II SA/BK 589/06

II SA/Bk 589/06 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2006-11-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-09-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Elżbieta Trykoszko /przewodniczący/
Grażyna Gryglaszewska
Małgorzata Roleder /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne
Ewidencja gruntów
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 100 poz 1086
art. 22 ust. 3
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity
Dz.U. 2001 nr 38 poz 454
par. 12, par. 44 ust. 2, par. 46 ust. 2 pkt 1
Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.
Tezy
Mając na uwadze specyfikę postępowania ewidencyjnego wywieść należy, iz w postępowaniu tym nie można domagać się ustalenia praw właścicielskich będących następnie podstawą wzruszenia ostatecznej decyzji potwierdzającej stan prawny danej nieruchomości aktualnie uwidocznionej w ewidencji gruntów i budynków.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, asesor WSA Małgorzata Roleder (spr.), Protokolant Elżbieta Stasiewicz, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 listopada 2006 r. sprawy ze skargi L. Z. i W. Z. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z dnia [...] ipca 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów - oddala skargę. -
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego
i Kartograficznego w B. z dnia [...] lipca 2006r. Nr [...] utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] maja 2006r. Nr [...] orzekającą o odmowie wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków miasta B., obręb Nr 4 – S. P. w jednostce rejestrowej [...] polegającej na wpisaniu L. i W. małżonków Z. jako właścicieli działki nr [...] o powierzchni [...] ha, położonej w B. przy ul. E.
U podstaw podjętego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia.
W dniu [...] kwietnia 2006r. L. i W. małżonkowie Z. złożyli do Prezydenta Miasta B. wniosek dotyczący wprowadzenia w ewidencji gruntów i budynków Miasta B. zmiany polegającej na wykazaniu wnioskodawców jako właścicieli działki nr [...] o powierzchni [...] ha (działki położonej w obrębie [...] – S. P.) w oparciu o prawomocne postanowienia Sądu Rejonowego w B. sygn. akt I [...] i sygn. akt II [...] o nabyciu spadku po M. i W. G. oraz wypis z księgi majątku nieruchomego białostockiego notariusza N. F. za rok 1890. Do wniosku dołączono ponadto kserokopię postanowienia z dnia [...] kwietnia 2006r. wydanego z upoważnienia Wojewody Podlaskiego przez zastępcę dyrektora Wydziału Regionalnego.
W wyniku wszczętego w tej sprawie postępowania administracyjnego Prezydent Miasta B. decyzją z dnia [...] maja 2006r. nr [...] orzekł o odmowie wprowadzenia żądanych zmian w operacie ewidencji gruntów Miasta B.. W uzasadnieniu podjętej decyzji podano, iż aktualnie w ewidencji gruntów i budynków Miasta B. działka wnioskodawców wykazana jest jako własność Gminy B. i stanowi ona drogę publiczną - gminną (ulicę E). Podstawą zaś do wykazania własności przedmiotowej działki w ewidencji gruntów była ostateczna decyzja P. Urzędu Wojewódzkiego [...] z dnia [...] lipca 2003r.
Organ I instancji podkreślił, iż zgodnie z brzmieniem przepisu § 12 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. (Dz. U. Nr 38, poz. 454) "Prawa osób i jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 10 ust. 1 pkt 2 oraz w § 11 ust. 1 pkt 1 i 2 do gruntów, budynków i lokali uwidacznia się w ewidencji na podstawie: wpisów dokonanych w księgach wieczystych, prawomocnych orzeczeń sądowych, umów zawartych w formie aktów notarialnych dotyczących ustanowienia lub przeniesienia praw rzeczowych do nieruchomości z wyłączeniem umów dotyczących użytkowania wieczystego gruntów i własności lokali, ostatecznych decyzji administracyjnych, dyspozycji zawartych w aktach normatywnych oraz umów dzierżawy, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 2.
Organ wskazał, iż do Urzędu Miejskiego, Wydział Geodezji w dniu [...] lipca 2003r. wpłynęła ostateczna decyzja P. Urzędu Wojewódzkiego z dnia
[...] lipca 3003r. stwierdzająca, iż działka [...] położona w B. zajęta pod drogę publiczno – gminną (ulicę E.), stała się z mocy prawa własnością Gminy B. Taki stan prawny dotyczący przedmiotowej nieruchomości został uwidoczniony w ewidencji gruntów i budynków Miasta B.
Podkreślono, iż w świetle obowiązującego prawa i utrwalonej linii orzecznictwa sądów administracyjnych, ewidencja gruntów i budynków w zakresie praw do nieruchomości pełni wyłącznie funkcję rejestrującą. Stąd, Prezydent Miasta B. wykonujący zadania starosty, jako organ właściwy w sprawach ewidencji gruntów i budynków nie posiada uprawnień do rozstrzygania, poprzez wpisy do ewidencji gruntów i budynków o własności nieruchomości.
Od powyższej decyzji L. i W. Z. odwołali się Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy Urzędowi Miejskiemu w B. do ponownego rozpoznania.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego po zbadaniu zebranego w sprawie materiału dowodowego decyzją z dnia [...] lipca 2006r. Nr [...] orzekł o utrzymaniu w mocy rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji.
Organ odwoławczy podkreślił, iż stosownie do art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Nr 240, poz. 2027 ze zm.) ewidencja gruntów i budynków (kataster nieruchomości) jest jednolitym dla kraju systematycznie aktualizowanym zbiorem informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami. W ewidencji tej zgodnie z przepisem art. 20 ust.2 pkt 1 powołanej ustawy wykazuje się właściciela, a w odniesieniu do gruntów państwowych i samorządowych - inne osoby prawne lub fizyczne, w których władaniu znajdują się grunty i budynki lub ich części. Natomiast rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz. U. Nr 38, poz. 454) będące przepisem wykonawczym do przywołanej wyżej ustawy w rozdziale 3 zawiera unormowania związane z prowadzeniem ewidencji gruntów i budynków oraz podaje szczegółowe zasady wymiany danych ewidencyjnych zawartych w tej ewidencji.
Zgodnie zaś z przepisem § 46 ust. 2 pkt 1 i 2 cytowanego rozporządzenia dane zawarte w ewidencji podlegaj aktualizacji z urzędu lub na wniosek właścicieli lub użytkowników nieruchomości. Z urzędu wprowadza się w operacie ewidencyjnym zmiany wynikające z prawomocnych orzeczeń sądowych, ostatecznych decyzji administracyjnych oraz opracowań geodezyjnych i kartograficznych przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, które zawierają wykazy zmian danych ewidencyjnych.
W tym stanie rzeczy organ odwoławczy ustalił, iż rozstrzygnięcie zawarte w przedmiotowej decyzji poparte zostało aktualnym stanem prawnym działki i taki stan od 2003 roku wykazany jest w ewidencji gruntów i budynków Miasta B. Zgodnie z tym stanem wynikającym z decyzji ostatecznej Wojewody P. z dnia [...]lipca 2003r. znak [...] działka nr [...]o powierzchni [...] ha, położona w B., obręb [...](powinno być obręb [...] ) ark.[...], stanowiąca drogę publiczną -gminną (ul. E.) jest własnością Gminy B. Znajdujące się w aktach sprawy kopie prawomocnych postanowień Sądu Rejonowego w B. sygn. akt I [...] i sygn. akt. II [...] o nabyciu spadku po M. i W. G. oraz wypis z księgi majątku nieruchomego białostockiego notariusza N. F. za rok 1890 nie były i nie mogły być ocenione w tej konkretnej sprawie przez Prezydenta Miasta B., ponieważ aktualny stan prawny przedmiotowej działki jest znany, a powołane dokumenty powstały przed wydaniem ostatecznej decyzji Wojewody P.
Przedmiotowe dokumenty mogą natomiast być pomocne przy ustalaniu stanu własności tej działki istniejącego przed dniem [...] stycznia 1999r., co jest niezbędne do otrzymania odszkodowania za opisywaną działkę, która z mocy art. 73 ustawy z dnia [...] października 1998r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną ( Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.) stała się własnością Gminy B.. Stan własności tej działki zaistniały przed dniem [...] stycznia 1999r. może w odrębnym postępowaniu ustalić biegły do spraw geodezji lub sąd powszechny.
Organ podniósł, iż prezentowane w sprawie stanowisko jest zbieżne z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, które w wyroku II SA 1283/97 stanowi, iż "nie można w postępowaniu o zmiany danych w ewidencji gruntów samodzielnie ustalać i rozstrzygać o prawidłowości tytułów własności (aktów notarialnych, aktów własności ziemi, prawomocnych orzeczeń sądowych, ostatecznych decyzji administracyjnych), które były podstawą dokonania wpisów w ewidencji".
W świetle powyższego do czasu wzruszenia wyżej przywołanej decyzji brak jest podstaw prawnych do dokonywania zmian w ewidencji gruntów i budynków Miasta B., obręb [...] w zakresie własności działki nr [...] o powierzchni [...] ha.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów art. 7-10 i 107 § 1 kpa, art. 20 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 maja 1989r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz § 12 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków oraz art. 1025 w § 2 kc, jako że nie zostały potwierdzone w przeprowadzonym postępowaniu odwoławczym w tej sprawie organ uznał za niezasadne. Wnioskodawcy zostali bowiem prawidłowo zawiadomieni o wszczęciu postępowania w tej sprawie przez Prezydenta Miasta B. pismem z dnia [...] maja 2006r. nr [...] oraz zostali w tym zawiadomieniu poinformowani zgodnie z art. 10 kpa o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym w przedmiotowej sprawie.
Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem L. i W. Z. wywiedli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wnosząc o jego uchylenie.
Skarżący podobnie jak w odwołaniu od decyzji wydanej w pierwszej instancji zarzucili kwestionowanemu orzeczeniu naruszenie prawa materialnego tj. art. 20 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 maja 1989r. - Prawo geodezyjne i kartografice, § 12 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków oraz art. 1025 kc poprzez błędne uznanie, że skarżący nie wykazali tytułu prawnego skutkującego wprowadzeniem w ewidencji gruntów i budynków Miasta B., obręb [...] – S. P., w jednostce rejestrowej [...], zmiany polegającej na wpisaniu ich jako właścicieli działki nr [...] o powierzchni [...] ha, położonej w B. przy ul. E. Nadto podnieśli, iż w prowadzonym w tej sprawie postępowaniu naruszono przepisy art. 7, 77 § 1 i 3, 80, 84 i 138 § 1 pkt 1 kpa poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji wydanej pomimo braku dostatecznego wyjaśnienia okoliczności faktycznych sprawy oraz braku wyczerpującego i wszechstronnego ustalenia i rozważenia materiału dowodowego przez organy administracji publicznej.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. podtrzymał dotychczasową argumentację zawartą w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:
Zarzuty skargi są nieuzasadnione.
Stosownie do art. 3 ustawy z dn. 30.08.2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji, to jest jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej i oceny tej dokonuje w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy.
Rozpoznając skargę w tak zakreślonej kognicji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku nie dopatrzył się, aby w zaskarżonej decyzji zostało naruszone prawo materialne oraz przepisy postępowania administracyjnego.
Przedmiotem niniejszego postępowania zgodnie z wnioskiem skarżących –- jest dokonanie zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków miasta B., obręb Nr [...] – S. P. w jednostce rejestrowej [...] polegającej na wpisaniu L. i W. małżonków Z. jako właścicieli działki nr [...] o powierzchni [...] ha, położonej w B. przy ul. E. w oparciu o prawomocne postanowienia Sądu Rejonowego w B. sygn. akt I [...] i sygn. akt II [...] o nabyciu spadku po M. i W. G. oraz wypis z księgi majątku nieruchomego b. notariusza N. F. za rok 1890. Skarżący na poparcie swoich żądań przedstawili ponadto postanowienie Wojewody P. z dnia [...] kwietnia 2006r., w którym w punkcie 2 wezwano L. i W. Z. do wystąpienia do Prezydenta Miasta B. z wnioskiem o dokonanie zmian w ewidencji gruntów o wyżej opisanej treści.
Zgodnie § 44 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków z dnia 29 marca 2001r. (Dz. U. Nr 38, poz. 454) – zwanego rozporządzeniem, "do zadań starosty związanych z prowadzeniem ewidencji należy utrzymywanie w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi". Stosownie zaś do § 46 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia "z urzędu wprowadza się zmiany wynikające z prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów normatywnych".
Natomiast z treści art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000r. Nr 100, poz. 1086 ze zm.) wynika, iż osoby zgłaszające zmiany danych objętych ewidencją gruntów, na żądanie starosty są obowiązane dostarczyć dokumenty geodezyjne, kartograficzne i inne niezbędne do wprowadzenia zmian. Innymi słowy, dokonanie zmian w operacie ewidencyjnym możliwe jest poprzez udokumentowanie przez osobę zainteresowaną rozbieżności pomiędzy danymi zawartymi w ewidencji gruntów a danymi wynikającymi z przedłożonych dokumentów.
W niniejszej sprawie podstawą wydania decyzji odmawiającej dokonania zmian w ewidencji gruntów stanowił ostatni stan prawny przedmiotowej nieruchomości uwidoczniony w operacie gruntów i budynków Miasta B. wynikający z ostatecznej decyzji Wojewody P. z dnia [...] lipca 2003r. nr [...]. Stosownie bowiem do § 12 rozporządzenia - "Prawa osób i jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 10 ust. 1 pkt 2 oraz w § 11 ust. 1 pkt 1 i 2 do gruntów, budynków i lokali uwidacznia się w ewidencji między innymi na podstawie ostatecznych decyzji administracyjnych. Mocą wskazanej decyzji stwierdzono, iż działka o nr [...] położona w B. zajęta pod drogę publiczną – gminną, ulicę E. stała się z mocy prawa własnością Gminy B.
W tym stanie rzeczy powołane przez skarżących dokumenty w postaci prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w B. sygn. akt I [...] z dnia [...] kwietnia 1987r. i sygn. akt II [...] z dnia [...] czerwca 1988r. o nabyciu spadku po M. i W. G. oraz wypis z księgi majątku nieruchomego b. notariusza N. F. za rok 1890 nie mogą stanowić podstawy do dokonania zmian w tej konkretnej sprawie przez Prezydenta Miasta B. Przede wszystkim aktualny stan prawny przedmiotowej działki jest znany, przedmiotowe zaś dokumenty powstały przed wydaniem ostatecznej decyzji Wojewody P.. Podkreślić przy tym należy, iż zgodnie z wyrokiem NSA z dnia 10.02.2003 r. II SA 1478/01 LEX nr 156384 "w art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne, chodzi o takie dokumenty, które zostały sporządzone już po wprowadzeniu do ewidencji gruntów kwestionowanych danych".
A zatem organy obu instancji prawidłowo uznały, iż do czasu wzruszenia powołanej wyżej decyzji brak jest podstaw do dokonania zmian w ewidencji gruntów dotyczącej przedmiotowej nieruchomości. Ponad wszelką wątpliwość wskazać należy, iż podważenie tej decyzji nie może nastąpić w toczącym się postępowaniu ewidencyjnym. Stąd podnoszony przez skarżących zarzut, iż wskazana decyzja powinna zostać uchylona i wskazywanie w związku z tym dowodu, iż działka sąsiednia o nr [...] i działka [...] stanowiły jedną nieruchomość, a ich stan wynika z wypisu z księgi aktów majątku nieruchomego b. notariusza M. F. za rok 1980 nie mogły zostać uwzględnione.
Zauważyć bowiem należy, iż podmioty dokonujące wpisów w ewidencji gruntów i budynków nie mogą prowadzić postępowania wyjaśniającego zmierzającego do ustalenia praw właścicielskich do przedmiotowej nieruchomości. Prezydent Miasta B. wykonujący zadania starosty jako organ właściwy w sprawach ewidencji gruntów i budynków nie posiada uprawnień do rozstrzygania poprzez wpisy do ewidencji o własności nieruchomości. Problematyka dotycząca wprowadzania zmian w ewidencji gruntów była przedmiotem licznych wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z orzeczeń tych ponad wszelką wątpliwość wynika, iż zapisy w ewidencji gruntów mają wyłącznie charakter techniczno - deklaratoryjny, co oznacza, iż nie kształtują nowego stanu prawnego nieruchomości, a organy ewidencyjne rejestrują jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające. Nie mogą natomiast samodzielnie rozstrzygać kwestii uprawnień wnioskodawcy do gruntu lub budynku. Stąd też poprzez żądanie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów nie można dochodzić ani udowadniać swoich praw właścicielskich, czy uprawnień do władania nieruchomością (wyrok z dnia 17.02.1993r., sygn. akt II SA1155/92, opubl. ONSA 1994/2/61; wyrok z dnia 16.04.1998r., sygn. akt II SA 258/98, opubl. LEX nr 41288; wyrok z dnia 20.08.1988r. sygn. akt II Sa/766/98, opubl. LEX nr 82005).
Mając na uwadze przedstawianą specyfikę postępowania ewidencyjnego wywieść należy, iż w postępowaniu tym nie można domagać się ustalenia praw właścicielskich będących następnie podstawą wzruszenia ostatecznej decyzji potwierdzającej stan prawny danej nieruchomości. Szereg wytycznych zawartych w decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2006r. przedstawionej na rozprawie w dniu [...] listopada 2006r. przez pełnomocnika skarżących odnoszących się do ustalenia - kto posiadał prawo własności do spornej działki w dniu [...]12.1998r., czy skarżący mogli nabyć prawo dziedziczenia po W. i M. G. oraz czy w sądzie dla przedmiotowej nieruchomości była prowadzona księga wieczysta lub zbiór dokumentów - kierowanych jest do Wojewody P. prowadzącego postępowanie w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] lipca 2003r. Postępowanie wznowieniowe posiada odmienny charakter i zaleceń wskazanych w decyzji Ministra Infrastruktury nie można przerzucać na organy ewidencyjne i w gruncie rzeczy oczekiwać doprowadzenia do podważenia w tym postępowaniu ostatecznej decyzji. Organy ewidencyjne nie posiadają takich kompetencji, ani właściwości. Podjęte zaś w tej mierze działania wbrew przepisom prawa uznać należałoby za niedopuszczalne, a w konsekwencji wadliwe.
Również postanowienia Wojewody P. z dnia [...] kwietnia 2006r., wzywającego L. i W. Z. do wystąpienia do Prezydenta Miasta B. z wnioskiem o dokonanie zmian w ewidencji gruntów i budynków Miasta B. nie można odczytywać jako zalecenia dla organów ewidencyjnych dokonania wpisu, bez obowiązku badania jego zasadności.
Powołane natomiast przez skarżących dokumenty mogą - jak słusznie zauważył organ odwoławczy - służyć jako jeden z dowodów przy ustalaniu praw własności uprawniających ich do odszkodowania za działkę. Podnieść przy tym należy, iż stan własności tej działki istniejący przed dniem [...] stycznia 1999r. może ustalić jedynie sąd powszechny w odrębnym postępowaniu lub biegły do spraw. geodezji powołany przez organ przeprowadzający postępowanie administracyjne w sprawie odszkodowania za tę działkę, a nie organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków, co też wyżej wykazano.
W ocenie Sądu przy podejmowaniu skarżonej decyzji organy obu instancji nie naruszyły również przepisów prawa procesowego. Zarówno ustalony w niniejszej sprawie stan faktyczny oraz zastosowane przepisy prawa nie budzą wątpliwości i jako takie odpowiadają prawu. Stosownie do treści art. 77 i 7 kpa organy administracji publicznej podjęły wszystkie niezbędne czynności mające na celu zebranie całego materiału dowodowego w niniejszej sprawie i dokonały jego rzetelnej oceny. Sąd nie dopatrzył się ponadto naruszenia zasady wyrażonej w art. 10 kpa, to jest czynnego udziału strony w postępowaniu.
Mając powyższe na względzie zaskarżona decyzja odpowiada prawu, dlatego też skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30.08.2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), o czym orzeczono jak na wstępie.