II SA/Bk 695/08

II SA/Bk 695/08 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2009-03-05
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2008-10-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Danuta Tryniszewska-Bytys
Elżbieta Trykoszko
Stanisław Prutis /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OZ 1053/09 - Postanowienie NSA z 2009-11-30
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
art. 51 ust. 3
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.), Sędziowie sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 05 marca 2009 r. sprawy ze skargi B. G. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wykonania obowiązku przedłożenia dokumentacji projektowo-powykonawczej i opinii o stanie technicznym budynku - oddala skargę.-
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 51 ust. 3 pkt. 1 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. nr 156, poz. 1118 ze zm.) po rozpoznaniu odwołania B. G. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w A. z dnia [...] lipca 2006r. znak: [...] stwierdzającej wykonanie przez D. M., W. M., E. M. obowiązku wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w A. z dnia [...] marca 2006r. znak: [...] orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji.
U podstaw rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia faktyczne i ocena prawna:
W dniu 20 grudnia 2004 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w A., w związku z decyzją Wojewody P. z dnia [...] listopada 2004 r. znak: [...] uchylającą decyzję Starosty Powiatowego w A. z dnia [...] lutego 2003 r. znak: [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą E. M. pozwolenia na budowę garażu o powierzchni zabudowy 22 m2, powierzchni użytkowej 18 m2, kubaturze 77m3 oraz garażu o powierzchni zabudowy 18 m2, powierzchni użytkowej 14 m2, kubaturze 64 m3 na działce o nr geodezyjnym [...], położonej w A. przy ul. K. [...], wszczął z urzędu postępowanie administracyjne, w sprawie zgodności wybudowanych w/w obiektów garażowych z warunkami technicznymi jakim, powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
W trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego w dniu 7 stycznia 2005 r. organ I instancji dokonał wizji lokalnej, w trakcie której ustalono, iż przedmiotowe garaże zostały wybudowane na podstawie w/w decyzji Starosty A. z dnia [...] lutego 2003 r. uchylonej następnie przez wskazaną decyzję Wojewody P. z dnia [...] listopada 2004 r. Stwierdzono również, że przedmiotowe budynki garażowe zostały wybudowane w całości w okresie, gdy w obiegu prawnym pozostawała decyzja Starosty A. o pozwoleniu na budowę. Jednocześnie stwierdzono, iż inwestor w trakcie realizacji wskazanych obiektów dokonał odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego.
W związku z powyższymi ustaleniami Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w A., decyzją z dnia [...] marca 2005 r. znak: [...] nakazał właścicielom działki o nr geodezyjnym [...] przy ul. K. [...] przedłożenie dokumentacji projektowo – powykonawczej wybudowanych dwóch budynków garażowych, a także pozytywną opinię o stanie technicznym wybudowanych budynków, potwierdzającą zdatność do ich użytkowania zgodnie z przeznaczeniem. Wskazana decyzja miała na celu uregulowanie stanu prawnego przedmiotowych budynków garażowych. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] maja 2005 r. znak: [...]. W dniu 30 czerwca 2006 r. E. M. złożył w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w A. dokumenty wymagane decyzją z dnia [...] marca 2005r. tj. dokumentację projektowo - powykonawczą, opinię techniczną potwierdzającą przydatność do użytkowania budynków garażowych. W związku z powyższym decyzją z dnia [...] lipca 2006 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w A. stwierdził wykonanie przez właścicieli działki o nr geodezyjnym [...] obowiązku wynikającego z decyzji z dnia [...] marca 2005 r.
Od powyższej decyzji odwołanie w dniu 16 sierpnia 2006 r. złożył B. G. Skarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie art. 36a, art. 51 ust. 3 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane poprzez przyjęcie, iż wybudowane budynki garażowe są zgodne z warunkami technicznymi jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
W dacie złożenia odwołania przez B. G. toczyło się już postępowanie przed Głównym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w W., wszczęte na wniosek B. G., w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody P. z dnia [...] listopada 2004r. znak: [...] uchylającej decyzję Starosty A. z dnia [...] lutego 2003 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę dwóch garaży inwestorowi E. M. Postępowanie to zakończyło się decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] października 2007r. znak: [...], utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia [...] sierpnia 2007 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody P. z dnia [...] listopada 2004 r.
Wskazane postępowanie nadzwyczajne uzasadniało przedłużenie terminu do rozpatrzenia odwołania B. G. z dnia 16 sierpnia 2006 r. z uwagi na okoliczność, iż w wyniku postępowania nadzwyczajnego mogło dojść do sytuacji, w której w obiegu prawnym nie pozostałaby decyzja Wojewody P. z dnia [...] listopada 2004 r. uchylająca decyzję Starosty Powiatowego w A. z dnia [...] lutego 2003 r. O wskazanym przedłużeniu terminu strony zostały poinformowane pismem P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia 18 października 2006 r., w którym wskazano, iż "zasadne jest w przedmiotowej sprawie ustalenie nowego terminu rozpatrzenia odwołania [...] na okres 30 dni od daty przesłania przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego akt przedmiotowej sprawy (ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Wojewody P. z dnia [...] listopada 2004 r.).
Akta sprawy do organu wpłynęły w dniu 18 kwietnia 2008 r. i w związku z tym zostało podjęte postępowanie dotyczące rozpoznania odwołania B. G. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w A. z dnia [...] lipca 2006 r. Następnie w dniu 21 maja 2008r. do organu wpłynął wniosek B. G. o zawieszenie postępowania w związku z wniesionym wnioskiem o zmianę ostatecznej decyzji Wojewody P. z dnia [...] listopada 2004 r. W odpowiedzi na ten wniosek P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2008 r. odmówił zawieszenia postępowania. Wobec niezaskarżenia w/w rozstrzygnięcia przez żadną ze stron stało się ono ostateczne.
Po rozpatrzeniu odwołania organ II instancji utrzymał w mocy decyzję I –instancyjną i zważył, co następuje:
Organ I instancji prawidłowo ustalił, że budynki garażowe zlokalizowane na działce oznaczonej nr geodezyjnym [...] przy ul. K. [...] w A. zostały wybudowane w okresie pozostawania w obiegu prawnym decyzji Starosty A. z dnia [...] lutego 2003r. o pozwoleniu na budowę, a tym samym w sprawie zastosowanie znajduje art. 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane. Konsekwencją zastosowanego przepisu było nałożenie decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w A. z dnia [...] marca 2005r., obowiązków na inwestorów, które zostały wykonane. Z tego względu organ I instancji na podstawie art. 51 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane, stwierdził wykonanie obowiązków przez inwestorów. Takie działanie zdaniem organu odwoławczego było zgodne z obowiązującymi przepisami.
Odnosząc się do zarzutów podnoszonych w odwołaniu organ wskazał, iż w niniejszym postępowaniu rozpatruje się jedynie kwestie związane z wykonaniem przez inwestora obowiązku wynikającego z decyzji organu I instancji z dnia [...] marca 2006 r. Tym samym wszystkie podnoszone zarzuty dotyczące niezgodności wybudowanych garaży z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obowiązującym w dniu wydania decyzji na budowę nie należą do kompetencji organów nadzoru budowlanego. Również w tej samej kategorii należy traktować zarzuty dotyczące wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Organ wskazał, że kwestie te były rozpatrywane przez Wojewodę P., który decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. uchylił decyzję Starosty Powiatowego w A. z dnia [...] lutego 2003r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę dwóch garaży. Odnosząc się do kolejnych zarzutów, podnoszonych w piśmie z dnia 11 sierpnia 2006 r. uzupełnionego kolejnymi pismami, organ wskazał, że faktycznie z akt sprawy organu I instancji wynika okoliczność złożenia przez inwestorów opinii wymaganych decyzją z dnia [...] marca 2005 r. w dniu 30 czerwca 2006r. tj. po przekroczeniu terminu wymaganego w/w decyzją. W ocenie organu termin wskazany decyzją z dnia [...] marca 2005 r. nakładającą obowiązki jest jedynie terminem instrukcyjnym, zatem jego przekroczenie nie powoduje negatywnych konsekwencji dla zobowiązanych. Na potwierdzenie powyższego stanowiska organ przytoczył tezę wyroku WSA w Warszawie z dnia 23 listopada 2006 r. sygn. akt VII SA/Wa 441/06, lex nr 304161. Nadto wskazał, że decyzja z dnia [...] marca 2005 r. nie zawierała klauzuli wskazującej, iż niewykonanie jej w terminie spowoduje negatywne konsekwencje strony. Z tego względu nie mogła ona wywierać niekorzystnych skutków procesowych dla strony. Wskazać także należy, iż inwestor wykonał nałożony obowiązek, a w dniu 30 września 2005 r. złożył wniosek o przedłużenie terminu do złożenia dokumentacji do dnia 30 czerwca 2006 r. i w tym dniu obowiązek wykonał. W ocenie organu niezasadnym jest również zarzut naruszenie przepisów art. 5 ust. 1 pkt 6, art. 34 ust. 1, art. 35 ust. 1 pkt 1 lit e ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane. Wskazane naruszenia dotyczą zatwierdzania projektu budowlanego na etapie wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę. Nie dotyczą więc bezpośrednio rozpoznawanej sprawy, bowiem ta dotyczy odwołania w sprawie stwierdzenia wykonania obowiązku przez inwestora. Organ podniósł, że powyższe stanowisko również należy odnieść do zarzutu naruszenia rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W zakresie usytuowania wybudowanych budynków garażowych należy uznać za prawidłowe ustalenia dokonane przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w A. Z kolei naruszenie art. 144 k.c. jest zarzutem o charakterze cywilnoprawnym, a jego ochrona podlega kognicii sądów powszechnych - nie organów administracji publicznej. Ponadto strona nie wskazała na czym polegają niekorzystne immisje z działki inwestorów. W kwestii dostępu do światła słonecznego została sporządzona opinia osoby z odpowiednimi uprawnieniami, która wykazała iż budynki nie ograniczają dostępu światła. Zatem podważanie tego faktu przez odwołującego się bez przedstawiania żadnych dowodów (kontrekspertyzy) na poparcie tezy jest nieuzasadnione. Również zarzut zagrożenia przeciwpożarowego jest bezzasadny, gdyż z opinii technicznej wynika, iż "Wykonane roboty nie budzą zastrzeżeń pod względem konstrukcyjnym i prawidłowości ich wykonania zgodnie ze sztuką budowlaną i obowiązującymi normami i przepisami prawa budowlanego, sanitarnego i ochrony środowiska, obiekt nie zagraża bezpieczeństwu ludzi i mienia i nie wpływa ujemnie na środowisko. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż obiekt w obecnym stanie nadaje się i może być użytkowany zgodnie z przeznaczeniem na jaki został wybudowany tj. garaż na samochód osobowy". Organy nadzoru budowlanego nie mają podstaw, aby kwestionować przedłożoną przez inwestora opinię techniczną. Odnośnie zarzucanej nierówności stron organ nadzoru budowlanego podniósł, iż odwołujący był informowany o stanie sprawy, zapoznawał się z aktami sprawy, otrzymywał pisma i rozstrzygnięcia w sprawie. Zatem zarzut ten w świetle zgromadzonego materiału dowodowego jest nieuzasadniony. Ponadto o nierówności nie decyduje fakt, iż rozstrzygnięcia zapadają nie po myśli jednej ze stron tylko są skutkiem przestrzegania przepisów prawa materialnego jak i procesowego. Odnośnie kwestii powoływanych przez odwołującego orzeczeń organ wskazał, że wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Białymstoku z dnia 11 października 2002 r. sygn. akt SA/Bk 788/02 dotyczy odmiennego stanu faktycznego. Został bowiem wydany w sprawie dotyczącej wydania decyzji pozwolenia na budowę, a zatem w sytuacji zupełnie odmiennej od obecnej, gdzie rozpatrywane jest odwołanie od decyzji stwierdzającej wykonanie obowiązków. Także orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2001 r. sygn. akt IV SA 558/99 dotyczy innego stanu faktyczne. Z tego względu, mimo iż w/w rozstrzygnięcia zawierają utrwalone stanowisko orzecznictwa, są jednak w niniejszej sprawie bez znaczenia. Kolejny zarzut dotyczący złego prowadzenia akt sprawy, gdyż jej dokumentacja znajduje się w paru oddzielnych teczkach, a więc może nie tworzyć całościowo toku postępowania w tej sprawie organ również uznał za bezzasadny i podniósł, że ze względów technicznych nie jest możliwe prowadzenie sprawy w jednej teczce ze względu na objętość akt. Również zarzut naruszenia art. 9 ustawy - Prawo budowlane na obecnym etapie postępowania jest chybiony. Dotyczy on bowiem pozwolenia na budowę, a obecne postępowanie jak zostało wielokrotnie wskazane dotyczy kwestii zgoła odmiennej. Odnośnie zarzutu dotyczącego kwestii legalności budowy przedmiotowych garaży organ podniósł, że inwestorom nie można czynić jakiegokolwiek zarzutu samowoli budowlanej, bowiem w dacie wykonywania inwestycji posiadali ważne pozwolenie na budowę. Organ administracji publicznej nie może nie brać pod uwagę prawomocnych decyzji, nawet jeśli posiadałyby największe wady. Na poparcie swojego stanowiska organ wskazał tezę wyroku NSA w Warszawie z dnia 7 czerwca 2001 r. sygn. akt IV SA 952/99, lex nr 54192. Kolejny zarzut odwołującego dotyczący naruszenie art. 59 ust. 1 prawa budowlanego organ również uznał za niezasadny i podniósł, iż obowiązkowa kontrola przeprowadzana jest przed wydaniem pozwolenia na użytkowanie. W rozpatrywanym przypadku na inwestora nie został nałożony taki obowiązek, w związku z tym organ nadzoru budowlanego nie przeprowadzał kontroli. Zatem zarzut ten jest nieuzasadniony. Odnośnie podnoszonych przez odwołującego zarzutów fałszowania dokumentacji i akt sprawy wskazano, że w tych kwestiach właściwe są organy policji i prokuratury. Końcowo organ zaznaczył, że nie stwierdził działań przekraczających uprawnienia przewidziane kodeksem postępowania administracyjnego, czy ustawą z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane.
Konkludując organ nadzoru budowlanego podniósł, że odwołujący przez całość postępowania domaga się rozbiórki przedmiotowych garaży, wskazując iż są one wybudowane niezgodnie z przepisami oraz planem zagospodarowania przestrzennego. Jednakże takie żądanie jest całkowicie bezzasadne, bowiem w dacie budowy inwestor posiadał prawomocne pozwolenie na budowę. Z tego względu nie można też mówić o samowoli budowlanej. Działania podjęte przez organy nadzoru budowlanego zmierzały do doprowadzenia obiektów budowlanych do stanu zgodnego z prawem. W związku z tym nałożono na inwestorów szereg obowiązków, z których się wywiązali, zatem organy nadzoru budowlanego nie mają podstaw do wydania nakazu rozbiórki.
Z decyzją tą w całości nie zgodził się B. G. i wniósł skargę do sądu administracyjnego. Kwestionowanej decyzji zarzucił niezgodność z prawem i wniósł o jej uchylenie i zmianę decyzji organu I instancji poprzez nakazanie rozbiórki przedmiotowych garaży ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi i instancji do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu decyzji skarżący wskazał na następujące naruszenia prawa materialnego oraz procesowego, które to naruszenia miały wpływ na wynik sprawy:
- niezgodne ze stanem faktycznym, bezpodstawne przyjęcie, że garaże wybudowano w okresie pozostawania w obiegu prawnym decyzji Starosty A. z dnia [...] lutego 2003 r. i że nie kontynuowano inwestycji oraz przeróbek po dniu 26 listopada 2004 r., a więc po dacie uchylenia w/w decyzji Starosty, mimo dowodów wykluczających takie przyjęcie (dowód odpis pisma skarżącego z dnia 5 kwietnia 2005 r. do P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego)
- niewyszczególnienie stwierdzonych "odstępstw inwestora od zatwierdzonego projektu budowlanego" i nieustalenie jakie to były odstępstwa, czy kiedy i w jaki sposób zostały usunięte, czy też istnieją nadal, mimo podnoszenia tego faktu (dowód: odpis wniosku skarżącego z dnia 25 lipca 2008 r. do P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego),
- zatwierdzenie legalizacji dokonanej przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w A. bez wykazania, że zabudowa tj. wzniesione dwa garaże nie narusza prawa ani nie narusza prawnych interesów skarżącego, mimo żądania takiego wykazania (dowód: odpis wniosku skarżącego z dnia 25 lipca 2008r.),
- zignorowanie faktu, iż garaże zlokalizowano i wybudowano wbrew obowiązującemu wówczas miejscowemu planowi zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonemu uchwałą Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w A. z dnia 9 października 1968 r., mimo znajomości tego faktu (dowód: odpis pisma skarżącego z dnia 2 lipca 2003 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego),
- zignorowanie faktu, że dopuszczono do wybudowania garaży na granicy działek mimo braku zgody mojej i innych uczestników postępowania, z naruszeniem norm prawnych określających: odległość od granicy działek, dostępu do światła słonecznego dla budynków na działce sąsiedniej, natężenie hałasu, zasady projektowania i budowy pod kątem bezpieczeństwa przeciwpożarowego (dowód: odpis pisma skarżącego z dnia 14 czerwca 1997 r. do ówczesnego Urzędu Rejonowego, odpis pisma z dnia 1 października 2001 r. do Starosty Powiatowego, odpis o pisma z dnia 28 stycznia 2005 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego)
- nieustosunkowanie się do zgłoszonego zarzutu, iż dokumentacja projektowo - powykonawcza wybudowanych budynków garażowych i opinia o stanie technicznym tych budynków nie została zweryfikowana na miejscu inwestycji (dowód: odpis odwołania skarżącego z dnia 11 sierpnia 2006 r., odpis pisma z dnia 23 sierpnia 2006 r. do P. Inspektora Nadzoru Budowlanego),
- bezczynność co do zawiadomienia, iż dokumentacja projektowo – powykonawcza i opinia o stanie technicznym budynków garażowych jest niezgodna ze stanem faktycznym, zawiera poświadczenie nieprawdy (dowód: odpis odwołania skarżącego z dnia 11 sierpnia 2006 r., odpis pisma z dnia 23 września 2006 r. do P. Inspektora Nadzoru Budowlanego),
- nieprzeprowadzenie obligatoryjnej kontroli przed wydaniem pozwolenia na użytkowanie (dowód: odpis wniosku skarżącego z dnia 25 lipca 2008 r. do P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego),
- bezpodstawne zakwalifikowanie ewidentnych naruszeń obowiązków służbowych przez pracowników Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w A. takich jak: nie zawarcie w decyzji z dnia [...] marca 2005 r. (nakładającej na inwestorów obowiązki) klauzuli wskazującej, że nie wykonanie tej decyzji w terminie spowoduje negatywne skutki procesowe dla strony, zaniechanie obowiązkowej kontroli przed wydaniem pozwolenia na użytkowanie jako podstawy do uchylenia się przez inwestorów od podniesienia negatywnych konsekwencji swoich niezgodnych z prawem zachowań, jako rzekomej podstawy do zwolnienia w/w od spełnienia obligatoryjnych wymogów (dowód: odpis wniosku skarżącego z dnia 25 lipca 2008 r.).
Powyższe naruszenia, zdaniem skarżącego wskazują na to, że wybudowane budynki garażowe zostały wzniesione z rażącym naruszeniem prawa przy zatwierdzaniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę, budynki te naruszają warunki techniczne jakim powinny odpowiadać, inwestorzy nie wykonali obowiązków wynikających z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w A. z dnia [...] marca 2006 r. W tym stanie rzeczy legalizująca całokształt w/w naruszeń zaskarżona decyzja P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego jest niezgodna z prawem, jest dotknięta wadami skutkującymi jej bezwzględną zmianę lub uchylenie.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 134 §1 w zw. z art. 145 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz podstawą prawną. Wzruszenie zaskarżonego rozstrzygnięcia następuje tylko w takim przypadku, gdy przedmiotowa kontrola wykaże naruszenie przepisów prawa materialnego lub postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, a zarzuty i argumenty skargi nie podważają jej legalności, dlatego też skarga podlegała oddaleniu.
Szerokie przedstawienie przebiegu sprawy wybudowania garaży na działce o nr geod. [...] miało na celu pokazanie, iż w kolejnych postępowaniach administracyjnych, toczących się w tej sprawie, skarżący wnosząc środki zaskarżenia od kolejnych decyzji stale podnosi kwestię, że wybudowane garaże zostały wzniesione z rażącym naruszeniem prawa przy zatwierdzaniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę; budynki te naruszają – zdaniem skarżącego – warunki techniczne jakim powinny odpowiadać.
Podobny wywód przeprowadził skarżący wnosząc skargę na ostateczną decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z [...].07.2008r. stwierdzającą wykonanie przez inwestorów obowiązku wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w A. z dnia [...].03.2006r. Zaskarżona decyzja pozostaje wprawdzie w związku przyczynowo-skutkowym z wcześniejszymi etapami postępowania przeprowadzonego w sprawie budowy garaży, jednakże przedmiotem rozpoznawania Sądu w niniejszym postępowaniu może być jedynie ocena legalności zaskarżonej decyzji ostatecznej. Podstawą do uchylenia zaskarżonej decyzji może być jedynie stwierdzenie naruszenia prawa materialnego lub przepisów prawa postępowania zaistniałe w toku wydawania tej zaskarżonej decyzji, a nie wskazywanie przez skarżącego wadliwości decyzji wydawanych wcześniej. Wcześniej wydane decyzje ostateczne (prawomocne) właśnie ze względu na atrybut ostateczności, nie mogą być przedmiotem ponownego badania przez Sąd dopóty, dopóki decyzje ostateczne nie zostaną uchylone lub zmienione w trybie nadzwyczajnym postępowania administracyjnego. Jak wiadomo, nie powiodły się starania skarżącego o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody P. z dnia [...].11.2004r.; wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności tej decyzji odmówił Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. ostateczną decyzją z dnia [...].10.2007r. Brak jest zatem podstaw do przyjęcia twierdzeń skarżącego, że garaże zostały wybudowane w warunkach samowoli budowlanej skutkującej nakazaniem rozbiórki tych obiektów. Skoro zaś brak podstaw do nakazania rozbiórki, to zasadne jest prowadzenie przez organy nadzoru budowlanego postępowania mającego na celu legalizację popełnionej samowoli.
Zaskarżona decyzja jest decyzją stwierdzającą wykonanie przez uczestników – właścicieli działki nr [...] - obowiązku wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w A. z dnia [...].03.2005r. Decyzja ta utrzymana w mocy decyzją PWINB w B. z dnia [...].05.2005r. nałożyła obowiązek przedłożenia dokumentacji projektowo-powykonawczej wybudowanych dwóch budynków garażowych, a także pozytywną opinię o stanie technicznym wybudowanych garaży. Wymagane dokumenty zostały złożone w inspektoracie nadzoru budowlanego w dniu 30.06.2006r. A zatem były podstawy merytoryczne do wydania zaskarżonej decyzji. Opinia techniczna jednoznacznie stwierdza, że: "Wykonane roboty nie budzą zastrzeżeń pod względem konstrukcyjnym i prawidłowości ich wykonania zgodnie ze sztuką budowlaną i obowiązującymi normami i przepisami prawa budowlanego, sanitarnego i ochrony środowiska, obiekt nie zagraża bezpieczeństwu ludzi i mienia i nie wpływa ujemnie na środowisko. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż obiekt w obecnym stanie nadaje się i może być użytkowany zgodnie z przeznaczeniem na jaki został wybudowany tj. garaż na samochód osobowy". Wobec takiej konkluzji opinii organy nadzoru budowlanego zasadnie uznały, że nie mają podstaw aby kwestionować przedłożoną dokumentację.
Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd stwierdził, iż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 151 ustawy z 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).