II SA/BK 453/06

II SA/Bk 453/06 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2006-11-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-07-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Elżbieta Trykoszko /przewodniczący sprawozdawca/
Grażyna Gryglaszewska
Małgorzata Roleder
Symbol z opisem
6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne
Dodatki mieszkaniowe
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2001 nr 156 poz 1817
§3 ust. 1-3
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, asesor WSA Małgorzata Roleder, Protokolant Elżbieta Stasiewicz, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 listopada 2006 r. sprawy ze skargi J.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana do czasu uprawomocnienia się wyroku, 3. zasądza Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. na rzecz skarżącego J.M. kwotę 34,20 (trzydzieści cztery złotych dwadzieścia groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Skarżący J.M. złożył [...] marca 2006r. wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego wpisując jako dochody kwartalne kwotę 105 złotych (miesięcznie 35 złotych), jako wydatki za ostatni miesiąc kwotę 120 złotych i wskazując, iż zajmowana przez niego powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego wynosi 41,3 m 2 .
Działający z upoważnienia Burmistrza Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. decyzją z [...] kwietnia 2006r., powołując się na art. 2 ust. 1, 5 ust. 4, 6 ust.1–10, 7 ust. 1 i 5 i art. 8 ust. 1 i 2 ustawy z 21 czerwca 2001r. o dodatku mieszkaniowym oraz Rozporządzenie Rady Ministrów z 28 grudnia 2001r. w sprawie dodatków mieszkaniowych orzekł o przyznaniu skarżącemu na okres od 1 kwietnia 2006r. do 30 września 2006r. dodatku mieszkaniowego w kwocie 0 złotych i ryczałtu miesięcznego na zakup opału w kwocie 48,29 złotych. Wyliczenia należnych skarżącemu kwot organ dokonał po zweryfikowaniu wskazanej przez stronę powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego z 41,3 m 2 na 27,77 m 2 tj. udziału 1/3 skarżącego we współwłasności domu położonego przy ul. S. [...] w Z. (1/3 z 83,3 m 2 ), a także po zweryfikowaniu wysokości dochodu skarżącego przyjmując, iż dochodem tym jest roczny przychód z przypadającej skarżącemu części gospodarstwa rolnego, wynoszący w przeliczeniu na miesiąc 63,75 złotych ( obliczony stosownie do treści art. 3 ust. 4 ustawy o dodatkach mieszkaniowych). Nadto organ stwierdził, że skarżący nie dostarczając dokumentu potwierdzającego uregulowanie wydatków związanych z utrzymaniem lokalu uzasadnia założenie, że wydatki te wynoszą 0,00 złotych. Niezależnie jednak od braku poniesienia faktycznych wydatków przez stronę, skarżącemu przysługują stosowne ryczałty z uwagi na to, iż lokal mieszkalny skarżącego nie jest wyposażony w centralne ogrzewanie, ciepłą wodę i gaz przewodowy. Te ryczałty zamykają się sumą 68,98 złotych i stanowią miesięczne wydatki strony dla potrzeb ustalenia dodatku mieszkaniowego. Przy takich założeniach wyliczony przez organ dodatek mieszkaniowy skarżącemu wyniósł 48,29 złotych tj. 70% wydatków ponoszonych na lokal.
Z powyższą decyzją Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. nie zgodził się J.M. i wniósł w odwołaniu o jej zmianę. Jego zdaniem decyzję wydano z rażącym naruszeniem ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Dopuszczono się rażącej dyskryminacji jego osoby, gdyż naruszono wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 lutego 2005r sygn. akt U 14/02. Stosownie do treści wyroku wyłączenie ubezpieczenia, podatku od nieruchomości i opłaty za wieczyste użytkowanie gruntów z wydatków stanowiących podstawę obliczenia dodatku mieszkaniowego, oraz opłaty za wodę, ścieki jest niezgodne z prawem. Urząd nie może ingerować w stosunki cywilne pomiędzy współwłaścicielami, które reguluje kodeks cywilny i które podlegają ochronie prawnej. Stosownie do treści art. 206 kc każdy ze współwłaścicieli ma prawo do korzystania ze współwłasności w sposób nie naruszający prawa pozostałych współwłaściciel art. 199 kc. Stosownie do treści zawartej w księdze pierwszej, dział czwarty kodeksu cywilnego wykorzystywanie rzeczy wspólnej – domu jednorodzinnego na cele mieszkaniowe nie przekracza zwykłego zarządu. Zgodnie z treścią ustawy o dodatkach mieszkaniowych dodatek mieszkaniowy przysługuje w wysokości rzeczywistych kosztów lub w wysokości ryczałtu. Rzeczywisty koszt opału budynku wynosi ok. 4,9 tony węgla zgodnie z normą przyjętą przez nadzór budowlany, ponieważ budynek posiada centralne ogrzewanie – własną kotłownię. Niezbędne jest ogrzewanie całego budynku zgodnie z przełożonym metrażem 83,3 m2. W decyzji brak jest sposobu wyliczenia wysokości dodatku za okres kwiecień- wrzesień 2006r. oraz sprawa nie została wyjaśniona w całości
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. po rozpatrzeniu powyższego odwołania decyzją z dnia [...] maja 2006r. orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji pierwszoinstancyjnej. Kolegium podzieliło w pełni ustalenia organu w zakresie konieczności weryfikacji dochodu strony i zajmowanej powierzchni mieszkalnej oraz ryczałtowe obliczenie wydatków na lokal i nie dopatrzyło się nieprawidłowości w wyliczeniu należnego skarżącemu dodatku mieszkaniowego.
Skargę na powyższą decyzję do sądu administracyjnego wywiódł J.M. generalnie podtrzymując argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Dodatkowo skarżący podniósł, że zgodnie z §3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001r. w sprawie dodatków mieszkaniowych ryczałt na zakup opału przysługuje według ceny za kilowatogodziny energii elektrycznej za ostatni okres rozliczeniowy, zgodnie z taryfą G12.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Odnosząc się do zarzutu wskazał, że do obliczenia wysokości ryczałtu przyjęto cenę pobieraną przez zakład energetyczny na datę wydania decyzji. Cena ta jest jednakowa dla wszystkich i została przyjęta za ostatni okres rozliczeniowy z wyłączeniem opłaty abonamentowej i stałych opłat miesięcznych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył co następuje:
Skargę należało uwzględnić bowiem zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem prawa materialnego, które to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy ( art. 145 §1 ust. 1 lit. "a" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Zasady i tryb przyznawania, ustalania wysokości, finansowania i wypłacania dodatków mieszkaniowych regulują przepisy ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. nr 71, póz. 734 z późn. zmianami) oraz rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001r. w sprawie dodatków mieszkaniowych ( Dz.U. nr 156, poz. 1817 z póżn. zmianami ).
W przedmiotowej sprawie organy administracyjne przyznały J.M. dodatek mieszkaniowy w wysokości 0 zł z uwagi na nie udokumentowanie przez skarżącego wydatków związanych z utrzymaniem lokalu oraz ryczałt na zakup opału w wysokości 48,29 zł, albowiem lokal mieszkalny skarżącego nie jest wyposażony w centralne ogrzewanie, ciepłą wodę i gaz przewodowy.
Zgodnie §3 ust. 1-3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001r. w sprawie dodatków mieszkaniowych podstawę obliczenia ryczałtu na zakup opału stanowi równowartość kilowatogodziny energii elektrycznej według rachunku za ostatni okres rozliczeniowy. Z powyższej regulacji wynika, że wartość kilowatogodziny za energię elektryczną jest wartością decydującą o wysokości przyznanego ryczałtu oraz że organ administracyjny ustalając wysokość należnego ryczałtu jest związany równowartością kilowatogodziny za energię elektryczną wynikającą z rachunku za ostatni okres rozliczeniowy.
W przedmiotowej sprawie z dołączonej do akt faktury VAT - wystawionej za ostatni okres rozliczeniowy wynika, że skarżący jest odbiorcą energii elektrycznej należącym do grupy taryfowej G12. Natomiast organy administracyjne wyliczając wysokość ryczałtu na zakup opału przyjęły, wbrew temu co wynika z rachunku, równowartość kilowatogodziny energii elektrycznej wynikającą z grupy taryfowej G11.
Grypy taryfowe G11 i G12 są to dwie różne taryfy, z których wynikają różne wartości kilowatogodziny za energię elektryczną. Grupa taryfowa G11 jest grupą jednotaryfową i w przypadku tej taryfy cena za energię elektryczną czynną jest taka sama w ciągu całej doby. Natomiast grupa taryfowa G12 jest grupą dwutaryfową i cena za energię elektryczną w tym przypadku jest zróżnicowana w zależności od tego czy energia jest pobierana w dzień czy też w nocy.
Organy administracyjne w przedmiotowej sprawie, wyliczając wysokość ryczałtu na zakup opału w oparciu o równowartość kilowatogodziny za energię elektryczną wynikającą z grupy taryfowej G11 naruszyły prawo materialne, gdyż nie jest to wartość wynikająca z rachunku za ostatni okres rozliczeniowy. Przy czym naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy albowiem równowartość kilowatogodziny energii elektrycznej wynikająca z grupy taryfowej G12 wskazanej w rachunku jest inna od wartości wynikającej z grupy taryfowej G11, a co za tym idzie wysokość ryczałtu na zakup opału wyliczona na podstawie tej wartości również będzie inna.
Pozostałe zarzuty skargi Sąd uznał za niezasadne. Stanowią one powtórzenie zarzutów z odwołania od decyzji pierwszoinstancyjnej, do których ustosunkował się organ II instancji. Sąd stanowisko organu odwoławczego podtrzymuje. Zasadnie bowiem organ korygując wskazaną przez skarżącego powierzchnię lokalu mieszkalnego (z 41,3m2 na 27,77m2 ) zwrócił uwagę na związanie tytułem prawnym strony do lokalu. Skarżący jest współwłaścicielem – z udziałem 1/3 - budynku mieszkalnego położonego w Z. przy ul. S. [...]. Przeliczony na powierzchnię udział skarżącego stanowi 27,77m2 (1/3 z 83,3 m2 ). Nie ma znaczenia okoliczność faktycznego korzystania przez skarżącego z większej powierzchni niż wskazuje udział w prawie własności budynku albowiem dodatek mieszkaniowy dla osób mieszkających w lokalach mieszkalnych znajdujących się w budynkach stanowiących ich własność jest związany z prawem a nie z faktycznym władztwem ( vide: art. 2 ust.1 pkt 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych).
Powoływanie się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 lutego 2005r. (sygn. U 14/02) jest nietrafne jako, że organy orzekały w sprawie już przy zastosowaniu przepisów Rozporządzenia Rady Ministrów z 28 grudnia 2001r. w sprawie dodatków mieszkaniowych w brzmieniu znowelizowanym na skutek wyroku trybunału tj. w brzmieniu obowiązującym od 2 sierpnia 2005r. Sąd zgadza się też ze stanowiskiem organu co do tego, że niedostarczenie przez skarżącego dowodów potwierdzających uregulowanie wydatków związanych z utrzymaniem lokalu uzasadniało założenie, że wydatki te są zerowe. Twierdzenie strony, iż wystarczające jest wykazanie ciążących zobowiązań bez potwierdzenia faktu ich poniesienia (wydatkowania pieniędzy na te cele) jest pozbawione podstaw.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 145 §1 ust. 1 lit. "a" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.