II SA/BK 601/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na decyzję odmawiającą wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów, uznając, że sąd administracyjny nie jest właściwy do kompleksowego rozstrzygania sporów o tytuły własności i podział nieruchomości.
Skarżący J.B. domagał się wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów, aby odzwierciedlić stan zgodny z księgą wieczystą i postanowieniem sądu z 1998 r. Organy administracji odmówiły, wskazując na istniejące akty notarialne i decyzje podziałowe, które nie zostały skutecznie wzruszone. Sąd administracyjny oddalił skargę, stwierdzając, że nie jest właściwy do kompleksowego rozstrzygania sporów o tytuły własności i podział nieruchomości, a kwestie te należą do właściwości sądów powszechnych.
Sprawa dotyczyła wniosku J.B. o wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów i budynków, aby odzwierciedlić stan zgodny z księgą wieczystą i postanowieniem Sądu Rejonowego z 1998 r. Organy administracji, począwszy od Starosty, a skończywszy na Wojewódzkim Inspektorze Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, odmówiły uwzględnienia wniosku. Argumentowano, że istniejące akty notarialne (darowizna) i decyzje podziałowe z 1987 r. oraz 2007 r., mimo późniejszego stwierdzenia ich nieważności przez SKO, nadal wpływają na stan prawny nieruchomości i nie mogą być ignorowane w ewidencji. Sąd administracyjny, rozpoznając skargę na decyzję PWINGiK, podzielił stanowisko organów co do niemożności wprowadzenia zmian w ewidencji na podstawie przedłożonych decyzji SKO stwierdzających nieważność. Sąd podkreślił, że unieważnienie decyzji podziałowej nie jest wystarczającą podstawą do zmian w ewidencji bez wydania nowej, prawidłowej decyzji. Co więcej, sąd administracyjny stwierdził, że nie jest właściwy do kompleksowego rozstrzygania sporów o tytuły własności i podział nieruchomości, wskazując, że takie kwestie należą do kompetencji sądów powszechnych. Sąd oddalił skargę, uznając, że skarżący sam przyznał, iż jego wniosek był niesłuszny, a sąd nie może rozstrzygać wszystkich nieprawidłowości w ewidencji gruntów w ramach jednego postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, sąd administracyjny nie jest właściwy do kompleksowego rozstrzygnięcia takich sporów. Kwestie te należą do właściwości sądów powszechnych, a sąd administracyjny może jedynie kontrolować legalność decyzji administracyjnych w granicach wniosku strony.
Uzasadnienie
Sąd administracyjny podkreślił, że jego kompetencje ograniczają się do kontroli zgodności z prawem decyzji administracyjnych. Kompleksowe rozstrzyganie sporów o tytuły własności i podział nieruchomości, a także doprowadzanie do zgodności ewidencji gruntów z księgą wieczystą, wykracza poza zakres kognicji sądu administracyjnego i należy do sądów powszechnych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (15)
Główne
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.p.g.k. art. 20
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne
u.p.g.k. art. 23
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne
u.p.g.k. art. 24
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne
r.e.g.b. art. 44
Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków
r.e.g.b. art. 45
Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków
p.p.s.a. art. 134
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 50 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 208
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. b
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.k.w.h. art. 27
Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd administracyjny nie jest właściwy do kompleksowego rozstrzygania sporów o tytuły własności i podział nieruchomości. Unieważnienie decyzji podziałowej bez wydania nowej decyzji nie stanowi podstawy do zmian w ewidencji gruntów. Brak tożsamości sprawy w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. w stosunku do wcześniejszych postępowań.
Odrzucone argumenty
Zarzut nieważności decyzji z uwagi na powagę rzeczy osądzonej (art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a.). Zarzut nieważności decyzji z uwagi na uzależnienie zmian w ewidencji od unieważnienia aktu darowizny (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.). Bezczynność orzecznicza organu odwoławczego. Niezgodność decyzji z art. 30 i 40 Konstytucji RP (mobbing prawny).
Godne uwagi sformułowania
Sąd administracyjny nie jest właściwy do kompleksowego rozstrzygnięcia sprawy ewidencji gruntów. Unieważnienie decyzji podziałowej nie daje podstaw do wprowadzenia zmian w Ewidencji Gruntów i Budynków. Sąd nie może orzec ponad zarzuty skargi oraz zastosować środków prawnych w celu usunięcia naruszenia prawa, ale w granicach konkretnej sprawy.
Skład orzekający
Małgorzata Roleder
przewodniczący
Grażyna Gryglaszewska
sprawozdawca
Elżbieta Trykoszko
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ugruntowanie stanowiska o braku właściwości sądów administracyjnych do kompleksowego rozstrzygania sporów o tytuły własności i podział nieruchomości oraz o tym, że unieważnienie decyzji podziałowej nie jest wystarczającą podstawą do zmian w ewidencji gruntów."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z ewidencją gruntów i księgami wieczystymi, gdzie spory są wielowątkowe i wymagają ingerencji sądów powszechnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje złożoność i długotrwałość sporów dotyczących nieruchomości, a także precyzyjne określenie granic kompetencji sądów administracyjnych.
“Kiedy sąd administracyjny mówi 'nie': granice jurysdykcji w sporach o nieruchomości.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Bk 601/18 - Wyrok WSA w Białymstoku Data orzeczenia 2019-02-07 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2018-09-12 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Sędziowie Elżbieta Lemańska Grażyna Gryglaszewska /przewodniczący sprawozdawca/ Małgorzata Roleder Symbol z opisem 6120 Ewidencja gruntów i budynków Hasła tematyczne Geodezja i kartografia Sygn. powiązane I OSK 1352/19 - Wyrok NSA z 2020-04-29 I OSK 1325/19 - Wyrok NSA z 2022-10-21 IV SAB/Gl 194/18 - Wyrok WSA w Gliwicach z 2018-11-22 Skarżony organ Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2017 poz 2101 art. 20, 23, 24 Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jedn. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] lipca 2018 r. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. (zwany dalej: PWINGiK) utrzymał w mocy decyzję z dnia [...].01.2018 r. Starosty S., odmawiającą, na wniosek J. B., wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków dotyczącą działki o nr geodezyjnym [...] położonej w S.. Stan faktyczny sprawy i przebieg postępowania przedstawiały się następująco: Wnioskiem z dnia [...].03.2017 r. J. B. zwrócił się do Starosty S. o wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów i budynków tj. przywrócenia stanu ewidencyjnego sprzed daty unieważnienia decyzji podziałowej Burmistrza S.. Wniósł o doprowadzenie ewidencji gruntów do zgodności z księgą wieczystą [...] w zakresie działki nr [...] przez odnotowanie prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w S. z dnia [...].11.1998 r. sygn.. akt [...] zgodnie z jego treścią. Do wniosku zostały dołączone decyzje samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...].02.2010 r. i z dnia [...].04.2010 r. stwierdzające nieważność decyzji Burmistrza S. z dnia [...].01.2007 r. zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości położonej w S. przy ulicy [...] oznaczonej nr geodezyjnym [...] o pow. 0,1989 ha stanowiącej własność J. B.. Starosta S., w uzasadnieniu decyzji z dnia [...].01.2018 r. przedstawił zmiany, w stanie prawnym i ewidencyjnym działki o nr [...] poczynając od 1987 roku, które przedstawiały się następująco: - Na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w S. z dnia [...].11.1988 r. o sygn.. akt [...] J. B. nabył, w drodze licytacji działkę o nr [...] o pow. 0,3349 ha i nieruchomość ta została zapisana w księdze wieczystej o nr [...]. - Naczelnik Miasta i Gminy S., decyzją z dnia [...].10.1987 r. zatwierdził projekt podziału gruntów położonych w S. między ulicami: [...], która to decyzja stała się ostateczna dnia [...].11.1987 r. Działka nr [...] wchodziła w skład dzielonych gruntów, co wynikało z załącznika graficznego do w/w decyzji. Działka o nr [...] została podzielona na działki: nr [...] o powierzchni 0,0312 ha (weszła w skład ulicy [...]),nr [...] o pow. 0,1989 ha i nr [...] o pow. 0,1048 ha (obydwie działki wpisano w ewidencji jako własność J. B.). - Na wniosek J. B., Burmistrz S. wydal decyzję z dnia [...].01.2007 r. zatwierdzającą podział działki o nr [...] na dwie działki: nr [...]. - Aktem notarialnym z dnia [...].02.2007 r. J. B. podarował bratu R. B. działkę o nr [...]. - Sąd Rejonowy w S. postanowieniem z dnia [...].02.2007 r.(KW [...]) odmówił, na wniosek R. B. wydzielenia z księgi wieczystej nr [...] działki nr [...] i założenia dla niej odrębnej księgi. - Sad Rejonowy w S., na wniosek Urzędu Miejskiego w S., dwukrotnie odmówił wpisania w księdze wieczystej podziału działki nr [...] (postanowieniem z dnia [...].10.2004 r. i postanowieniem z dnia [...].03.2011 r.) podając w uzasadnieniach, że z decyzji Naczelnika Miasta i Gminy w S. z dnia [...].10.1987 r. nie wynika, aby działka r [...] uległa podziałowi na działki o numerach: [...]. Taki podział nie wynikał też z uchwały nr [...] Rady Narodowej Miasta i Gminy S. z dnia [...].09.1986 r. w sprawie ustalenia granic gruntów przeznaczonych pod skoncentrowane budownictwo jednorodzinne w S. w rejonie ulic: [...]. Sam wykaz zmian gruntowych nie może prowadzić do zmian w tytule własności. Działka o nr [...] weszła w skład działki nr [...] (ulica [...]) i posiada założoną księgę wieczystą KW [...] – stanowi własność Gminy S.. - Decyzją z dnia [...].02.2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na wniosek J. B., stwierdziło nieważność decyzji wydanej przez Burmistrza S. z dnia [...].01.2007 r. zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości oznaczonej nr [...] na działki o numerach: [...]. Oceniając dotychczasowy stan faktyczny i prawny sprawy, Starosta S. stwierdził, że niemożliwe jest wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów, zgodnie z wnioskiem J. B. z dnia [...].03.2017 r. ponieważ istnieje w obiegu prawnym umowa darowizny z dnia [...].02.2007 r. dotycząca działki nr [...], która stała się własnością J. B.. Nadto, z księgi wieczystej nr [...] nadal wynika, że właścicielem działki nr [...] jest J. B.. W księdze tej nie ujawniono podziału w/w działki, gdyż Sąd, wielokrotnie, oddalał wnioski w tym przedmiocie. Organ I instancji stwierdził, że aktualizacja danych w ewidencji może nastąpić w oparciu o dokumenty uzasadniające zmiany, zgodnie z przepisami art. art. 20, 23, 24 ustawy z dnia 17.05.1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2017 r., poz. 2101, zwanej dalej: ustawą) oraz §§ 44, 45 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29.03.2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2016 r., poz. 1034, zwanego: rozporządzeniem). Stosownie do art. 22 ust. 3 ustawy, osoby zgłaszające zmiany danych w ewidencji zobowiązane są dostarczyć dokumenty, które będą uzasadniały dokonanie zmian i będą wyjaśniały rozbieżności pomiędzy danymi z ewidencji a danymi wynikającymi z przedłożonych przez stronę dokumentów, sporządzonych już po wprowadzeniu do ewidencji kwestionowanych danych. Organ podkreślił, że ma obowiązek rejestracji bezspornych stanów podmiotowych i przedmiotowych zmieniających się w czasie, a uprawnienia strony do gruntu muszą pochodzić ze źródeł wskazanych w § 12 rozporządzenia. W ocenie organu, uwzględnienie wniosku J. B. doprowadziłoby do bezpodstawnej ingerencji organu w tytuły własności nieruchomości, wynikające z decyzji podziałowej z 1987 r. oraz aktu notarialnego darowizny, na podstawie którego R. B. nabył działkę nr [...]. W obiegu prawnym nadal pozostaje decyzja Naczelnika Miasta i Gminy S. z dnia [...].10.1987 r., która zatwierdziła podział działki nr [...] m.in. na działkę nr [...], która stanowi część ulicy [...] jako działka nr [...]. Od decyzji Starosty S. z dnia [...].01.2018 r. J. B. wniósł odwołanie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. Zaskarżonej decyzji zarzucił: - błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, że dokumenty źródłowe w postaci: decyzji Naczelnika Miasta i Gminy S. z dnia [...].10.1987 r., postanowienia Sądu Rejonowego w S. w sprawie [...], Aktu Notarialnego z dnia [...].02.2007 r. są odnotowane zgodnie z ich treścią, - bezczynność polegającą na niewykonaniu wyroków Sądu Rejonowego w S. w sprawach [...] oraz postanowień wieczystoksięgowych, - bezczynność dowodową polegającą na braku dołączenia opinii biegłych w sprawie podziału gruntów pod budownictwo jednorodzinne z 1987 r. terenów położonych w S. między ulicami: [...], wykonywanych na zlecenie SKO w B. i SR w S., - celowe przeinaczenie istoty żądania strony, aby upozorować zgodność decyzji z prawem, - obrazę art. 30 i 40 Konstytucji RP poprzez mobbing prawny polegający na stałym cytowaniu orzecznictwa sądowego, dowodzącego bezmyślnego odnotowywania dokumentów własności przez Starostę a w konsekwencji wprowadzenie zmian gruntowych w sprzeczności z dokumentami źródłowymi i braku usunięcia niezgodności przez organy z urzędu, J. B. (zwany również: skarżącym) wniósł o: - oznaczenie decyzji jako częściowa w związku z nierozpoznaniem wniosku o ustalenie ewidencji gruntów i budynków z rzeczywistym stanem prawnym, - uchylenie w całości zaskarżonej decyzji, - unieważnienie wszystkich czynności materialno – technicznych odnotowanych zmian gruntowych wobec działki nr [...] po [...].11.1988 r. jako niezgodnych z dokumentacją, - w przypadku utrzymania w mocy decyzji, o przeredagowanie jej sentencji (zgodnie z żądaniem z pkt 4 str. 15 akt administracyjnych), - przywrócenie stanu ewidencyjnego sprzed daty [...].02.2010 r. i z dnia [...].04.2010 r., - w przypadku utrzymania decyzji w mocy, uchylenie samego uzasadnienia i sporządzenie nowego za organ I instancji lub zwrócenie Staroście do poprawienia, zgodnie z wymogami art. 107 § 3 k.p.a., - w przypadku nieuwzględnienia w/w wniosku, o stwierdzenie niezgodności uzasadnienia decyzji z art. 30 i 40 Konstytucji RP. Skarżący stwierdził, że istnieje niezgodność zapisu w ewidencji gruntów ze stanem prawnym ujawnionym w księdze wieczystej i rzeczywistym stanem prawnym, zaś doprowadzenie do wzajemnej zgodności jest obowiązkiem władzy publicznej. Starosta nie wziął pod uwagę orzeczeń w sprawach [...] Sądu Rejonowego w S. oraz nie dokonał ujawnienia w księgach wieczystych prawa własności Skarbu Państwa i jednostek samorządu terytorialnego. Decyzją