II SA/Bk 653/17

II SA/Bk 653/17 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2017-12-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2017-08-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Mirosław Wincenciak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6209 Inne o symbolu podstawowym 620
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
II GSK 742/18 - Wyrok NSA z 2020-12-17
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 1793
art. 134 ust.1, art. 152 i art. 154
Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - tekst jedn.
Dz.U. 2017 poz 1257
art. 7, 77 i art. 107 par. 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2017 poz 1369
art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a) i c)
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Wincenciak, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), Protokolant sekretarz sądowy Katarzyna Derewońko, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi L. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora P. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w B. z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie postępowania konkursowego o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Dyrektora P. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w B. z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...]; 2. zasądza od Dyrektora P. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w B. na rzecz strony skarżącej L. Sp. z o.o. w W. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] Dyrektor P. Oddziału Wojewódzkiego NFZ (dalej Dyrektor POW NFZ), po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy złożonego przez L. sp. z.o.o z siedzibą w W. (powoływanej dalej jako "Skarżąca"), utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] czerwca 2017r. nr [...] w przedmiocie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: Profilaktyczne programy zdrowotne w zakresie: Program profilaktyki raka piersi – etap podstawowy – w pracowni mobilnej na obszarze powiatów: B., B., B., H., M., S., S.
Skarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym:
W dniu [...] kwietnia 2017 r. Dyrektor POW NFZ ogłosił prowadzone w trybie konkursu ofert postępowanie o kodzie [...], prowadzone w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia umowy o udzielanie na obszarze powiatów: B., B., B., H., M., S., S. od 1 lipca 2017r. do 30 czerwca 2021r. świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: Profilaktyczne Programy Zdrowotne w zakresie: Program Profilaktyki Raka Piersi – etap podstawowy – w pracowni mobilnej. W ogłoszeniu przedmiotowego postępowania podano wartość zamówienia nie większą niż 349 668,00 PLN na okres rozliczeniowy od 1 lipca 2017r. do 31 grudnia 2017r. oraz wskazano, iż po przeprowadzeniu postępowania zostaną zawarte maksymalnie 3 umowy. Oferty w postępowaniu należało złożyć do dnia [...] kwietnia 2017r.
Na przedmiotowe postępowanie wpłynęło 5 ofert, w tym oferta Skarżącej. Otwarcie ofert nastąpiło w dniu [...] maja 2017r. W części jawnej, postępowania komisja konkursowa uznała, że oferta Skarżącej spełnia wszystkie warunki formalno-prawne. Następnie komisja konkursowa wezwała Skarżącą do przedłożenia dokumentów oraz wyjaśnień w zakresie spełniania zadeklarowanych warunków dodatkowo ocenianych, a także do złożenia wyjaśnień w przedmiocie rozbieżności występujących pomiędzy częścią ankietową formularza ofertowego, a częścią szczegółową oferty. Uwzględniając następnie zgromadzoną w trakcie postępowania dokumentację (tj. testy specjalistyczne wszystkich wykazanych w formularzu ofertowym aparatów mammograficznych oraz protokoły z kontroli jakości badań mammograficznych) komisja konkursowa w dniu [...] maja 2017r. podjęła decyzję o dokonaniu zmiany w systemie informatycznym w zakresie odpowiedzi udzielonej przez Skarżącą na pytanie ankietowe w kryterium "jakość".
Komisja konkursowa dokonując rozstrzygnięcia postępowania w dniu [...] maja 2017 r. dokonała wyboru ofert trzech oferentów, którzy w rankingu końcowym uzyskali najwyższą ocenę punktową, tj. W. – 71 punktów, G. Sp. z o.o. – 69 punktów oraz M. Sp. z o.o. – 68,11 punktów. Wśród wytypowanych do zawarcia umowy nie znalazła się oferta Skarżącej, która w trakcie konkursu uzyskała 64,22 punkty, czyli liczbę punktów mniejszą niż oferty wybrane do zawarcia umowy.
Odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia wniosła skarżąca Spółka zarzucając komisji konkursowej naruszenie:
(-) art. 134 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. z 2016r. poz. 1793 ze zm.) w zw. z art. 148 ust. 1 i 3 ustawy o świadczeniach poprzez niezapewnienie przez fundusz równego traktowania wszystkich świadczeniodawców i nieprowadzenie postępowania w sposób gwarantujący zachowanie zasad uczciwej konkurencji w szczególności poprzez nieudostępnienie skarżącej Spółce jakichkolwiek informacji, co do tego, które ze szczegółowych kryteriów oceny ofert wskazanych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. poz. 1372 z późn. zm.), zostały faktycznie spełniane i zaliczone, jako podstawa do przyznania oferentom punktów, które zaś zostały przez Fundusz uznane za niespełnione;
(-) art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach w zw. z art. 135 ust. 2 pkt 2 ustawy o świadczeniach poprzez utajnienie znacznej części dokumentacji postępowania i uniemożliwienie oferentowi dostępu do tej dokumentacji, w tym w szczególności w niektórych wypadkach do wyników weryfikacji oferenta, uniemożliwiając tym samym, sprawdzenie przebiegu postępowania i poczynionych ustaleń, co przesądza o prowadzeniu postępowania z pominięciem zasad uczciwej konkurencji oraz z pominięciem zasady jawności;
(-) niezastosowanie szczegółowych kryteriów oceny ofert wskazanych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oraz rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu programów zdrowotnych poprzez dokonanie niewłaściwej oceny posiadania przez Skarżącą aparatu mammograficznego cyfrowego o parametrach nie niższych niż do mammografu skryningowej obu piersi;
(-) art. 147 ustawy o świadczeniach poprzez niezastosowanie w zakresie wskazanym w ww. punkcie jawnych, znajdujących się w rozporządzeniu szczegółowych kryteriów oceny ofert, a zamiast tego oparcie się na kryterium wynikającym z pisma wewnętrznego i tym samym zmianę kryteriów w trakcie postępowania.
Decyzją z dnia [...] czerwca 2017 r. Nr [...] Dyrektor P. OW NFZ działając jako organ I instancji oddalił odwołanie Skarżącej uznając wniesione przez nią zarzuty za niezasadne. Wskazał, że postępowanie konkursowe o kodzie [...] przeprowadzone zostało zgodnie z prawem, a Komisja Konkursowa nie naruszyła zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, które mogłoby spowodować uszczerbek w interesie prawnym Skarżącej. Wyjaśnił, że wszystkie oferty złożone w postępowaniu, w tym również oferta Skarżącej, zostały poddane jednolitej ocenie zarówno poprzez sprawdzenie warunków niezbędnych do realizacji świadczeń, jak i ocenione pod kątem kryteriów oceny ofert, obowiązujących w przedmiotowym postępowaniu. Kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców były jawne i nie podlegały zmianie w toku postępowania. Materiał zgromadzony w przedmiotowej sprawie potwierdził również, iż w postępowaniu konkursowym nie został naruszony art. 134 ustawy o świadczeniach, zobowiązujący Fundusz do zapewnienia równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem zostały bowiem udostępnione potencjalnym oferentom na takich samych zasadach. Przystępując do postępowania Skarżąca miała możliwość zapoznać się z warunkami wymaganymi od świadczeniodawców oraz kryteriami oceny ofert, które zostały podane w ogłoszeniu przedmiotowego postępowania.
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, skarżąca Spółka powtórzyła argumenty odwołania szeroko je uzasadniając i dodatkowo wskazała na naruszenie art. 7 i 77 k.p.a. poprzez nierozpoznanie istoty sprawy oraz naruszenie art. 154 ust. 3 ustawy o świadczeniach poprzez niewydanie decyzji uwzględniającej odwołanie w sytuacji, gdy w toku postępowania naruszone zostały art. 134 ust. 1 w zw. z art. 148 ust 1 i 3 ustawy o świadczeniach poprzez nieudostępnienie skarżącej Spółce jakichkolwiek informacji, co do tego, które ze szczegółowych kryteriów oceny ofert wskazanych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r., zostały faktycznie spełnione i zaliczone, jako podstawa do przyznania oferentom punktów, które zaś zostały przez Fundusz uznane za niespełnione.
Decyzją z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] Dyrektor P. Oddziału Wojewódzkiego NFZ utrzymał zaskarżoną decyzję oddalającą odwołanie w mocy, podtrzymując w całości ustalenia faktyczne i prawne w niej zawarte. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ w pierwszej kolejności wyjaśnił, że rozpoznając odwołanie nie przeprowadza się ponownie postępowania konkursowego, gdyż ta czynność jest zarezerwowana dla komisji konkursowej, ale bada się czy rozstrzygnięcie komisji nie narusza prawa i czy nie doszło do naruszenia interesu prawnego odwołującego się. Odpowiedź na to pytanie, zdaniem organu odwoławczego, w przedmiotowej sprawie jego negatywna. Komisja prawidłowo bowiem oceniła spełnianie przez oferty wymagań formalnoprawnych, zaś w części niejawnej zastosowała przepis art. 148 ust. 1 i ust. 2 ustawy o świadczeniach wskazujący kryteria wyboru ofert oraz posiadanie przez oferentów wymaganych dokumentów. Na podstawie tej oceny komisja sporządziła w systemie teleinformatycznym ranking otwarcia, w którym Skarżąca uzyskała ogółem 74,22 pkt, w tym za jakość - 58 pkt, za dostępność - 4 pkt, za ciągłość - 5 pkt, inne - 0 pkt oraz za cenę – 7,22 pkt. W tej części organ II instancji wyjaśnił, że ranking powstaje przy pomocy systemu informatycznego w kolejności malejącej łącznej liczby punktów oceny uwzględniającej wszystkie kryteria różnicujące oferty. Zatem niemożliwa jest sytuacja różnego punktowania przez komisję konkursową jednakowych odpowiedzi udzielonych przez oferentów. Organ odwoławczy podkreślił też, że w związku z rozbieżnościami występującymi w ofercie Skarżącej pomiędzy odpowiedziami na pytania ankietowe zawarte w części VIII formularza ofertowego, a szczegółową analizą przedłożonej przez oferenta dokumentacji (tj. testy specjalistyczne wszystkich wykazanych w formularzu ofertowym aparatów mammograficznych) komisja konkursowa w dniu [...] maja 2017r. podjęła decyzję o dokonaniu zmiany w systemie informatycznym w zakresie odpowiedzi udzielonej przez Skarżącej na pytanie ankietowe w kryterium jakość w ten sposób, że udzielona przez Skarżącą odpowiedź "Tak" na pytanie: "2.3.1. Aparat mammograficzny cyfrowy o parametrach nie niższych niż do mammografu skryningowej obu piersi" została zmieniona przez komisję konkursową na odpowiedź "Nie". Przedmiotowa weryfikacja, jak podkreślił organ, skutkowała zmniejszeniem punktacji oferty Skarżącej w kryterium jakość z 58 pkt na 48 pkt, co znalazło odzwierciedlenie w rankingu kwalifikacyjnym z dnia 22 maja 2017r. Zgodnie z przedmiotowym rankingiem, oferta Odwołującego uzyskała łącznie 64,22 pkt, w tym za jakość - 48 pkt, dostępność - 4 pkt, ciągłość - 5 pkt, inne - 0 pkt, cenę - 7,22 pkt. Takie postępowanie komisji – organ odwoławczy - uznał za prawidłowe i podkreślił, iż takim samym czynnościom weryfikacyjnym zostały poddane również pozostałe oferty. Po zweryfikowaniu zaś ofert pod kątem spełniania warunków wymaganych oraz dodatkowo ocenianych, komisja konkursowa przeprowadziła negocjacje oraz sporządziła ranking końcowy i w dniu 25 maja 2017 r. wydała rozstrzygnięcie konkursu, w wyniku którego oferta Skarżącej nie została wybrana, ponieważ na przedmiotowy konkurs złożono oferty, które uzyskały wyższą ocenę punktową i jako korzystniejsze zostały wybrane w celu zawarcia umowy. Podjęte rozstrzygnięcie w ocenie organu II instancji nie budzi zastrzeżeń.
Odnosząc się do z kolei do zarzutu nieudostępnienia skarżącej Spółce jakichkolwiek informacji, co do tego, które ze szczegółowych kryteriów oceny ofert określonych w rozporządzeniu o kryteriach oceny ofert, zostały faktycznie spełnione, organ odwoławczy podzielił w tym zakresie stanowisko organu I instancji wskazując, że Skarżącej zostały okazane akta postępowania w tym oferty pozostałych konkurentów z wyłączeniem informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorcy. Skarżąca spółka zapoznała się zarówno z rankingami postępowania i innymi czynnościami komisji, które potwierdzają stosowne protokoły, w tym ze stanowiskiem komisji z dnia [...] maja 2017r. w przedmiocie zmiany odpowiedzi udzielonej przez Skarżącą przy kryterium jakości. Za nieuzasadniony organ uznał też zarzut dotyczący utajnienia dokumentu zawierającego wyniki weryfikacji jednego z oferentów wskazując, że komisja nie mogła okazać Skarżącej w całości dokumentacji weryfikacyjnej zawierającej tego rodzaju dane gdyż dane te zostały zastrzeżone przez weryfikowanego oferenta - na podstawie art. 135 ust. 2 pkt 2 ustawy o świadczeniach - jako informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorcy.
Organ odwoławczy za bezzasadny uznał też zarzut dotyczący dokonania niewłaściwej oceny oferty Skarżącej w zakresie wyposażenia w sprzęt. Wskazał, iż w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu programów zdrowotnych określono co prawda wykaz oraz warunki realizacji tych świadczeń, przyjmując, że warunkiem realizacji świadczenia w postaci programu profilaktyki raka piersi w zakresie wyposażenia w sprzęt i aparaturę medyczną jest realizowanie go przy pomocy mammografu o parametrach nie niższych niż do mammografu skryningowej obu piersi, tym niemniej zdaniem organu, rozporządzenie to wskazuje wyłącznie dopuszczalne metody wykonywania badań mammograficznych w zakresie świadczeń gwarantowanych. Zatem reguluje metodologię wykonania tych badań z zastosowaniem rejestracji obrazu metodą analogową, ucyfrowioną metodą pośrednią rejestracji obrazu oraz metodą cyfrową z bezpośrednią rejestracją obrazu. Minister Zdrowia w treści powołanego rozporządzenia nie uregulował natomiast kryteriów wyboru ofert w postępowaniu konkursowym w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń zdrowotnych. Organ odwoławczy podkreślił, że kryteria dodatkowo oceniane w postępowaniu wskazane zostały w tzw. rozporządzeniu kryterialnym, które to w załączniku 13 (wykaz szczegółowych kryteriów wyboru ofert wraz z wyznaczającymi je warunkami oraz przypisana im wartością) "w pkt 2 przedmiot postępowania: Program profilaktyki raka piersi - etap podstawowy w kolumnie czwartej "oceniany warunek" pkt 2.1 sprzęt i aparatura medyczna" przewidują dodatkowe 10 punktów - w przypadku zaoferowania przez oferenta aparatu mammograficznego cyfrowego, a nie ucyfrowionego, tj. z metodą pośredniego przesyłania obrazu. Skoro zatem dokumentacja zgromadzona w trakcie postępowania tj. testy specjalistyczne wszystkich wykazanych w formularzu ofertowym aparatów mammograficznych oraz protokoły z kontroli jakości badań mammograficznych potwierdziła, że pomimo deklaracji Skarżąca w rzeczywistości dysponuje wyłącznie aparatami ucyfrowionymi pośrednio typu CR, a nie aparatami cyfrowymi typu DR z detektorem cyfrowym, to Komisja miała prawo zmniejszyć ilość przyznanej Spółce w tym zakresie punktacji.
Odnosząc się zaś do zarzutu nieprzeprowadzenia ponownej oceny ofert z uwzględnieniem okoliczności powołanych w odwołaniu, organ II instancji wyjaśnił, iż nie prowadzi ponownie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, lecz rozpoznaje sprawę w odniesieniu do konkretnego podmiotu i konkretnych czynności. Nie powiela, zatem czynności zarezerwowanych przez ustawę dla komisji powołanej przez dyrektora OW Funduszu.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skarżąca Spółka zarzuciła powyższej decyzji naruszenie:
1) art. 7 oraz art. 77 k.p.a. poprzez nierozpoznanie istoty sprawy oraz naruszenie art. 154 ust. 6 w zw. z ust. 3 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych poprzez wydanie decyzji utrzymującej w mocy decyzję oddalającą odwołanie Skarżącego w sytuacji, gdy w toku postępowania naruszone zostały 134 ust. 1 w zw. z art. 148 ust 1 i 3 ww. ustawy poprzez niezapewnienie przez fundusz równego traktowania wszystkich świadczeniodawców i nieprowadzenie postępowania w sposób gwarantujący zachowanie zasad uczciwej konkurencji w szczególności poprzez nieudostępnienie skarżącej Spółce jakichkolwiek informacji co do tego, które ze szczegółowych kryteriów oceny ofert wskazanych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zostały faktycznie spełnione i zaliczone jako podstawa do przyznania oferentom punktów, które zaś zostały przez Fundusz uznane za niespełnione. Brak takiej informacji oznacza, że w żadnym miejscu dokumentacji postępowania, udostępnionej Skarżącej nie znajdują się rozstrzygnięcia komisji co do tego, czy dane warunki zostały przez oferentów spełnione czy tez nie, co pozbawiło Spółkę możliwości dokonania jakiejkolwiek kontroli nad prawidłowością przeprowadzenia postępowania, a tym samym postępowanie nie było prowadzone w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji;
2) art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach w związku z art. 135 ust. 2 pkt 2 tej ustawy poprzez utajnienie znaczącej części dokumentacji postępowania i uniemożliwienie oferentowi dostępu do tej dokumentacji, w tym w szczególności w niektórych wypadkach do wyników weryfikacji oferenta, uniemożliwiając tym samym, sprawdzenie przebiegu postępowania i poczynionych ustaleń, co przesądza o prowadzeniu postępowania z pominięciem zasad uczciwej konkurencji oraz z pominięciem zasady jawności;
3) art. 7 oraz art. 77 k.p.a. w związku z art. 134 ust. 1 w związku z art. 148 ust 1 i 3 ustawy o świadczeniach poprzez niezapewnienie przez fundusz równego traktowania wszystkich świadczeniodawców i nieprowadzenie postępowania w sposób gwarantujący zachowanie zasad uczciwej konkurencji w szczególności poprzez niezawiadomienie strony o stwierdzeniu, iż w ocenie komisji konkursowej wybrane odpowiedzi ankietowe były niezgodne ze stanem faktycznym i podjęcie decyzji o dokonaniu zmiany w zakresie zawartych w ofercie odpowiedzi, czym pozbawiono stronę przysługującego jej zgodnie z art. 153 ust. 1 ustawy o świadczeniach prawa do złożenia protestu uniemożliwiając tym samym stronie obronę jej praw w postępowaniu;
4) naruszenie rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej - załącznik nr 13, tabela nr 1, część 2 "Program profilaktyki raka piersi - etap podstawowy", Ip. I, ppkt 2.1 w zw. z rozporządzeniem z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu programów zdrowotnych załącznik Wykaz świadczeń gwarantowanych z zakresu programów zdrowotnych oraz warunki ich realizacji, litera Cl - poprzez dokonanie niewłaściwej oceny posiadania przez Skarżącą aparatu mammograficznego cyfrowego o parametrach nie niższych niż do mammografu skryningowej obu piersi. Postępowanie było prowadzone, nie w oparciu o obowiązujące przepisy, ale o pochodzące od pracownika Ministerstwa Zdrowia niewiążące pismo, nie mające charakteru źródła prawa i tym samym nie mogące być podstawą do dokonywania jakichkolwiek rozstrzygnięć. Takie postępowanie funduszu doprowadziło do obniżenia oceny Skarżącej o 10 pkt wpływając tym samym na wyniki postępowania konkursowego w wyniku czego Dyrektor OW NFZ powinien był wydać decyzję uwzględniającą odwołanie;
5) art. 147 ustawy o świadczeniach poprzez niezastosowanie w zakresie wskazanym w punkcie 4 powyżej jawnych, znajdujących się w rozporządzeniu szczegółowych kryteriów oceny ofert, a zamiast tego oparto się na kryterium wynikającym z pisma wewnętrznego i tym samym nastąpiła zmiana kryteriów w trakcie postępowania.
Powołując się na powyższe zarzuty Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 a-c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ewentualnie uchylenie też decyzji organu I instancji.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor P. OW NFZ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczas prezentowane stanowisko.
Na rozprawie w dniu 21 grudnia 2017 r. pełnomocnik Skarżącej rozszerzył zarzuty skargi wskazując dodatkowo na naruszenie art. 74 § 2 k.p.a. przez utajnienie części akt administracyjnych. Wyjaśnił, że w odniesieniu do spółki M. Sp. z o.o. w całości został utajniony materiał dotyczący dokumentu "wyniki weryfikacji oferenta", tymczasem weryfikacja punktów przyznanych przez komisję powinna odbywać się przez organ w sposób czytelny poprzez odzwierciedlenie oceny każdego z kryteriów stanowiących podstawę przyznania poszczególnych punktów w postępowaniu konkursowym. W ocenie pełnomocnika Spółki organ nie mógł dysponować innymi dokumentami niż Skarżący, jednakże bez takiego dokumentu nie miał możliwości zweryfikowania tego, czy postępowanie przeprowadzone zostało w sposób prawidłowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369; dalej: "p.p.s.a.") sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania decyzji. Natomiast stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Uwzględniając powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga podlega uwzględnieniu, bowiem zaskarżona decyzja Dyrektora Oddziału NFZ i poprzedzająca jej wydanie decyzja tego organu z dnia [...] czerwca 2017 roku zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa procesowego oraz prawa materialnego, które to naruszenie mogły mieć wpływ na wynik sprawy.
Zakwestionowane przez Skarżącą rozstrzygnięcie o zawarciu umów na świadczenia opieki zdrowotnej w rodzaju: Profilaktyczne programy zdrowotne w zakresie: Program profilaktyki raka piersi – Etap podstawowy – w pracowni mobilnej, zapadło po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu ofert na podstawie art. 139 ust. 1 pkt 1 i następne ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 roku o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2016 roku, poz. 1793 ze zm., dalej: "ustawa o świadczeniach"). Zasady prowadzenia tego postępowania wynikają przede wszystkim ze wskazanej ustawy o świadczeniach, jak też z przepisów wykonawczych, w tym m.in. z rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2016 roku, poz. 1372 ze zm., dalej: "rozporządzenie z dnia 5 sierpnia 2016 r."), rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu programów zdrowotnych (Dz.U. poz. 1743, dalej: "rozporządzenie z dnia 6 listopada 2013 r."), oraz zarządzenia Prezesa NFZ nr 67/2016/DSOZ z dnia 30 czerwca 2016 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju programy zdrowotne – w zakresach: profilaktyczne programy zdrowotne i zarządzenia Prezesa NFZ nr 18/2017/DSOZ z dnia 14 marca 2017 r. w sprawie warunków postępowania dotyczącego zawierania umów o udzielania świadczeń opieki zdrowotnej. Oba wskazane zarządzenia jako akty prawa wewnętrznego dookreślają w dozwolonym przez ustawę obszarze zasady, na jakich prowadzone jest postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami i współtworzą - wraz z przepisami ustawy oraz ww. aktami wykonawczymi - procedurę mającą na celu wyłonienie świadczeniodawców świadczeń opieki zdrowotnej, wiążąc rozstrzygające w sprawie organy jak i w równym stopniu przystępujące do postępowania podmioty.
Jak stanowi art. 146 ust. 1 ustawy o świadczeniach przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteria oceny ofert oraz warunki wymagane dla świadczeniodawców określa Prezes Funduszu. Kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania (art. 147 ww. ustawy). W sytuacji, gdy przeprowadzane jest postępowanie w trybie konkursu ofert, tak jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia dokonuje ogłoszenia o konkursie (art. 139 ust. 4 ustawy o świadczeniach). Konkurs ofert przebiega w dwóch etapach: jawnym i niejawnym. W części jawnej konkursu ofert komisja w obecności oferentów: 1) stwierdza prawidłowość ogłoszenia konkursu ofert oraz liczbę złożonych ofert; 2) otwiera koperty lub paczki z ofertami i ustala, które z ofert spełniają warunki wymagane od świadczeniodawców; 3) przyjmuje do protokołu zgłoszone przez oferentów wyjaśnienia lub oświadczenia. Zakończenie części jawnej następuje w momencie zakończenia weryfikacji formalnej wszystkich złożonych ofert. W części niejawnej komisja dokonuje merytorycznej oceny ofert zmierzającej do rozstrzygnięcia postępowania. W części niejawnej komisja może: 1) wybrać ofertę lub większą liczbę ofert, które zapewniają ciągłość udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej, kompleksowość udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej i ich dostępność oraz przedstawiają najkorzystniejszy bilans ceny w odniesieniu do przedmiotu zamówienia; 2) nie dokonać wyboru żadnej oferty, jeżeli nie wynika z nich możliwość właściwego udzielania świadczeń opieki zdrowotnej. Z treści art. 142 ust. 6 w zw. z ust. 5 analizowanej ustawy wynika, że istnieją dwie możliwości ustalenia liczby i ceny świadczeń w zawieranej umowie: poprzez proste przyjęcie oferty albo poprzez prowadzenie negocjacji. O rozstrzygnięciu przeprowadzonego konkursu ofert komisja ogłasza w miejscu i terminie określonym w ogłoszeniu o konkursie ofert (art. 151 ust. 2 ustawy). Z chwilą ogłoszenia rozstrzygnięcia następuje jego zakończenie i komisja ulega rozwiązaniu.
W opisanym powyżej w skrócie postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej obowiązują dwie podstawowe zasady, będące jednocześnie wytycznymi kierunkowymi przy ocenie zastosowania i przy interpretacji przepisów ustawy o świadczeniach i przepisów wykonawczych do tej ustawy. Są to: zasada równego traktowania wszystkich świadczeniodawców oraz obowiązek organu prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji (art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach). Zdaniem Sądu, w kontrolowanym postępowaniu obydwie te zasady zostały naruszone w sposób wskazany przez Skarżącą w skardze. Naruszenie to spowodowało, że interes prawny skarżącej Spółki jako świadczeniodawcy biorącego udział w konkursie doznał uszczerbku w ten sposób, że została ona pozbawiona możliwości zawarcia umowy o realizację świadczeń opieki zdrowotnej z zakresu programu profilaktyki raka piersi w pracowni mobilnej.
Zasada równego traktowania w opartym na zasadzie konkurencji postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych w sposób nierozerwalny powiązana jest z dokonaną w sprawie oceną ofert świadczeniodawców oraz występujących relacji pomiędzy tymi ocenami, z tym że, jak słusznie podkreślono w skardze, istotne znacznie ma porównanie i ocena oferty świadczeniodawcy, który złożył środek odwoławczy oraz świadczeniodawców, którzy zostali wybrani do udzielania świadczeń. Przepis art. 142 ust. 5 pkt 1 ustawy o świadczeniach określa kryteria wyboru oferty, do których zalicza ciągłość, kompleksowość i dostępność udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej oraz najkorzystniejszy bilans ceny w odniesieniu do przedmiotu zamówienia. Kryteria porównawcze złożonych ofert wymienione zostały w art. 148 ustawy. Zgodnie z tym przepisem porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej obejmuje w szczególności: 1) ciągłość, kompleksowość, dostępność, jakość udzielanych świadczeń, kwalifikacje personelu, wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną, na podstawie wewnętrznej oraz zewnętrznej oceny, która może być potwierdzona certyfikatem jakości lub akredytacją; 2) ceny i liczby oferowanych świadczeń opieki zdrowotnej oraz kalkulacje kosztów. Szczegółowe kryteria oceny ofert określa Prezes Funduszu. Przy czym weryfikacja, czy w sprawie w zakresie porównania i oceny ofert zachowano wymóg równego traktowania świadczeniodawców nie może ograniczyć się – jak uczyniono de facto w rozpoznawanej sprawie - do przedstawienia zasad punktacji (oceny) i do porównania jedynie liczby punktów uzyskanych przez oferentów na różnych płaszczyznach oceny. Organ ma obowiązek swoją ocenę zindywidualizować i wyjaśnić przyczyny przyznania takiej, a nie innej liczby punktów. Tylko wówczas bowiem może skutecznie uwolnić się od zarzutu nierównego traktowania w zakresie oceny oferty odwołującego. Innymi słowy, ocena wszystkich oferentów powinna być odzwierciedlona w uzasadnieniu decyzji rozpoznającej odwołanie, tak aby można było skonkludować czy organ równo traktował oferentów w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji.
Stanowisko wskazujące na konieczność zweryfikowania i wyjaśnienia w sposób zindywidualizowany przez organ przyczyn dokonania określonej oceny ofert poszczególnych świadczeniodawców jest obecnie dominujące w orzecznictwie sądów administracyjnych (m.in. wyroki NSA z dnia 11 lipca 2012 r., sygn. akt II GSK 121/12, z dnia 16 kwietnia 2014 r., sygn. akt II GSK 575/13, wyrok WSA w Warszawie z dnia 30 czerwca 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 802/11, dostępne w CBOSA), i skład orzekający w pełni je podziela. Tymczasem organ w każdej z wydanych w kontrolowanym postępowaniu decyzji przedstawił jedynie tabelę punktową poszczególnych oferentów nie odnosząc się w żaden sposób do zarzutów Skarżącej, która konsekwentnie podnosiła, że istotą sporu nie jest to ilość punktów przyznanych poszczególnym oferentom, tylko to, na jakiej podstawie takie ustalenia punktowe poczyniono. W ocenie Sądu autor skargi trafnie wskazuje na brak możliwości faktycznego zweryfikowania przydzielonej punktacji w przypadku każdego z ocenianych kryteriów. Ponadto z uzasadnień zaskarżonych decyzji wynika również, że zarówno komisja jak i organ polegali na wyliczeniach systemu informatycznego bez weryfikacji tych wyników w kontekście ofert wszystkich kontroferentów biorących udział w spornym konkursie. Organ wskazał jedynie na tabelę zawierająca końcową ocenę ofert poszczególnych świadczeniodawców, nie konfrontując jej ustaleń z samymi ofertami. Tymczasem taka weryfikacja jest uzasadniona, zwłaszcza że w poszczególnych kryteriach ocennych, jak słusznie zwrócił uwagę pełnomocnik Skarżącej, istnieje możliwość zróżnicowania przyznanej liczby punktów. Przykładowo na łączną ocenę w kategorii jakość składa się około 20 podkryteriów, za które przyznawane jest od -0,5 do 25 punktów. Tego jednak organy nie dostrzegły i nie skontrolowały oraz nie wyjaśniły za co poszczególni oferenci uzyskali daną liczbę punktów przy ocenie poszczególnych kryteriów, co nie pozwala poddać ocenie Sądu prawidłowości oceny pozostałych ofert w przedmiotowym konkursie. W sprawie nie przeprowadzono bowiem rzeczywistej, lecz jedynie pozorną kontrolę rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, która to kontrola nie pozwala rozstrzygnąć, czy w sprawie nie naruszono zasady równego traktowania świadczeniodawców biorących udział w konkursie. Prawdziwość powyższej konkluzji potwierdził sam pełnomocnik organu, oświadczając na rozprawie w dniu 21 grudnia 2017 r., że organ nie ma możliwości dokonania samodzielnego wyliczenia punktów za poszczególne kryteria i w tym celu musiałaby wystąpić do komisji konkursowej.
Ponadto podkreślić należy, że skoro przedmiot kontroli w postępowaniu administracyjnym wszczętym odwołaniem stanowi rozstrzygnięcie postępowania w sprawie zawarcia umowy, w którym to na zasadzie konkurencji ofert dokonuje się wyboru oferty określonego świadczeniodawcy (świadczeniodawców) i jednocześnie wskazuje świadczeniodawców, którzy nie zostali zakwalifikowani do zawarcia takich umowy, co wymaga przeprowadzenia oceny oraz porównania ofert świadczeniodawców biorących udział w postępowaniu, to tym samym zadaniem organu administracyjnego dokonującego kontroli zgodności rozstrzygnięcia z punktu widzenia zasady równego traktowania, jest nie tylko porównanie oceny ofert poszczególnych świadczeniodawców, ale również skonfrontowanie tej oceny z samymi ofertami, co powinno znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji organu (tak też NSA w wyroku z dnia 11 lipca 2012 r. sygn. akt II GSK 121/12, CBOSA). Weryfikacja ta powinna w szczególności obejmować materię stanowiąca przedmiot zarzutów odwołania. W kontrolowanej sprawie pomimo, że skarżąca Spółka konsekwentnie podnosiła, że w przypadku jednego z oferentów, tj. spółki M. sp. z o.o. doszło do bezpodstawnego utajnienia w całości dokumentu - wyniki weryfikacji oferenta, co całkowicie uniemożliwiało przeprowadzenie weryfikacji prawidłowości przeprowadzenia postępowania, orzekający w sprawie organ ograniczył się do stwierdzenia, że komisja ma obowiązek przeprowadzenia weryfikacji, a więc fakt utajnienia jej wyników nie wpłynął na prawidłowość jej działania. Organ tym samym nie zweryfikował samodzielnie zarzutów Skarżącej w tym zakresie, lecz odwołał się wyłącznie do zasady działania komisji konkursowej. Takie zaś postępowanie organu oznacza akceptację sytuacji, w której komisja może, jak słusznie zasygnalizował autor skargi, przyjmować całkowicie dowolne ustalenia, następnie odmawiać innym podmiotom dostępu do tych ustaleń utajniając dokumenty, a następnie ukrywać wyniki takich ustaleń poprzez odmowę podania punktów przyznanych za kryteria szczegółowe ograniczając się do łącznych ocen. Organ nie odniósł się w jakikolwiek sposób do tego zarzutu, ogólnikowe zaś stwierdzenie zawarte w zaskarżonej decyzji, w żaden sposób nie stanowi samodzielnej weryfikacji przez organ kwestii stanowiących przedmiot wskazanych zarzutów.
Ponadto zgodzić się należy z pełnomocnikiem Spółki ze względu na zakres zastrzeżenia informacji w ofercie M. Sp. z o.o. skarżąca nie mogła zweryfikować samodzielnie informacji objętych ofertą jak i prawidłowości wyników weryfikacji tego oferenta. Przepis art. 135 ust. 1 ustawy o świadczeniach formułuje zasadę jawności umów oraz ofert złożonych w postępowaniu o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Oznacza to, że co do zasady informacje zawarte w ofertach składanych przez świadczeniodawców w postępowaniach o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej powinny być ujawnione świadczeniodawcom (podmiotom konkurującym), w szczególności poprzez umożliwienie im wglądu do tych ofert.
Z zakresu jawności ustawodawca wyłączył jedynie informacje zawierające tajemnicę przedsiębiorcy, które zostały zastrzeżone przez świadczeniodawcę, który złożył daną ofertę (art. 135 ust. 2 ustawy). Utajnienie poszczególnych elementów oferty zostało zatem obwarowane łącznie dwoma wymogami: tj. tajemnicą przedsiębiorcy oraz zastrzeżeniem tego rodzaju informacji przez świadczeniodawcę. Rację ma zatem skarżąca Spółka, że zastrzeżenie określonych informacji może dotyczyć wyłącznie informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorcy. To, czy taka sytuacja ma miejsce powinno zostać zweryfikowane przez organ, a nie bezkrytycznie przyjęte za świadczeniodawcą, który zastrzegł określone informacje. W przeciwnym wypadku świadczeniodawca mógłby zastrzec niemal wszystkie informacje zawarte w ofercie powołując się na tajemnice przedsiębiorcy, a organ zobligowany byłby do utajnienia tych informacji. Taka zaś sytuacja podważałaby zasadę jawności oraz uniemożliwiała realizację celu regulacji zawartej w art. 135 ustawy. W sprawie Skarżąca zarzuciła, że nie mogła zweryfikować dokumentu w postaci wyników weryfikacji oferty jednego ze zwycięzców konkursu, bo organ utajnił ten dokument z uwagi na dokonane przez świadczeniodawcę zastrzeżenie informacji w nim zawartych jako stanowiących tajemnicę przedsiębiorcy. Odnosząc się do tego zarzutu organ wskazał co prawda, że w świetle art. 135 ust. 2 ustawy o świadczeniach, o zastrzeżeniu informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorcy decyduje sam świadczeniodawca, tym niemniej podkreślić należy, że to zastrzeżenie dotyczyć może tylko informacji rzeczywiście stanowiących tajemnicę przedsiębiorcy. To zaś powinno podlegać weryfikacji organu, a nie stanowić automatyczną konsekwencję dokonanego przez świadczeniodawcę zastrzeżenia (tak też: WSA w Lublinie w wyroku z dnia 30 listopada 2015 r., II SA/Lu 193/15, WSA w Gliwicach w wyroku z dnia 24 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Gl 11/15 oraz WSA w Bydgoszczy w wyroku z dnia 6 września 2017 r., II SA/Bd 163/17, CBOSA). W kontrolowanym postępowaniu organ poprzestał zaś na zanegowaniu zarzutów Skarżącej, posługując się ogólnym stwierdzeniem, że komisja nie mogła okazać Spółce w całości dokumentacji weryfikacyjnej, gdyż tego rodzaju dane zostały zastrzeżone przez weryfikowanego oferenta.
W tym stanie rzeczy uznając, że w sprawie organ nie wyjaśnił w sposób odpowiadających wymogom postępowania administracyjnego wszystkich wskazanych powyżej istotnych okoliczności sprawy, nie poczynił w zakresie objętym zarzutami Skarżącej samodzielnych ustaleń dotyczących przyznanych oferentom punktów za dane kryteria, nie skonfrontował zakwestionowanej oceny oferty z sama ofertą, oraz nie wyjaśnił w sposób zindywidualizowany przyczyn przyznania takiej, a nie innej liczby punktów w ramach określonych kryteriów porównawczych, Sąd nie przesądzając ostatecznego wyniku sprawy, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającej jej wydanie decyzję z dnia 12 czerwca 2017 r. z uwagi na naruszenia przepisów postępowania administracyjnego zawartych w art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a.
W ocenie Sądu na uwzględnienie zasługuje również zarzut skargi dotyczący nieprawidłowej interpretacji przez organ przepisów rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oraz rozporządzenia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu programów zdrowotnych. Organ stanął bowiem na stanowisku, że dodatkowe 10 punktów w kategorii "jakość" mogły być przyznane wyłącznie w przypadku zaoferowania przez oferenta aparatu mammograficznego cyfrowego, a nie ucyfrowionego, tj. z metodą pośredniego przesyłania obrazu. Takie stanowisko nie ma jednak żadnego uzasadnienia w powołanej regulacji prawnej. Rozporządzenie z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu programów zdrowotnych zawiera niejako 3 kategorie wymogów pkt A - Warunki realizacji świadczenia niezależne od metody rejestracji obrazu; B - Warunki realizacji świadczenia dotyczące mammografii z rejestracją obrazu metodą analogową; C - Warunki realizacji świadczenia dotyczące mammografii z cyfrową pośrednią (CR) i bezpośrednią (DDR) rejestracją obrazu. Zgodnie zaś z załącznikiem nr 13, tabela nr 1, część 2 "Program profilaktyki raka piersi - etap podstawowy", Ip. i, ppkt 2.1 premiowane 10 punktami są podmioty posiadające "Aparat mammograficzny cyfrowy o parametrach nie niższych niż do mammografii skryningowej obu piersi". Aby stwierdzić zatem, jaki mammograf spełnia te warunki trzeba ponownie sięgnąć do rozporządzenia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu programów zdrowotnych. Zgodnie z tą regulacją w kategorii Wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną dla świadczenia: mammografia skryningowa obu piersi - litera C) wyróżniono warunki realizacji świadczenia dotyczące mammografii z cyfrową pośrednią (CR) i bezpośrednią (DDR) rejestracją obrazu. Oba te rodzaje uznawane są za mammografię cyfrową, oraz spełniają warunki wykonywania mammografii skryningowej. Analizowane rozporządzenie nie daje zatem jakichkolwiek podstaw do uznania, że mammografy CR nie są mammografami cyfrowymi. Wskazuje na to nie tylko określenie ich jako cyfrowe pośrednie, oraz umieszczenie w jednym punkcie z mammografami DDR. W szczególności punkt C ust. 1 załącznika do rozporządzenia brzmi "Wymagania dla mammografii cyfrowej z pośrednią rejestracją obrazu (CR).". Takie sformułowanie, jak słusznie dowodzi pełnomocnik Skarżącej, klarowanie wskazuje, że mammografia CR jest mammografia cyfrową. Aktualnie obowiązujące przepisy, dla uzyskania punktów w postępowaniu konkursowym wymagają posiadania aparatu do mammografii o parametrach nie niższych niż do mammografii skryningowej czyli, jak wynika z rozporządzenia z dnia 6 listopada 2013r., mammografu funkcjonującego w systemie DR lub CR. Konkludując podzielić należy stanowisko Skarżącej Spółki, że prawidłowa interpretacja przepisów prowadzi do wniosku, że przyznawanie 10 dodatkowych punktów dotyczy mammografów CR i DDR i pozwala na różnicowanie wyników oferentów posiadających te aparaty, z oferentami, którzy posiadają jedynie aparaty analogowe. W konsekwencji organ w ponownie prowadzonym postępowaniu będzie musiał powtórnie rozważyć i ocenić, czy dokonana przez komisję konkursową zmiana w systemie informatycznym i odjęcie skarżącej Spółce 10 pkt w kategorii "jakość" z uwagi na nieposiadanie aparatu cyfrowego DR, byłą prawidłowa.
Z powyższych względów Sąd uchylił zaskarżoną decyzję jak i poprzedzającą ją decyzję pierwszoinstancyjną na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym orzeczono w pkt 1 sentencji.
O kosztach postępowania orzeczono na mocy art. 200 p.p.s.a. i art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt. 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015r., poz. 1800). Na zasądzone koszty składają się wpis sądowy w kwocie 200 zł, koszty zastępstwa procesowego w kwocie 480 zł oraz opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.