II SA/Bk 812/04

II SA/Bk 812/04 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2005-02-10
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2004-12-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Danuta Tryniszewska-Bytys /przewodniczący/
Grażyna Gryglaszewska
Stanisław Prutis /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne
Pomoc społeczna
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1996 nr 67 poz 329
art. 9 ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - tekst jedn.
Dz.U. 1993 nr 103 poz 472
par. 8 ust. 1
Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 12 października 1993 r. w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych.
Dz.U. 2003 nr 228 poz 2255
art. 3 pkt 18, art. 6 ust. 1 pkt 2, art. 4, art. 12 ust. 1, art. 14 ust. 1 i 2
Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych
Tezy
I. Pojęcie "szkoły" w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych i ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty zostało zdefiniowane w sposób jasny w formie zamkniętego katalogu. Co więcej ustawodawca stworzył definicję legalną pojęcia "szkoła".
II.  W takiej sytuacji  instruktorski kurs kwalifikacyjny z dziedziny tańca prowadzony przez Wojewódzki Ośrodek Animacji Kultury  oznacza  rodzaj kształcenia, dokształcania i doskonalenia, lecz tylko i jedynie w formie pozaszkolnej. Za takim wnioskowaniem przemawia również brzmienie § 8 ust. 1 Rozporządzenia  Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 12 października 1993 r. w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych (Dz. U. Nr 103 poz. 472 ze zm). Zgodnie z jego treścią  - podstawowymi formami kształcenia, dokształcania, a także doskonalenia w formach pozaszkolnych są: 1)studia podyplomowe, 2)kursy, 3) seminaria.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.), Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2005 r. sprawy ze skargi H. I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] listopada 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku rodzinnego oraz dodatku z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego - oddala skargę.-
Uzasadnienie
Uzasadnienie:
Zaskarżoną decyzją wydaną w dniu [...] listopada 2004 roku, [...], na podstawie art. 3 pkt 18, art. 6 ust. 1 pkt 2, art. 4, art. 12 ust. 1, art. 14 ust. 1 i ust.2 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych w związku z § 5 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 27 września 2004 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 17 pkt 1 kpa - po rozpatrzeniu odwołania H. I., od decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta B. przez Kierownika Działu Świadczeń Rodzinnych Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B. z dnia [...].09.2004r. znak: [...] w sprawie odmowy przyznania zasiłku rodzinnego wnioskowanego na A. I. oraz dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego przez A. I.; Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., zaskarżoną decyzję organu I instancji utrzymało w mocy.
W uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawił następujący stan sprawy:
Pismem z dnia 01.09.2004 r. H. I. wystąpiła do Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B. o "przedłużenie" wypłacania zasiłku rodzinnego na cały okres zasiłkowy oraz ustalenia prawa do dodatku z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego przez córkę A. I. Okoliczność rozpoczęcia roku szkolnego przez córkę została udokumentowana zaświadczeniem z dnia [...].08.2004 r. znak: [...] Wojewódzkiego Ośrodka Animacji Kultury w B
Decyzją z dnia [...] września 2004 r., znak: [...] organ I instancji odmówił przyznania zasiłku rodzinnego oraz dodatku z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego przez córkę ubiegającej się o wyżej wskazane świadczenia.
Od decyzji odmownej odwołanie złożyła H. I., która kwestionuje zapadłe w sprawie rozstrzygnięcie, zarzucając błędną ocenę prawną dotycząca kwestii związanych z nauką córki w szkole. W uzasadnieniu podnosi, iż kształcenie córki na 2-letnim instruktorskim kursie kwalifikacyjnym z dziedziny tańca jest nauką w związku z czym spełnia przewidziane prawem wymogi do przyznania wnioskowanych świadczeń.
W wyniku rozpoznania odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. zważyło, co następuje:
Kryteria nabywania prawa do świadczeń rodzinnych wraz z należnymi dodatkami, zasady ich ustalania, przyznawania oraz wypłacania tych świadczeń zostały uregulowane w przepisach ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255 z późn. zm.) - zwanej dalej "ustawą".
Stosownie do regulacji zawartej w art. 14 ust. 1 ustawy dodatek z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego przysługuje matce lub ojcu, opiekunowi faktycznemu dziecka albo opiekunowi prawnemu dziecka, a także osobie uczącej się na częściowe pokrycie wydatków związanych z rozpoczęciem w szkole nowego roku szkolnego.
W myśl art. 6 ust. 1 ustawy o świadczeniach zasiłek rodzinny przysługuje osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, do ukończenia przez dziecko:
1. 18 roku życia lub
2. nauki w szkole, jednak nie dłużej niż do ukończenia 21 roku życia, albo
3. 24 roku życia, jeżeli kontynuuje naukę w szkole lub w szkole wyższej i legitymuje się orzeczeniem o umiarkowanym albo znacznym stopniu niepełnosprawności.
Zasiłek rodzinny przysługuje osobie uczącej się w szkole lub w szkole wyższej, jednak nie dłużej niż do ukończenia 24 roku życia (art. 6 ust. 1a ustawy).
Dzieciom w wieku do ukończenia 18 roku życia nie stawia się żadnych dodatkowych warunków (jak np. nauka lub stan zdrowia). Natomiast dzieciom w wieku powyżej 18 roku życia warunek dotyczący wieku dziecka jest powiązany z innymi okolicznościami. W zależności od ich występowania przedłużany jest okres, przez który przysługuje zasiłek rodzinny na dane dziecko. W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania kluczowe znaczenie będzie miała okoliczność nauki w szkole. Na użytek niniejszej ustawy pojęcie "szkoły" zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 18. Według tego przepisu - szkołę - należy rozumieć jako szkołę podstawową, gimnazjum, szkołę ponadpodstawową i ponadgimnazjalną, a także specjalny ośrodek szkolno - wychowawczy dla dzieci i młodzieży wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki, metod pracy i wychowania oraz ośrodek umożliwiający dzieciom i młodzieży upośledzonym umysłowo w stopniu głębokim realizację obowiązku szkolnego i obowiązku nauki. Osoba ubiegająca się o ustalenie prawa do dodatku do zasiłku rodzinnego, z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego, zgodnie z § 5 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz. U. z 2004 r. Nr 213, poz.2162), do wniosku o zasiłek rodzinny dołącza zaświadczenie szkoły w przypadku nauki dziecka w szkole ponadgimnazjalnej.
W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania A. I. dnia 19.04.2004 r. ukończyła 19 lat. Do czerwca 2004 r. była uczennicą [...] Liceum Ogólnokształcącego Zespołu Szkół Ogólnokształcących i Technicznych w B., ul. A. F. [...]. Nauka w Liceum Ogólnokształcącym uprawniała do świadczeń rodzinnych, co potwierdza decyzja Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B. z dnia [...].06.2004 r. znak: [...] przyznająca zasiłek rodzinny wraz z dodatkiem z tytułu samotnego wychowywania dziecka na okres od 01.05.2004 r. do 31.08.2004 r.
Przedłożone do dalszego ustalenia prawa do zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami do tego zasiłku, zaświadczenie z dnia [...].08.2004 r. wydane przez Wojewódzki Ośrodek Animacji Kultury w B., nie potwierdza, iż została spełniona przesłanka nauki w szkole o jakiej mowa w art. 3 pkt 18 ustawy oraz § 5 wyżej powołanego rozporządzenia. Wojewódzki Ośrodek Animacji Kultury w B. nie jest szkołą ponadgimnazjalną w związku z czym i przygotowanie do zawodu instruktora tańca w tym Ośrodku odbywa się w ramach innej - niż szkolna - formie działalności.
W skardze na powyższą decyzję, wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. – H. I. wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji.
Podkreśla, że Wojewódzki Ośrodek Animacji Kultury jako organ założycielski prowadzi kształcenie w formie szkoły równorzędnej ze szkołą średnią specjalistyczną, a więc ponadgimnazjalną. Kształcenie powyższe odbywa się w ramach przepisów ustawy z 1991 roku o systemie oświaty, o czym świadczy zdaniem skarżącej przedłożone do akt sprawy zaświadczenie. W ocenie skarżącej enigmatyczne stwierdzenie organu orzekającego, że jest to "inna forma działalności" nie zostało niczym potwierdzone. Zdaniem H. I. nie wzięto pod uwagę, że cykl kształcenia podzielony jest zgodnie z zasadami obowiązującymi w szkołach na lata i semestry, a ukończenie potwierdzone jest świadectwem o uzyskaniu m.in. wykształcenia równorzędnego ze średnim. Wobec tego skarżąca twierdzi, że niezależnie od przyjętej nazwy "kurs kwalifikacyjny" za uzasadnione przyjąć należało, że nauka ta jest równorzędna z nauką w szkole ponadgimnazjalnej.
Skarżąca podnosi, że literalna i zawężająca interpretacja art. 3 pkt 18 ustawy o świadczeniach rodzinnych prowadziłaby do krzywdzącej jej rodzinę sytuacji pozbawienia świadczeń rodzinnych na córkę, która nie przekroczyła 21 roku życia i jej zdaniem kształci się na poziomie ponadgimnazjalnym.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosi o jej oddalenie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze ponownie wyjaśnia, co może być uznane za szkołę w rozumieniu przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych. Jeszcze raz organ odwołuje się do pojęcia "szkoły" zdefiniowanego w art. 3 pkt 18 w/w aktu prawnego.
Wskazuje, iż córka skarżącej w czerwcu 2004r. ukończyła [...] Liceum Ogólnokształcące Zespołu Szkół Ogólnokształcących i Technicznych w B. W okresie od 01 maja 2004 r. do dnia 31 sierpnia 2004 r. H. I. była objęta świadczeniami rodzinnymi, co potwierdza decyzja Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie z dnia [...].06.2004r., znak:[...].
Zdaniem SKO okoliczność, że Wojewódzki Ośrodek Animacji Kultury w B. nie jest szkołą ponadgimnazjalną w rozumieniu przepisów ustawy, w związku z czym i przygotowanie do zawodu instruktora tańca w tym Ośrodku odbywa się w ramach innej – niż szkolna - formie działalności - znajduje potwierdzenie w art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7.09.1991r. o systemie oświaty określającym typy szkół ponadgimnazjalnych. Podjęta przez córkę skarżącej forma uzyskania kwalifikacji, zdaniem SKO nie mieści się w katalogu szkół ponadgimnazjalnych wymienionych w tym przepisie.
WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W B. ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:
Zarzuty i argumenty skargi nie podważają legalności zaskarżonej decyzji, dlatego też skarga podlega oddaleniu.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B., organy obu instancji prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy, właściwie zinterpretowały obowiązujące przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255 z późn. zm.) w zakresie niezbędnym dla rozstrzygnięcia sprawy.
W niniejszej sprawie, spór zasadniczo toczył się wokół interpretacji pojęcia "szkoła" w rozumieniu w/w ustawy.
Organy administracyjne, bardzo słusznie podniosły, iż za szkołę i za naukę w szkole (na potrzeby oczywiście ustawy o świadczeniach rodzinnych) nie może być uznany postulowany przez skarżącą 2 letni instruktorski kurs kwalifikacyjny z dziedziny tańca prowadzony przez Wojewódzki Ośrodek Animacji Kultury w B., w którym to uczestniczy A. I.
Należy bowiem zauważyć, iż ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, w art. 3 pkt 18, zawiera definicję legalną pojęcia "szkoły". Zgodnie z tym przepisem przez szkołę - należy rozumieć - szkołę podstawową, gimnazjum, szkołę ponadpodstawową i ponadgimnazjalną, a także specjalny ośrodek szkolno -wychowawczy dla dzieci i młodzieży wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki, metod pracy i wychowania oraz ośrodek umożliwiający dzieciom i młodzieży upośledzonym umysłowo w stopniu głębokim realizację obowiązku szkolnego i obowiązku nauki.
Definicję szkoły ponadgimnazjalnej zawiera natomiast art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7.09.1991r. o systemie oświaty (tj. Dz. U z 1996 r, Nr 67, poz.329 ze zm.). Zgodnie z jego treścią, za szkoły ponadgimnazjalne mogą być uznane:
a)zasadnicze szkoły zawodowe o okresie nauczania nie krótszym niż 2 lata i nie dłuższym niż 3 lata, których ukończenie umożliwia uzyskanie dyplomu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe po zdaniu egzaminu,
b)trzyletnie licea ogólnokształcące, których ukończenie umożliwia uzyskanie świadectwa dojrzałości po zdaniu egzaminu maturalnego,
c)trzyletnie licea profilowane kształcące w profilach kształcenia ogólnozawodowego, których ukończenie umożliwia uzyskanie świadectwa dojrzałości po zdaniu egzaminu maturalnego,
d)czteroletnie technika, których ukończenie umożliwia uzyskanie dyplomu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe po zdaniu egzaminu, a także umożliwiające uzyskanie świadectwa dojrzałości po zdaniu egzaminu maturalnego,
e)dwuletnie uzupełniające licea ogólnokształcące dla absolwentów szkół wymienionych w lit. a, których ukończenie umożliwia uzyskanie świadectwa dojrzałości po zdaniu egzaminu maturalnego,
f) trzyletnie technika uzupełniające dla absolwentów szkół wymienionych w lit. a, których ukończenie umożliwia uzyskanie dyplomu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe po zdaniu egzaminu, a także umożliwiające uzyskanie świadectwa dojrzałości po zdaniu egzaminu maturalnego,
g)szkoły policealne o okresie nauczania nie dłuższym niż 2,5 roku, których ukończenie umożliwia osobom posiadającym wykształcenie średnie uzyskanie dyplomu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe po zdaniu egzaminu,
h)trzyletnie szkoły specjalne przysposabiające do pracy dla uczniów z upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym lub znacznym oraz dla uczniów z niepełnosprawnościami sprzężonymi, których ukończenie umożliwia uzyskanie świadectwa potwierdzającego przysposobienie do pracy.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B., analiza w/w przepisów prawa, prowadzi do jednoznacznego wniosku, iż za pobieranie nauki w szkole ponadgimnazjalnej nie może być uznane uczęszczanie na 2 letni instruktorski kurs kwalifikacyjny z dziedziny tańca prowadzony przez Wojewódzki Ośrodek Animacji Kultury.
Nie można przy tym zgodzić się z zarzutem skarżącej, iż wadliwa jest literalna i zawężająca interpretacja art. 3 pkt 18 ustawy o świadczeniach rodzinnych, zastosowana przez organy obu instancji.
Należy bowiem zauważyć, iż wykładnia językowa, jest podstawowym rodzajem wykładni prawa, co wyraża się w tym, że odstąpienie od jej wyników musi być uzasadnione istotnymi przyczynami (prawnymi bądź pozaprawnymi).
W realiach niniejszej sprawy takich przyczyn po prostu brak. Pojęcie "szkoły", w ustawie z dnia 28.11.2003 r. o świadczeniach rodzinnych i ustawie z dnia 7.09.1991r. o systemie oświaty zostało zdefiniowane w sposób jasny w formie zamkniętego katalogu. Co więcej ustawodawca stworzył definicję legalną pojęcia "szkoła". W tym stanie rzeczy, wbrew odmiennemu twierdzeniu skarżącej, należy wskazać na oczywistą prawidłowość, w myśl której: jeżeli prawodawca w sposób wiążący ustalił znaczenie określonych zwrotów zawartych w normach prawnych (definicje legalne), zwrotów tych należy używać w tym właśnie znaczeniu (tak: Wielka Encyklopedia Prawa pod red. E.Smoktunowicza; Wydawnictwo Prawo i Praktyka Gospodarcza, Białystok-Warszawa 2000 rok, s. 316-317, i s.1175)
Wojewódzki Ośrodek Animacji Kultury w B. jest zaś typową formą organizacyjną działalności kulturalnej w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 25 października 1991 roku - o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.
Natomiast instruktorski kurs kwalifikacyjny z dziedziny tańca prowadzony przez Wojewódzki Ośrodek Animacji Kultury w B. to wprawdzie rodzaj kształcenia, dokształcania i doskonalenia, lecz tylko i jedynie w formie pozaszkolnej. Za takim wnioskowaniem przemawia również brzmienie § 8 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 12 października 1993 r. w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych (Dz. U. Nr 103 poz. 472 ze zm). Zgodnie z jego treścią - podstawowymi formami kształcenia, dokształcania, a także doskonalenia w formach pozaszkolnych są: 1)studia podyplomowe, 2)kursy, 3) seminaria.
W kontekście wyżej przedstawionych regulacji i prawideł wykładni prawa, w odniesieniu do rozpatrywanej sprawy, należy wyciągnąć jednoznaczny wniosek, iż pojęcie "szkoła" nie obejmuje wszelkiego rodzaju kursów, egzaminów eksternistycznych odbywających się w systemie nauki i kształcenia pozaszkolnego(tak też: W.Kardasz, R.Krajewski: Komentarz do ustawy o świadczeniach rodzinnych, Wydawnictwo Prawnicze "Leges" 2005, s. 201).
Godzi się też podnieść, iż instruktorski kurs kwalifikacyjny z dziedziny tańca prowadzony przez Wojewódzki Ośrodek Animacji Kultury w B., nie kwalifikuje się również jako rodzaj szkoły artystycznej w rozumieniu rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 15 lutego 1999 roku w sprawie określenia typów szkół artystycznych publicznych i niepublicznych oraz zasad ich działania, a także sposobu i terminu wprowadzenia nowych typów szkół artystycznych oraz przekształcenia dotychczasowych szkół w szkoły nowego typu i ich funkcjonowania w systemie oświaty (Dz. Nr 14 poz. 125).
Wobec stwierdzenia bezzasadności zarzutów skargi, podlegała ona oddaleniu – stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.).