II SA/BK 53/05

II SA/Bk 53/05 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2005-05-17
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2005-02-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Danuta Tryniszewska-Bytys /przewodniczący sprawozdawca/
Sławomir Presnarowicz
Urszula Barbara Rymarska
Symbol z opisem
6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne
Ochrona środowiska
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2001 nr 62 poz 627
art. 48 ust. 2 pkt 1 i 2, art. 46 ust. 4 pkt 1
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys (spr.), Sędziowie sędzia WSA Sławomir Presnarowicz, asesor WSA Urszula Barbara Rymarska, Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2005 r. sprawy ze skargi A. i M. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] listopada 2004 r. Nr [...] w przedmiocie uzgodnienia, w zakresie ochrony środowiska, decyzji o warunkach zabudowy - oddala skargę.-
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...].10.2004 r. nr [...] Starosta Ł. uzgodnił E. O. na etapie decyzji o warunkach zabudowy projektowane przedsięwzięcie polegające na budowie stawu do hodowli ryb w ilości 200 kg rocznie z doprowadzalnikiem i odprowadzalnikiem wody do rzeki Ł., na działce nr [...] usytuowanej w miejscowości K. W uzasadnieniu organ wywiódł, iż Wójt Gminy P. postanowieniem z dnia [...].06.2004 r. nr [...] odstąpił
od nałożenia obowiązku sporządzenia raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko, nadto dostarczył projekt decyzji o warunkach zabudowy przedmiotowego przedsięwzięcia sporządzony przez uprawnionego architekta. Projekt ten zobowiązuje inwestora
do ograniczenia zabudowy stawu do obszaru działki o rzędnej powierzchni poniżej 131,5 m., zachowania istniejącego obszaru leśnego oraz do ogroblowania stawu w sposób najbardziej zbliżony do naturalnego ukształtowania terenu. W konkluzji organ stwierdził, iż planowana inwestycja jedynie w nieznaczny sposób będzie oddziaływać na środowisko.
W zażaleniu wywiedzionym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. A. i M. G. nie zgodzili się z ustaleniami poczynionymi przez Starostę Ł. - w szczególności, że planowana inwestycja będzie miała minimalny wpływ na środowisko naturalne. W uzasadnieniu wskazali na zagrożenie zanieczyszczenia rzeki Ł. detergentami oraz wzrost temperatury wody (spowodowany wybudowaniem doprowadzalnika i odprowadzalnika ze stawu do rzeki) wpływające w sposób negatywny na ekosystem oraz ichtiofaunę cieku wodnego. Dodatkowo zdaniem odwołujących się planowane przedsięwzięcie jest całkowicie nieopłacalne z gospodarczego punktu widzenia i wg żalących się faktycznie inwestor planuje obiekt rekreacyjny. W konsekwencji małż. G. uznali, iż w przedmiotowej sprawie niezbędnym jest uzyskanie raportu o oddziaływaniu planowanej inwestycji na środowisko oraz uzgodnienie jej z Zarządem Okręgu Polskiego Związku Wędkarskiego oraz Wojewódzkim Inspektoratem Ochrony Środowiska.
Postanowieniem z dnia [...].11.2004 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji w uzasadnieniu stwierdzając brak przesłanek do uznania, iż budowany staw będzie zanieczyszczał środowisko detergentami. W dalszej części uzasadnienia wskazano, iż organy administracyjne w toku prowadzonego postępowania o ustalenie warunków zabudowy nie oceniają ekonomicznych aspektów zamierzeń inwestycyjnych. Zarzuty dotyczące rozwiązań technicznych są przedwczesne, gdyż będą one przedmiotem szczegółowego badania w toku postępowania o wydanie pozwolenia na budowę. W konkluzji SKO wywiodło, iż na etapie ustalania warunków zabudowy organy administracyjne działają w warunkach związania administracyjnego, nie mogą więc odmówić wydania pozytywnego rozstrzygnięcia w sytuacji, gdy inwestycja nie narusza przepisów powszechnie obowiązującego prawa oraz spełnione są łącznie przesłanki z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.).
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku
małż. G. podkreślili, iż sporne postanowienie Starosty Ł. nie zostało skonsultowane z Zarządem Okręgu Polskiego Związku Wędkarskiego oraz Wojewódzkim Inspektorem Ochrony Środowiska, nie został również sporządzony i upubliczniony raport
o wpływie inwestycji na środowisko naturalne. W pozostałej części skarżący powtórzyli zarzuty zawarte w odwołaniu, wnosząc o uchylenie skarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę SKO w Ł. podtrzymało stanowisko zawarte w skarżonej decyzji, w konsekwencji wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu, albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z treścią art. 1 § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sprawowana jest pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego.
Przedmiotem skargi jest postanowienie Starosty Ł. z dnia [...].10.2004 r. uzgadniające przedsięwzięcie polegające na budowie stawu.
