II SA/BK 815/06

II SA/Bk 815/06 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2007-04-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-12-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Danuta Tryniszewska-Bytys
Grażyna Gryglaszewska /przewodniczący/
Małgorzata Roleder /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
art. 5 ust. 1 pkt 9, art. 33 ust. 2, art. 35 ust. 4
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, Sędziowie asesor WSA Małgorzata Roleder (spr.),, sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Protokolant Marta Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi H. D. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] października 2006 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbudowę budynku oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Wojewody P. z dnia [...] października 2006r. znak [...] utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] sierpnia 2006r. znak [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą C. Diecezji E. Stacji Opieki w P. pozwolenia na rozbudowę budynku gospodarczego wraz ze zmianą sposobu użytkowania na cele zakładu opieki zdrowotnej na działkach [...] położonych w S. przy ul. N.
U podstaw podjętego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia.
W dniu [...] października 2005r. C. Diecezja E. Stacja Opieki w P. z siedzibą w P. złożyła w Urzędzie Miejskim w S. wniosek o wydanie pozwolenia na rozbudowę budynku gospodarczego na cele zakładu opieki zdrowotnej - przychodni wraz ze zmianą sposobu użytkowania istniejącego budynku na działkach [...] położonych przy ul. N. w S.
Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego organ I instancji decyzją z dnia [...] grudnia 2005r. znak: [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił wnioskodawcy pozwolenia na rozbudowę budynku gospodarczego wraz ze zmianą sposobu użytkowana na cele zakładu opieki zdrowotnej na wyżej wymienionych działkach.
Nie godząc się z tym rozstrzygnięciem H. D. odwołała się do Wojewody P.
W następstwie rozpatrzenia tego odwołania Wojewoda P. decyzją z dnia
[...] lutego 2006r. znak: [...] uchylił w całości zakwestionowaną decyzję
i przekazał sprawę do rozpatrzenia przez organ I instancji.
W wyniku ponownie przeprowadzonego postępowania Prezydent Miasta S. decyzją z dnia [...] kwietnia 2006r. znak: [...] udzielił C. Diecezji E. Stacja Opieki z siedzibą w P. pozwolenia na rozbudowę budynku gospodarczego wraz ze zmianą sposobu użytkowania na cele zakładu opieki zdrowotnej.
Od tej decyzji ponownie odwołała się H. D. - współwłaścicielka sąsiedniej działki nr [...]. Odwołująca nie zgadzała się na planowaną realizację przedmiotowego obiektu, zarzucając jednocześnie skarżonej decyzji niezgodność z obowiązującym prawem budowlanym oraz warunkami technicznymi.
Wojewoda P. decyzją z dnia [...] czerwca 2006r. znak [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia, wskazując w jej uzasadnieniu na potrzebę wyjaśnienia i uzupełnienia wszystkich niezbędnych okoliczności przed podjęciem decyzji, co do pozwolenia objętego wnioskiem.
Dnia [...] sierpnia 2006r. po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w sprawie wydania pozwolenia na budowę powyższej inwestycji, Prezydent Miasta S. udzielił takiego pozwolenia inwestorowi decyzją znak [...]. Organ stwierdził, iż projektowana rozbudowa istniejącego budynku gospodarczego, jak również zmiana sposobu użytkowania spełnia wymogi obowiązujących przepisów i nie utrudni właścicielom działek sąsiednich ich użytkowania.
Od wyżej opisanej decyzji odwołała się H. D., która po raz kolejny nie wyraziła zgody na realizację przedmiotowego obiektu zgodnie z przedłożonym przez inwestora projektem budowlanym. Odwołująca podniosła, iż zaskarżona decyzja narusza prawo. Jej zdaniem z projektu budowlanego wynika, że inwestor zaproponował budowę łącznika graniczącego z nieruchomością, której jest właścicielką, w miejscu zdewastowanego śmietnika oraz szopy. Istniejący budynek wbrew ekspertyzie technicznej znajdującej się w aktach sprawy jest w złym stanie technicznym i bez jego rozebrania nie jest możliwa budowa zaprojektowanego łącznika. W związku z tym przebudowa lub wyburzenie i budowa nowego obiektu wymaga uzyskania zgody właściwego Ministra na odstąpienie od przepisów prawa budowlanego. W przedmiotowej sprawie decyzja wydana została bez uzyskania takiej zgody. Ponadto realizacja przedmiotowej inwestycji uniemożliwi ewentualną rozbudowę istniejącego budynku mieszkalnego należącego do odwołującej.
