II SA/Bk 471/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w BiałymstokuBiałystok2004-10-28
NSAAdministracyjneŚredniawsa
pomoc społecznazasiłek stałyniepełnosprawnośćkryterium dochodowedecyzja administracyjnaprawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na decyzję odmawiającą przyznania zasiłku stałego, uznając, że skarżący nie spełnił przesłanki całkowitej niezdolności do pracy na dzień wydania decyzji.

Skarżący W. P. domagał się przyznania zasiłku stałego, jednak organy pomocy społecznej odmówiły mu tego świadczenia, wskazując na niespełnienie przesłanki całkowitej niezdolności do pracy. Skarżący legitymował się orzeczeniem o lekkim stopniu niepełnosprawności. Sąd administracyjny oddalił skargę, podkreślając, że na dzień wydania decyzji skarżący nie spełniał wymogów ustawowych, mimo że później uzyskał orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku rozpoznał skargę W. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję o odmowie przyznania zasiłku stałego. Podstawą odmowy było niespełnienie przez skarżącego przesłanki całkowitej niezdolności do pracy, wynikającej z art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej. Skarżący posiadał orzeczenie o lekkim stopniu niepełnosprawności, co nie było równoznaczne z całkowitą niezdolnością do pracy. Sąd uznał, że organy prawidłowo zastosowały prawo, ponieważ na dzień wydania decyzji skarżący nie spełniał wszystkich wymogów ustawowych. Sąd zaznaczył, że nowe orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności, uzyskane przez skarżącego po wydaniu decyzji, nie mogło być uwzględnione przez organy pierwszej i drugiej instancji. Wskazano, że skarżący może ponownie ubiegać się o pomoc, jeśli jego stan zdrowia uzasadnia przyznanie świadczenia.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, lekkie niepełnosprawność nie jest równoznaczne z całkowitą niezdolnością do pracy.

Uzasadnienie

Ustawa o pomocy społecznej wymaga całkowitej niezdolności do pracy, a lekkie niepełnosprawność, nawet z przeciwwskazaniem do ciężkiej pracy fizycznej, nie spełnia tego kryterium.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (3)

Główne

u.p.s. art. 37 § 1 pkt 1

Ustawa o pomocy społecznej

Zasiłek stały przysługuje pełnoletniej osobie samotnie gospodarującej, całkowicie niezdolnej do pracy z powodu wieku lub niepełnosprawności, jeśli jej dochód jest niższy od kryterium dochodowego.

p.p.s.a. art. 151

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa prawna do oddalenia skargi, gdy brak podstaw do jej uwzględnienia.

Pomocnicze

u.p.s. art. 8 § 1 pkt 1

Ustawa o pomocy społecznej

Określa kryterium dochodowe dla osoby samotnie gospodarującej.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Skarżący nie spełnił przesłanki całkowitej niezdolności do pracy na dzień wydania decyzji. Nowe orzeczenie o stanie zdrowia skarżącego, uzyskane po dacie decyzji, nie mogło być uwzględnione przez organy administracji.

Godne uwagi sformułowania

nie spełnił wszystkich przesłanek ustawowych do przyznania mu zasiłku stałego nie był osobą całkowicie niezdolną do pracy Organy orzekające nie negowały trudnej sytuacji materialnej i życiowej skarżącego, lecz nie miały możliwości przyznania skarżącemu zasiłku stałego, wbrew obowiązującemu przepisowi

Skład orzekający

Elżbieta Trykoszko

przewodniczący

Grażyna Gryglaszewska

sprawozdawca

Anna Sobolewska-Nazarczyk

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek przyznania zasiłku stałego, w szczególności wymogu całkowitej niezdolności do pracy oraz znaczenia daty wydania decyzji dla oceny stanu faktycznego."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu prawnego i faktycznego. Nowe przepisy lub zmiany w orzecznictwie mogą wpływać na jego aktualność.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje typowy problem proceduralny związany z oceną stanu zdrowia i jego wpływem na prawo do świadczeń socjalnych, a także znaczenie momentu wydania decyzji administracyjnej.

Czy lekkie niepełnosprawność wystarczy, by dostać zasiłek stały? Sąd wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Bk 471/04 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2004-10-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-08-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Anna Sobolewska-Nazarczyk
Elżbieta Trykoszko /przewodniczący/
Grażyna Gryglaszewska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6321 Zasiłki stałe
Hasła tematyczne
Pomoc społeczna
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2004 nr 64 poz 593
art. 37 ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Protokolant Elżbieta Stasiewicz, po rozpoznaniu w dniu 28 października 2004 r. sprawy ze skargi W. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] czerwca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku stałego. 1. oddala skargę, 2. przyznaje adwokatowi M. Ł. ze Skarbu Państwa (kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku) wynagrodzenie w kwocie 240 (słownie dwieście czterdzieści) złotych z tytułu pełnionego z urzędu zastępstwa procesowego.
Uzasadnienie
Decyzją z dn. [...].06.2004r. o nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławczego w B. utrzymało w mocy decyzję Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w H., odmawiającą W. P. przyznania zasiłku stałego.
Zdaniem organów obydwu instancji, W. P. nie spełnił wszystkich przesłanek ustawowych do przyznania mu zasiłku stałego. Zgodnie, bowiem z art. 37 ust.
1 pkt 1 ustawy z dn. 12.03.2004r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.) zasiłek stały przysługuje pełnoletniej osobie samotnie gospodarującej, całkowicie niezdolnej do pracy z powodu wieku lub niepełnosprawności, jeśli jej dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej, czyli od kwoty 461 zł (o czym stanowi art.
8 ust. 1 pkt 1 w/w ustawy).
W. P. nie spełnił przesłanki: całkowitej niezdolności do pracy.
Z przedstawionego orzeczenia z dnia [...].11.1991r. Obwodowej Komisji Lekarskiej do Spraw Inwalidztwa i Zatrudnienia Nr 12 w H. wynikało, iż został zaliczony do III grupy inwalidów, która jest równoznaczna z lekkim stopniem niepełnosprawności i możliwością zatrudnienia z przeciwwskazaniem do wykonywania ciężkiej pracy fizycznej na wysokości
i wymagającej dobrej ostrości wzroku.
W skardze wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku W. P. zarzucił decyzji naruszenie prawa.
Na rozprawie sądowej z dnia 28.10.2004r. pełnomocnik skarżącego (z urzędu) wniósł o uwzględnienie skargi i zasądzenie kosztów. Złożył do akt kserokopię orzeczenia z dn. [...].10.2004r. Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w H., z którego wynika, że W. P. został zaliczony do znacznego stopnia niepełnosprawności datującej się od 14.10.2004r., bez wskazań do zatrudnienia.
Pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi, zaś w odpowiedzi na skargę podtrzymał dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna, a zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Aby uzyskać prawo do zasiłku stałego, osoba ubiegająca się o taką formę pomocy musi spełnić wszystkie przesłanki wymienione w art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy z dn. 12.03.2004r. o pomocy społecznej
(Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.). Zasiłek stały przysługuje, bowiem osobie pełnoletniej, samotnie gospodarującej, całkowicie niezdolnej do pracy z powodu wieku lub niepełnosprawności, jeśli jej dochód jest niższy od kryterium dochodowego tj. od kwoty 461 zł ( na dzień wydania decyzji).
Organy słusznie stwierdziły, że W. P. mający 58 lat nie spełnił wszystkich wymogów z w/w przepisu gdyż nie był osobą całkowicie niezdolną do pracy.
Nie jest spornym w sprawie, że na dzień wydania decyzji, skarżący nie osiągnął wieku emerytalnego i posiadał jedynie częściową niezdolność do pracy, wynikającą z orzeczenia
z dn. 19.11.1991r. Obwodowej Komisji Lekarskiej do Spraw Inwalidztwa i Zatrudnienia
w H. Organy orzekające nie negowały trudnej sytuacji materialnej i życiowej skarżącego, lecz nie miały możliwości przyznania skarżącemu zasiłku stałego, wbrew obowiązującemu przepisowi art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej. Prawidłowości wydanej decyzji nie zmienia fakt uzyskania przez skarżącego orzeczenia o ustaleniu niepełnosprawności z dnia [...].10.2004r., albowiem zaskarżona decyzja nosi datę [...].06.2004r., a więc organy obydwu instancji nie mogły znać treści nowego orzeczenia, które skarżący przedstawił dopiero na rozprawie sądowej w dniu 28.10.2004r.
Skoro stan zdrowia skarżącego uległ pogorszeniu i legitymuje się obecnie orzeczeniem ustalającym znaczny stopień niepełnosprawności, to może ubiegać się ponownie o przyznanie pomocy ze środków społecznych w określonej formie.
Mając na względzie powyższe okoliczności, skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dn. 30.08.2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 152, poz. 1270).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI