II SA/Wr 2129/02

II SA/Wr 2129/02 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2004-06-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-09-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Barbara Adamiak
Henryka Łysikowska /sprawozdawca/
Jerzy Strzebińczyk /przewodniczący/
Symbol z opisem
612  Sprawy geodezji i kartografii
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
*Oddalono skargę
Sentencja
sygn. akt 3 II SA/Wr 2129/02 1 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 czerwca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Jerzy Strzbińczyk Sędziowie - Sędzia NSA Barbara Adamiak - Sędzia NSA Henryka Łysikowska (sprawozdawca) Protokolant - Iwona Procajło po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi Z. i S. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego dotyczącego rozgraniczenia nieruchomości pomiędzy działkami nr [...] i nr [...] oddala skargę.
Uzasadnienie
2
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia [...] Nr [...] Wójt Gminy D., działając na podstawie art. 34 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2000 r., nr 100, póz. 1086), umorzył postępowanie administracyjne i orzekł o przekazaniu z urzędu do rozpatrzenia sądowi sprawę rozgraniczenia nieruchomości między działkami położonymi we wsi K.: nr [...] będącej własnością Z. i S. W. i działki nr [...] będącej własnością M.R.
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wyjaśnił, iż upoważniony przez Wójta Gminy uprawniony geodeta działając na podstawie art. 32 wyżej przytoczonej ustawy wezwał strony do stawienia się na gruncie w celu uczestniczenia w czynnościach ustalenia przebiegu granic. Z czynności ustalenia przebiegu granic -w obecności zainteresowanych - został sporządzony protokół wraz ze szkicem granicznym. Ponieważ zainteresowane strony to jest Z. i S.W. i J.R. - pełnomocnik M. R. - nie zawarły ugody i nie ustalono przebiegu granicy ,a także brak było zgodnego oświadczenia stron co do przebiegu granicy, nie można było wydać decyzji o rozgraniczeniu, dlatego też zgodnie z art. 34 ust. 2 przytoczonej wyżej ustawy umorzono postępowanie administracyjne i przekazano sprawę z urzędu do rozpatrzenia sądowi.
Od decyzji odwołali się Państwo Z. i S. W.
Decyzją z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji stwierdzając, że Wójt Gminy D. prawidłowo przeprowadził postępowanie administracyjne w sprawie rozgraniczenia spornych nieruchomości, a w sytuacji gdy zainteresowane strony nie zawarły ugody, nie ustalono przebiegu granic na podstawie dowodów, jak również brak było zgodnego oświadczenia stron co do przebiegu granic, postępowanie w sprawie rozgraniczenia nieruchomości zgodnie z powołanymi w zaskarżonej decyzji przepisami mogło być jedynie umorzone , a sprawa przekazana z urzędu do rozpatrzenia sądowi.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Z. i S. W. zarzucili , że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego została wydana z naruszeniem prawa materialnego i procesowego przez błędne zastosowanie przepisów i wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i "przywrócenie w posiadanie mienia". Ponieśli ,że nie mogą ponosić konsekwencji prawnych braków w materiałach kartograficznych co nie pozwala na ustalenie przebiegu granic działki i "nieodnalezienia przez geodetę w terenie znaków granicznych". Wywodzili, że postępowanie administracyjne w powyższej sprawie prowadzone było w sposób nieudolny i przez niekompetentnego geodetę, przez co strony zostały bezprawnie pozbawione prawa własności.
sygn. akt 3 II SA/Wr 2129/02
3
Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wobec przeprowadzonej reformy sądownictwa administracyjnego przedmiotowa skarga, choć wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego, na mocy art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) podlegała rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, jako właściwy (rzeczowo i miejscowo) z zastosowaniem przepisów ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Po myśli art. 1 § 1 i §2 ustawy z 25.07.2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.Nr 153,poz. 1269) jak i art.3 §1 powołanej wyżej ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, przy czym sądy - sprawując kontrolę - stosują środki określone ustawą. Wyżej powiedziane oznacza, że skarga może zostać uwzględniona, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145-150 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że kontrolowana decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie uchybiają prawu w stopniu uzasadniającym ich wyeliminowanie z obrotu - stąd skarga, jako bezzasadna, nie zasługiwała na uwzględnienie
Problematykę postępowań rozgraniczeniowych od 1 lipca 1989 r. reguluje ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne w przepisach rozdziału 6. Ustawa ta zastąpiła dekret z dnia 13 września 1946 r. o rozgraniczeniu nieruchomości (Dz. U. Nr 53, poz. 298 ze zm.).
W świetle przepisów rozdziału 6 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne możliwe jest wydanie trzech rodzajów decyzji:
decyzji o rozgraniczeniu wydanej na podstawie art. 33 ust. 1 ustawy, poprzedzonej ustaleniem przebiegu granicy bądź opartej na dowodach wymienionych w art. 31 ust. 2 ustawy, bądź - w przypadku ich braku - na podstawie zgodnego oświadczenia stron lub jednej strony, gdy druga strona w toku
sygn. akt 3 II SA/Wr 2129/02
4
postępowania oświadczenia nie składa i nie kwestionuje przebiegu granicy (art. 31 ust. 3 ustawy). Z art. 33 ust. 3 ustawy wynika, że strona niezadowolona z ustalenia przebiegu granicy może żądać w terminie 14 dni od doręczenia jej decyzji w sprawie, przekazania sprawy sądowi;
* decyzji o umorzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie rozgraniczenia w związku z zawarciem przez strony ugody przed upoważnionym geodetą (art. 105 § 1 kpa w zw. z art. 31 ust. 4 ustawy), bądź w następstwie bezprzedmiotowości postępowania z innych przyczyn (np. skutecznego cofnięcia wniosku albo połączenia nieruchomości oddzielonych granicą lub skupienia ich w rękach jednego właściciela - art. 105 kpa);
* decyzji o umorzeniu postępowania administracyjnego i przekazaniu z urzędu sprawy do rozpatrzenia sądowi (art. 34 ust. 2 ustawy) wydanej w sytuacjach określonych w art. 34 ust. 1 ustawy, tj. w związku z niedojściem do zawarcia ugody lub brakiem podstaw do wydania decyzji o rozgraniczeniu.
Przepisy powołanej wyżej ustawy dopuszczając możliwość rozgraniczenia nieruchomości decyzją administracyjną (art. 33 ust. 1) bądź na mocy ugody zawartej przed geodetą (mającej moc ugody sądowej - art. 31 ust. 4), określają równocześnie środek prawny przysługujący stronie niezadowolonej z przebiegu granicy ustalonej decyzją administracyjną (art. 33 ust. 3) oraz środek prawny znajdujący zastosowanie w razie braku podstaw do wydania takiej decyzji lub w wypadku niezawarcia między stronami ugody (art. 34 ust. 2). Tym środkiem prawnym jest przekazanie sprawy do rozpatrzenia sądowi powszechnemu, przy czym w pierwszym wypadku przekazanie sprawy następuje na żądanie strony, a w drugim wypadku - z urzędu przez organ administracji państwowej. Przekazanie sprawy sądowi ma na celu zakończenie postępowania administracyjnego i otwarcie drogi postępowania cywilnego.
Podkreślić przy tym należy, że decyzja mająca swoją podstawę prawną w art. 34 ust. 2 cy. ustawy może być wydana po wykazaniu spełnienia przesłanek wymienionych w art. 34 ust. 1 tego prawa. Do umorzenia postępowania administracyjnego i przekazania z urzędu sprawy o rozgraniczenie sądowi może dojść dopiero po jednoznacznym wyeliminowaniu możliwości ustalenia przez organ przebiegu granicy na podstawie zebranych dowodów lub zgodnych oświadczeń stron i niemożności przy tym nakłaniania stron do ugody. Kontrola w trybie odwoławczym zasadności umorzenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 34 ust. 2 Prawa geodezyjnego i kartograficznego zapobiega przedwczesności przekazywania sprawy do sądu powszechnego. W ocenie Sądu przeprowadzone w sprawie rozgraniczenia spornych nieruchomości postępowanie zostało przeprowadzone z zachowaniem zasad określonych przepisami powołanej wyżej ustawy Prawo geodezyjne i
sygn. akt 3 II SA/Wr 2129/02 5
kartograficzne, oraz zgodnie z zasadami określonymi przepisami kodeksu postępowania administracyjnego i w sytuacji gdy bezsporne jest, że brak było możliwości ustalenia przez organ przebiegu granicy na podstawie zebranych dowodów lub zgodnych oświadczeń stron i strony odmówiły zawarcia ugody, organy administracji mogły jedynie umorzyć postępowanie administracyjne i z urzędu przekazać sprawę do rozpoznania do sądu powszechnego, który rozpozna sprawę od nowa, samodzielnie i niezależnie całego postępowania rozgraniczeniowego toczącego się w trybie administracyjnym (vide: między innymi postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 sierpnia 1999 r., II CKN 548/98, OSNC 2000 nr 2, poz. 40).
Wskazać też należy, że decyzja o umorzeniu postępowania wydana na podstawie art. 34 ust. 2 prawa geodezyjnego i kartograficznego nie stanowi o zakończeniu postępowania rozgraniczeniowego, gdyż nie został osiągnięty cel tego postępowania. Wskazuje to , że skarżący przez wydanie decyzji o umorzeniu postępowania administracyjnego nie zostali pozbawienia możliwości dochodzenia swoich racji w postępowaniu przed sądem powszechnym .
Z powyższych względów uznając, że zaskarżone decyzje nie naruszają prawa na podstawie art. 151 cyt. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) skargę należało oddalić.