Obowiązek uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy wynika z przepisu art. 48 ust. 2 pkt 1 i 2 w zw. z art. 46 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 27.04.2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627 ze zm.) – zwaną dalej p.o.ś, który stanowi, iż przed wydaniem decyzji o warunkach zabudowy wymagane jest uzgodnienie projektowanych rozstrzygnięć ze starostą działającym jako organ ochrony środowiska ( art. 378 p.o.ś.) oraz z państwowym powiatowym inspektorem sanitarnym ( art. 57 ust. 1 p.o.ś). Uzgodnień tych dokonuje organ administracji właściwy do wydania decyzji o warunkach zabudowy.
Zgodnie z treścią art. 46 ust. 3 i 4 pkt 1 w zw. z art. 48 ust. 1 ustawy p.o.ś. postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko stanowi część postępowania zmierzającego do wydania decyzji o warunkach zabudowy – na podstawie przepisów ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r.
Nr 80, poz. 717 ze zm.).
Należy zatem stwierdzić, iż skarżone postanowienie jest rozstrzygnięciem incydentalnym, stanowiącym jedynie o części postępowania, nie przesądzającym
o merytorycznym sposobie załatwienia wniosku o ustalenie warunków zabudowy.
Głównym zarzutem skarżących pozostaje ich przekonanie, iż planowana inwestycja
wpłynie w znaczny sposób na degradację środowiska naturalnego rzeki Ł. Zarzut ten nie może się ostać, skarżący nie przedstawili bowiem (oprócz swojej opinii ) żadnych innych dowodów świadczących o negatywnym wpływie inwestycji na środowisko naturalne.
Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika natomiast, iż skala projektowanego przedsięwzięcia jest nieznaczna ( wielkość stawu ograniczona do obszaru działki o rzędnej powierzchni poniżej 131,5m), dodatkowo inwestor został zobowiązany do zachowania istniejącego obszaru leśnego oraz ogroblowania stawu w sposób najbardziej zbliżony do naturalnego ukształtowania terenu (projekt decyzji Wójta Gminy P.
nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy). Założenia przyjęte na tym etapie postępowania dały podstawę do oceny, iż projektowany staw nie będzie wpływał w sposób negatywny na środowisko naturalne, a skarżący nie przedłożyli jakiegokolwiek dowodu podważającego tę ocenę. Rozwiązania techniczne zostaną przedstawione w projekcie budowlanym, na kolejnym etapie procesu inwestycyjnego. Skarżący będą mogli podnieść swoje zastrzeżenia w toku postępowania o wydanie pozwolenia na budowę.
Niezasadnym pozostaje również zarzut niewydania raportu o wpływie planowanej inwestycji na środowisko naturalne oraz braku konsultacji organu prowadzącego postępowanie z dzierżawcą gruntu i inspektoratem ochrony środowiska.
W tym miejscu należy bowiem zauważyć, iż postanowieniem z dnia [...].06.2004 r. sygn. [...] Wójt Gminy P. uznał planowane przedsięwzięcie jako nie wymagające sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko – postanowienie to jest kolejnym rozstrzygnięciem wpadkowym w ramach prowadzonego postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Skoro jego regulacja nie została obalona - na tym etapie postępowania organ nie musiał dysponować raportem oddziaływania na środowisko.
Obowiązujące przepisy nie nakładają również obowiązku dokonania uzgodnień
z dzierżawcą gruntu - zgodnie z treścią omówionego na wstępie art. 48 ust. 2 pkt 1-2 ustawy p.o.ś. decyzja o warunkach zabudowy wydawana jest po uzgodnieniu z organem ochrony środowiska oraz organem inspekcji sanitarnej. W niniejszej sprawie w toku postępowania organ prowadzący uczynił zadość ustawowemu obowiązkowi dokonując wymaganych uzgodnień (postanowienie Starosty Powiatowego w Ł. stanowiące przedmiot niniejszego postępowania oraz postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego
w Ł. z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...]).
W tym miejscu należy zauważyć, że skarżący, aczkolwiek w skardze przedstawiają się jako specjaliści z zakresu rybactwa i ochrony środowiska, to spełniają status strony postępowania, mając swój indywidualny interes prawny w sposobie załatwienia wniosku
E. O. Są właścicielami nieruchomości sąsiedniej. Mają także interes faktyczny
w sposobie tego załatwienia – bowiem w dniu 16.10.2003 r. (k. 31) sami złożyli wniosek
o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego w postaci budowy gospodarstwa hodowli ryb łososiowatych w obrębie tejże wsi K. oraz wsi M.
– na działkach nr [...] (ta ostatnia we wsi M.). W odwołaniu od decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...].08.2004 r. (k. 51) M. G. wprost podał, że inwestycja E. O. uniemożliwi funkcjonowanie jego gospodarstwa rybackiego. Stąd, jak się wydaje, jego ocena dotycząca przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego pozostaje subiektywna.
Podsumowując, należy stwierdzić, iż skarżący nie wykazali żadnych powodów na podstawie których na tym etapie postępowania inwestor nie mógł uzyskać uzgodnienia przedmiotowego przedsięwzięcia. Organy administracji prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy, właściwie zinterpretowały obowiązujące przepisy, swoje stanowisko uzasadniając zgodnie z wymogami Kpa. W tej sytuacji skarga nie mogła zostać uwzględniona.
Wobec stwierdzenia bezzasadności zarzutów skargi, podlegała ona oddaleniu
na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).