II SA/Bk 723/07

II SA/Bk 723/07 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2008-05-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-10-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Anna Sobolewska-Nazarczyk
Grażyna Gryglaszewska /sprawozdawca/
Stanisław Prutis /przewodniczący/
Symbol z opisem
6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
I OSK 1319/08 - Postanowienie NSA z 2012-11-28
I OSK 2909/12 - Wyrok NSA z 2013-02-20
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art.151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 12, 105 par.1, 107 par.3., 111, 135, 138 par. 1 pkt 2, 157 par.2 i art. 235
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 08 maja 2008 r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości oddala skargę
Uzasadnienie
Skarga została wywiedziona na tle następujących okoliczności:
W dniu [...] listopada 2004 r. do Starostwa Powiatowego w S. wpłynął wniosek pana J. B. o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji Naczelnika Miasta i Gminy S. z dnia [...] października 1987 r. Nr [...] w sprawie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości położonych w S. w rejonie ulic G., B., P., G. i K.
Starostwo Powiatowe w S. postanowieniem z dnia [...] listopada 2004 r. przekazało przedmiotowy wniosek Burmistrzowi S., który wstrzymał się
od rozpoznania sprawy uzasadniając, iż akta sprawy znajdują się w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w B. W dniu [...] kwietnia 2005 r. J. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na bezczynność Burmistrza S. polegającą na niezałatwieniu w terminie jego wniosku z dnia [...] listopada 2004 r. Tutejszy Sąd wyrokiem z dnia 17 stycznia 2006 r. sygn. akt II SAB/Bk 35/05 podzielił argumentację skargi i zobowiązał Burmistrza S. do wydania w terminie 30 dni decyzji rozstrzygającej wniosek J. B.
Decyzją z dnia [...] lutego 2006 r. Nr [...] Burmistrz S. odmówił stwierdzenia wygaśnięcia decyzji Naczelnika Miasta i Gminy S. z dnia
[...] października 1987 r. Nr [...] w sprawie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości położonych w S. w rejonie ulic G., B., P., G. i K., uzasadniając, iż w sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek uzasadniających stwierdzenia wygaśnięcia decyzji.
W dniu [...] czerwca 2006 r. Burmistrz S. wydał kolejną decyzję
nr [...], na podstawie której ponownie odmówił stwierdzenia wygaśnięcia decyzji Naczelnika Miasta i Gminy S. z dnia [...] października 1987 r.
Nr [...] w sprawie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości położonych w S. w rejonie ulic G., B., P., G. i K.
Z rozstrzygnięciem powyższym nie zgodził się J. B. i wniósł o jego uchylenie oraz stwierdzenie wygaśnięcia decyzji podziałowej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r.
nr [...] uchyliło decyzję Burmistrza S. w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji.
W wyniku ponownego rozpatrzeniu sprawy, Burmistrz S. decyzją z dnia
[...] maja 2007 r. nr [...] podjął zawieszone postanowieniem z dnia
[...] marca 2007 r. - postępowania administracyjne w sprawie oraz ponownie odmówił stwierdzenia wygaśnięcia decyzji Naczelnika Miasta i Gminy S. z dnia
[...] października 1987 r. nr [...] w sprawie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości położonych w S. w rejonie ulic G., B., P., G. i K. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ stwierdził, że w sprawie nie zostały spełnione przesłanki z art. 162 §1 pkt 1 k.p.a., umożliwiające wydanie decyzji zgodnie z żądaniem skarżącego. Ponadto stwierdzenie wygaśnięcia decyzji o zatwierdzeniu projektu podziału nie leży
w interesie społecznym, bowiem w tej części miasta konieczna jest ulica, o czym świadczą ciągłe monity mieszkańców S.
W odwołaniu od powyższej decyzji J. B. wniósł o jej uchylenie oraz unieważnienie czynności dokonanych po dniu [...] lutego 2006 r., czyli po dniu wydania ostatecznej decyzji, podjętej w sprawie wygaśnięcia decyzji z dnia
[...] października 1987 r. Wyjaśnił, iż w sprawie z jego wniosku zapadła już wcześniej, tj. w dniu [...] lutego 2006 r. decyzja rozstrzygająca sprawę, co do istoty. Decyzja ta jest prawomocna i pozostaje w obrocie prawnym, dlatego też nieprawidłowe było postępowanie Burmistrza S., który ponownie, w oparciu o ten sam wniosek strony, wszczął postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji podziałowej z dnia [...] października 1987 r. W ocenie odwołującego się wszystkie podjęte po dniu [...] lutego 2006 r. orzeczenia są nieważne i powinny być wyeliminowane z obrotu prawnego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. podzieliło argumentację odwołania, uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i umorzyło postępowanie administracyjne prowadzone przez organ I instancji, zakończone tą decyzją, wydaną w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji
nr [...] Naczelnika Miasta i Gminy S. z dnia [...] października 1987 r., w sprawie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości położonych
w S. w rejonie ulic G., B., P., G. i K., zakończone decyzją Burmistrza S. z dnia [...] maja 2007 r. W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, iż skoro sprawę z wniosku skarżącego J. B. w przedmiocie wygaszenia decyzji o podziale, Burmistrz S. zakończył ostatecznie – na mocy wydanego w dniu [...] lutego 2006 r. – orzeczenia,
to brak było podstaw prawnych do ponownego wszczęcia i prowadzenia postępowania w sprawie. Zdaniem organu zaszła w tym zakresie tożsamość sprawy, występują w niej bowiem te same podmioty, dotyczy ona tego samego przedmiotu
i tego samego stanu prawnego, w niezmienionym stanie faktycznym. Dodatkowo Kolegium wskazało, że nieprawidłowe było umieszczenie przez organ I instancji
w jednej decyzji rozstrzygnięcia, co do meritum sprawy oraz co do faktu podjęcia, zawieszonego wcześniej postępowania. Każde z tych rozstrzygnięć winno zapaść
w odrębnym akcie administracyjnym.
Wnioskiem z dnia [...] lipca 2007 r. J. B. wniósł o uzupełnienie wydanego przez SKO orzeczenia, poprzez "wydanie rozstrzygnięcia, co do odwołania od decyzji Burmistrza S. z dnia [...] lutego 2006 r., skarżonej łącznie
z decyzją z dnia [...] maja 2007 r. lub podjęcie innych czynności prawnych związanych z zaistniałą sytuacją, aby nie dopuścić do pogorszenia sytuacji prawnej skarżącego".
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] SKO w B. odmówiło uzupełnienia decyzji z dnia [...] lipca 2007 r., uznając ją za kompletną i niewymagającą uzupełniania, a żądanie J. B. za wykraczające poza zakres regulowany w przepisie art. 111 k.p.a.
Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodził się J. B. i pismem z dnia [...] września 2007 r. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Białymstoku o wydanie w sprawie wyroku niezbędnego do usunięcia naruszenia prawa, jakie miało miejsce w przedmiotowej sprawie. Zaskarżonemu postanowieniu oraz decyzji z dnia [...] lipca 2007 r. zarzucił:
- naruszenie art. 12 k.p.a. (zasady szybkości postępowania) przez niepodjęcie niezbędnych czynności do załatwienia wniosku skarżącego o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji podziałowej gruntów;
- bezczynność orzeczniczo-prawną w następstwie braku dopełnienia obowiązku określonego w art. 1567 §2 i 235 k.p.a.;
- obrazę art. 107 §3 k.p.a. w zw. z art. 9 k.p.a. w następstwie tego, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie zawarto niezbędnych wskazówek do dalszego postępowania strony, niezbędnego do uzyskania ostatecznego i wiążącego rozstrzygnięcia;
- obrazę art. 37 k.p.a. w efekcie nie usunięcia bezczynności Burmistrza S. o wydanie odrębnego rozstrzygnięcia w przedmiocie żądania strony wydania materiałów z akt sprawy.
Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie skarżący zwrócił również uwagę na nie wyjaśnienie przez Kolegium wszystkich istotnych okoliczności sprawy,
a w szczególności przyjęcia, że decyzja z dnia [...] lutego 2006 r. jest ostateczna, pomimo że brak na niej klauzuli ostateczności oraz adnotacji o wpięciu jej do akt
ze skutkiem doręczenia. Zdaniem skarżącego SKO winno tez z urzędu wszcząć postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza S. z dnia
[...] lutego 2006 r., bowiem skoro nakazało organowi I instancji ustalić krąg adresatów stron postępowania, a późniejszą decyzję Burmistrza, w której stosuje się on do wiążących zaleceń organu II instancji , uchyla i umarza postępowanie, to tym samym doszło do pozbawienia tych osób ochrony prawnej.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. podtrzymało stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonych rozstrzygnięć. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi wyjaśniło, iż w całym postępowaniu toczącym się przed SKO w 2007 roku i latach ubiegłych, organ ten bez zbędnej zwłoki i szczególnie wnikliwie rozpatrywał odwołania i wnioski skarżącego, argument zatem naruszenia zasady szybkości jest nietrafny. Za nietrafny organ uznał również zarzut skarżącego, jakoby Kolegium miało obowiązek potraktować odwołanie skarżącego z dnia [...] maja 2007 r. jako skargę w trybie art. 235 k.p.a. na decyzję Burmistrza S. z dnia [...] lutego 2006 r. Treść, bowiem złożonego odwołania w żadnym stopniu nie wskazywała, że jest ono jednocześnie skargą w trybie
art. 236 k.p.a. Z jego treści nie wynikało również żądanie dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] lutego 2006 r. Organ odwoławczy wyjaśnił również,
że w toku prowadzonego postępowania rozpatrywał jedynie żądania skarżącego, składane na kolejne decyzje Burmistrza S. w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji podziałowej, które skarżący nazywał precyzyjnie "odwołaniami". Za bezpodstawny organ uznał również zarzut skarżącego, jakoby Kolegium miało obowiązek wszczęcia z urzędu postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza S. z dnia [...] lutego 2006 r. W ocenie organu argument podany przez skarżącego przemawiałby raczej za wznowieniem postępowania, a wniosek taki mogłoby złożyć jedynie te strony, których prawa zostały naruszone. W związku zaś z tym, iż w przedmiotowej sprawie, żaden
z uczestników postępowania nie zgłaszał takiego żądania, nie może być mowy
o bezczynności Kolegium w tej kwestii.
Na rozprawie w dniu [...] maja 2008 r. J. B. uzupełnił skargę poprzez wskazanie dodatkowych zarzutów: naruszenie przepisów art. 61 § 3 k.p.a.,
art. 104 § 2 k.p.a., art. 105 § 1 k.p.a. w związku z art. 140 k.p.a. i art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. Wniósł o stwierdzenie, przez Sąd, nieważności zaskarżonych decyzji
i postanowienia z uwagi na treść art. 156 § 1 pkt 3 i 5 k.p.a.
Pełnomocnik organu, wnosząc o oddalenie skargi, przedłożył, na rozprawie, dwa postanowienia SKO w B. z dnia [...] października 2007 r. oraz z dnia
[...] listopada 2007 r. W punkcie 2 postanowienia z dnia [...] listopada 2007 r. SKO postanowiło "podjąć postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza S. z dnia [...] lutego 2006 r. (Nr [...]).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 3 ustawy z dn. 30.08.2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji tj. jej zgodność z prawem materialnym i prawem procesowym, zaś oceny tej dokonuje w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy.
Rozpoznając skargę w tak zakreślonej kognicji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zarzuty skargi sprowadzają się do naruszenia przez organy, przepisów postępowania administracyjnego, które Skarżący wyszczególnia podając konkretne przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, lecz zasadności ich sąd nie podziela.
Decyzją z dn. [...] lipca 2007 r. SKO w B. uchyliło decyzję organu
I instancji i umorzyło postępowanie administracyjne. Godzi się zauważyć, że tą decyzją organ II instancji, de facto, uwzględnił w całości odwołanie J. B.
z dnia [...] maja 2007 r.
Uchylenie decyzji organu I instancji i umorzenie postępowania prowadzonego przez organ pierwszoinstancyjny jest słuszne i znajduje oparcie w treści
art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 105 k.p.a. (bezprzedmiotowość postępowania). Przesłanka bezprzedmiotowości postępowania polegała, w sprawie niniejszej, na tym, iż Burmistrz S. już wcześniej wydał decyzję tożsamą w dniu [...] lutego 2006 r., która stała się ostateczna. Zatem prowadzenie następnego postępowania w tym samym przedmiocie z tego samego wniosku Skarżącego było od początku niecelowe, zaś wydanie decyzji w sprawie już poprzednio rozstrzygniętej decyzją ostateczną – stanowiło podstawę do stwierdzenia nieważności, o której stanowi art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a.
Ponieważ SKO orzekło w postępowaniu odwoławczym, to jego decyzja mogła być wydana tylko w oparciu o treść art. 138 k.p.a., a nie art. 156 k.p.a. (co wydaje się sugerować Skarżący), albowiem stosowanie sankcji nieważności w postępowaniu odwoławczym jest niedopuszczalne.
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dn. 12 marca 1981 r. w sprawie
o sygn. SA 472/81 (publ. ONSA 1981, Nr 1, poz. 21) wypowiedział tezę: "Organ Odwoławczy obowiązany jest rozpatrzyć odwołanie i wydać decyzję zgodnie z treścią art. 138 k.p.a. Niedopuszczalne jest stosowanie w takim przypadku art. 156 § 1 k.p.a., normujące sytuacje, w których organ wyższego stopnia działa nie jako organ odwoławczy w toku instancji, ale jako organ nadzoru, którego uprawnienia przy stosowaniu art. 156 k.p.a. są węższe niż uprawnienia organu odwoławczego".
Zatem, organ II instancji wydał decyzję zgodnie z przepisami i linią orzecznictwa NSA. Umorzenie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Burmistrza S. z dn. [...] maja 2007 r. oznacza "zniesienie" tego postępowania, czyli inaczej artykułując "unieważnienie" podjętych czynności w tym postępowaniu (do czego zmierzał Skarżący w zarzutach odwołania).
Kolegium, uchylając decyzję Burmistrza S. z dnia [...] maja 2007 r. i umarzając postępowanie przed tym organem, przyznało słuszność zarzutowi Skarżącego,
iż organ I instancji wbrew przepisowi art. 101 § 3 k.p.a. i art. 141 § 1 k.p.a. zawarł
w pkt 1 decyzji postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania, zaś materia ta jest regulowania odrębnie, a stronie przysługuje środek odwoławczy w postaci zażalenia.
Reasumując, Samorządowe Kolegium Odwoławcze uwzględniło zarzuty
z odwołania Skarżącego z dnia [...] maja 2007 r. i przyznać należy, iż dzięki zarzutowi Skarżącego "powagi rzeczy osądzonej" Kolegium zwróciło uwagę na fakt istnienia decyzji z dnia [...] lutego 2006 r.
Natomiast, nie można zgodzić się z zarzutami Skarżącego, wyrażonymi
w skardze skierowanej do Sądu (data wpływu 04 września 2007 r.), gdzie Skarżący, nawiązując do postanowienia z dn. [...] lipca 2007 r. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. o odmowie uzupełnienia decyzji z dnia [...] lipca 2007 r., twierdzi, że organ odwoławczy powinien rozpatrzyć jego odwołanie nie tylko od decyzji Burmistrza S. wydanej dnia [...] maja 2007 r. ale także tej, wydanej dnia [...] lutego 2006 r.
Jak słusznie zauważa organ II instancji, postępowanie odwoławcze dotyczyło tylko decyzji z dnia [...] maja 2007 r. i w takim zakresie zostało objęte rozstrzygnięciem.
Sąd zwraca natomiast, uwagę Skarżącemu, iż niemożliwym jest w jednym postępowaniu odwoławczym dokonanie eliminacji wszelkich orzeczeń administracyjnych, z których Skarżący jest niezadowolony. Kodeks postępowania administracyjnego (na którego przepisy Skarżący tak ochoczo się powołuje) przewiduje określoną procedurę i tryby wzruszania ostatecznych orzeczeń administracyjnych.
Stąd też odmowa uzupełnienia decyzji z dnia [...] lipca 2007 r., postanowieniem z dnia [...] lipca 2007 r., jest zgodna z przepisem art. 111 k.p.a., gdyż decyzja z dnia [...] lipca 2007 r. rozstrzyga o całości żądania i nie zawiera błędu w ocenie stanu prawnego sprawy.
Decyzja Burmistrza S. z dnia [...] lutego 2006 r., bez względu na błędy jakie zawiera, stała się decyzją ostateczną, ponieważ Skarżący nie wniósł od niej odwołania. Wzruszenie takiej decyzji może nastąpić w odrębnym nadzwyczajnym trybie tj. poprzez wznowienie postępowania bądź stwierdzenie jej nieważności, co regulują przepisy art. 145 – 152 k.p.a. oraz art. 156 i n. k.p.a.
Z jednej z tych możliwości skorzystało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., podejmując z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza S. z dnia [...] lutego 2006 r. (postanowienie
w tym przedmiocie z dn. [...] listopada 2007 r. zostało przedłożone na rozprawie sądowej przez pełnomocnika organu). Zatem, Skarżący powinien być usatysfakcjonowany, albowiem SKO rozpatrzyło jego skargę stosowanie do przepisu art. 235 k.p.a., wyjaśniając uprzednio że intencją Skarżącego jest doprowadzenie do usunięcia z obrotu prawnego decyzji z dnia [...] lutego 2006 r., ponieważ Skarżącemu nie doręczono w/w decyzji.
Raz jeszcze Sąd podkreśla, że decyzja z dn. [...] lutego 2006 r. nie mogła być przedmiotem niniejszego postępowania, lecz postępowania odrębnego, które jest
w toku.
Ustosunkowując się, kolejno, do pozostałych zarzutów skargi, Sąd stwierdza, że:
- naruszenie zasady szybkości postępowania (art. 12 k.p.a.) o ile miało miejsce w niniejszej sprawie, to nie wpłynęło na jej ostateczny wynik. Strona zawsze ma możliwość złożenia skargi na bezczynność organu po wyczerpaniu środka odwoławczego w trybie art. 37 k.p.a.
- bezczynność orzeczniczo – prawna w następstwie braku dopełnienia obowiązku z art. 157 § 2 k.p.a. i art. 235 k.p.a. nie dotyczy po pierwsze: sprawy niniejszej, po drugie: zarzut obecnie nie jest aktualny, skoro SKO postanowieniem
z dn. [...] listopada 2007 r. wszczęło postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza S. z dnia [...] lutego 2006 r.
- art. 107 § 3 k.p.a. i art. 9 k.p.a nie zostały naruszone, gdyż SKO sporządziło wyczerpujące uzasadnienie zaskarżonej decyzji z dn. [...] lipca 2007 r., obejmujące ocenę decyzji Burmistrza S. z dn. [...] maja 2007 r., która była przedmiotem odwołania
- wniosek Skarżącego dotyczący wydania dokumentów z akt innej sprawy
tj. zakończonej decyzją Burmistrza S. z dnia [...] lutego 2006 r. nie podlegał rozpoznaniu w sprawie niniejszej, a przedmiotem rozpatrzenia organu nie mogła być bezczynność Burmistrza z w/w powodu – naruszenie art. 37 k.p.a. nie nastąpiło
Skarżący pozostaje w błędzie, uważając, iż sąd administracyjny, działając na podstawie art. 135 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest władczy orzec w jednym postępowaniu o wszelkich decyzjach, z których strona jest niezadowolona.
Przepis art. 135 p.p.s.a. pozwala sądowi administracyjnemu na stosowanie środków w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów i czynności podjętych
we wszystkich postępowaniach, ale "w granicach sprawy", której skarga dotyczy
i jeśli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia.
Powyższe oznacza, że Sąd może orzec wychodząc poza granice skargi, ale tylko
w granicach, oczywiście, sprawy administracyjnej, będącej przedmiotem rozstrzygania.
Nadto, przepis ten nie ma zastosowania, gdy sąd skargę oddala, jak też sąd nie jest związany wnioskiem strony o zastosowanie art. 135 w/w ustawy.
Żądanie przez Skarżącego, by Sąd orzekający w sprawie niniejszej, orzekł również o unieważnieniu (uchyleniu) decyzji Burmistrza S. z dn. [...] lutego 2006 r. wykracza poza kognicję art. 135, gdyż nie obejmuje granic sprawy administracyjnej zakończonej decyzją Burmistrza S. z dnia [...] maja 2007 r.
Jak wyżej wskazano, ostateczna decyzja z dnia [...] lutego 2006 r. wymagała wzruszenia w nadzwyczajnym trybie administracyjnym, tj. stwierdzenia jej nieważności i przeprowadzenia w tym zakresie postępowania administracyjnego, które obecnie jest w toku.
Jeśli chodzi o zarzuty skargi, zgłoszone dodatkowo na rozprawie do protokołu, to zbędnym jest powielanie wywodów, przez Sąd, odnośnie naruszenia przez SKO przepisów art. 105 § 1 k.p.a. i 138 § 1 pkt 2 k.p.a., gdyż w tej części Sąd wypowiedział się co do bezzasadności zarzutów.
Niezrozumiałym jest zarzut naruszenia art. 61 § 3 k.p.a., który stanowi, że datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej. W sprawie niniejszej, nie było żadnej kontrowersji co do faktu, że wniosek Skarżącego o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji Naczelnika Miasta i Gminy S. z dn. [...] października1987 r. wpłynął dnia [...] listopada 2004 r. do Starostwa Powiatowego w S.
Załatwienie powyższego wniosku nastąpiło dwoma decyzjami organu I instancji
z dnia [...] lutego 2006 r. i z dnia [...] maja 2007 r. W sprawie decyzji z dnia
[...] lutego 2006 r. toczy się postępowanie przed organami administracji
o stwierdzenie nieważności. Decyzja z dn. [...] maja 2007 r. była natomiast przedmiotem odwołania do SKO, które rozstrzygało o jej istocie zaskarżoną decyzję z [...] lipca 2007 r. zgodnie z art. 104 § 2 k.p.a. Sąd nie stwierdził, w postępowaniu administracyjnym przeprowadzonym przez SKO żadnych uchybień, które (wbrew zarzutowi Skarżącego) można by uznać za naruszenie art. 140 k.p.a.
Reasumując powyższe, Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy
z dn. 30 sierpnia2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)