II SA/BK 540/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę na decyzję SKO stwierdzającą nieważność decyzji o warunkach zabudowy, uznając, że sprawa powinna być rozpoznana według przepisów ustawy z 1994 r., a nie z 2003 r.
Skarżący A. K. zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., która stwierdziła nieważność decyzji Burmistrza N. o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie urządzenia do tankowania pojazdów gazem. SKO uznało, że decyzja Burmistrza była wadliwa, ponieważ została wydana na podstawie niewłaściwej ustawy (z 2003 r. zamiast z 1994 r.). WSA w Białymstoku oddalił skargę, podzielając stanowisko SKO co do niewłaściwej podstawy prawnej decyzji Burmistrza oraz uznając, że inwestycja stanowiła jedno przedsięwzięcie, co uzasadniało legitymację procesową T. O.
Sprawa dotyczyła skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] czerwca 2004 r., która stwierdziła nieważność decyzji Burmistrza N. z dnia [...] grudnia 2003 r. o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie urządzenia do tankowania pojazdów gazem propan-butan. SKO uznało decyzję Burmistrza za nieważną z powodu rażącego naruszenia przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, wskazując na wydanie jej na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r., podczas gdy sprawa powinna być rozpoznana według przepisów dotychczasowych (art. 85 § 1 ustawy z 2003 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę A. K., uznając, że zaskarżona decyzja SKO nie narusza prawa. Sąd potwierdził, że decyzja Burmistrza została wydana na podstawie niewłaściwych przepisów (ustawy z 2003 r. zamiast ustawy z 1994 r.), co stanowiło rażące naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Sąd uznał również, że inwestycja polegająca na budowie urządzenia do tankowania gazem, która wymagała korzystania z mediów na działce sąsiedniej, spełniała kryteria jednego przedsięwzięcia zgodnie z Prawem ochrony środowiska, co uzasadniało legitymację procesową T. O. jako właściciela sąsiedniej działki. W związku z tym, decyzja organu I instancji powinna była uwzględniać te okoliczności, a jej brak stanowił podstawę do stwierdzenia nieważności przez SKO.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Sprawa powinna być rozpoznana według przepisów dotychczasowych, tj. ustawy z dnia 8 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 85 § 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r., do spraw wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie tej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (5)
Główne
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.p.z.p. art. 85 § 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.z.p. art. 42 § 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym
k.p.a. art. 156 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
p.o.ś. art. 46 § 2a
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Argumenty
Skuteczne argumenty
Decyzja Burmistrza N. została wydana na podstawie niewłaściwej ustawy (z 2003 r. zamiast z 1994 r.), co stanowi rażące naruszenie prawa. Inwestycja polegająca na budowie urządzenia do tankowania gazem, wymagająca korzystania z mediów na działce sąsiedniej, stanowi jedno przedsięwzięcie, co uzasadnia legitymację procesową właściciela sąsiedniej działki.
Odrzucone argumenty
Skarżący kwestionował legitymację procesową T. O., wskazując, że nie był stroną w postępowaniu dotyczącym podziału nieruchomości. Skarżący twierdził, że stacja paliw firmy "B." nie jest technologicznie powiązana z punktem tankowania gazem skarżącego.
Godne uwagi sformułowania
Sprawa wszczęta i nie zakończona decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu zagospodarowaniu przestrzennym - rozpoznana winna być pod rządami ustawy z dnia 8 lipca 1994 roku o zagospodarowaniu przestrzennym. Właściwą bowiem podstawą prawną – powinna być ustawa z dnia 07.07.1994 roku o zagospodarowaniu przestrzennym. Przedmiotowa inwestycja stanowi samodzielne przedsięwzięcie skoro we wniosku z dnia [...]02.2003 roku wszystkie niezbędne media (np. elektryczność, woda, odprowadzenie ścieków) mają być zrealizowane na działce sąsiedniej nr geod. [...] – nie zaś na działce [...]. Powyższe zamierzenie inwestycyjne spełnia zdaniem Sądu kryteria zawarte w art. 46 ust. 2a ustawy z dnia 27.04.2001 roku – Prawo ochrony środowiska (...), a więc kwalifikuje się jako jedno przedsięwzięcie, jeżeli nawet realizowane jest przez kilka podmiotów.
Skład orzekający
Anna Sobolewska-Nazarczyk
sprawozdawca
Danuta Tryniszewska-Bytys
przewodniczący
Jerzy Bujko
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów przejściowych ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz kwestia legitymacji procesowej w sprawach dotyczących warunków zabudowy, gdy inwestycja wpływa na sąsiednie nieruchomości."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu prawnego i faktycznego, związanego z okresem przejściowym między dwiema ustawami o zagospodarowaniu przestrzennym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej związanej ze zmianą przepisów, co jest istotne dla praktyków prawa budowlanego i administracyjnego. Pokazuje, jak kluczowe jest stosowanie właściwych przepisów w odpowiednim czasie.
“Zmiana przepisów o planowaniu przestrzennym: Jak nie stracić pozwolenia na budowę przez błąd formalny?”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Bk 540/04 - Wyrok WSA w Białymstoku Data orzeczenia 2005-04-14 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-09-02 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Sędziowie Anna Sobolewska-Nazarczyk /sprawozdawca/ Danuta Tryniszewska-Bytys /przewodniczący/ Jerzy Bujko Symbol z opisem 6153 Warunki zabudowy terenu Hasła tematyczne Zagospodarowanie przestrzenne Sygn. powiązane II OSK 1059/05 - Wyrok NSA z 2006-09-21 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2003 nr 80 poz 717 art. 85 par. 1 Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym Tezy Sprawa wszczęta i nie zakończona decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu zagospodarowaniu przestrzennym - rozpoznana winna być pod rządami ustawy z dnia 8 lipca 1994 roku o zagospodarowaniu przestrzennym. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Sędziowie sędzia NSA Jerzy Bujko,, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] czerwca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji organu I instancji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oddala skargę Uzasadnienie Na skutek wniosku z dnia [...] marca 2004 r., uzupełnionego w dniu [...] kwietnia 2004 roku T.O., po jego rozpoznaniu decyzją [...] z dnia [...] maja 2004 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. stwierdziło nieważność decyzji Burmistrza N. nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 roku o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu działki nr [...] położonej w N., dla inwestycji obejmującej budowę urządzenia do tankowania pojazdów gazem propan-butan. Pan A. K. wniósł wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Kwestia legalności decyzji Burmistrza N., znak: [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. stała się przedmiotem powtórnego badania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. W wyniku tej kontroli, zaskarżoną decyzją [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. skorygowane zostało, w zakresie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie dotyczące legalności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu działki nr [...] położonej w N., dla inwestycji obejmującej budowę urządzenia do tankowania pojazdów gazem propan-butan. Uzasadniając ostateczną decyzję z [...] czerwca 2004 r. Kolegium wskazało na okoliczności faktyczne i prawne, które przesądzają o legitymacji procesowej p. T. O., a tym samym o możliwości wszczęcia i prowadzenia postępowania w przedmiocie nieważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu właśnie z wniosku Pana T. O.. Kolegium wskazało kwalifikowane wady decyzji B. N., znak: [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. wykazując rażące naruszenie przepisów art. 42 ust. 1 pkt 1, pkt 3, pkt 4, pkt 5 i pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.), co wyczerpuje przesłankę nieważności decyzji Burmistrza N., przewidzianą przepisami art. 156 § 1 pkt 2 kpa. W skardze wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku za pośrednictwem organu na decyzję [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. skarżący kwestionuje legitymację procesową pana T. O.. Jako argument mający potwierdzać brak tej legitymacji wskazuje skarżący fakt, że Pan T. O. nie był uznany za stronę w postępowaniu dotyczącym podziału nieruchomości, której dotyczy decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Na poparcie swych zarzutów skarżący przytacza tezy sześciu wyroków i dwóch uchwał NSA. Wskazuje także, że stacja paliw firmy "B." nie jest technologicznie powiązana z punktem tankowania gazem skarżącego i z tego względu przedsięwzięcia te nie powinny być oceniane łącznie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wnosząc o jej oddalenie, podtrzymano argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Ewidentnym jest w sprawie, iż decyzja Burmistrza N. z dnia [...]12.2003 roku wydana została na podstawie art. 60 ust. 1 i 86 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z 2003 roku z późn. zm.), a więc na podstawie niewłaściwych przepisów. Skoro art. 85 § 1 cytowanej wyżej ustawy stanowi, iż do spraw wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie tejże ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe – a wniosek został wywiedziony przez skarżącego do Burmistrza N. o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie urządzenia do tankowania pojazdów samochodowych gazem propan-butan – w dniu [...]02.2003 roku – to wskazanie ustawy z dnia 27.03.2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z 2003 roku z póżn. zm.) – stanowi rażące naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności w myśl art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Właściwą bowiem podstawą prawną – powinna być ustawa z dnia 07.07.1994 roku o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity: Dz. U. Nr 15, poz. 139 z 1999 roku z póżn. zm.). W świetle zebranego materiału dowodowego zasadnym jest także stanowisko organu odwoławczego w przedmiocie uznania za naruszenie art. 42 ust. 1 pkt 1, pkt 3, pkt 4, pkt 5 i 6 cytowanej wyżej ustawy z dnia 07.07.1994 roku o zagospodarowaniu przestrzennym. Nie do zaakceptowania są stwierdzenia strony skarżącej, że przedmiotowa inwestycja stanowi samodzielne przedsięwzięcie skoro we wniosku z dnia [...]02.2003 roku wszystkie niezbędne media (np. elektryczność, woda, odprowadzenie ścieków) mają być zrealizowane na działce sąsiedniej nr geod. [...] – nie zaś na działce [...]. Powyższe zamierzenie inwestycyjne spełnia zdaniem Sądu kryteria zawarte w art. 46 ust. 2a ustawy z dnia 27.04.2001 roku – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627 z 2001 roku z póżn. zm.), a więc kwalifikuje się jako jedno przedsięwzięcie, jeżeli nawet realizowane jest przez kilka podmiotów. W świetle powyższego decyzja organu I instancji winna zawierać linie rozgraniczające teren rzeczywistej inwestycji, a nie jej część oraz zakreślać wymagania dotyczące ochrony osób trzecich. W myśl wyżej wymienionych stwierdzeń nie ulega wątpliwości fakt spełnienia przesłanek z art. 28 kpa przez Pana T. O. - właściciela działki sąsiedniej przylegającej do nieruchomości o nr geod. [...]. Należy także dodać, że wbrew twierdzeniom strony skarżącej umowa dzierżawy z dnia [...]07.2004 roku świadczy o powiązaniu inwestycji zlokalizowanych na działkach [...], zaś postanowienie Prokuratury Rejonowej w Ł. z dnia [...]02.2005 roku o odmowie wszczęcia dochodzenia nie ma wpływu na ocenę materiału dowodowego w niniejszej sprawie. Mając całokształt powyższych okoliczności na względzie Sąd uznał zaskarżoną decyzję za zgodną z prawem i skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z 2002 roku).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI