II SA/Bk 688/06

II SA/Bk 688/06 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2006-12-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-10-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Anna Sobolewska-Nazarczyk /przewodniczący/
Grażyna Gryglaszewska
Stanisław Prutis /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 10 par. 1 i art. 16 par. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska,, sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.), Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi K. U. i J. U. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] września 2006 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o pozwoleniu na rozbudowę obiektów budowlanych i umorzenia postępowania w sprawie 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości do czasu uprawomocnienia się wyroku, 3. zasądza od Wojewody P. na rzecz skarżących K. U. i J. U. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2006r. nr [...] Wojewoda P. uchylił decyzję Starosty W. z dnia [...] sierpnia 2006r. na podstawie której odmówiono uchylenia decyzji Starosty W. z dnia [...] listopada 2003r. nr [...] w sprawie pozwolenia na rozbudowę budynku obory wraz z płytą gnojową i zbiornikiem zamkniętym na gnojowicę wydanego K. i J. U. zam. D. T. [...] oraz uchylił decyzję z dnia [...] listopada 2003r. nr [...] i umorzył postępowanie organu I instancji.
U podstaw tego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia:
Na skutek wniosku małżonków J. i K. U. Wójt Gminy Sz. w dniu 22 kwietnia 2003r. wydał decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania dla planowanej inwestycji polegającej na rozbudowie budynku obory. Decyzję powyższą otrzymali inwestorzy, W. D., W. Z. i Gmina Sz. Po uprawomocnieniu decyzji ustalającej warunki zabudowy inwestorzy złożyli wniosek o wydanie pozwolenia na budowę. Postępowanie w tym przedmiocie zakończyło się w dniu 3 listopada 2003r. wydaniem przez Starostę W. decyzji nr [...] w zakresie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Decyzję w przedmiocie pozwolenia na budowę otrzymali inwestorzy, Wójt Gminy Sz. oraz Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. M.
W dniu 28 września 2005r. W. Z. zwrócił się do Starosty W. z wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie udzielonego K. i J. U. pozwolenia na budowę. Wniosek uzasadnił tym, że pozwolenie na budowę obory w bezpośredniej bliskości jego domu mieszkalnego zostało wydane bez jego zgody.
Starosta W. decyzją z dnia [...] października 2005r. odmówił na podstawie art.149 pkt 3 kpa wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją ze względu na przekroczenie terminu określonego przepisami prawa do wniesienia podania. Decyzja powyższa została utrzymana w mocy decyzją Wojewody P. z dnia [...] października 2005r. nr [...]. W. Z. na ostateczną decyzję Wojewody P. wywiódł skargę do sądu administracyjnego. Wyrokiem z dnia [...] marca 2006r. w sprawie sygn. akt [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Starosty W.
Rozpoznając sprawę ponownie S. W. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2006r. nr [...] wznowił postępowanie w sprawie pozwolenia na rozbudowę budynku obory wraz z obiektami towarzyszącymi na działce nr [...] położonej we wsi D. T. gm. Sz. stanowiącej własność J. i K. U., zakończone decyzją ostateczną z dnia [...] listopada 2003r.nr [...]. Następnie decyzją z dnia [...] sierpnia 2006r. nr [...] odmówił uchylenia decyzji ostatecznej. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że brak było podstaw do uchylenia decyzji w sprawie pozwolenia na rozbudowę obory, gdyż inwestorzy złożyli wszelkie dokumenty określone w art. 33 ust. 1 pkt 2 ustawy - Prawo budowlane. Wcześniej zgodnie z obowiązującymi przepisami uzyskali decyzję Wójta Gminy Sz. ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Organ podniósł, że przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany spełnia wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy oraz, że inwestycja odpowiada wymaganiom określonym w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa z dnia 7 października 1997r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie.
Odwołanie od powyższej decyzji złożył W. Z. w którym domagał się uchylenia decyzji z uwagi na niewykonanie przez Starostę zaleceń zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Wojewoda P. uchylił zaskarżoną decyzję oraz ostateczną decyzję z dnia [...] listopada 2003r. nr [...] i umorzył postępowanie przed organem I instancji.
Organ II instancji analizując ponownie cały materiał dowodowy, łącznie z materiałem złożonym do decyzji o ustaleniu warunków zabudowy zważył, co następuje:
Zaskarżona decyzja, jak również decyzja o pozwoleniu na budowę z dnia [...] listopada 2003r., nie mogą pozostać w obrocie prawnym, ponieważ inwestor nie spełnił wszelkich warunków określonych przepisami prawa. A mianowicie organ odwoławczy podniósł, że zgodnie z ustawą o drogach publicznych z dnia 21 marca 1985r., obiekty budowlane przy drogach powinny być usytuowane w odległości od zewnętrznej krawędzi jezdni przy drogach gminnych w terenie zabudowanym co najmniej 6m. Jedynie w szczególnie uzasadnionych przypadkach za zgodą zarządcy drogi wydaną przed uzyskaniem przez inwestora pozwolenia na budowę lub zgłoszeniem budowy albo wykonania robót budowlanych możliwe jest usytuowanie obiektu budowlanego w mniejszej odległości. Organ II instancji wskazał, że w aktach przedmiotowej sprawy brak jest wniosku inwestora dotyczącego możliwości zbliżenia się z obiektem do krawędzi jezdni, jak również brak jest pisemnej zgody zarządcy drogi na to odstępstwo. W rzeczywistości obiekt został zrealizowany w odległości 3m od krawędzi jezdni, a zatem w ocenie organu odwoławczego decyzja o pozwoleniu na budowę została wydana z naruszeniem obowiązujących przepisów prawa. Dlatego też zaskarżona decyzja oraz decyzja z dnia [...] listopada 2003r. zostały uchylone. Jednocześnie z uwagi na to, że obiekt został wybudowany i jest użytkowany organ umorzył postępowanie organu I instancji w sprawie wydania pozwolenia na budowę.
Skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego na tę decyzję wywiedli małżonkowie K. i J. U. i zarzucili:
- obrazę art. 33 ust. 1 pkt 2 ustawy- Prawo budowlane przez przyjęcie, że inwestor nie spełnił wszystkich warunków, w sytuacji kiedy w decyzji z dnia [...] kwietnia 2003r. o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu Wójt Gminy Sz. nałożył na inwestora obowiązek (stanowiący jednocześnie wyrażenie zgody) zachowania odległości co najmniej 3 metrów od zewnętrznej krawędzi drogi gminnej, co miało wpływ na wynik sprawy,
- obrazę art. 16§1 kpa poprzez przyjęcie wbrew istniejącej decyzji ostatecznej, iż brak było zgody zarządcy drogi gminnej na zrealizowanie budowy obiektu w odległości mniejszej niż 6m od krawędzi jezdni drogi gminnej, pomimo że przedmiotem postępowania nie było postępowanie związane z decyzją Wójta Gminy Sz. z dnia [...] kwietnia 2003r., którą organ drugiej instancji był związany, co miało istotny wpływ na wynik sprawy,
- obrazę art. 105§1 kpa i art. 151§1 kpa poprzez umorzenie postępowania organu pierwszej instancji, w sytuacji kiedy organ drugiej instancji uchylił decyzję nr [...] z dnia [...] listopada 2003r. o pozwoleniu na rozbudowę bez wydania nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy, a nadto brak było przesłanki bezprzedmiotowości określonej w art. 105§1 kpa.
Wskazując na powyższe skarżący wnieśli o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podał, że określenie w decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu mniejszej odległości niż to wynika z przepisów ustawy o drogach publicznych, nie może być utożsamiane ze zgodą zarządcy drogi na zbliżenie obiektu do krawędzi jezdni, która to zgoda jest wydawana na wniosek zainteresowanego w formie postanowienia. Nadto organ podał, że bezzasadny jest zarzut przekroczenia granic postępowania odwoławczego poprzez dokonanie oceny decyzji Wójta Gminy Sz. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, gdyż celem postępowania odwoławczego nie jest jedynie weryfikacja decyzji organu I instancji, ale ponowne rozpoznanie sprawy. Odnośnie zarzutu dotyczącego naruszenia art. 105§1 i 151§1 organ uznał, że nie znajdują one oparcie w przepisach prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego (art. 10 § 1 k.p.a. oraz art. 16 § 1 k.p.a.), które to naruszenie mogło mieć – zdaniem Sądu – istotny wpływ na wynik sprawy.
Zgodnie z przepisem art. 10 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania,
a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów
i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Obowiązek zapewnienia czynnego udziału stron dotyczy każdego stadium postępowania, a więc również postępowania odwoławczego. Zasada czynnego udziału stron w postępowaniu odwoławczym nie została zachowana. W aktach postępowania brak jest jakichkolwiek adnotacji o zawiadomieniu stron
o możliwości wypowiedzenia się co do zebranego materiału. A przecież organ odwoławczy dokonał, (co sam stwierdza w uzasadnieniu decyzji) ponownej analizy całego materiału dowodowego, łącznie z materiałem złożonym do decyzji o ustaleniu warunków zabudowy". Po dokonaniu tej oceny organ odwoławczy podjął decyzję diametralnie odmienną niż organ I instancji. Naruszenie zasady czynnego udziału stron w takiej sytuacji procesowej, mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Gdyby skarżącym zapewniono czynny udział w sprawie mogliby przedłożyć organowi te wyjaśnienia i dokumenty, które przedłożyli w skardze do sądu administracyjnego.
Dokonując ponownej oceny całego materiału dowodowego organ odwoławczy podważył ustalenia zawarte w decyzji Wójta Gminy Sz. z dnia [...] kwietnia
2004 r. [...], ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. W pkt 2 lit. "a" decyzji stwierdzono, że "przy budowie wymienionych obiektów należy zapewnić zachowanie odległości, co najmniej 3 m od zewnętrznej krawędzi jezdni drogi gminnej". Organ odwoławczy wydając zaskarżoną decyzję zakwestionował legalność tego ustalenia, będącego przecież rozstrzygnięciem ostatecznym, czym naruszył przepis art. 16 § 1 k.p.a. Przepis ten ustanawia zasadę ogólną trwałości decyzji ostatecznych decyzji administracyjnych. Formalna strona zasady ogólnej trwałości decyzji ostatecznej wyraża się w tym, że decyzje te obowiązują tak długo, dopóki nie zostaną uchylone lub zmienione przez nową decyzję opartą na odpowiednim przepisie prawnym. Jest to tzw. domniemanie mocy obowiązującej decyzji (B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego – Komentarz, W-wa 2006, s. 101). Podważenie mocy obowiązującej rozstrzygnięcia dokonanego ostateczną decyzja może zatem nastąpić jedynie poprzez wydanie nowej decyzji. A zatem organ odwoławczy nie jest kompetentny do kwestionowania ustaleń zawartych w decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] kwietnia 2003 r.
Nadmienić należy, iż nie służy pogłębieniu zaufania obywateli do organów Państwa sytuacja, kiedy to ten sam organ administracji rządowej wyraża pogląd, iż "wydana decyzja o pozwoleniu na budowę nie narusza obowiązujących przepisów prawa, a zatem nie ma podstaw do jej wzruszenia" (pismo organu odwoławczego z dnia 11 sierpnia 2004 r. adresowane do zainteresowanego W. Z.), następnie zaś na podstawie tego samego materiału wydaje decyzję o uchyleniu decyzji z dnia
listopada 2003 r. o pozwoleniu na rozbudowę budynku obory.
Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy.-
p
t t
X 4
\/
o ł
o c
C
e
9