z dnia [...].07.2018 r. PWINGiK utrzymał w mocy decyzję Starosty S. z dnia [...].01.2018 r. Organ II instancji podzielił argumentację wyrażoną w uzasadnieniu decyzji Starosty S.. Podkreślił, ze dopóki umowa darowizny z dnia [...].02.2007 r. nie zostanie wzruszona, to nie można odnotować w ewidencji decyzji SKO w B. z dnia [...].02.2010 r. i z [...].04.2010 r. stwierdzającej nieważność decyzji z dnia [...].01.2007 r. Istota problemu sprowadza się do tego, że niema podstaw prawnych do "cofnięcia" w ewidencji gruntów zapisów sprzed lat oraz do ustalenia praw właścicielskich. Zgodnie z art. 27 ustawy o księgach wieczystych i hipotece, usunięcie niezgodności między ewidencją gruntów a oznaczeniem w księdze wieczystej należy do sądu powszechnego. W skardze, wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję PWINGiK z dnia [...].07.2018 r., Skarżący zarzucił decyzji: - nieważność z art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a., która dotyczy decyzji organów obu instancji, gdyż sprawa odmowy wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów, w odniesieniu do działki nr [...] była już rozstrzygnięta, a zakończona wyrokami w sprawach: II SA/Bk 648/07 i IOSK 720/08. - nieważność z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. polegającą na uzależnieniu wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów od unieważnienia aktu darowizny działki, - bezczynność orzeczniczą polegającą na braku merytorycznego rozpoznania zarzutów i wniosków odwołania, stwierdzenie bezczynności i przewlekłości postępowania organu odwoławczego (przy czym skarżący zauważył, że zarzut ten nie jest odrębną skargą). W uzasadnieniu skargi, J. B. podał, że decyzja podziałowa z 1987 r. została unieważniona decyzją SKO w B. z dnia [...].05.2003 r., zaś decyzja podziałowa z 2007 r. została unieważniona decyzjami SKO z dnia [...].02.2010 r. i z [...].04.2010 r. Zdaniem skarżącego, te decyzje podlegają odnotowaniu w ewidencji gruntów i budynków. Nie była to sprawa z wniosku J. B.. Kwestie rozpatrywane w tej sprawie cyt. "... były następstwem ustnej, niespisanej ugody administracyjnej ze Starostą S., której Starosta nie przestrzegał". W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. W piśmie procesowym z dnia [...].01.2019 r. złożonym drogą elektroniczną, a następnie na rozprawie w dniu [...].01.2019 r. (k. 40) Skarżący wniósł o uwzględnienie żądania organu z zastrzeżeniem: - oddalenia skargi nie z powodu jej niezasadności (art. 151 p.p.s.a. czego chce organ) lecz powodu braku interesu prawnego strony do jej wniesienia (czyli z braku niespełnienia wymogu art. 50 § 1 p.p.s.a, a nie z powodu nienaruszenia prawa przez skarżoną decyzję i ją poprzedzającą), - o zasądzenie zwrotu kosztów od organu na podstawie art. 208 p.p.s.a (zgodnie ze złożonym na rozprawie pismem). Z obszernego uzasadnienia pisma skarżącego z dnia [...].01.2019 r. wynika następujące stanowisko skarżącego: - decyzją podziałową z 1987 r. oraz decyzjami zaskarżonymi w niniejszym postępowaniu skarżący został pozbawiony faktycznego dysponowania nieruchomością o nr [...], - ma rację organ twierdząc, w odpowiedzi na skargę, że unieważnienie decyzji podziałowej nie daje podstaw do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów, bo taką podstawą byłoby wydanie nowej decyzji w miejsce unieważnionej decyzji SKO w B. z dnia [...].02.2010 r. i z [...].04.2010 r., a taka nie została wydana, - Starosta S. pozostaje w bezczynności w wydaniu