W wyniku przeprowadzonego postępowania odwoławczego, organ II instancji nie podzielił zarzutów H. D. i orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji.
Zdaniem Wojewody P. z przedłożonych akt sprawy bezspornie wynika, iż przedmiotową inwestycję stanowi rozbudowa budynku gospodarczego na cele zakładu opieki zdrowotnej - przychodni wraz ze zmianą sposobu użytkowania istniejącego budynku na działkach [...] położonych przy ul. N. w S.
Organ podkreślił, iż zgodnie z art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę inwestor zobowiązany jest przedłożyć w organie cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem potwierdzającym wpis na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz ostateczną ważną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeśli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Przed wydaniem zaś decyzji o pozwoleniu na budowę, właściwy organ, zgodnie z przepisami art. 35 ust. 1 cytowanej ustawy ma obowiązek sprawdzić zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także z wymaganiami ochrony środowiska; zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi; kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane.
W przypadku stwierdzenia powyższych naruszeń zgodnie z art. 35 ust. 3 ustawy właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin, a po jego bezskutecznym upływie, wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.
W konkretnej sprawie analiza przedłożonego materiału dowodowego pod względem zgodności z przepisami prawa wykazała, że inwestor wywiązał się z obowiązku określonego w art. 33 ust. 2 ustawy, albowiem wraz z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji, przedłożył komplet wymaganych dokumentów, to jest: ostateczną decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] sierpnia 2005r. znak: [...] o ustaleniu warunków zabudowy, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pozytywne uzgodnienia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. z dnia [...] października 2005r. znak: [...] oraz z dnia [...]listopada 2005r. znak: [...], oświadczenia gestorów sieci: Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w S. o zapewnieniu dostaw wody, o warunkach przyłączenia projektowanego obiektu do sieci wodociągowej i kanalizacyjnej oraz Zakładu Energetycznego w S. o zapewnieniu dostaw energii elektrycznej, ekspertyzę techniczną stanu istniejącego, opracowaną przez Rzeczoznawcę Budowlanego w specjalności konstrukcyjno - budowlanej pod kątem możliwości rozbudowy przedmiotowego obiektu oraz projekt budowlany wykonany zgodnie z wymogami art. 35 ust. 1 pkt 3 ustawy prawo budowlane przez uprawnioną osobę, wpisaną na listę członków właściwej izby zawodowej.
Organ odwoławczy podzielił ocenę wyrażoną przez organ I instancji o braku naruszenia obowiązujących przepisów techniczno - budowlanych, w szczególności § 13 i 60 warunków technicznych przez planowaną inwestycję. Potwierdzono, iż z przedstawionej przez projektanta "linijki słońca" wynika, że cień rzucony przez adaptowany obiekt nie przekroczy 4 m od granicy działki, a więc nie będzie powodował zacieniania pomieszczeń mieszkalnych w zamierzonych przez właścicieli sąsiednich nieruchomości, rozbudowach budynków mieszkalnych, ponieważ ściany z otworami okiennymi i drzwiowymi zgodnie z warunkami technicznymi, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, mogą być zlokalizowane w odległości nie mniejszej niż 4 m od granicy działki.
Ponadto podkreślono, iż Prezydent Miasta S. biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie Wojewody P. z dnia [...] czerwca 2006r., nałożył na inwestora w dniu [...] lipca 2006r. na podstawie art. 35 ust. 1 i 3 ustawy obowiązek usunięcia nieprawidłowości dotyczących projektu budowlanego tj. wyeliminowania rozbieżności zawartych w dokumentacji budowlanej i wykonania inwentaryzacji obiektu zgodnie ze stanem faktycznym po przywróceniu poprzedniej funkcji budynku gospodarczego. W efekcie powyższego wezwania inwestor w dniu [...] lipca 2006r. przedłożył inwentaryzację przedmiotowego obiektu z przywróconą funkcją budynku gospodarczego oraz wyeliminował wskazane rozbieżności zawarte w dokumentacji budowlanej.
Zdaniem organu odwoławczego z zebranego materiału dowodowego wynika również, iż zostały spełnione warunki określone w art. 20 ust. 1 pkt 1 b ustawy, tj. ze względu na specyfikę projektowanej inwestycji, projektant części konstrukcyjnej projektu, opracował informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia do projektu przedmiotowej inwestycji. Zgodnie zaś z art. 20 ust. 4 ustawy dokumentacja budowlana zawiera oświadczenia projektantów, że projekt budowlany rozbudowy budynku gospodarczego na cele zakładu opieki zdrowotnej - przychodni wraz ze zmianą sposobu użytkowania istniejącego budynku na działkach [...] położonych przy ul. N. w S. wykonano zgodnie z obowiązującymi przepisami, normami oraz zasadami wiedzy technicznej.
Końcowo zauważono, iż organy rozpatrywały sprzeciw odwołującej się pod kątem spełnienia wymogów art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy - Prawo budowlane, który stanowi o ochronie uzasadnionych interesów osób trzecich. Zgodnie bowiem z tym przepisem obiekt budowlany wraz ze związanymi z nimi urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno - budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej, co w konkretnym przypadku zdaniem Wojewody P., jak wynika z dokumentów zostało spełnione.
Wyjaśniono również, iż projekt budowlany przedmiotowej inwestycji, został opracowany przez uprawnionych projektantów, co wypełnia ustalenia art. 35 ust. 1 pkt 3 ustawy - Prawo budowlanego, zgodnie z którym projekt budowlany powinien być wykonany przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane, wpisaną na listę członków właściwej izby zawodowej.
Ustosunkowując się do zarzutu, iż przyjęte zamierzenie inwestycyjne uniemożliwi ewentualną rozbudowę istniejącego budynku mieszkalnego należącego do odwołującej, wskazano, iż H. D. w odpowiedzi na wezwanie organu I instancji do przedstawienia konkretnych zamiarów inwestycyjnych, które zamierza zrealizować na swojej działce oświadczyła, że w przyszłości planuje rozbudowę istniejącego budynku mieszkalnego w kierunku planowanego zamierzenia inwestycyjnego C. Diecezji E. Stacji Opieki w P. Na tej podstawie organy obu instancji dokonały wnikliwej analizy skutków związanych z rozbudową przedmiotowego budynku. W efekcie tej oceny, a także mając na względzie przedstawioną przez projektanta "linijki słońca" wywiedziono, że cień rzucony przez adaptowany obiekt nie przekroczy 4 m od granicy działki, a więc nie będzie powodował zacieniania pomieszczeń mieszkalnych w budynku należącym do właścicielki sąsiedniej nieruchomości, jak również pomieszczeń mieszkalnych przyszłego zamierzenia inwestycyjnego odwołującej, ponieważ ściany z otworami okiennymi i drzwiowymi zgodnie z warunkami technicznymi jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie mogą być zlokalizowane w odległości nie mniejszej niż 4 m od granicy działki.
Z tych też względów uznano, iż realizacja przedmiotowej inwestycji na podstawie projektu budowlanego przedłożonego przez inwestora nie spowoduje naruszenia obowiązujących przepisów § 13 i 60 warunków technicznych oraz art. 144 kodeksu cywilnego.
Odnosząc się natomiast do stwierdzenia, iż istniejący budynek jest w złym stanie technicznym i bez jego rozebrania nie jest możliwa budowa zaprojektowanego łącznika, organ odwoławczy podał, iż na czwartej stronie ekspertyzy technicznej (pkt 4) autor opracowania - rzeczoznawca budowlany, wyraźnie wskazał, iż po spełnieniu zaleceń wymienionych w powyższym opracowaniu, nie ma przeszkód w realizacji przyjętego zamierzenia związanego ze zmianą przeznaczenia istniejącego budynku gospodarczego oraz jego rozbudowy. Podkreślono przy tym, iż zgodnie z treścią art. 20 ustawy - Prawo budowlane to projektant odpowiedzialny jest za sporządzenie projektu budowlanego i ponosi pełną odpowiedzialność za przyjęte w nim rozwiązania. Jeżeli natomiast odwołująca się ma zastrzeżenia do przedłożonego projektu budowlanego, gdyż jej zdaniem ekspertyza techniczna wykonana została nierzetelnie, powinna przedłożyć własną ekspertyzę wykonaną przez uprawnionego projektanta, która potwierdziłaby zasadność stawianych zarzutów. Stąd sam fakt kwestionowania przyjętych w projekcie budowlanym jak i w ekspertyzie rozwiązań projektowych zdaniem organu, nie może stanowić dowodu, świadczącego o wadliwym ich sporządzeniu. Jednocześnie zwrócono uwagę, iż w trakcie prowadzonego postępowania H. D. nie dostarczyła dodatkowej ekspertyzy technicznej opracowanej i podpisanej przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia, potwierdzającej jej zarzuty.
W tych okolicznościach organ odwoławczy uznał, iż, gdy tak jak w niniejszej sprawie, przedłożony projekt budowlany spełnia wymogi obowiązujących przepisów, zgodnie z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, organ administracji architektoniczne - budowlanej nie miał prawnych podstaw do odmowy wydania decyzji o pozwoleniu na rozbudowę budynku gospodarczego wraz ze zmianą sposobu użytkowania na cele zakładu opieki zdrowotnej na działkach nr [...] położonych w S. przy ul. N.
Nie godząc się z powyższą decyzją H. D. wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wnosząc o jej uchylenie.
Skarżąca podniosła, iż przyjęte przez inwestora zadanie inwestycyjne zostało uznane przez organy obu instancji za rozbudowę istniejącego budynku gospodarczego, gdy w istocie stanowi budowę nowego obiektu. Z dokumentacji projektowej wynika bowiem, iż inwestor zamierza zrealizować zupełnie nowy obiekt budowlany, przylegający za pomocą łącznika do istniejącego już budynku gospodarczego. Planowany łącznik łączy dwa zupełnie odrębne budynki: nowy i istniejący już budynek gospodarczy. Z tych też względów w ocenie skarżącej jednoznacznie wynika, iż pozwolenie na budowę jest sprzeczne z decyzją o warunkach zabudowy dotyczącej rozbudowy obiektu.
Ponadto przedmiotowy łącznik planuje się wykonać na bazie istniejących śmietników i WC, gdy już choćby z fotografii tego śmietnika i WC wynika, że w żaden sposób nie jest możliwe wybudowanie nowego obiektu. Istniejące szopy są w bardzo złym stanie technicznym, w szczególności nie posiadają ścian w linii ciągłej, w oparciu o które można wybudować nowy obiekt. W tym stanie rzeczy w celu wybudowania łącznika należałoby dokonać całkowitej rozbiórki szop i w efekcie - budowy od podstaw nowego obiektu. Stąd też w tej sytuacji inwestor powinien posiadać zgodę Ministra Transportu i Budownictwa na odstępstwo od warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zgody takiej inwestor nie posiada.
Zdaniem skarżącej przedłożona przez inwestora ekspertyza techniczna opracowana przez rzeczoznawcę budowlanego odnosi się do oceny stanu technicznego istniejącego budynku gospodarczego, nie dotyczy natomiast stanu technicznego istniejących szop na bazie, których inwestor zamierza wybudować łącznik. Powyższe dowodzi, iż w konkretnej sprawie nie została wyjaśniona kwestia technicznej możliwości budowy łącznika na bazie istniejących obiektów (szop), które nadają się wyłącznie do rozbiórki. W ocenie skarżącej takiej możliwości nie ma i sprawa ta nie została dostatecznie wyjaśniona.
Nowy obiekt budowlany wbrew twierdzeniom zawartym w zaskarżonej decyzji w sposób oczywisty naruszy uzasadnione interesy skarżącej. Jego wysokość spowoduje zacienienie nieruchomości stanowiącej jej własność, co w sposób oczywisty pogorszy warunki zdrowotne i użytkowe sąsiedniej nieruchomości. Ponadto budowa nowego budynku uniemożliwi planowane przez skarżącą w przyszłości zamierzenia inwestycyjne.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda Podlaski podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zakwestionowanej decyzji i wniósł o jej oddalenie.
Ustosunkowując się do zarzutów zawartych w skardze uznano je w całości za nieuzasadnione. Zdaniem organu nie budzi wątpliwości, iż przyjęte zamierzenie inwestycyjne jest rozbudową a nie jak twierdzi skarżąca budową nowego obiektu. Podkreślono, iż ze względu na złożony program użytkowy inwestycji, inwestor zaplanował rozbudowę w kierunku południowo - zachodnim w stosunku do lokalizacji istniejącego budynku. Jednocześnie analiza dokumentacji budowlanej wykazała, że nowa część budynku będzie przylegała bezpośrednio do ściany istniejącego budynku od strony zachodniej, tworząc w parterze ciąg komunikacyjny obsługujący oba skrzydła obiektu. Obie części budynku połączone zostaną również przedsionkiem usytuowanym od strony południowej. Stąd po zrealizowaniu przedmiotowej inwestycji będzie ona stanowiła całość techniczno - użytkową o zmienionych w stosunku do stanu istniejącego charakterystycznych parametrach, takich jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, długość oraz szerokość.
Natomiast odnosząc się do stwierdzenia skarżącej, że istniejący budynek jest w złym stanie technicznym i bez jego rozebrania nie jest możliwa budowa zaprojektowanego łącznika, ponownie powołując się na ekspertyzę techniczną (pkt 4) wskazano, iż autor opracowania - rzeczoznawca budowlany, zawarł informację, że po spełnieniu zaleceń wymienionych w powyższym opracowaniu, nie ma przeszkód w realizacji przyjętego zamierzenia związanego ze zmianą przeznaczenia istniejącego budynku gospodarczego oraz jego rozbudowy.
Zdaniem organu nie można też zgodzić się z zarzutem skarżącej, iż przedłożona przez inwestora ekspertyza techniczna opracowana przez rzeczoznawcę budowlanego nie dotyczy stanu technicznego istniejących "szop" na bazie, których inwestor zamierza wybudować łącznik łączący obie części budynku, ponieważ na pierwszej stornie ekspertyzy technicznej jej autor jednoznacznie stwierdza, że: "Rozważania przeprowadza się pod kątem możliwości zmiany sposobu użytkowania wraz z rozbudową i przystosowania całości obiektu do potrzeb zakładu opieki zdrowotnej - przychodni oraz bezpiecznego użytkowania budynku, zgodnie z jego przeznaczeniem". Ponadto w punkcie 1.3 (ogólna charakterystyka obiektu) powołanej ekspertyzy wskazano, że: "Do zachodniej ściany szczytowej przylegają dwie przybudówki, a zatem w świetle przedłożonych wraz z projektem budowlanym dokumentów w sprawie jednoznacznie wynika, że ekspertyza stanu istniejącego dotyczy całego obiektu, a nie jak podnosi skarżąca tylko budynku gospodarczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Zarzuty skargi są nieuzasadnione.
Stosownie do treści art. 3 ustawy z dnia 30.08.2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji, to jest jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej i oceny tej dokonuje w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy.
Sąd administracyjny nie ma natomiast uprawnień do merytorycznego rozpatrzenia sprawy i posiada wyłącznie uprawnienia kasatoryjne. Sąd nie może, zatem zmienić zaskarżonej decyzji a jedynie, uwzględniając skargę, może ją uchylić, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności stanowiące podstawę uwzględnienia skargi wskazane w art. 145 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skarga podlega oddaleniu. Sąd nie posiada również uprawnień do oceny słuszności oraz celowości zaskarżanych rozstrzygnięć.
Rozpoznając skargę w tak zakreślonej kognicji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku nie dopatrzył się, aby w zaskarżonej decyzji zostało naruszone prawo materialne oraz przepisy postępowania administracyjnego.
Na wstępie podnieść należy, iż przedmiotem dokonywanej w niniejszym postępowaniu oceny jest decyzja udzielająca inwestorowi pozwolenia na rozbudowę budynku gospodarczego wraz ze zmianą użytkowania na cele zakładu opieki zdrowotnej.
Jak słusznie zauważył organ odwoławczy powyższe rozstrzygnięcie można skutecznie kwestionować, jedynie w takim zakresie w jakim koliduje ono z uzasadnionym interesem osób trzecich - art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 207, poz. 2016 ze zm.), zwanej dalej ustawą.
Zgodnie zaś z utrwaloną już linią orzecznictwa sądów administracyjnych, sposób ochrony interesów osób trzecich, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie dotyczy wyłącznie, wynikającego z konkretnego przepisu prawa materialnego, interesu prawnego a nie faktycznego. Ten ostatni występuje, bowiem w przypadku, gdy określony podmiot jest jedynie zainteresowany sposobem zagospodarowania terenu, a nie może wykazać naruszenia prawa powszechnie obowiązującego (vide: wyrok NSA z dnia 24.11.1999r., IV SA 1866/97 niepubl.). Podobnie zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego kategoria uzasadnionych interesów osób trzecich dotyczyć powinna interesu prawnego, rozumianego jako naruszenie konkretnych norm prawnych, a nie interesu faktycznego (wyrok NSA z dnia 7.07.1999r., IV SA 1492/98 niepubl.). A zatem organy orzekające w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę są limitowane wyłącznie kryteriami ściśle określonymi w przepisach prawa budowlanego (vide: wyrok NSA z dnia 9.01.2001r., IV SA 1826/00 niepubl.).
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpatrywanej sprawy po pierwsze wskazać należy, iż o możliwości realizacji projektowanej inwestycji przesądziła ostateczna decyzja Prezydenta Miasta S. z dnia [...] sierpnia 2005r. znak [...] ustalająca warunki zabudowy na inwestycję polegającą na zmianie sposobu użytkowania wraz z rozbudowa budynku gospodarczego na cele zakładu opieki zdrowotnej – przychodni położonej w S. przy ulicy N. na działce oznaczonej nr [...]. Powyższy wniosek obejmuje również działkę o nr [...] celem wykonania urządzeń technicznych.
Przy czym odnieść należy, iż organ architektoniczno – budowlany przy wydawaniu rozstrzygnięcia o pozwoleniu na budowę związany jest powyższą decyzją i nie posiada uprawnień do badania jej prawidłowości pod jakimkolwiek kątem, a jedynie dokonuje sprawdzenia zgodności przedłożonego projektu z określonymi w niej warunkami.
W ocenie Sądu analiza przedłożonego projektu budowlanego dokonana przez organy obu instancji pod względem zgodności w powyższym zakresem nie budzi zastrzeżeń. W szczególności wbrew twierdzeniom skarżącej w przedmiotowej sprawie bez wątpienia planowana inwestycja stanowi rozbudowę istniejącego budynku gospodarczego. Za takim rozumieniem przedmiotowej inwestycji przemawia przede wszystkim analiza dokumentacji budowlanej, która jednoznacznie wskazuje, że nowa część budynku będzie przylegała bezpośrednio do ściany istniejącego budynku od strony zachodniej, tworząc w parterze ciąg komunikacyjny obsługujący oba skrzydła obiektu. Obie części budynku połączone zostaną również przedsionkiem usytuowanym od strony południowej. W tych okolicznościach nie budzi zatem stanowisko Wojewody Podlaskiego, iż po zrealizowaniu przedmiotowej inwestycji będzie ona stanowiła całość techniczno - użytkową o zmienionych w stosunku do stanu istniejącego charakterystycznych parametrach takich jak kubatura, powierzchnia zabudowy, długość oraz szerokość. Także z programu użytkowego inwestycji wynika, iż inwestor zaplanował rozbudowę w kierunku południowo - zachodnim w stosunku do lokalizacji istniejącego budynku.
W tym miejscu godzi się zauważyć, iż wprawdzie obowiązujące przepisy ustawy - prawo budowlane nie zawierają terminu "rozbudowy", to jednak w orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, iż brak legalnych definicji takich pojęć jak "odbudowa", "rozbudowa" oraz "przebudowa" każe poszukiwać ich znaczenia na gruncie języka powszechnego, gdzie pojęcie "odbudowa" oznacza niewątpliwie najwęższy zakres "nowości" w sensie konstrukcyjnym (budowlanym), bowiem jest to w istocie doprowadzenie do stanu poprzedniego w sensie konstrukcji, wyglądu zewnętrznego i funkcjonalnego przeznaczenia budynku tyle, że w "poprawionej wersji". Pojęcia "rozbudowa" i "przebudowa" oznaczają natomiast szerszy zakres ingerencji w substancję budowlaną, która może polegać nie tylko na wymianie elementów konstrukcyjnych, ale także pewnej zmianie granic budowli (vide: wyrok NSA z dnia 13.11.2001r., II SA/Lu 892/00, niepubl.). Przebudowa została też w orzecznictwie zdefiniowana jako zmiana układu funkcjonalnego istniejącego obiektu budowlanego mogąca dotyczyć zarówno elementów konstrukcyjnych, jak i uzupełniających, np. związanych ze zmianą sposobu użytkowania obiektu (vide: wyrok NSA z dnia 4.10.2002r., SA/Bk 855/02, niepubl.).
W tym stanie faktycznym i prawnym przyjęte w powyższym zakresie stanowisko organów obu instancji nie budzi wątpliwości Sądu i jako takie uznać należy je za odpowiadające prawu.
Podobnie na uwzględnienie zasługuje również ocena organów dokonana w zakresie zgodności przedłożonego materiału dowodowego z pozostałymi przepisami prawa budowlanego mającymi zastosowanie w niniejszej sprawie.
Z akt sprawy bezspornie bowiem wynika, iż inwestor wywiązał się z obowiązku określonego w art. 33 ust. 2 ustawy, to jest przedłożył wraz z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji komplet wymaganych prawem dokumenty, a mianowicie omówioną wyżej ostateczną decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] sierpnia 2005r. o ustaleniu warunków zabudowy, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a także pozytywne uzgodnienia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. z dnia [...]października 2005r. znak: [...] oraz z dnia [...] listopada 2005r. znak: [...], oświadczenia gestorów sieci: Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w S. o zapewnieniu dostaw wody, o warunkach przyłączenia projektowanego obiektu do sieci wodociągowej i kanalizacyjnej oraz Zakładu Energetycznego w S. o zapewnieniu dostaw energii elektrycznej, ekspertyzę techniczną stanu istniejącego, opracowaną przez rzeczoznawcę budowlanego w specjalności konstrukcyjno - budowlanej pod kątem możliwości rozbudowy przedmiotowego obiektu oraz projekt budowlany wykonany zgodnie z wymogami art. 35 ust. 1 pkt 3 ustawy przez uprawnioną osobę, wpisaną na listę członków właściwej izby zawodowej.
Dokumentacja budowlana zawiera oświadczenia projektantów, że projekt budowlany rozbudowy budynku gospodarczego na cele zakładu opieki zdrowotnej - przychodni wraz ze zmianą sposobu użytkowania istniejącego budynku wykonano zgodnie z obowiązującymi przepisami, normami oraz zasadami wiedzy technicznej (art. 20 ust. 4 ustawy). Ze względu natomiast na specyfikę planowanej inwestycji projektant części konstrukcyjnej opracował informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia do projektu przedmiotowej inwestycji (art. 20 ust. 1 pkt 1b ustawy).
Należy również podkreślić, iż w ramach prowadzonego postępowania wyjaśniającego wezwano skarżącą - właścicielkę działki bezpośrednio sąsiadującej z przedmiotową inwestycją oraz pozostałe strony postępowania do przedstawienia konkretnych zamiarów inwestycyjnych, które zamierzają na swoich działkach realizować, a następnie dokonano w świetle obowiązujących przepisów techniczno - budowlanych, w szczególności zaś § 13 i 60 warunków technicznych wnikliwej oceny skutków związanych szczególnie z rozbudową przedmiotowego budynku w stosunku do przedłożonych zamiarów inwestycyjnych.
Wyrażona w tym względzie opinia, iż usytuowanie projektowanej inwestycji zapewnia prawidłowy czas nasłonecznienia budynku sąsiadującego oraz ewentualnej jego rozbudowy nie budzi zastrzeżeń, gdyż jak wskazano odległość między budynkiem inwestora a sąsiednim przewidzianym przez właścicielkę do rozbudowy będzie wynosiła 7 m, co przy wysokości obiektu inwestora 6,61 m w kalenicy spełnia wymogi wyżej wskazanych przepisów. Nadto kwestia zapewnienia naturalnego oświetlenia obiektu przesłaniającego znajdującego się na sąsiedniej działce była przedmiotem analizy na etapie projektu budowlanego. Na tę okoliczność została bowiem sporządzona przez projektanta "linijki słońca" wedle której ustalono, że cień rzucony przez adaptowany obiekt nie przekroczy 4 m od granicy działki, a więc nie będzie powodował zacieniania pomieszczeń mieszkalnych w zamierzonych przez właścicieli sąsiednich nieruchomości, rozbudowach budynków mieszkalnych. Zgodnie zaś z warunkami technicznymi, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, ściany z otworami okiennymi i drzwiowymi mogą być zlokalizowane w odległości nie mniejszej niż 4 m od granicy działki. Organ II instancji w wyniku analizy materiału dowodowego potwierdził w tym zakresie stanowisko Prezydenta Miasta S., co zdaniem Sądu całkowicie znajduje swoje potwierdzenie w aktach sprawy.
Końcowo wskazać należy, iż inwestor wypełniając nałożony na niego na podstawie art. 35 ust. 1 i 3 ustawy obowiązek usunięcia nieprawidłowości dotyczących projektu budowlanego w dniu [...] lipca 2006r. przedłożył inwentaryzację przedmiotowego obiektu z przywróconą funkcją budynku gospodarczego oraz wyeliminował wskazane rozbieżności zawarte w dokumentacji budowlanej.
Mając na względzie powyższe planowana inwestycja w ocenie Sądu nie pogorszy użytkowania działek znajdujących się w obszarze jej oddziaływania, w efekcie nie naruszy również uzasadnionych interesów osób trzecich. Ochrona interesów osób trzecich, o czym była już mowa na wstępie - musi wynikać z konkretnego przepisu prawa materialnego. Ponad wszelką wątpliwość ochrona ta nie może natomiast oznaczać żądania zaprzestania inwestycji. W rozpatrywanej sprawie projektowane rozwiązania są zgodne z przepisami prawa i zapewniają ochronę interesów osób trzecich. Przedłożony projekt budowlany spełnia wymogi obowiązujących przepisów prawa, stąd organ administracji architektoniczno – budowlanej zgodnie z art. 35 ust. 4 prawa budowlanego nie miał prawa odmówić inwestorowi wydania decyzji o pozwoleniu na budowę przedmiotowej inwestycji, co też prawidłowo uczynił.
Odnosząc się do zarzutu, że istniejący budynek jest w złym stanie technicznym a wobec czego bez jego rozebrania nie jest możliwa budowa zaprojektowanego łącznika, należy uznać go za całkowicie nieuzasadniony. Trafnie bowiem wskazał organ odwoławczy, iż w ekspertyzie technicznej (pkt 4) autor opracowania - rzeczoznawca budowlany wyraźnie podał, iż po spełnieniu zaleceń wymienionych w powyższym opracowaniu, nie ma przeszkód w realizacji przyjętego zamierzenia związanego ze zmianą przeznaczenia istniejącego budynku gospodarczego oraz jego rozbudowy. Natomiast sam fakt kwestionowania przyjętych w projekcie budowlanym jak i w ekspertyzie rozwiązań projektowych, nie może stanowić dowodu, świadczącego o wadliwym zadaniem skarżącej ich sporządzeniu. W trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego skarżąca nie dostarczyła dodatkowej ekspertyzy technicznej opracowanej i podpisanej przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia, potwierdzającej jej zarzuty. Marginalnie podnieść należy, iż decyzją P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] lipca 2006r. utrzymano w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji odmawiające nakazania Kurii Biskupiej Diecezji E. w E. rozbiórki dwóch murowanych przybudówek gospodarczych usytuowanych na działce nr [...] przy ul. N. w S.
Nie można też zgodzić się z twierdzeniem skarżącej, iż przedłożona przez inwestora ekspertyza techniczna opracowana przez rzeczoznawcę budowlanego nie dotyczy stanu technicznego istniejących przybudówek na bazie, których inwestor zamierza wybudować łącznik zespalający obie części budynku, skoro już na pierwszej stornie ekspertyzy technicznej jak słusznie zauważa organ odwoławczy jej autor stwierdza, że: "Rozważania przeprowadza się pod kątem możliwości zmiany sposobu użytkowania wraz z rozbudową i przystosowania całości obiektu do potrzeb zakładu opieki zdrowotnej - przychodni oraz bezpiecznego użytkowania budynku, zgodnie z jego przeznaczeniem", a w dalszej jej części w punkcie 1.3, iż "Do zachodniej ściany szczytowej przylegają dwie przybudówki ...". A zatem w świetle przedłożonych wraz z projektem budowlanym dokumentów w sprawie nie budzi wątpliwości, iż ekspertyza techniczna stanu istniejącego dotyczy całego obiektu, a nie jak podnosi skarżąca tylko budynku gospodarczego.
W niniejszej sprawie nie doszło również do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego. Podjęte rozstrzygnięcie poprzedziło wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. Organy obu instancji w myśl art. 10 § 1 kpa zapewniły wszystkim stronom czynny udział w każdym stadium postępowania administracyjnego, a przed wydaniem decyzji umożliwiły wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, co wykazują akta sprawy.
Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja odpowiada prawu i dlatego skarga podlegała oddaleniu na art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.).