II SA/Bk 696/04

II SA/Bk 696/04 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2005-01-20
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2004-11-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Anna Sobolewska-Nazarczyk
Elżbieta Trykoszko /przewodniczący/
Jerzy Bujko /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne
Inspekcja sanitarna
Skarżony organ
Inspektor Sanitarny
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1998 nr 90 poz 575
art. 36 ust. 1
Ustawa z dnia 14 marca 1985 roku o Państwowej Inspekcji Sanitarnej - tekst jednolity.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie sędzia NSA Jerzy Bujko (spr.),, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Państwowej Komunikacji Samochodowej w S. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] sierpnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie obciążenia opłatą za kontrolę i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia oddala skargę
Uzasadnienie
W dniu 6 lipca 2004 r. pracownicy Państwowej Inspekcji Sanitarnej dokonali w Przedsiębiorstwie Państwowej Komunikacji Samochodowej w S. – Placówce Terenowej w A. pomiarów hałasu, poziomu drgań, toksykologicznego badania powietrza oraz pomiaru hałasu infradźwiękowego. W związku z nadesłanymi sprawozdaniami z tych badań w dniu 21.07.2004 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Augustowie wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie przestrzegania w Placówce Terenowej P.P.K.S. w A. warunków zdrowotnych środowiska pracy. Decyzją nr [...] z dnia [...].07.2004 r. wymieniony ostatnio organ nakazał obniżyć w terminie do 24.09.2004 r. do obowiązujących norm natężenia hałasu infradźwiękowego na stanowisku kierowcy autobusów marki: Autosan H 9-21 o numerach rej. [...], [...] i Autosan H10 E-072. Wcześniejszą decyzją z [...].07.2004 r. P.P.K.S. w A. obciążył Przedsiębiorstwo PKS w S. – Placówkę Terenową w A. kosztami przeprowadzonej kontroli przestrzegania w tym przedsiębiorstwie wymagań higienicznych i zdrowotnych w kwocie 614,64 zł. W uzasadnieniu decyzji obciążającej stronę kosztami czynności kontrolnych organ wskazał, iż na podstawie kontroli sanitarnej przeprowadzonej w dniach 22 i 29 czerwca 2004 r. w Placówce Terenowej P.P.K.S. w A. stwierdzono naruszenie wymagań higienicznych i zdrowotnych. Zgodnie z art. 36 ust. 1 i 2 ustawy z 14.03.1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 1998 r. nr 90, poz. 575 ze zm.) osoby oraz jednostki organizacyjne obowiązane do przestrzegania wymagań sanitarnych i zdrowotnych obowiązane są do uiszczenia opłat za badania i inne czynności, jeżeli w wyniku przeprowadzonych badań stwierdzono naruszenie tych wymagań. Wysokość należności w przedmiotowej decyzji została ustalona na podstawie przepisów § 1-4 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 04.02.2004 r. w sprawie opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. nr 20, poz. 193). Składa się ona z wynagrodzenia pracowników wykonujących badania oraz kosztów materialnych (koszty bezpośrednie) oraz kosztów działalności Państwowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej poniesionych w związku z badaniem (koszty pośrednie).
Od wymienionej wyżej decyzji Przedsiębiorstwo PKS w S. wniosło odwołanie. Zarzuciło w nim, iż decyzja nie wylicza wysokości kosztów badań, którymi strona została obciążona. Skarżący podniósł także, iż nie zgadza się z wynikami badań, które zamierza kwestionować oraz zarzuca nieuzasadnione zawyżenie kosztu tych badań, na skutek powierzenia ich wykonania jednostce z B.
Decyzją z dnia [...].08.2004 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Za nieuzasadnione uznał organ odwoławczy te zarzuty, które dotyczyły wykonania badań przez pracowników laboratorium zatrudnionych w organach inspekcji sanitarnej na terenie B. oraz dotyczących zawyżenia kosztu badań. Organ odwoławczy za uzasadniony uznał natomiast zarzut naruszenia art. 10 § 1 kpa przez niezapewnienie stronie czynnego udziału w toku postępowania oraz brak umożliwienia wypowiedzenia się co do treści zebranego materiału. Mając to na względzie organ na podstawie art. 138 § 2 kpa uwzględnił odwołanie i uchylił zaskarżoną decyzję.
Na wymienioną decyzję organu odwoławczego Przedsiębiorstwo PKS w S. wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. Zarzuciło, iż zaskarżona decyzja została wydana bez podstawy prawnej i przez to jest nieważna. Skarżące przedsiębiorstwo podniosło, iż organ nie ustosunkował się w decyzji do wszystkich zarzutów podniesionych w treści jej pism i w odwołaniu i zbędnie wydał aż dwie decyzje w tej sprawie. Dlatego wniosło o zmianę zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania wszczętego w dniu 26.07.2004 r.
W odpowiedzi na tę skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zarzuty co do wydania decyzji bez podstawy prawnej oraz co do nieważności postępowania są nieuzasadnione. Przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej wymienia przepis 156 § 1 kpa. Żadna ze wskazanych w tym przepisie przyczyn nie zaistniała w rozpoznawanej sprawie. Strona nie twierdzi też, by w sprawie miało miejsce kwalifikowane naruszenie prawa wskazane tym przepisem, którego skutkiem jest nieważność postępowania. Zaskarżona, a także poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane na podstawie obowiązujących przepisów i wobec tego bezpodstawny jest zarzut co do braku podstawy prawnej do ich wydania. Jako podstawę prawną organy powołały art. 36 ust. 1 ustawy z 14.03.1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej stanowiący, że za czynności wykonywane przez organy PIS w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego pobiera się opłaty w wysokości kosztów ich wykonania. Wysokość tych opłat wynika z powołanego przez organ rozporządzenia Ministra Zdrowia z 04.02.2004 r. w sprawie opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. nr 20, poz. 193).
W sprawie doszło natomiast do naruszenia przepisu art. 10 § 1 kpa przez niezapewnienie stronie czynnego udziału w postępowaniu, co niesłusznie skarżący uznał za przyczynę nieważności postępowania. Zaistnienie takiego uchybienia proceduralnego mogło wpłynąć na prawidłowość wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy a pośrednio też na treść rozstrzygnięcia. Uzasadniało to ponowienie postępowania wyjaśniającego przynajmniej w znacznej części, co zgodnie z art. 138 § 2 kpa daje podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżący żądał w treści odwołania a następnie skargi uchylenia zaskarżonej decyzji i umorzenia postępowania, lecz to ostatnie żądanie nie miało żadnego oparcia w przepisach. Umorzenie postępowania, zgodnie z art. 105 § 1 kpa w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 kpa, ma miejsce wówczas, gdy postępowanie to z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie nie zaistniała natomiast żadna z takich przyczyn i brak było w niej podstaw do umorzenia postępowania.
Organy nie naruszyły też prawa wydając dwie odrębne decyzje bowiem każda z nich dotyczy całkowicie odrębnych kwestii. Zasadnie natomiast strona zarzuca, iż brak jest dokładnego wyliczenia i uzasadnienia wysokości należności będącej przedmiotem postępowania. Uzasadnienie decyzji (art. 107 § 3 kpa) powinno bowiem zawierać nie tylko wskazanie podstaw prawnych ale i szczegółowe wyjaśnienie co do sposobu wyliczenia spornej kwoty. Uchybienie to powinno być usunięte przy ponownym rozpoznaniu sprawy.
Rozpoznając sprawę ponownie organ będzie mógł ustosunkować się do zarzutów podniesionych przez stronę zarówno w jej odwołaniu i skardze, jak i we wcześniejszym piśmie z 23.07.2004 r. (k. 26 akt I instancji), zawierającym zastrzeżenia co do wyników pomiarów będących podstawą ustaleń faktycznych w sprawie. Należy bowiem podzielić zasadność zarzutów ze skargi, iż organ II instancji nie ustosunkował się wnikliwie do treści tych zarzutów. Fakt ten nie podważa jednak zasadności rozstrzygnięcia sprawy będącego treścią zaskarżonej decyzji.
Skarga nie podniosła więc żadnych uzasadnionych podstaw. Dlatego na mocy art. 151 ustawy z 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) podlegała ona oddaleniu, jako nieuzasadniona.