nowej decyzji w miejsce unieważnionej decyzji podziałowej z 1987 r. i nie naprawia szkody wyrządzonej wydaniem tej nieważnej decyzji, - działka nr [...] nadal figuruje w księdze wieczystej nr [...] jako wyłączna własność J. B. a wszelkie wnioski o ujawnienie prawa własności do części tej działki, pochodzące od Skarbu Państwa, Gminy S., J. B. zostały oddalone przez Sąd Wieczystoksięgowy w S., - zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca nie naruszają prawa materialnego posiadania skarżącego, stąd nie ma on interesu prawnego do kwestionowania zaskarżonej decyzji, - Sąd Wieczystoksięgowy w S. nie wprowadził zmian podziałowych w księdze wieczystej co do działki nr [...] (także na wniosek R. B. zawarty w Akcie Notarialnym darowizny), a więc Starosta S. nie mógł wprowadzić zmian podziałowych w ewidencji gruntów, co tłumaczy celami podatkowymi, - Po dokonanych, zmianach, po stronie J. B. miało pozostać prawo własności działek o nr: [...] a po stronie R. B. prawo własności do działki nr [...]. Działka nr [...] nie jest wpisana jako własność skarżącego lecz Gminy S. z mocy decyzji podziałowej z 1987 r., która była badana m.in. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku i skarżący, w tym zakresie, podtrzymuje zarzut powagi rzeczy osądzonej. Jeśli organ tego zarzutu nie uznaje, to stanowi podstawę do wznowienia postępowania w sprawie wprowadzenia Aktu Notarialnego darowizny do ewidencji gruntów i budynków (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b i 135 p.p.s.a.), - Nieważność decyzji podziałowej z 1987 r, blokuje doprowadzenie księgi wieczystej do zgodności z ewidencją gruntów, ale pomimo współpracy ze strony skarżącego, Starosta nie doprowadził do wyprostowania sytuacji, - Sugerowanie przez organ skarżącemu, że sytuacja zostanie uzdrowiona poprzez unieważnienie aktu notarialnego (tzn. darowizny) cyt. "musi być bezwzględnie usunięty z uzasadnienia decyzji – jako fałszywa i niedozwolona porada prawna", - wydanie nowej decyzji podziałowej zamiast unieważnionej z 1987 r. odblokuje proces uzgodnienia rzeczywistego stanu prawnego ze stanem administracyjnym. Skarżący nie może wezwać, w tym zakresie, Skarbu Państwa do usunięcia bezczynności, ponieważ nie był stroną postępowania podziałowego w 1987 r., a byli nią spadkobiercy M. G. - Żądanie zwrotu kosztów postępowania skarżący uzasadnia nieuczciwością organów I i II instancji, powołując art. 208 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Przedmiotem rozpatrzenia w niniejszej sprawie był wniosek J. B. z dnia [...].03.2017 r. (str. 3 akt administracyjnych) o doprowadzenie ewidencji gruntów i budynków do zgodności z księgą wieczystą [...] w zakresie działki nr [...] przez odnotowanie postanowienia Sądy Rejonowego w S. z dnia [...].11.1988 r. – sygn.. akt [...]. Dokumentami, które miały dawać podstawę do wnioskowanych zmian w ewidencji, były dołączone do wniosku dwie decyzje SKO w B. z dnia [...].02.2010 r. i z d [...].04.2010 r. Organy obydwu instancji odmówiły uwzględnienia w/w wniosku z powodów wyeksponowanych w uzasadnieniu decyzji, zwłaszcza decyzji z dnia [...].07.2018 r. PWINGiK, będącej przedmiotem zaskarżenia do Sądu. Ostateczne stanowisko skarżącego, co do sposobu załatwienia sprawy przez Sąd, zostało wyrażone w piśmie procesowym, złożonym na rozprawie (k. 40) a wcześniej przesłanym elektronicznie, w którym skarżący wyraźnie wniósł "o uwzględnienie żądania organu", "oddalenie skargi nie z powodu jej niezasadności, lecz z powodu braku interesu prawnego strony do jej wniesienia". Dalej stwierdził: "... ma rację organ – w odpowiedzi na skargę – gdy twierdzi, że unieważnienie decyzji podziałowej nie daje podstaw do wprowadzenia zmian w Ewidencji Gruntów i Budynków." Z powyższego jednoznacznie wynika, zdaniem Sądu, że skarżący doszedł do przekonania, iż jego wniosek z dnia [...].03.2017 r. nie był słuszny. Natomiast skarżący nie zgadza się z postępowaniem organów (w tym Starosty S.) w odniesieniu do braku wyprostowania, od szeregu lat, ewidencji gruntów w taki sposób, by jej zapisy były zgodne z ujawnionym stanem, własności działki nr [...] figurującym w Księdze wieczystej nr [...]. Skarżący oczekuje, aby Sąd, w niniejszym postępowaniu, doprowadził do kompleksowego załatwienia sprawy ewidencji gruntów, co nie jest możliwe. Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 2107, zwana: p.p.s.a) do kompetencji sądu administracyjnego należy kontrola zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym i procesowym. Zgodnie z art. 134 i 135 p.p.s.a Sąd może orzec ponad zarzuty skargi oraz zastosować środki prawne w celu usunięcia naruszenia prawa, ale w granicach konkretnej sprawy. W tym postępowaniu, granice sprawy wyznaczył wniosek skarżącego z dnia [...].03.2017 r., który (jak stwierdził sam skarżący) był niesłuszny. Sąd podziela stanowisko PWINGiK wyrażone w uzasadnieniu decyzji z dnia [...].07.2018 r., że dokonanie zmian w ewidencji gruntów nie jest możliwe na podstawie przedłożonych decyzji SKO w B. z dnia [...].02.2010 r. i z dnia [...].04.2010 r. SKO stwierdziło nieważność decyzji Burmistrza S. z dnia [...].01.2007 r. zatwierdzającej podział nieruchomości o nr [...] na działki: nr [...]. W zamian w/w decyzji uznanej za nieważną, nie wydano nowej decyzji prawidłowej. Zatem, organ nie mógł dokonać weryfikacji stanu własności, jako że ewidencja ma odzwierciedlać stan aktualny (a nie przeszły) i na podstawie dokumentów z których wynikają określone zmiany (art. 20, 22, 22, 24 ustawy geodezyjnej oraz § 45, 46, 47 rozporządzenia). Następstwem unieważnienia decyzji z dnia [...].01.2007 r. były dalsze zmiany własnościowe w postaci przekazania wydzielonej działki nr [...] na rzecz J. B. aktem notarialnym darowizny, co w ewidencji gruntów zostało odnotowane. Sąd nie podziela stanowiska organu, że wyeliminowanie z obrotu prawnego w/w aktu darowizny z dnia [...].02.2007 r., doprowadziłoby do zgodności z prawem ewidencji gruntów w odniesieniu do działki nr [...] Obecnie J. B. figuruje w księdze wieczystej jako właściciel działki nr [...], którą nabył z mocy postanowienia Sądu Rejonowego w S. w sprawie [...]. Natomiast w ewidencji gruntów skarżący został wpisany jako właściciel działek o nr [...], J. B. jako właściciel działki nr [...]. Działka nr [...] weszła w skład ulicy [...] jako działka nr [...] dla której prowadzona jest księga wieczysta KW [...]. Powyższe nieprawidłowości istnieją od wielu lat i, jak wykazano w opisie stanu faktycznego, były prowadzone i są nadal prowadzone postępowania przed różnymi organami, w celu zniesienia nieprawidłowości. Interes faktyczny skarżącego, w doprowadzeniu do stanu zgodnego z prawem w zapisach działki nr [...] (j jej podziału), być może nie przemawia za aktywnością skarżącego, który figuruje w księdze wieczystej jako właściciel całej działki nr [...]