II SA/Bk 542/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w BiałymstokuBiałystok2004-10-21
NSAAdministracyjneNiskawsa
pomoc społecznazasiłek stałyustawa o pomocy społecznejprawo administracyjnedecyzja administracyjnaskarżącysamorządowe kolegium odwoławczeinterpretacja przepisównowa ustawa

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę F.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję o przyznaniu zasiłku stałego, uznając zarzuty skarżącego o sprzeczności przepisów nowej ustawy o pomocy społecznej za nieuzasadnione.

Skarżący F.B. zakwestionował decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję o przyznaniu mu zasiłku stałego, zarzucając wadliwą podstawę prawną w postaci nowej ustawy o pomocy społecznej z 2004 r. Skarżący twierdził, że ustawa ta zawiera sprzeczności między art. 160 a 161. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę, wyjaśniając, że nowa ustawa uchyliła starą, a decyzje wydane na jej podstawie wygasły, co wymagało wydania nowych decyzji na gruncie obowiązujących przepisów. Sąd uznał zarzuty skarżącego za nieuzasadnione i wynikające z braku zrozumienia przepisów.

Sprawa dotyczyła skargi F.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., która utrzymała w mocy decyzję Burmistrza Miasta T. o przyznaniu skarżącemu zasiłku stałego w wysokości 317,00 zł miesięcznie. Organ pierwszej instancji przyznał świadczenie, uznając, że skarżący spełnia warunki do jego otrzymania ze względu na niepełnosprawność i trudną sytuację materialną, zgodnie z art. 37 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej. Skarżący odwołał się do SKO, a następnie zaskarżył decyzję SKO do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Głównym zarzutem skargi było oparcie decyzji na wadliwej podstawie prawnej, a konkretnie na ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, która według skarżącego zawierała sprzeczność między art. 160 a 161. Skarżący wnioskował również o przesłuchanie członków SKO jako świadków. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę, uznając zarzuty za nieuzasadnione. Sąd wyjaśnił, że nowa ustawa o pomocy społecznej z 2004 r. uchyliła poprzednią ustawę z 1990 r., a decyzje wydane na jej podstawie wygasły z dniem wejścia w życie nowej ustawy. Konieczność wydania nowych decyzji na gruncie nowych przepisów była niezbędna, aby skarżący mógł nadal otrzymywać zasiłek. Sąd stwierdził brak sprzeczności w przepisach i oddalił skargę na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, ustawa nie zawiera sprzeczności. Art. 160 uchyla starą ustawę, a art. 161 określa datę wejścia w życie nowej ustawy. Zgodnie z art. 149 ust. 1, decyzje wydane na podstawie starej ustawy wygasły z dniem wejścia w życie nowej, co wymagało wydania nowych decyzji.

Uzasadnienie

Sąd wyjaśnił, że nowa ustawa o pomocy społecznej z 2004 r. zastąpiła poprzednią, a wygaśnięcie decyzji wydanych na podstawie starej ustawy było konieczne do zapewnienia ciągłości świadczeń na gruncie nowych przepisów. Brak jest sprzeczności między wskazanymi przez skarżącego przepisami.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (8)

Główne

u.p.s. art. 37 § ust. 2 pkt 2

Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

Określa sposób ustalania wysokości zasiłku stałego jako różnicę między kryterium dochodowym a rzeczywistym dochodem.

u.p.s. art. 106 § ust. 1

Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

Podstawa prawna do wydawania decyzji w sprawach świadczeń pomocy społecznej.

u.p.s. art. 37 § ust. 1 pkt 1, ust. 3

Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

Dotyczy przesłanek przyznawania zasiłku stałego.

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa prawna do oddalenia skargi, gdy zarzuty są nieuzasadnione.

Pomocnicze

u.p.s. art. 160

Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

Przepis uchylający poprzednią ustawę o pomocy społecznej.

u.p.s. art. 161

Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

Określa datę wejścia w życie nowej ustawy o pomocy społecznej.

u.p.s. art. 149 § ust. 1

Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

Określa wygaśnięcie decyzji wydanych na podstawie poprzedniej ustawy.

u.p.s. (uchylona)

Ustawa z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej

Poprzednia ustawa, na podstawie której wydawano decyzje przed wejściem w życie nowej ustawy.

Argumenty

Odrzucone argumenty

Zarzut wadliwej podstawy prawnej z uwagi na rzekomą sprzeczność między art. 160 a 161 ustawy o pomocy społecznej z 2004 r. Wniosek o przesłuchanie członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego jako świadków.

Godne uwagi sformułowania

skarżący nie powołał się w odwołaniu na żadne uzasadnione podstawy do zakwestionowania decyzji organu I instancji zarzuty skargi są nieuzasadnione i świadczą o braku zrozumienia przez skarżącego treści przepisów regulujących sprawy pomocy społecznej powstała stąd konieczność wydania nowych decyzji, na podstawie nowej ustawy z 12 marca 2004 r., gdyż inaczej skarżący w ogóle nie mógłby otrzymywać zasiłku stałego.

Skład orzekający

Stanisław Prutis

przewodniczący

Jerzy Bujko

sprawozdawca

Elżbieta Trykoszko

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów przejściowych dotyczących wejścia w życie nowej ustawy o pomocy społecznej i wygaśnięcia decyzji wydanych na podstawie poprzedniej ustawy."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zmiany przepisów prawnych i ich wpływu na istniejące decyzje administracyjne.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa dotyczy rutynowej interpretacji przepisów przejściowych związanych ze zmianą ustawy o pomocy społecznej. Brak nietypowych faktów czy zaskakującego rozstrzygnięcia.

Dane finansowe

WPS: 317 PLN

Sektor

pomoc społeczna

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Bk 542/04 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2004-10-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-09-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Elżbieta Trykoszko
Jerzy Bujko /sprawozdawca/
Stanisław Prutis /przewodniczący/
Symbol z opisem
6321 Zasiłki stałe
Hasła tematyczne
Pomoc społeczna
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2004 nr 64 poz 593
art. 37
Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis, Sędziowie sędzia NSA Jerzy Bujko (spr.), sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Protokolant Anna Bazydło, po rozpoznaniu w dniu 21 października 2004 r. sprawy ze skargi F. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lipca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku stałego oddala skargę.-
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] maja 2004 r. wydaną na wniosek F. B. Burmistrz Miasta T. przyznał wnioskodawcy stały zasiłek w wysokości 317,00 zł, poczynając od dnia 1 maja 2004 r. Organ ustalił, iż wnioskodawca ze względu na niepełnosprawność znacznego stopnia i złą sytuację materialną spełnia ustawowe warunki uprawniające do przyznania stałego zasiłku. Wysokość tego świadczenia ustala się jako różnicę pomiędzy kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a jej rzeczywistym dochodem, zgodnie z przepisem art. 37 ust. 2 pkt 2 ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.). Jako prawną podstawę tej decyzji organ wskazał art. 106 ust. 1 w zw. z art. 37 ust. 1 pkt 1, ust. 2 pkt 1 i ust. 3 wymienionej wyżej ustawy o pomocy społecznej.
Od wymienionej decyzji F. B. odwołał się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. Decyzją z dnia [...] lipca 2004 r. SKO w B. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, uznając, iż skarżący nie powołał się w odwołaniu na żadne uzasadnione podstawy do zakwestionowania decyzji organu I instancji.
Decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. F. B. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zarzucił jej oparcie na wadliwej podstawie prawnej w postaci ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593) zawierającej – zdaniem skarżącego – sprzeczność pomiędzy treścią art. 160 i art. 161. Dla wykazania tej sprzeczności skarżący zawnioskował o przesłuchanie jako świadków członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. W skardze zawarł też szereg innych wniosków, w tym o zmianę podstawy prawnej zaskarżonej decyzji i jej uchylenie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wniosło o oddalenie tej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zarzuty skargi są nieuzasadnione i świadczą o braku zrozumienia przez skarżącego treści przepisów regulujących sprawy pomocy społecznej. Z zebranego w sprawie materiału wynika, iż skarżący od lat korzysta z różnych form pomocy społecznej, w tym zasiłku stałego przyznanego mu na podstawie uchylonej już ustawy z 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r., Nr 64, poz. 414 z późn. zm.). W dniu 1-go maja 2004 r. weszła w życie nowa ustawa z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593) – zgodnie z jej art. 161. Ustawa ta, przepisem art. 160, uchyliła starą ustawę o pomocy społecznej z 29 listopada 1990 r. Nadto zgodnie z jej art. 149 ust. 1 z dniem wejścia w życie nowej ustawy (to jest z dniem 1 maja 2004 r.) wygasły decyzje wydane na podstawie ustawy z 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej. Powstała stąd konieczność wydania nowych decyzji, na podstawie nowej ustawy z 12 marca 2004 r., gdyż inaczej skarżący w ogóle nie mógłby otrzymywać zasiłku stałego. W omówionej wyżej regulacji prawnej nie ma żadnych sprzeczności. Skarga nie podnosi też żadnych innych uzasadnionych zarzutów, w tym dotyczących wysokości przyznanego świadczenia. Dlatego podlega ona oddaleniu z mocy art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).-

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI