II SA/Bk 585/22

II SA/Bk 585/22 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2022-10-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-08-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Elżbieta Lemańska
Grzegorz Dudar
Małgorzata Roleder /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne
Ochrona środowiska
Środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 1029
art. 59 ust.1, art. 63, art. 64
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Dudar,, sędzia WSA Elżbieta Lemańska, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 października 2022 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] czerwca 2022 r. nr [...] w przedmiocie oceny oddziaływania inwestycji na środowisko oddala skargę
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2022 r. K. G. (dalej jako: "skarżący") zwrócił się do Wójta Gminy M. (dalej jako: "organ I instancji")
o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie zewnętrznego zamkniętego zbiornika na gnojowicę
o V = 1050 m3 oraz modernizacji budynku chlewni w celu poprawy dobrostanu zwierząt na terenie obejmującym część działki o nr [...] i [...] w obrębie wsi L., gmina M. Skarżący wskazał, że planowane przedsięwzięcie zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu § 3 ust. 1 pkt 104 ppkt. a rozporządzenia Rady Ministrów
z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r. poz. 1839, dalej jako: "rozporządzenie RM"). Do wniosku dołączył Kartę Informacyjną Przedsięwzięcia (dalej jako: "KIP"), poświadczoną przez właściwy organ kopię mapy ewidencyjnej obejmującej teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie oraz obszar znajdujący się 100 m od granic tego terenu, a także wypisy z ewidencji gruntów.
W wyniku analizy powyższych dokumentów oraz wyjaśnień złożonych przez skarżącego na wniosek organu w zakresie prowadzenia w gospodarstwie produkcji zwierzęcej organ ustalił, że na działce o nr [...] znajduje się magazyn paszy, a na działce nr [...] - budynki gospodarcze, tj. chlewnia, magazyny pasz oraz budynek mieszkalny. Teren inwestycyjny charakteryzuje się krajobrazem wiejskim (otoczenie inwestycji stanowi zabudowa zagrodowa wsi L.). Pozostałe tereny to łąki oraz grunty rolne. W ramach projektowanej inwestycji na działce o nr [...] skarżący planuje zmodernizowanie budynku tuczami o wymiarach około 21 m x 45,9 m
(8 kojców o powierzchni 26,5 m2 każdy i 8 kojców o powierzchni 63 m2 każdy).
tj. ogólnej powierzchni kojców wynoszącej 716 m2. Według KIP w tuczami planuje się tucz 900 sztuk trzody chlewnej (obsada maksymalna) - to jest 126 DJP. W ciągu roku zakładając przerwy technologiczne zostaną odchowane do masy do 100-110 kg,
cztery mioty trzody chlewnej. Hodowla prowadzona będzie w systemie rusztowym. Gnojowica będzie przechowywana w kanałach gnojowych i w zbiorniku zewnętrznym przykrytym, które zapewni przechowywanie nawozów przez okres co najmniej
6 miesięcy. Nawozy wyprodukowane będą wykorzystywane rolniczo w obrębie własnego gospodarstwa i gruntów dzierżawionych. Podczas budowy zbiornika na gnojowicę i płyty obornikowej zostanie wykorzystany beton z dodatkiem środków uszczelniających. Odpady powstające na etapie realizacji oraz eksploatacji
i użytkowania obiektu będą selekcjonowane, a następnie przekazywane uprawnionym odbiorcom. Wody opadowe z terenu będą odprowadzane powierzchniowo na teren własnej działki.
W trakcie prowadzonego postępowania skarżącego wezwano również do uzupełnienia KIP w zakresie dodatkowych wyjaśnień wskazanych przez organy opiniujące.
Po otrzymaniu poprawionej KIP, postanowieniem z dnia [...] maja 2022 r.
nr [...], po ponownym zasięgnięciu opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. Wydziału Spraw Terenowych II w Ł., Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ł. oraz Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Zarządu Zlewni w O., organ nałożył na skarżącego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla wnioskowanego przedsięwzięcia oraz ustalił zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.
Zdaniem organu - informacje zawarte w KIP, a także uwarunkowania z art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku
i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2022 r. poz. 1029 ze zm., dalej jako: "u.o.o.ś.") w zakresie rodzaju, skali, wielkości planowanego przedsięwzięcia, wielkości zajmowanego terenu, wielkości i złożoności oddziaływań oraz negatywne opinie organów współdziałających (wszystkie te organy stwierdziły konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko), w pełni uzasadniają przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Realizacja inwestycji wiąże się bowiem ze zwiększeniem emisji zanieczyszczeń do środowiska
i innych uciążliwości już występujących w wyniku funkcjonowania istniejącego budynku oraz obiektu projektowanego. Wykonanie raportu o oddziaływaniu na środowisko pozwoli na zidentyfikowanie możliwego bezpośredniego i pośredniego wpływu projektowanej inwestycji na środowisko i zdrowie ludzi, a także na przeanalizowanie możliwości oraz sposobów zapobiegania i zmniejszenia negatywnych oddziaływań, a nadto przeanalizowanie wszelkich sprzeczności wynikających z KIP oraz uzupełnienia do KIP, które organ uznał za niepełne
i niejasne. Wykaże również, czy oddziaływanie projektowanego, według przedstawionej koncepcji przedsięwzięcia, zamknie się w granicach działek, do których skarżący posiada tytuł prawny i nie wpłynie na pogorszenie jakości środowiska terenów sąsiadujących oraz podda analizie mogące wystąpić konflikty społeczne związane z planowaną inwestycją w związku z tym, że planowane przedsięwzięcie mieści się w terenie zwartej zabudowy wsi.
Nadto w ocenie organu, przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko umożliwi określenie warunków wykorzystania terenu w fazie realizacji
i funkcjonowania przedsięwzięcia ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony środowiska oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich, a także oddziaływania na rzekę "B.", będącą w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej inwestycji. Wskaże wymagany zakres monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko gruntowo-wodne. Powyższe pozwoli na ustalenie przewidywanego oddziaływania ww. przedsięwzięcia na środowisko i zdrowie ludzi,
a przede wszystkim na jakość powietrza (emisja zanieczyszczeń, tj. amoniak
i siarkowodór) gospodarkę wodno-ściekową (określenie poziomu wód gruntowych) oraz gospodarkę odpadami. Pozwoli na dokładną analizę planowanego przedsięwzięcia skutkującą wydaniem stosownego orzeczenia w sprawie.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, na skutek zażalenia skarżącego, postanowieniem z dnia [...] czerwca 2022 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. (dalej jako: "SKO") utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.
Zdaniem SKO planowana inwestycja stanowi inwestycję, o której mowa w art. 71 ust. 2 pkt 2 u.o.o.ś., a więc przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, do którego zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 104 ppkt.
a rozporządzenia RM, zalicza się chów lub hodowlę zwierząt, inne niż wymienione
w pkt 103, w liczbie nie mniejszej niż 40 DJP i mniejszej niż 210 DJP - jeżeli ta działalność będzie prowadzona w odległości mniejszej niż 210 m od terenów lub gruntów, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego
i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków
(Dz. U. z 2021 r. poz. 1390 ze zm., dalej jako: "rozporządzenie w sprawie ewidencji gruntów i budynków"). Wbrew zarzutom skarżącego, organ I instancji w swoim postanowieniu również zaliczył planowane przedsięwzięcie do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Powyższa ocena została dokonana na podstawie przepisów prawa (powołanego wyżej rozporządzenia RM), nie zaś w oparciu o uznanie organu I instancji. Z kolei to, że planowane przedsięwzięcie zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, nie oznacza, że w sposób automatyczny powstaje obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania tego przedsięwzięcia na środowisko. Obowiązek ten mógł być bowiem nałożony w razie stwierdzenia, że jest to konieczne, aby wydać decyzję środowiskową w związku ze stwierdzeniem, że planowane przedsięwzięcie może potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko z uwagi na uwarunkowania w jakich ma powstać i funkcjonować. Dokonując tej oceny organ winien kierować się uwarunkowaniami określonymi w art. 63 ust. 1 u.o.o.ś. Ponadto stosownie do art. 64 ust. 1 u.o.o.ś. postanowienie w omawianym przedmiocie wydaje się po zasięgnięciu opinii organów wskazanych w tym przepisie.
Na podstawie powyższych uregulowań SKO stwierdziło, że dopiero łączne spełnienie trzech przesłanek umożliwia organowi wydanie postanowienia nakładającego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, tj.: 1) zaliczenia planowanego przedsięwzięcia do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, 2) wskazania kryteriów środowiskowych, jakimi kierował się organ wymienionych w pkt 1-3 art. 63 ust. 1 u.o.o.ś. oraz 3) uzyskania opinii właściwych organów. Przeprowadzone zaś w powyższym zakresie postępowanie wykazało spełnienie wskazanych przesłanek, co umożliwiło zdaniem SKO wydanie w konkretnej sprawie postanowienia, o którym mowa wyżej.
Wnioskowane przedsięwzięcie odpowiada przedsięwzięciu mogącemu potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu § 3 ust. 1 pkt 104
ppkt. a rozporządzenia RM. Wydane postanowienie zawiera informacje
o uwarunkowaniach opisanych w art. 63 ust. 1 u.o.o.ś. (rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, usytuowanie przedsięwzięcia oraz rodzaj i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do uwarunkowań wymienionych
w rodzaju i charakterystyce przedsięwzięcia oraz jego usytuowania) oraz spełnia przesłanki określone w art. 65 ust. 3 u.o.o.ś. (wymagania formalne jakie powinno spełniać uzasadnienie postanowienia). W tym miejscu SKO zwróciło uwagę, że organ nie musi odnosić się do wszystkich uwarunkowań, o których mowa w art. 63 ust. 1 u.o.o.ś. (chociaż wszystkie powinien wziąć pod uwagę), lecz powinien odnieść się do tych, które uwzględnił. Uzasadnienie zaś postanowienia organu I Instancji zawiera wszystkie elementy wymagane prawem. Przed wydaniem zaskarżonego postanowienia uzyskano również opinie organów wskazanych w art. 64 ust. 1 u.o.o.ś., a mianowicie: 1) Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska
w B. (opinia z dnia [...] marca 2022 r.), który po wykazaniu dziewięciu nieprawidłowości w przedłożonej PIK, uznał, że wskazane jest przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko naturalne oraz poddanie analizie ewentualnych uciążliwości mogących wystąpić podczas realizacji przedsięwzięcia, jak również
w trakcie jego eksploatacji oraz określił zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko zgodnie z art. 66 u.o.o.ś. 2); Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ł. (opinia z dnia [...] marca 2022 r.), który opiniując planowane przedsięwzięcie pod względem wymagań higienicznych
i zdrowotnych uznał, że przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w niniejszej sprawie jest wymagane, gdyż realizacja i funkcjonowanie obiektów może wpłynąć negatywnie na środowisko i zdrowie ludzi. Wskazał ponadto, że przedłożona KIP ma wiele błędów dotyczących budowy czy modernizacji istniejącego budynku hodowlanego oraz lokalizacji tych obiektów, wielkości obsady zwierząt i rodzaju zwierząt, systemu chowu zwierząt; posiadanego areału. Wobec powyższego określił konieczność wykonania raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko w pełnym zakresie; 3) Dyrektora Zarządu Zlewni
w O. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (postanowienie
z dnia [...] maja 2022 r.), który stwierdził konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia ze względu na możliwy negatywny wpływ tego przedsięwzięcia na osiągnięcie celów środowiskowych, o których mowa w art. 56 i 59 ustawy Prawo wodne z dnia 20 lipca 2017 r. (Dz. U. z 2021 r., poz. 2233) oraz określił zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko w pełnym zakresie zgodny z art. 66 u.o.o.ś.
W uzasadnieniu wskazał m.in. na błędy występujące w KIP oraz na potrzebę określenia możliwej maksymalnej obsady trzody chlewnej w budynku planowanym do modernizacji, uwzględniając wytyczne zawarte w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 lutego 2010 r. w sprawie wymagań i sposobu postępowania przy utrzymywaniu gatunków zwierząt gospodarskich, dla których normy ochrony zostały określone w przepisach Unii Europejskiej (Dz.U.2010 nr 56, poz.344).
Kolegium zgodziło się ze stanowiskami organów współdziałających, że KIP zawiera bardzo wiele błędów. Dalej wskazało, że skoro organy współdziałające nie dokonały ustaleń w kwestii maksymalnej obsady trzody chlewnej w budynku planowanym do modernizacji, to wbrew twierdzeniom autora KIP i skarżącego
w budynku tuczarni o ogólnej powierzchni kojców wynoszącej 716 m2, nie będzie prowadzona tuczarnia 900 sztuk trzody chlewnej o masie do 100-110 kg – to jest 126 DJP, lecz o znacznie większej obsadzie. Zdaniem SKO obsada ta wyniesie 154 DJP (1102 sztuki x współczynnik przeliczeniowy 0,14). Zatem przedłożona KIP nie może zostać uznana za dowód w sprawie, gdyż zawiera błędne wyliczenia związane
z oddziaływaniem planowanej inwestycji na szeroko rozumiane środowisko.
Zdaniem SKO, organ I instancji postanawiając o przeprowadzeniu omawianej oceny, miał prawo wskazać na rodzaje oddziaływań, a także na elementy środowiska wymagające szczegółowej analizy oraz zakres i metody badań, gdyż zadaniem raportu o odziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest określenie oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na poszczególne elementy środowiska oraz ludzi przy uwzględnieniu przyjętych przez inwestora rozwiązań. Inwestor obowiązany będzie do przedstawienia w raporcie o oddziaływaniu przedsiębiorstwa na środowisko rzetelną analizę minimum trzech wariantów: 1) wariantu proponowanego przez wnioskodawcę; 2) racjonalnego wariantu alternatywnego oraz 3) racjonalnego wariantu najkorzystniejszego dla środowiska, które powinny się różnić przede wszystkim pod względem sposobu, w jaki przedsięwzięcie w każdym z tych wariantów będzie oddziaływać na środowisko. Ich rolą jest bowiem wskazanie alternatywnych rozwiązań pozwalających to środowisko chronić. Dokument ten będzie stanowił podstawowe źródło informacji o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko w fazie jego realizacji, eksploatacji i likwidacji. Od liczby szczegółów, wiarygodności i jakości zawartych w nim danych będzie zależał przebieg oceny oddziaływania na środowisko, rodzaj rozstrzygnięcia (odrzucenie projektu inwestycyjnego bądź jego akceptacja) oraz zakres, rodzaj i charakter zidentyfikowanych oraz nałożonych na inwestora warunków środowiskowych.
SKO podzieliło również stanowisko organu I instancji związane
z koniecznością sporządzenia raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, będącym podstawowym dowodem w sprawach dotyczących ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla planowanego przedsięwzięcia. W ocenie organu, już samo ryzyko negatywnego oddziaływania na środowisko uzasadnia nałożenie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.
Zarzut zaś naruszenia art. 72 ust. 1a u.o.o.ś. SKO uznało za chybiony. Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem, skarżący wywiódł skargę do sądu administracyjnego, w której zarzucił wydanemu postanowieniu naruszenie
art. 59 ust. 1, art. 63 ust. 1, art. 72 ust. 1 a oraz ust. 2 pkt 2 u.o.o.ś., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie. Skarżący podkreślił, że w jego ocenie modernizacja istniejącego już budynku nie wymaga oceny oddziaływania na środowisko. Ponadto zakwestionował, aby w budynku tuczarni możliwy był tucz nie 900 sztuk trzody chlewnej, ale aż 1102 sztuk, a obsada wynosiła aż 154 DJP. Nie zgodził się również ze stanowiskiem organów o konieczności sporządzenia raportu w pełnym zakresie
z uwagi na brak podstaw do sporządzenia raportu w najszerszym możliwym zakresie. Na tej podstawie wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie stwierdzając, że zarzuty skargi są powieleniem zarzutów zawartych w zażaleniu na postanowienie organu
I instancji, a do argumentów w nim przedstawionych organ odniósł się w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia z dnia [...] czerwca 2022 r. Stanowisko tam wyrażone organ w pełni podtrzymuje.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem kontroli legalności w niniejszym postępowaniu jest postanowienie nakładające na skarżącego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, w związku ze złożonym przez niego wnioskiem
o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie zewnętrznego zamkniętego zbiornika na gnojownicę
o V=1050m3 oraz modernizację budynku chlewni w celu poprawy dobrostanu zwierząt, a także ustalające wykonanie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, zgodnie z wymogami art. 66 u.o.o.ś. w pełnym zakresie.
W toku postępowania administracyjnego oraz w skardze wniesionej do Sądu skarżący kwestionował zasadność nałożonego na niego obowiązku dokonywania sporządzenia raportu oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko, wskazując że modernizacja istniejącego już budynku nie wymaga oceny oddziaływania na środowisko.
W związku z powyższym wyjaśnić należy, że stosownie do art. 71 ust. 2 pkt 1
i 2 u.o.o.ś., uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. W ramach postępowania poprzedzającego wydanie takiej decyzji przeprowadza się ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, która ma przede wszystkim na celu zweryfikowanie, czy przedsięwzięcie nie będzie powodować negatywnego oddziaływania na środowisko. Rozstrzygnięcie
w przedmiocie stwierdzania obowiązku przeprowadzenia oceny odziaływania przedsięwzięcia na środowisko ma cechy rozstrzygnięcia mieszczącego w zakresie uznania administracyjnego. Postępowanie to zostało uregulowane w art. 59 -103 u.o.o.ś.
Zgodnie z art. 59 ust. 1 u.o.o.ś. przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko (pkt 1) oraz przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (pkt 2), jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 u.o.o.ś. Dla tego ostatniego typu przedsięwzięć, jak wynika z art. 63 ust. 1 u.o.o.ś, obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie kryteria wymienione w tym przepisie, które dotyczą rodzaju
i charakterystyki przedsięwzięcia, usytuowania przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym
i planowanym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska
i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, rodzaj, cechy i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do kryteriów wymienionych w pkt 1 i 2 oraz w art. 62 ust. 1 pkt 1 u.o.o.ś.
Postanowienie, o którym mowa w art. 63 ust. 1 u.o.o.ś., wydaje się po zasięgnięciu opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska (art. 64 ust. 1 pkt 1), właściwego organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej (art. 64 ust. 1 pkt 2 w związku
z art. 78), a w pewnych przypadkach – także organu właściwego do wydania oceny wodnoprawnej (art. 64 ust. 1 pkt 4). W tym miejscu wskazać należy, że pogląd
o niewiążącym charakterze tych opinii jest przesądzony w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. Nie mniej jednak ustalając, czy istnieje obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko nie można pominąć faktu, że ochrona środowiska ma charakter interdyscyplinarny i wymaga wiadomości z zakresu różnych dziedzin nauki.
W związku z tym ustawodawca w art. 64 ust. 1 u.o.o.ś. przewidział, że postanowienie w tym zakresie wydaje się po zasięgnięciu opinii organów wskazanych w tym przepisie, które są uprawnione do opiniowania w różnym zakresie (por. wyrok WSA w Opolu z dnia 18 maja 2020 r., sygn. akt. II SA/Op 32/20, LEX 3017658).
W świetle powołanych wyżej przepisów prawa, trafny jest pogląd SKO, że dopiero łączne spełnienie trzech przesłanek, tj.: 1) zaliczenia planowanego przedsięwzięcia do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, 2) wskazania kryteriów środowiskowych, jakimi kierował się organ wymienionych w pkt 1-3 art. 63 ust. 1 u.o.o.ś. oraz 3) uzyskania opinii właściwych organów, umożliwia wydanie postanowienia nakładającego obowiązek przeprowadzenia oceny odziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanej inwestycji.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie, w którym nałożono na skarżącego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla wnioskowanego przedsięwzięcia oraz ustalono zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, zostano wydane po prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu w omawianym zakresie.
W ocenie Sądu, organy obu instancji prawidłowo na podstawie art. 59 ust. 1 pkt 2 u.o.o.ś. zakwalifikowały planowaną inwestycję jako mogąca potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, w rozumieniu § 3 § 3 ust. 1 pkt 104 ppkt. a rozporządzenia RM (chów lub hodowla zwierząt, inne niż wymienione w pkt 103,
w liczbie nie mniejszej niż 40 DJP i mniejszej niż 210 DJP - jeżeli ta działalność będzie prowadzona w odległości mniejszej niż 210 m od terenów lub gruntów,
o których mowa w rozporządzeniu w sprawie ewidencji gruntów i budynków,
tj. mieszkaniowych, rolnych zabudowanych zajętych pod budynki mieszkalne, innych zabudowanych z wyłączeniem cmentarzy i grzebowisk dla zwierząt, zurbanizowanych niezabudowanych lub w trakcie zabudowy, rekreacyjno-wypoczynkowych z wyłączeniem kurhanów, pomników przyrody oraz terenów zieleni nieurządzonej niezaliczonej do lasów oraz gruntów zadrzewionych i zakrzewionych, nie uwzględniając nieruchomości gospodarstwa, na którego terenie chów lub hodowla będą prowadzone). W tym miejscu zauważyć należy, że kwestia zaliczenia planowanego przedsięwzięcia do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko pozostaje poza sporem – została ona przyznana przez samego skarżącego, między innymi we wniosku inicjującym niniejsze postępowanie oraz przez organy obu instancji. Zatem pierwsza z ww. przesłanek, umożliwiających wydanie zaskarżonego postanowienia, została spełniona.
Odnosząc się do kolejnej przesłanki umożliwiającej nałożenie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, tj. wskazanie kryteriów środowiskowych, jakimi kierował się organ dokonując analizy przedsięwzięcia pod kątem uwarunkowań dotyczących jego charakterystyki, rodzaju, usytuowania oraz skali możliwego oddziaływania na środowisko, których pełną listę zawiera przepis art. 63 ust. 1 u.o.o.ś. stwierdzić należy za SKO, że zaskarżone postanowienie zawiera informacje o uwarunkowaniach opisanych w art. 63 ust. 1 u.o.o.ś. oraz spełnia przesłanki określone w art. 65 ust. 3 u.o.o.ś. Zgodnie z artykułem 124 § 1 k.p.a. postanowienie to zawiera: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie stron, podstawę prawną, rozstrzygnięcie, pouczenie o trybie zażalenia,
a także podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do jego wydania. W art. 65 ust. 3 u.o.o.ś. określono, jakie wymagania formalne powinno spełniać uzasadnienie postanowienia w przedmiocie obowiązku przeprowadzenia postępowania oceny oddziaływania na środowisko. Zgodnie
z brzmieniem tego przepisu uzasadnienie zaskarżonego postanowienia odpowiada wymaganiom wynikającym z k.p.a. oraz zawiera odniesienie do uwarunkowań przewidzianych w art. 63 ust. 1 u.o.o.ś. Słuszne jest przy tym stanowisko organów, że wydając omawiane rozstrzygnięcie należy odnieść się do wszystkich elementów uwarunkowań przewidzianych w art. 63 ust. 1 u.o.o.ś., które organ uwzględnił przy wydawaniu postanowienia. Nie oznacza to jednak konieczności odnoszenia się do wszystkich uwarunkowań, choć wszystkie powinien wziąć pod uwagę. Powinien natomiast odnieść się w uzasadnieniu postanowienia do tych, które uwzględnił (por. Rakoczy B. Komentarz do art. 65 [w:] Rakoczy B. (red.) Ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Komentarz, LexisNexis 2010). Uwarunkowania, o których mowa w art. 63 ust. 1 u.o.o.ś. mają bowiem charakter ogólny i choć organ musi je wszystkie przeanalizować to nie oznacza, że przy każdej planowanej inwestycji one zaistnieją (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 6 listopada 2019 r., sygn. akt. II SA/Go 541/19).
Ostatnią przesłanką umożliwiającą wydanie postanowienia było uzyskanie, przed jego podjęciem, opinii właściwych organów, wskazanych w art. 64 ust. 1 u.o.o.ś. Organ I instancji uzyskał wymagane prawem opinie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. (z dnia [...] marca 2022 r.), Państwowego Inspektora Sanitarnego w Ł. (z dnia [...] marca 2022 r., potwierdzone opinią
z [...] maja 2022 r.) oraz Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (z dnia [...] maja 2022 r.). Wszystkie te organy wskazały na nieprawidłowości w przedłożonej przez skarżącego KIP, a w konsekwencji na konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko.
Sąd podziela przy tym stanowisko organów, że analiza wniosku oraz zgromadzonych w sprawie dokumentów, wykazała, że informacje przedłożone przez skarżącego w KIP oraz w jej uzupełnieniu nie są wystarczające dla określenia faktycznego wpływu przedmiotowej inwestycji w szczególności na środowisko
i zdrowie ludzi, co w wydanych postanowieniach obszernie wykazały organy. KIP zarzucono między innymi: brak jednoznacznego stwierdzenia, na której działce objętej wnioskiem budowany będzie zbiornik na gnojowicę, a na której planuje się modernizację chlewni. Można zauważyć także rozbieżności w wartościach przy obliczeniach przelotowości stada oraz stanu średniorocznego. W ocenie Sądu zarzuty te są trafne, a braki w KIP są ewidentne.
Badając legalność zaskarżonego postanowienia Sąd nie stwierdził, aby nakładając obowiązek sporządzenia raportu organ orzekający wykroczył poza przesłanki wymienione w art. 63 u.o.o.ś. oraz aby wydanie postanowienia nastąpiło
z naruszeniem przepisów prawa procesowego. W kontekście powyższych rozważań, wskazać należy, że nie zasługuje na uwzględnienie podniesiony w skardze zarzut naruszenia art. 59 ust. 1 oraz art. 63 ust. 1 u.o.o.ś.
W tym miejscy podkreślić należy, że raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest jednym z zasadniczych dokumentów występujących w procedurze przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Jego głównym celem jest ułatwienie ustalenia wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacją planowanego przedsięwzięcia. Treść raportu można rozpatrywać w kategorii wytycznych dotyczących realizacji przedsięwzięcia zgodnie
z wymaganiami prawa ochrony środowiska. Dokument ten stanowi podstawowe źródło informacji o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko w fazie jego realizacji, eksploatacji i likwidacji. Od liczby szczegółów, wiarygodności i jakości zawartych w nim danych będzie zależał przebieg oceny oddziaływania na środowisko.
Zarzut zaś skarżącego dotyczący naruszenie art. 72 ust. 1a u.o.o.ś. jest całkowicie chybiony. Zgodnie z art. 72 ust. 1 pkt 3 u.o.o.ś. wydanie decyzji
o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem: decyzji
o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu - wydawanej na podstawie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2022 r. poz. 503 ze zm.). W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – jak to ma miejsce w niniejszej sprawie – budowa zewnętrznego zamkniętego zbiornika na gnojowicę oraz modernizacji budynku chlewni w celu poprawy dobrostanu, wymaga wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Skarżący podniósł w skardze także zarzut naruszenia art. 72 ust. 2 pkt 2 u.o.o.ś. Przepis ten dotyczy koncesji lub decyzji, o których mowa w ust. 1 pkt 4 i 5, tj. udzielanych i wydawanych na podstawie ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2022 r. poz. 1072 ze zm.), wobec czego nie ma znaczenia w niniejszej sprawie.
Reasumując, zdaniem Sądu, podniesione w skardze zarzuty okazały się niezasadne, gdyż postępowanie przed organami zostało przeprowadzone w sposób wyczerpujący i prawidłowy, zaś zgromadzony w sprawie materiał dowodowy został oceniony właściwie. Mające zastosowanie w sprawie przepisy zostały należycie zinterpretowane i prawidłowo zastosowane. Sąd nie doszukał się też innych naruszeń przepisów prawa materialnego, czy procesowego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.