II SA/BK 65/24

II SA/Bk 65/24 - Postanowienie WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2024-02-19
Data wpływu
2024-02-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Małgorzata Roleder /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 61 § 3 i 5
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 19 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. L. i J. L. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Zarządu Zlewni w Augustowie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 7 sierpnia 2023 r. nr BI.ZUZ.1.4214.13.2020.ZW w sprawie ze skargi K. L. i J. L. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Białymstoku Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 29 listopada 2023 r. nr BI.RUZ.4217.5.2023.JR w przedmiocie obowiązku likwidacji urządzeń wodnych wykonanych bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. ,
Uzasadnienie
K. L. oraz J. L. (dalej: "Skarżący") wnieśli do tut. sądu administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Białymstoku Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 29 listopada 2023 r., nr BI.RUZ.4217.5.2023.JR, utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w Augustowie z dnia 7 sierpnia 2023 r., nr BI.ZUZ.1.4214.13.2020.ZW, nakładającą na Skarżących obowiązek likwidacji urządzeń wodnych wykonanych bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego – rowu odkrytego R-E przebudowanego na rurociąg o średnicy 1000 mm na długości 3 m na działce nr [...],[...] obręb O.oraz rowu odkrytego R-E1/1 przebudowanego na rurociąg o średnicy 800 mm na długości 17 m na dz. nr [...],[...] obręb O..
Skarżący zwrócili się jednocześnie o wstrzymanie wykonania wyłącznie decyzji Dyrektora Zarządu Zlewni w Augustowie wskazując, że decyzja organu odwoławczego jako decyzja utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji nie nadaje się do wykonania. W ocenie Skarżących wykonanie decyzji Dyrektora Zarządu Zlewni w Augustowie spowoduje likwidację przedmiotowego urządzenia wodnego, a więc nieodwracalny skutek. W jego ocenie istnieje duże prawdopodobieństwo podjęcia przez organ działań egzekucyjnych, co powoduje dla skarżących nieodwracalne następstwa. Wskazali także, że w razie uwzględnienia skargi może okazać się, że decyzja nakazująca likwidację była wadliwa, co niewątpliwie będzie wiązało się z koniecznością poniesienia znacznych kosztów. Ponadto likwidacja urządzenia wodnego z samej istoty tej czynności spowoduje trudne do odwrócenia skutki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cytowanej dalej: p.p.s.a. (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę, dlatego też, aby sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Rozpoznanie zgłoszonego wniosku odbywa się również bez badania zasadności skargi.
W ocenie Sądu, pomimo lakonicznej argumentacji Skarżących, w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżona decyzja nakłada na nich obowiązek likwidacji urządzeń wodnych wykonanych bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego, tj. odcinków rowów odkrytych. Niewątpliwie wykonanie nałożonego obowiązku w postaci likwidacji tego rodzaju urządzenia wodnego, przed wydaniem przez tut. sąd administracyjny rozstrzygnięcia co do zasadności wniesionej skargi może doprowadzić do wyrządzenia Skarżącym znacznej szkody, gdyż nakaz likwidacji urządzeń wodnych ze swej istoty wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie zaś decyzji administracyjnej orzekającej obowiązek likwidacji urządzeń wodnych (rowów) prowadzi do powstania trwałych, często nieodwracanych skutków i może wymagać poniesienia względnie dużych nakładów, tak finansowych, jak i nakładów pracy. Nieracjonalne jest zaś generowanie nakładów finansowych, czy nakładów pracy, jeśli w wyniku rozstrzygnięcia sprawy co do meritum przez sąd, nakłady te mogą okazać się daremne (por. postanowienie WSA w Białymstoku z 1 grudnia 2022 r., II SA/Bk 764/22, postanowienie WSA w Szczecinie z 27 października 2022 r., II SA/Sz 831/22, a także postanowienie NSA z 27 października 2020 r., II OZ 902/20 – niepublikowane).
Nie mają racji Skarżący wywodząc we wniosku, że decyzja organu odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji nie nadaje się do wykonania. Skarżący błędnie uznali, że wstrzymaniu wykonalności może podlegać tylko decyzja Dyrektora Zarządu Zlewni. Wniosek taki wynika z nieprawidłowej wykładni art. 16 i art. 130 § 1-4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm.), a także art. 61 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie nie mieliśmy do czynienia z przypadkami, o których mowa w art. 130 § 3 lub 4 k.p.a., a zatem nałożony na Skarżących w drodze decyzji obowiązek stał się wykonalny z chwilą doręczenia im decyzji ostatecznej, tj. decyzji Dyrektora RZGW PGW WP z 29 listopada 2023 r. Tym samym Sąd, korzystając z dyspozycji art. 61 § 3 p.p.s.a., miał możliwość zastosowania instytucji ochrony tymczasowej w stosunku do decyzji organu II instancji. Co więcej, jako że przymiot wykonalności posiada w sprawie niniejszej jedynie decyzja ostateczna (tj. decyzja zaskarżona skargą do tut. sądu), to wstrzymanie tylko tej decyzji jest wystarczające, aby cel ochrony tymczasowej został spełniony (por. np. postanowienia: WSA w Białymstoku z 22 listopada 2023 r., I SA/Bk 253/23; WSA w Lublinie z 17 lutego 2021 r., III SA/Lu 1268/20; WSA w Gliwicach z 16 sierpnia 2016 r., I SA/Gl 1039/16 – dostępne w CBOSA).
Należy przy tym podkreślić, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zapewnia skarżącemu jedynie tymczasową ochronę, gdyż w myśl art. 61 § 6 p.p.s.a. rozstrzygnięcie sądu w tym zakresie traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia nie przesądza kwestii zasadności skargi.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.