. Natomiast, obiektywnie pojęty interes prawny przemawia za uregulowaniem powyższej sytuacji przeszkodą, której jest decyzja z dnia [...].10.1987 r. Naczelnika Miasta i Gminy S. zatwierdzająca podział nieruchomości położonych między ulicami [...] przeznaczonych pod skoncentrowane budownictwo jednorodzinne. Tą decyzją działkę nr [...] podzielono na działki: [...] (weszła w skład ulicy [...] – obecnie działka nr [...]), [...]. Wbrew twierdzeniom skarżącego decyzja z dnia [...].10.1987 r. nie została wyeliminowana z obrotu prawnego, bowiem decyzja SKO o stwierdzeniu jej nieważności została uchylona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 25.05.2005 r. – sygn.. akt SA/Bk 1348/03 (co jest sądowi znane z urzędu), a następnie postępowanie zostało umorzone przez SKO w B. na wniosek J. B. (co przyznał sam skarżący na rozprawie k. 43). Następną kwestią nierozstrzygniętą jest decyzja komunalizacyjna działki nr [...], co do której trwa postępowanie administracyjne w ministerstwie (przyznał skarżący na rozprawie k. 43). Reasumując, stwierdzić należy, że nieprawidłowości w ewidencji gruntów i budynków, prowadzonej przez Starostę S., w odniesieniu do działki o nr [...] są wielowątkowe i oczekiwanie przez skarżącego, że Sąd rozstrzygnie je w niniejszej sprawie, nie mieszczą się w granicach niniejszego postępowania. Odnosząc się, końcowo, do zarzutu nieważności postępowania, zakończonego zaskarżoną decyzją z tego powodu, że odmowa wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów co do działki nr [...] była przedmiotem rozpoznania przed sądami administracyjnymi w sprawach o sygn.. akt II SA/Bk 648/07 i I OSK 720/08 – zarzut nie jest zasadny. Przesłanka nieważności decyzji z art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. ma miejsce wtedy, gdy sprawę rozstrzygnięto już poprzednio inną decyzją ostateczną. Musi zachodzić tożsamość sprawy pod względem podmiotowym i przedmiotowym. Sądowi znane są z urzędu wyroki w sprawach o sygn.. akt II SA/Bk 647/07 i I OSK 720/08. Rozstrzygnięcia dotyczyły decyzji WINGiK w B. z dnia [...].09.2007 r. odmawiającej, na wniosek J. B., wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków m. S. polegającej m.in. na: wykreśleniu działki nr [...] zapisanej na skarżącego, jak też wpisaniu działki nr [...] jako własności skarżącego, zgodnie z zapisem istniejącym w księdze wieczystej [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę wyrokiem z dnia 7.02.2008 r. (sygn.. akt IISA/Bk 648/07), natomiast Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną wyrokiem z dnia 14.05.2009 r. (sygn.. akt IOSK 720/08). Należy zauważyć, że pomimo tych samych podmiotów (skarżącego i organu) żądanie zmian w ewidencji gruntów dotyczyło innej treści niż obecnie we wniosku z dnia [...].03.2017 r. i było popierane innymi dokumentami. W niniejszej sprawie, skarżący dołączył do wniosku decyzje SKO w B. z dnia [...].02.2010 r. i z [...].04.2010 r. unieważniającą decyzję Burmistrza S. z dnia [...].01.2007 r. zatwierdzającą podział nieruchomości o nr [...]. Decyzja powyższa nie istniała w dacie wydania decyzji z dnia [...].06.2007 r. prze WINGiK w B. ani w dacie orzekania przez sądy administracyjne w sprawach o sygn.. akt II SA/Bk 648/07 i I OSK 720/08. Zatem nie sposób przychylić się do zarzutu skarżącego o istnieniu tożsamości spraw gdyż w aspekcie przedmiotowym były to różne sprawy, a wnioski o wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów oparte zostały na odmiennych motywach. Mając na względzie powyższe okoliczności, skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI