II SA/Bk 487/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę Prokuratora Rejonowego na decyzję Wójta Gminy w sprawie rozgraniczenia nieruchomości, uznając, że błędy w doręczeniu decyzji mogą być podstawą do wznowienia postępowania, ale nie do stwierdzenia jej nieważności.
Prokurator Rejonowy zaskarżył decyzję Wójta Gminy dotyczącą rozgraniczenia nieruchomości, zarzucając naruszenie przepisów KPA poprzez niedopuszczenie współwłaściciela do postępowania i brak doręczenia mu decyzji. Wójt Gminy wniósł o oddalenie skargi, wskazując, że takie naruszenia mogą być podstawą do wznowienia postępowania, a nie stwierdzenia nieważności decyzji. Sąd administracyjny oddalił skargę, podzielając stanowisko organu.
Prokurator Rejonowy wniósł skargę na decyzję Wójta Gminy w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości, domagając się stwierdzenia jej nieważności. Zarzucił rażące naruszenie przepisów KPA, w szczególności art. 10 i 109, poprzez niedopuszczenie współwłaściciela działki drogowej do udziału w postępowaniu i nieprzesłanie mu decyzji. Decyzja została doręczona jedynie jednej współwłaścicielce, co zdaniem prokuratora stanowiło naruszenie art. 39 i 40 KPA. Wójt Gminy argumentował, że wskazane naruszenia mogą być podstawą do wznowienia postępowania, a nie stwierdzenia nieważności decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, po zawieszeniu postępowania w związku z toczącymi się innymi postępowaniami zainicjowanymi przez tego samego współwłaściciela (wznowienie postępowania i zmiana decyzji), podjął sprawę. Sąd uznał skargę za dopuszczalną i wniesioną w terminie. Merytorycznie skargę oddalił jako bezzasadną. Sąd zgodził się z prokuratorem co do nieprawidłowości przy doręczaniu decyzji, jednak podkreślił, że takie uchybienia mogą stanowić podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 4 KPA), a nie do stwierdzenia nieważności decyzji (art. 156 § 1 pkt 2 KPA). Sąd powołał się na orzecznictwo NSA, zgodnie z którym ustawodawca przewidział odrębne katalogi przesłanek dla wznowienia postępowania i stwierdzenia nieważności decyzji, a tryby te nie są konkurencyjne. Ponieważ J.K. już występował z wnioskiem o wznowienie postępowania, który został ostatecznie rozpatrzony negatywnie, a inne wady kwalifikowane decyzji nie zostały podniesione, sąd oddalił skargę jako bezzasadną.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, naruszenie przepisów dotyczących doręczenia decyzji może stanowić podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, ale nie do stwierdzenia nieważności decyzji.
Uzasadnienie
Ustawodawca przewidział odrębne katalogi przesłanek dla wznowienia postępowania (art. 145 KPA) i stwierdzenia nieważności decyzji (art. 156 KPA). Te tryby nadzwyczajne nie są konkurencyjne i służą eliminacji określonych wad, nie mogą być stosowane zamiennie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (10)
Główne
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 10
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 39
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 40
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 61 § 4
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 109
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 145 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
Uchybienia organu przy doręczeniu decyzji mogą stanowić podstawę do żądania wznowienia postępowania.
k.p.a. art. 154
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 156 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
Przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji dotyczą wadliwości materialnoprawnej lub rażącego naruszenia procedury przed wydaniem decyzji.
p.p.s.a. art. 53 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie przepisów KPA dotyczących doręczenia decyzji (art. 39, 40 KPA) może być podstawą do wznowienia postępowania, ale nie do stwierdzenia nieważności decyzji.
Odrzucone argumenty
Naruszenie przepisów KPA dotyczących doręczenia decyzji (art. 39, 40 KPA) stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji.
Godne uwagi sformułowania
Uchybienia organu przy doręczeniu decyzji załatwiającej sprawę administracyjną mogą stanowić wyłącznie podstawę do żądania wznowienia postępowania administracyjnego w oparciu o art. 145 § 1 pkt 4 kpa. System weryfikacji decyzji administracyjnych oparty jest na zasadzie niekonkurencyjności, co oznacza, że poszczególne tryby nadzwyczajne mają na celu usunięcie tylko określonego rodzaju wadliwości decyzji i nie mogą być stosowane zamiennie.
Skład orzekający
Anna Sobolewska-Nazarczyk
przewodniczący
Elżbieta Trykoszko
sprawozdawca
Danuta Tryniszewska-Bytys
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Rozróżnienie między podstawami do wznowienia postępowania a podstawami do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej w kontekście wadliwości doręczenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji naruszenia przepisów KPA przy doręczeniu decyzji w postępowaniu rozgraniczeniowym, ale zasada jest ogólna dla postępowań administracyjnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważną różnicę proceduralną między wznowieniem postępowania a stwierdzeniem nieważności decyzji, co jest kluczowe dla praktyków prawa administracyjnego.
“Błąd w doręczeniu decyzji: czy to podstawa do jej unieważnienia?”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Bk 487/06 - Wyrok WSA w Białymstoku Data orzeczenia 2007-03-06 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-08-10 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Sędziowie Anna Sobolewska-Nazarczyk /przewodniczący/ Danuta Tryniszewska-Bytys Elżbieta Trykoszko /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6122 Rozgraniczenia nieruchomości Hasła tematyczne Administracyjne postępowanie Skarżony organ Wójt Gminy Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071 art. 61§4, art. 10 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Sędziowie sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.),, sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 lutego 2007 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w Ł. na decyzję Wójta Gminy Ś. z dnia [...] lutego 2003 r., nr [...] w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości oddala skargę Uzasadnienie Prokurator Rejonowy w Ł. skargą sporządzoną w dniu [...] grudnia 2003r., a przesłaną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w B. w styczniu 2004r. (wpłynęła do sądu [...].01.2004r. ) wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji Wójta Gminy Ś. z dnia [...] lutego 2003r. (o numerze [...]) w części orzekającej o zatwierdzeniu granic działki położonej we wsi Ch., o numerze geodezyjnym [...], stanowiącej drogę gminną, z działkami o numerach [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...]. Zdaniem prokuratora w administracyjnym postępowaniu rozgraniczeniowym doszło do rażącego naruszenia przepisów postępowania, konkretnie art. 10 i 109 kpa, poprzez niedopuszczenie współwłaściciela działki Nr [...] J.K., s. J. i J. do udziału w tym postępowaniu, polegające na niedoręczeniu mu kwestionowanej decyzji. Decyzja o rozgraniczeniu została bowiem doręczona w dniu [...] lutego 2003r. w jednym egzemplarzu jedynie współwłaścicielce działki Nr [...] – M.K., podczas gdy w przypadku wielości stron, pisma należy doręczać wszystkim stronom. Doręczenie jednego pisma i na jednym poświadczeniu odbioru, równocześnie trzem stronom (tu M.K., J.Z.K. i J.K.) stanowi naruszenie przepisów art. 39 i 40 kpa i skutkuje uznaniem, iż pismo doręczono jednej stronie tj. tej, która złożyła podpis potwierdzający odbiór decyzji. Wójt Gminy Ś. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podnosząc, że naruszenie przepisów procedury administracyjnej, wymienionych w skardze, mogło stanowić i stanowiło w tej sprawie – podstawę do żądania wznowienia postępowania administracyjnego. Nie jest uzasadnione powoływanie naruszenia tych przepisów jako podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje. Na wstępie Sąd zauważa, że postępowanie sądowe wywołane skargą prokuratora było w okresie od [...] kwietnia 2004r. do [...] sierpnia 2006r. zawieszone z uwagi na to, że skarga prokuratora została wniesiona już po wszczęciu innego postępowania administracyjnego zmierzającego do wzruszenia ostatecznej decyzji Wójta Gminy Ś. o rozgraniczeniu nieruchomości tj. w trybie wznowienia postępowania z wniosku J.K. oraz w trybie uchylenia bądź zmiany decyzji wójta w oparciu o art. 154 kpa również na wniosek J.K. Postępowanie niniejsze zostało podjęte po ustaleniu, że w sprawie o wznowienie postępowania wydana została w dniu [...] czerwca 2006r. przez SKO w Ł. ostateczna decyzja odmawiająca wznowienia postępowania (vide: informacja k. 93 akt sądowych), a w sprawie dotyczącej żądania zmiany decyzji wójta w trybie art. 154 kpa wydano ostateczną decyzję odmawiającą tejże zmiany (z dnia [...] stycznia 2005r.) skarga na którą to decyzję oddalona została przez tutejszy sąd administracyjny wyrokiem z [...] maja 2005r. wydanym w sprawie [...] (vide: informacja k. 87 akt sądowych). Rozprawę w niniejszym postępowaniu sądowym wyznaczono w dacie, w której było już wiadome, iż skarga J.K. na decyzję SKO w Ł. odmawiającą wznowienia postępowania administracyjnego o rozgraniczenie została oddalona wyrokiem tutejszego sądu administracyjnego z dnia [...] października 2006r. (sygn. akt [...]), prawomocnym od dnia [...]grudnia 2006r. Przechodząc już do oceny skargi prokuratora, Sąd w pierwszej kolejności stwierdził, iż skarga jest dopuszczalna i została wniesiona w terminie. Prokurator nie brał bowiem udziału w postępowaniu administracyjnym o rozgraniczenie nieruchomości zakończonym zaskarżoną decyzją Wójta Gminy Ś. z dnia [...] lutego 2003r., a tym samym mógł skutecznie wywieść skargę bez wyczerpywania środka zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym (vide: pogląd wyrażony w uchwale składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10.04.2006r. – sygn. OPS 6/05 – ONSA i WSA 2006/3/68 wskazujący na obowiązek wyczerpania środków odwoławczych w postępowaniu administracyjnym przed wniesieniem skargi na decyzję administracyjną przez prokuratora, który brał udział w postępowaniu administracyjnym). Sąd uznał również, że w sprawie został zachowany przez prokuratora termin do wniesienia skargi przewidziany w art. 53 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), albowiem przy założeniu, że skarżonej decyzji stanowiącej rozstrzygnięcie indywidualnej sprawy administracyjnej, nie doręczono J.K. prawidłowo w rozumieniu przepisów kpa, przewidziany tymże przepisem 6 –miesięcy termin do wniesienia skargi przez prokuratora (lub RPO), liczony od dnia doręczenia decyzji stronie, nie mógł w sprawie niniejszej upłynąć. Merytorycznie skargę oceniając należało ją oddalić jako bezzasadną, jako że zarzucone przez prokuratora naruszenie w sprawie przepisów art. 39 i 40 kpa, dotyczących doręczenia pism stronie w postępowaniu administracyjnym, mogło stanowić podstawę do żądania wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie o rozgraniczenie (w tej sprawie stanowiło taką podstawę), natomiast nie mogło być skuteczną podstawą do żądania stwierdzenia nieważności decyzji w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Sąd zgadza się przy tym ze stanowiskiem prokuratora, że w sprawie o rozgraniczenie doszło do nieprawidłowości przy doręczaniu stronom decyzji Wójta Gminy Ś. o rozgraniczeniu nieruchomości. Przepis art. 40 kpa stanowi bowiem o powinności organu administracji doręczenia pisma imiennie do poszczególnych stron postępowania nawet wtedy gdy zamieszkują te strony pod jednym adresem, chyba że jedna z tych stron jest pełnomocnikiem drugiej. Nieprawidłowe doręczenie J.K. decyzji kończącej postępowanie administracyjne wiązało się jednak z uchybieniem procedurze administracyjnej zaistniałym po wydaniu decyzji. Przesłanki zaś stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej wymienione w art. 156 § 1 pkt kpa dotyczą wadliwości materialnoprawnej samej decyzji bądź rażącego naruszenia procedury administracyjnej na etapie poprzedzającym wydanie tejże decyzji. Obowiązujące przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nie dają podstaw do utożsamiania wydania decyzji z jej doręczeniem (vide: pogląd wyrażony w tezie do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2006r. sygn. II OSK 714/05-ONSA i WSA 2006/5/132). Decyzja administracyjna rozpoczyna swój byt prawny z chwilą jej sporządzenia, doręczenie zaś decyzji ma na celu zakomunikowanie stronie zawartego w niej rozstrzygnięcia. Uchybienia organu przy doręczeniu decyzji załatwiającej sprawę administracyjną mogą stanowić wyłącznie podstawę do żądania wznowienia postępowania administracyjnego w oparciu o art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Z takim żądaniem J.K. występował i zostało ono ostatecznie i prawomocnie rozpatrzone. W wyroku z dnia 29 czerwca 2006r. (sygn. akt II OSK 843/05) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że żadna z przesłanek wznowienia postępowania wymienionych w art. 145 § 1 pkt 1-8 kpa nie może jednocześnie skutkować nieważnością decyzji administracyjnej – art. 156 § 1 pkt 1-7 kpa. Ustawodawca przewidział bowiem odrębny katalog przesłanek skutkujących wznowieniem postępowania oraz inny, odrębny katalog dający podstawę do stwierdzenia nieważności. System weryfikacji decyzji administracyjnych oparty jest na zasadzie niekonkurencyjności, co oznacza, że poszczególne tryby nadzwyczajne mają na celu usunięcie tylko określonego rodzaju wadliwości decyzji i nie mogą być stosowane zamiennie. Mając powyższe na uwadze przy braku podniesienia przez prokuratora innych ewentualnych wad kwalifikowanych skarżonej decyzji ostatecznej Wójta Gminy Ś. z [...] lutego 2003r., Sąd skargę jako bezzasadną oddalił (art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270).