II SA/Bk 811/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę policjanta na decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, uznając sprawę za tożsamą z wcześniej prawomocnie rozstrzygniętą.
Policjant A. P. złożył skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji, która uchyliła decyzję o odmowie przyznania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego i umorzyła postępowanie. Sąd administracyjny oddalił skargę, stwierdzając, że sprawa jest tożsama z wcześniejszą, prawomocnie rozstrzygniętą decyzją administracyjną, a nowe okoliczności faktyczne ani prawne nie uzasadniają ponownego prowadzenia postępowania.
Policjant A. P. domagał się przyznania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego za 2005 rok. Po odmowie przez Komendanta Powiatowego Policji, organ odwoławczy – Komendant Wojewódzki Policji – uchylił tę decyzję i umorzył postępowanie, uznając sprawę za tożsamą z decyzją z 2002 roku, która wstrzymała wypłatę równoważnika z powodu przydzielenia tymczasowej kwatery, a która stała się prawomocna. Sąd administracyjny uznał, że zarówno podmioty, przedmiot, jak i stan faktyczny oraz prawny są tożsame w obu postępowaniach. Podkreślono, że organ odwoławczy musi uwzględnić stan prawny obowiązujący w dacie rozpatrywania odwołania, a przepisy rozporządzenia z 2002 roku, które weszły w życie w lipcu 2002 roku, były już podstawą prawomocnej decyzji z sierpnia 2002 roku. W związku z tym, że sprawa była już prawomocnie rozstrzygnięta, a nie zaszły nowe okoliczności, sąd uznał umorzenie postępowania za zasadne i oddalił skargę.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, organ odwoławczy może uchylić decyzję organu pierwszej instancji i umorzyć postępowanie, jeśli sprawa jest tożsama ze sprawą już rozstrzygniętą ostateczną decyzją administracyjną, a nie zaistniały nowe okoliczności prawne i faktyczne uzasadniające wszczęcie i prowadzenie nowego postępowania. Merytoryczne rozstrzygnięcie skutkowałoby stwierdzeniem nieważności decyzji.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że tożsamość podmiotów, przedmiotu, stanu faktycznego i prawnego w obu postępowaniach uzasadnia umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego, zgodnie z art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. w kontekście stwierdzenia nieważności decyzji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (13)
Główne
u. Policji art. 88 § ust. 1
Ustawa o Policji
u. Policji art. 92 § ust. 1
Ustawa o Policji
rozp. MSWiA art. 1 § ust. 2 pkt 4
Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego
P.u.s.a. art. 1
Ustawa Prawo o ustroju sądów administracyjnych
P.p.s.a. art. 3
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 151
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 156 § §1 pkt 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Pomocnicze
k.p.a. art. 138 § §1 ust. 2
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 105 § §1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 8
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 9
Kodeks postępowania administracyjnego
rozp. MSWiA art. 10
Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludniania oraz przydziału i opróżnienia tymczasowych kwater przyznanych dla policjantów
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sprawa jest tożsama z wcześniej rozstrzygniętą ostateczną decyzją administracyjną. Nie zaistniały nowe okoliczności prawne i faktyczne uzasadniające wszczęcie i prowadzenie nowego postępowania. Organ odwoławczy prawidłowo zastosował stan prawny obowiązujący w dacie rozpatrywania odwołania.
Odrzucone argumenty
Zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia art. 138 §1 ust. 2 kpa w zw. z art. 105 §1 kpa oraz art. 7-9 kpa. Zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia art. 92 ust. 1 ustawy o Policji oraz §1 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia MSWiA z dnia 28 czerwca 2002r. Zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia §3 w/w rozporządzenia oraz §10 rozporządzenia MSWiA z dnia 18 maja 2005r.
Godne uwagi sformułowania
organ odwoławczy nie może ograniczać się do stanu sprawy z daty wydania decyzji przez organ I instancji, lecz musi uwzględnić zarówno stan faktyczny jak i prawny obowiązujący w dacie rozpatrywania odwołania merytoryczne rozstrzygnięcie skutkowałoby stwierdzeniem nieważności postępowania na podstawie art. 156§1 pkt 3 kpa
Skład orzekający
Grażyna Gryglaszewska
przewodniczący
Stanisław Prutis
sprawozdawca
Urszula Barbara Rymarska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Umorzenie postępowania w sytuacji tożsamości sprawy z wcześniej rozstrzygniętą decyzją ostateczną, zasada uwzględniania stanu prawnego w dacie orzekania przez organ odwoławczy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji policjantów i równoważnika za brak lokalu, ale zasady proceduralne są uniwersalne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowej kwestii proceduralnej związanej z tożsamością sprawy i prawomocnością decyzji, co jest ważne dla prawników procesowych, ale mało interesujące dla szerszej publiczności.
Sektor
administracja publiczna
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Bk 811/05 - Wyrok WSA w Białymstoku Data orzeczenia 2006-04-13 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-08-31 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Sędziowie Grażyna Gryglaszewska /przewodniczący/ Stanisław Prutis /sprawozdawca/ Urszula Barbara Rymarska Symbol z opisem 6212 Równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego Hasła tematyczne Policja Sygn. powiązane I OSK 1054/06 - Wyrok NSA z 2007-07-03 Skarżony organ Komendant Policji Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2007 nr 43 poz 277 art. 88 ust. 1 w zw. z art. 92 ust. 1 Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jedn. Dz.U. 2002 nr 100 poz 918 par. 1 ust. 2 pkt 4 Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, Sędziowie sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.),, asesor WSA Urszula Barbara Rymarska, Protokolant Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi A. P. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] lipca 2005 r. Nr [...] w przedmiocie równoważnika pieniężnego za brak lokalu oddala skargę. Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2005r. nr [...] Komendant Wojewódzki Policji w B. uchylił decyzję Komendanta Powiatowego Policji w S. z dnia [...] lipca 2005r. nr [...]. na mocy której odmówiono A. P. przyznania równoważnika pieniężnego za brak lokalu za 2005r. i umorzył postępowanie w sprawie. U podstaw tego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia: A. P. - funkcjonariusz Komendy Powiatowej Policji w S., oświadczeniem mieszkaniowym z dnia 23 czerwca 2005r. wniósł o ustalenie uprawnień do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego za 2005r., wskazując że zamieszkuje wraz z rodziną tj. z żoną oraz z 2 synami w domu swoich rodziców w miejscowości B. [...], pow. s. Komendant Powiatowy Policji w S. decyzją z dnia [...] lipca 2005r. nr [...] odmówił A. P. przyznania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego za 2005r. Z w/w decyzją nie zgodził się A. P. i wniósł odwołanie do Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji przez niewłaściwe zastosowanie, §1 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia MSWiA z dnia 28 czerwca 2002r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz §3 w/w rozporządzenia wskutek nie zastosowania tego przepisu. Wskazując na powyższe odwołujący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przyznanie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Organ II instancji zważył co następuje: A. P. pobierał równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego w okresie od 27 grudnia 2000r. do 5 sierpnia 2002r. Decyzją z dnia [...] maja 2002r. nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w S. została mu przydzielona tymczasowa kwatera w miejscowości K. przy ul. W. P. [...]. Od powyższej decyzji A. P. odwołał się do Komendanta Wojewódzkiego Policji w B., który decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2002r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Po odmowie przyjęcia tymczasowej kwatery decyzją z dnia [...] lipca 2002r. nr [...] Komendant Powiatowy Policji w S. wstrzymał wypłatę A. P. równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Również od tej decyzji A. P. wniósł odwołanie do Komendanta Wojewódzkiego Policji w B., który decyzją z dnia [...] sierpnia 2002r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy podniósł, że A. P. nie skorzystał z dalszej drogi odwoławczej, w związku z tym w/w decyzja stała się prawomocna i ostateczna. Jako, że zaskarżona decyzja dotyczy tej samej sprawy uprzednio rozstrzygniętej inną ostateczną decyzją administracyjną a nie zaistniały nowe okoliczności prawne i faktyczne uzasadniające wszczęcie i prowadzenie nowej sprawy organ odwoławczy uchylił decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie w sprawie. Od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. wywiódł A. P. i zarzucił: - naruszenie art. 138§1 ust. 2 kpa w zw. z art. 105§1 kpa poprzez niewłaściwe zastosowanie, - art. 7-9 kpa wskutek umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego oraz nie rozstrzygniecie sprawy co do jej istoty. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że wniosek o przydział lokalu mieszkalnego lub przyznanie równoważnika pieniężnego za brak lokalu w 2005r. został przez skarżącego złożony pod rządem przepisów rozporządzenia MSWiA z dnia 28 czerwca 2002r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, obowiązującego od 2003r. podczas, gdy decyzja Komendanta Powiatowego Policji w Sejnach z dnia [...] lipca 2002r. w sprawie wstrzymania równoważnika pieniężnego została wydana pod rządem rozporządzenia MSWiA z dnia 20 grudnia 1999r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania równoważnika pieniężnego, które utraciło moc w 2003r. Skarżący podał przy tym, że w 2005r. nie przydzielono mu lokalu mieszkalnego, ani kwatery tymczasowej, dlatego też okoliczności faktyczne stanowiące podstawę decyzji z dnia [...] lipca 2002r. nie mogą stanowić podstawy faktycznej do oceny sytuacji mieszkaniowej skarżącego oraz jego prawa do równoważnika pieniężnego w 2005r. Pismem procesowym z dnia 3l lutego 2006r. skarżący nadto zaskarżonej decyzji zarzucił: - naruszenie art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji oraz §1 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia MSWiA z dnia 28 czerwca 2002r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania równoważnika pieniężnego za brak lokalu poprzez niewłaściwe zastosowanie, - naruszenie §3 w/w rozporządzenia oraz §10 rozporządzenia MSWiA z dnia 18maja 2005r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludniania oraz przydziału i opróżnienia tymczasowych kwater przyznanych dla policjantów wskutek niezastosowania tych przepisów. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w B. wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd administracyjny został wyposażony w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji, sąd bada jej zgodność z przepisami prawa (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych -Dz. U. Nr 153, poz. 1269 oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270). W ocenie Sądu zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, a zarzuty i argumenty skargi nie podważają jej legalności. Podstawową kwestią było ustalenie, czy przedmiotowa sprawa jest tożsama ze sprawą rozstrzygniętą ostateczną decyzją Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] sierpnia 2002r. nr [...]. Tożsamość spraw ma miejsce wówczas, gdy występują te same podmioty w sprawie, dotyczy ona tego samego przedmiotu i tego samego stanu prawnego w nie zmienionym stanie faktycznym, przy czym nie zmienność stanu faktycznego sprawy ocenia się z punktu widzenia faktów prawotwórczych. Bezspornym pozostaje, że w obu sprawach tożsame są podmioty postępowania ( organ- Komendant Powiatowy Policji w S. , wnioskodawca –A. P.) oraz przedmiot postępowania ( wypłata równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego) a także stan faktyczny. Odnośnie stanu faktycznego wskazać należy, że tożsame są wszystkie fakty prawotwórcze o których mowa w art. 88 ust. 1 w zw. z art. 92 ust.1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 o Policji w zw. z §1 ust. 2 pkt. 4 rozporządzenia MSWiA z dnia 28 czerwca 2002r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. A mianowicie A. P. jest policjantem w służbie stałej, nie posiada lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej, odmówił przyjęcia lokalu mieszkalnego odpowiadającego przysługującym mu normom zaludnienia i znajdującego się w należytym stanie technicznym i sanitarnym. W ocenie sądu, wbrew twierdzeniom skarżącego, w obu sprawach zachodzi również tożsamość stanu prawnego. W tym miejscu wskazać należy, że istotnie na datę wydania decyzji przez organ I instancji - Komendanta Powiatowego Policji w S. z dnia [...] lipca 2002r. obowiązywało rozporządzenie MSWiA z dnia 20 grudnia 1999r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania policjantom równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego i równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz szczegółowych zasad ich zwracania. Niemniej jednak ostateczna decyzja organu odwoławczego- Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] sierpnia 2002r. nr [...] została wydana już w oparciu o przepisy rozporządzenia MSWiA z dnia 28 czerwca 2002r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego ( dowód k. 14 akt). Przepisy przedmiotowego rozporządzenia weszły w życie w terminie 14 dni od jego ogłoszenia czyli 12 lipca 2002r.- (§13 rozporządzenia) i obowiązują do chwili obecnej. Jedynie przepisy §2 ust. 2 i 3 weszły w życie z dniem 1 stycznia 2003r., pozostaje to jednak bez znaczenia, gdyż nie miały one zastosowania w sprawie. Komendant Wojewódzki Policji zasadnie orzekł na podstawie nowych przepisów, podnieść bowiem należy, że w postępowaniu administracyjnym organ odwoławczy nie może ograniczać się do stanu sprawy z daty wydania decyzji przez organ I instancji, lecz musi uwzględnić zarówno stan faktyczny jak i prawny obowiązujący w dacie rozpatrywania odwołania ( vide wyrok NSA z 24 lutego 1992r., II S.A. 49/92 nie publikowane). Reasumując jednoznacznie należy podkreślić, że stan prawny na datę złożenia wniosku przez A. P. o wypłatę równoważnika za brak lokalu mieszkalnego w dniu 26 czerwca 2005r. jest tożsamy ze stanem prawnym obowiązującym w dacie wydania ostatecznej decyzji w dniu [...] sierpnia 2002r. W świetle powyższych rozważań uznać należy, że zaskarżona decyzja dotyczy sprawy uprzednio już rozstrzygniętej ostateczną decyzją administracyjną, przy czym nie zaistniały nowe okoliczności prawne i faktyczne uzasadniające wszczęcie i prowadzenie nowego postępowania. Tym samym wskazać należy, że Komendant Wojewódzki Policji w B. zasadnie zaskarżoną decyzją organu I instancji uchylił i umorzył postępowanie, albowiem merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy skutkowałoby stwierdzeniem nieważności postępowania na podstawie art. 156§1 pkt 3 kpa, który stanowi, że organ administracji państwowej stwierdza nieważność decyzji, która dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Wobec stwierdzenia bezzasadności zarzutów skargi, podlegała ona oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI