II SA/Bk 579/06

II SA/Bk 579/06 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2006-11-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-09-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Grażyna Gryglaszewska /przewodniczący sprawozdawca/
Małgorzata Roleder
Stanisław Prutis
Symbol z opisem
6331 Zasiłek dla bezrobotnych
Hasła tematyczne
Zatrudnienie
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2004 nr 99 poz 1001
art. 2 ust.1 pkt 2, art. 33 ust.1
Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
Dz.U. 2004 nr 262 poz 2607
par. 2 ust.1
Rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 26 listopada 2004 r. w sprawie rejestracji bezrobotnych i poszukujących pracy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), Sędziowie sędzia NSA Stanisław Prutis,, asesor WSA Małgorzata Roleder, Protokolant Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 30 listopada 2006 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną i odmowy przyznania prawa do zasiłku oddala skargę.
Uzasadnienie
Skarga została wywiedziona na tle następujących okoliczności:
Starosta Z. decyzją z dnia [...] czerwca 2006 roku znak [...]działając na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a) i lit. b), art. 2 ust. 1 pkt 2 oraz art. 71 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 z późn. zm.) oraz na podstawie art. 104 kpa uznał pana J. M. z dniem 21 czerwca 2006 roku za osobę bezrobotną i jednocześnie orzekł o odmowie przyznania w/w prawa do zasiłku. Swoje rozstrzygnięcie uzasadnił tym, że pan J. M. spełnił ustawowe warunki do uzyskania statusu osoby bezrobotnej, natomiast nie spełnił przesłanek warunkujących uzyskanie prawa do zasiłku, określonych w art. 71 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.
W odwołaniu od powyższej decyzji pan J. M. wniósł o przyznanie statusu osoby bezrobotnej od dnia 19 czerwca 2006 roku, gdyż zakończył wykonywać pracę na podstawie umowy zlecenia w dniu 18 czerwca 2006 roku.
Wojewoda P. po rozpatrzeniu powyższego odwołania decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 roku nr [...] orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji pierwszoinstancyjnej.
W uzasadnieniu swego stanowiska organ wskazał, iż pan J. M. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w Z. w dniu [...].07.2003 roku i z tym dniem został uznany za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku. W dniu 21 czerwca 2006 roku skarżący zgłosił się do powiatowego urzędu pracy i przedłożył umowę zlecenie, z której wynikało, że w dniach 14 - 20.06.2006 r. wykonywał czynności księgowego w PPHU "A." spółce cywilnej M. S., W. A. Dodatkowo przedłożył rachunek wystawiony przez zleceniodawcę z dnia [...] czerwca 2006 roku za wykonanie czynności, zgodnie z umową z dnia [...] czerwca 2006 roku, w którym stwierdzono, iż czynność zlecona została zakończona w dniu 19 czerwca 2006 roku. W związku z powyższym organ I instancji trafnie przyznał skarżącemu z dniem 21 czerwca 2006 roku ponownie status osoby bezrobotnej i odmówił przyznania prawa do zasiłku.
Cytując treść przepisu art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. h ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 z późn. zm.) organ wskazał, iż pan J. M. zobowiązał się do wykonania pracy zarobkowej, poczynając od dnia 14 czerwca 2006 r., co wynika z zawartej umowy zlecenia. O tym zobowiązaniu skarżący przed rozpoczęciem pracy, nie poinformował powiatowego urzędu pracy, natomiast w dniu 21 czerwca 2006 r. zgłosił się i przedstawił dowody świadczące o wykonaniu krótkotrwałej pracy.
W ocenie organu fakt zgłoszenia się do organu zatrudnienia jest istotną okolicznością w przedmiocie ustalenia statusu rejestrującej się osoby. Okres posiadania przez odwołującego się statusu bezrobotnego liczony od dnia 21 lipca 2003 r. został, zgodnie z przepisami ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, przerwany z powodu świadczenia usługi na podstawie umowy zlecenia. W okresie tej przerwy zainteresowany nie był osobą zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy, obowiązującego w danym zawodzie lub służbie. Dopiero przy ponownym potwierdzeniu przez pana J. M. zdolności i gotowości do podjęcia pracy organ I instancji powinien z urzędu wszcząć postępowanie w przedmiocie uzyskania statusu bezrobotnego. Podkreślić przy tym należy, iż status bezrobotnego nie może być ponownie przyznany z urzędu, ale można go ponownie uzyskać w przypadku oświadczenia przez osobę zainteresowaną, że okoliczności powodujące jego utratę obecnie nie istnieją. Taka sytuacja w rozpatrywanym przypadku zaistniała w dniu ponownego potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy, co nastąpiło dopiero w dniu 21 czerwca 2006 r.
Końcowo zatem organ podkreślił, iż wpisana na rachunku data faktycznego zakończenia pracy nie ma żadnego znaczenia prawnego w przedmiocie przyznania statusu bezrobotnego.
W skardze na tą decyzję wywiedzionej do sądu administracyjnego pan J. M. w zasadzie zakwestionował przyznanie statusu osoby bezrobotnej dopiero od dnia 21 czerwca 2006 roku. Jego zdaniem bowiem skoro wykonywał zlecenie od 15 czerwca do 18 czerwca 2006 roku, a z dniem 19 czerwca 2006 roku nie świadczył już żadnej pracy zarobkowej, to z tym dniem ponownie powinien został uznany za osobę bezrobotną. Nadto skarżący wskazał, iż w okresie od 13 czerwca do 21 czerwca 2006 roku Powiatowy Urząd Pracy w Z. nie przedstawił mu żadnej propozycji pracy, a wykonywanie umowy zlecenia nie miało wpływu na jego gotowość do podjęcia pracy.
Na tej podstawie wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.
Wojewoda P. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje:
Skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu. Organy obu instancji orzekające w sprawie nie naruszyły bowiem przepisów prawa materialnego uznając, iż skarżący J. M. dopiero z dniem 21 czerwca 2006 roku ponownie uzyskał status osoby bezrobotnej i odmawiając przyznania skarżącemu prawa do zasiłku dla bezrobotnych, a postępowanie administracyjne poprzedzające wydanie kwestionowanej decyzji nie uchybiło przepisom proceduralnym.
Zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. nr 99, poz. 1001 z późn. zm.) za osobę bezrobotną uważa się osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i pkt 2 lit. a - e i g, lub cudzoziemca - członka rodziny obywatela polskiego, niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie albo innej pracy zarobkowej, albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy, nieuczącą się w szkole, z wyjątkiem uczącej się w szkole dla dorosłych lub przystępującej do egzaminu eksternistycznego z zakresu tej szkoły lub w szkole wyższej w systemie wieczorowym, zaocznym lub eksternistycznym, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukującą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej.
Natomiast w myśl art. 2 ust. 1 pkt 11 tej ustawy za pracę zarobkową uważa się wykonywanie pracy lub świadczenie usług na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia, umowy o dzieło albo w okresie członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej, spółdzielni kółek rolniczych lub spółdzielni usług rolniczych.
W odniesieniu do skarżącego przełożenie cytowanych zapisów ustawy na jego sytuację prawną sprowadziło się do tego, iż okres (od 14 -20.06.2006 roku) w którym skarżący wykonywał czynności księgowego w PPHU "A." spółce cywilnej M. S., W. A., na podstawie umowy zlecenia, został uznany jako okres w którym skarżącemu nie przysługiwał status bezrobotnego (decyzja Starosty Z. z dnia [...] czerwca 2006 roku nr[...]). Okoliczności powyższe - zdaniem Sądu - w świetle przedstawionych powyżej przepisów nie budzą żadnych wątpliwości.
Zasadnicze wątpliwości natomiast – zdaniem skarżącego - budziło to, iż wykonanie czynności księgowego na podstawie umowy zlecenia nastąpiło od 15 do 18 czerwca 2006 roku, a zatem w dniu 19 czerwca 2006 roku skarżący był już ponownie osobą bezrobotną i nie wykonywał żadnej pracy zarobkowej.
Organ natomiast podkreślił, iż z przedłożonej umowy zlecenia wynika, że skarżący zobowiązał się do wykonywania pracy w dniach od 14 do 20 czerwca 2006 roku, zaś rachunek świadczący o zakończeniu czynności zleconej został wystawiony w dniu 19 czerwca 2006 roku. Niemniej jednak powyższe okoliczności nie przesądzały o dacie nabycia statusu osoby bezrobotnej, bowiem zasadnicze znaczenie miało złożone przez skarżącego oświadczenie, że okoliczności powodujące jego utratę (wykonywanie pracy zarobkowej) już nie istnieją. A to miało miejsce dopiero w dniu 21 czerwca 2006 roku, kiedy to skarżący stawił się do urzędu pracy.
Problem prawny istniejący w niniejszej sprawie sprowadził się zatem do określenia, od kiedy bezrobotny uzyskuje status bezrobotnego, czy od daty rejestracji, jak to przyjęły organy administracji, czy też od daty spełnienia przesłanek określonych w ustawie do uzyskania statusu bezrobotnego - jak to z kolei wywodzi skarżący. Kwestia ta ma istotne znaczenie dla określenia momentu, od którego rejestrujący się nabywa określone uprawnienia i obowiązki.
Należy podkreślić, iż kwestie powyższe reguluje w art. 33 ustawa z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. nr 99, poz. 1001 z późn. zm.) oraz wydane na podstawie tej ustawy rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 26 listopada 2004 roku w sprawie rejestracji bezrobotnych i poszukujących pracy (Dz. U. z 2004 roku, Nr 262, poz. 2607).
Art. 33 ust. 1 powyższej ustawy stanowi, że powiatowe urzędy pracy rejestrują bezrobotnych i poszukujących pracy oraz prowadzą rejestr tych osób. Z ustępu drugiego tego artykułu wynika natomiast, że rejestracja bezrobotnych i poszukujących pracy następuje po przedstawieniu przez te osoby dokumentów niezbędnych do ustalenia ich statusu i uprawnień.
Z kolei § 2 ust. 1 powyższego rozporządzenia stanowi, że bezrobotny zgłasza się, w celu dokonania rejestracji, do powiatowego urzędu pracy. Osoba rejestrująca się przedkłada do wglądu pracownikowi powiatowego urzędu pracy dokonującego rejestracji stosowne dokumenty (§ 3 ust. 1 rozporządzenia). Rejestracja natomiast bezrobotnego następuje w dniu przedłożenia stosownych dokumentów, po poświadczeniu przez bezrobotnego lub poszukującego pracy własnoręcznym podpisem prawdziwości danych i oświadczeń zamieszczonych w karcie rejestracyjnej (§ 4 ust. 1 rozporządzenia). W przypadku gdy bezrobotny był już zarejestrowany w powiatowym urzędzie pracy, ponowna rejestracja polega na wprowadzeniu do rejestru nowych danych lub aktualizacji istniejących (§ 4 ust. 2 rozporządzenia).
Nie ulega zatem wątpliwości, że akt rejestracji bezrobotnego dokonany jest w dacie spełnienia przez bezrobotnego (a także urząd) powyższych warunków. Tak więc to z datą rejestracji, a nie wydania decyzji czy też spełnienia ustawowych przesłanek do uzyskania statusu bezrobotnego, bezrobotny nabywa określone uprawnienie, o którym mowa w powyższych aktach prawnych.
W niniejszej sprawie bezsporne jest, że skarżący dopełnił wszelkich czynności rejestracyjnych w dniu 21 czerwca 2006 roku, kiedy to stawił się do urzędu pracy i przedstawił umowę zlecenia oraz rachunek za wykonane usługi księgowe (zapis z karty rejestracyjnej bezrobotnego k. 5). To właśnie z tą datę mógł zatem dopiero uzyskać status bezrobotnego. Nie ma de facto więc żadnego znaczenie to, że już w dniu 19 czerwca 2006 roku nie wykonywał pracy z tytułu umowy zlecenia (choć umowa zlecenia niejako go nadal wiązała), ani też to, że wykonywanie umowy zlecenia nie miało wpływu na gotowość strony w podjęciu pracy. Jak wynika bowiem z art. 2 ust. 1 pkt 11 cytowanej ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 tej ustawy sam fakt związania umową o wykonywanie pracy zarobkowej, a więc także na podstawie umowy zlecenia, powoduje utratę statusu osoby bezrobotnej.
Zaakcentować należy, iż spełnienie wszystkich przesłanek określonych w w/w ustawie do uznania za osobę bezrobotną nie wywołuje żadnych skutków prawnych, dopóki nie dojdzie do zarejestrowania danej osoby jako bezrobotnej przez powiatowy urząd pracy, bądź w przypadku ponownej rejestracji do aktualizacji tych danych, przez organ. Czynność ta bowiem ma wyłącznie charakter techniczny. Rejestracja osoby i uzyskanie statusu bezrobotnego może nastąpić dopiero po zgłoszeniu danych przez osobę ubiegającą się o taki status, co nie spoczywa na organie, a jest obowiązkiem strony skarżącej.
Mając powyższe na uwadze Sąd nie znalazł podstaw do podważenia legalności zaskarżonej decyzji podzielając w całości stanowisko organu. Stąd skargę oddalono (art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).