bowiem skarżący legitymuje się takowym interesem prawnym, to niewłaściwe było umorzenie przez organ postępowania pierwszoinstancyjnego, jako bezprzedmiotowego.
Należy w tym miejscu wyjaśnić, że stosownie do art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a., sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując oceny legalności sąd na podstawie art. 135 ustawy p.p.s.a. stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Obowiązkiem sądu administracyjnego jest bowiem stworzenie takiego stanu, aby w obrocie prawnym nie istniał i funkcjonował żaden akt organu administracji publicznej niezgodny z prawem (por. T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 629).
Mając powyższe na uwadze, a także uznając, że zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji zostały wydane na skutek nieprawidłowego zastosowania, a dokładnie niezastosowania art. 28 k.p.a., a uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż bezpośrednio determinowało treść obu rozstrzygnięć, sąd za uzasadnione uznał wyeliminowanie ich z obrotu prawnego i dlatego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 135 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.
dc