II SA/Bk 451/07

II SA/Bk 451/07 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2007-07-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-06-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Danuta Tryniszewska-Bytys
Grażyna Gryglaszewska /przewodniczący sprawozdawca/
Piotr Pietrasz
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne
Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
art. 60 ust. 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art.6
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 145 par.1 pkt. 1 lit. c.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), Sędziowie asesor WSA Piotr Pietrasz,, sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 lipca 2007 r. sprawy ze skargi A. M. – Sz. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] stycznia 2006 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. na rzecz skarżącej A. M.– Sz. kwotę 500 (słownie: pięćset) złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego.
Uzasadnienie
W wyniku rozpatrzenia wniosku z dnia [...] marca 2005 r. Polskiego Koncernu Naftowego O. S.A. z siedzibą przy ul. Ch. w P., Burmistrz G. decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2005 r. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbiórce istniejących obiektów i urządzeń oraz budowie nowej stacji paliw płynnych wraz z przebudową zjazdów z ulicy E. i budową przyłączy infrastruktury technicznej (wodociągowej, kanalizacji sanitarnej, deszczowej, elektroenergetycznej i telefonicznej) na terenie obejmującym działkę nr [...] oraz części działek [...] i [...] w G.
Pani A. M. –Sz. wniosła odwołanie od tej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. W odwołaniu zarzuciła organowi l instancji, że nie uwzględnił faktu zaskarżenia przez Nią do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku postanowienia Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego. Zarzuciła również niedostatecznie wnikliwe rozpatrzenie uciążliwości inwestycji dla otoczenia, w szczególności nie dokonano pomiarów hałasu, wibracji wychodząc z założenia, że jest to zbędne z uwagi na położenie przy drodze krajowej. Zdaniem Odwołującej się realizacja zamierzenia spowoduje emisję uciążliwości, które spowodują spadek wartości rynkowej działek sąsiednich.
Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r. Nr S[...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Organ stwierdził, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia warunków określonych w art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.). W ocenie organu w niniejszej sprawie zamierzenie spełnia te warunki. Podkreślił, że w treści decyzji Burmistrz G. zawarł warunki i wytyczne wynikające z raportu oddziaływania na środowisko a także wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich. Spełnienie tych warunków, zgodnie z raportem, spowoduje, że uciążliwość inwestycji zamknie się w granicach działki, na której jest lokalizowana. W świetle wniosków raportu o oddziaływaniu planowanej inwestycji na środowisko Kolegium nie znalazło uzasadnienia dla uwzględnienia zarzutów uciążliwości inwestycji dla działek sąsiednich.
Na powyższą decyzję Pani A. M.– Sz. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wnosząc o uchylnie zaskarżonej decyzji jako naruszającej prawo. W uzasadnieniu skargi Skarżąca podniosła, iż organy I i II instancji niedostatecznie wnikliwie rozpatrzyły kwestie uciążliwości inwestycji dla otoczenia, w tym spowodowania emisji uciążliwości i spadku wartości rynkowej działek sąsiednich. W szczególności, zdaniem Skarżącej zaprojektowanie zbiornika podziemnego gazu płynnego o poj. 10 m3 w południowo – zachodniej części działki jest bardzo niebezpieczne, gdyż bezpośrednio w sąsiedztwie jej działki. Jednocześnie stwierdzenie organu, iż instalacja tankowania gazem płynnym będzie w minimalnym stopniu oddziaływać na środowisko jest bardzo lakoniczne i nie precyzuje, w jakim zakresie takie oddziaływanie będzie występowało. Zdaniem Skarżącej zwiększenie ruchu pojazdów spowoduje zwiększenie hałasu i wydzielania spalin.
W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie, choć z innych przyczyn niż w niej podnoszone.
Sąd administracyjny został wyposażony w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji, sąd bada jej zgodność z przepisami prawa (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz. 1269 oraz art. 3 i art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Podstawowym celem i efektem kontroli sądowej jest więc eliminowanie z obrotu aktów i czynności organów administracji publicznych niezgodnych z prawem i przywrócenie stanu zgodnego z prawem poprzez wydanie orzeczenia odpowiedniej treści. Jednocześnie podkreślić należy, iż zgodnie z art. 134§1 w/w ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną rozstrzygnięcia. Powyższy przepis uprawnia Sąd również do oceny sprawy w nieco innym aspekcie, niż ujęły to zarzuty skargi.
W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie zostały naruszone przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, w szczególności decyzja o warunkach zabudowy została wydana na podstawie nieprawomocnego postanowienia Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] października 2005 r. Nr [...] w sprawie uzgodnienia warunków zabudowy dla przedsięwzięcia polegającego na przebudowie stacji paliw płynnych przy ul. E. w G.
Zgodnie z art. 6 Kpa organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Jednocześnie w myśl. art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym decyzję o warunkach zabudowy wydaje wójt, burmistrz albo prezydent miasta po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4 ustawy i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi.
Z akt sprawy wynika, że decyzja Burmistrza G. z dnia [...] listopada 2005 r. o warunkach zabudowy została poprzedzona uzgodnieniami stosownie z art. 53 ust. 4 pkt. 9 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Była ona uzgadniana między innymi z Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym w G., którego postanowienie z dnia [...] sierpnia 2005 r. w sprawie uzgodnienia warunków zabudowy zostało utrzymane w mocy postanowieniem Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] listopada 2005 r. Jednakże przedmiotowe postanowienie było przedmiotem skargi sądowo-administracyjnej do tut. Sądu, który prawomocnym wyrokiem z dnia 19 października 2006 r. sygn. akt II SA/Bk 1071/05 uwzględnił skargę i uchylił zaskarżone postanowienie. Kolejne postanowienie Nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. wydał dopiero w dniu [...] maja 2007 r. (k. 49 akt sądowych) a zatem już na etapie toczącego się postępowania sądowo-administracyjnego w niniejszej sprawie. Za niedopuszczalne zatem należało uznać postępowanie organu II instancji, który wydał zaskarżoną decyzję nie licząc się z faktem, iż postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] listopada 2005 r. zostało zaskarżone do sądu a następnie zostało przez tenże sąd uchylone. Stwierdzić zatem należało, iż organ wydając zaskarżoną decyzje naruszył przepis art. 60 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, gdyż w sprawie brak było wszystkich wymaganych prawem uzgodnień z poszczególnymi organami.
Odnosząc się do zarzutów skargi, należało stwierdzić, iż nie zasługują one na uwzględnienie. Wbrew twierdzeniom Skarżącej, zarówno organ I jak i II instancji prawidłowo zgromadzili materiał dowodowy w sprawie i na jego podstawie właściwie ocenił wpływ planowanej inwestycji na otoczenie. Z załączonego raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, sporządzonego przez uprawnionego biegłego Wojewody P. p. M. T. wynika, iż planowana inwestycja polegająca na przebudowie stacji paliw przy ul. E. w G., przy zachowaniu wskazówek z raportu, nie będzie w nadmierny sposób negatywnie oddziaływać na środowisko. Wręcz przeciwnie, zastosowane nowoczesne technologie wskazują, że planowana przebudowa istniejącej stacji wpłynie na poprawę jej bezpieczeństwa i zminimalizowanie oddziaływania na środowisko naturalne. Z treści raportu wynika, iż zastosowana hermetyzacja zapewni dotrzymanie norm jakości powietrza, nie będzie oddziaływać degradująco na środowisko przyrodnicze i zdrowie człowieka. Również przeprowadzone pomiary i badania hałasu wskazują, iż nie zostaną przekroczone normy przyjęte za dopuszczalne na obszarach ochrony akustycznej, a na granicy działki norm przyjętych za dopuszczalne dla obiektów zlokalizowanych w otoczeniu dróg. Stwierdzić zatem należało, iż organy wydając zaskarżone decyzje wzięły pod uwagę wyniki badań dotyczące hałasu, również na działce należącej do Skarżącej i słusznie uznały, iż nie przekraczają one dopuszczalnych norm.
W ocenie Sądu Skarżąca nie wykazała, aby umieszczenie podziemnego zbiornika na gaz płynny o pow. 10 m3 w jakikolwiek sposób zagrażało jej bezpieczeństwu czy też zdrowiu. Z przedłożonego raportu o oddziaływaniu na środowisko wynika, że nie będzie powyższe miało negatywnego wpływu zarówno na wody powierzchniowe, podziemne jak i powietrze. Wielkość emisji gazów do atmosfery jest zgodna z dopuszczalnymi normami. Podkreślić również należy, iż z projektu planowanej inwestycji wynika, iż podziemny zbiornik na gaz płynny ma być umiejscowiony po przeciwnej stronie stacji benzynowej niż jest położona działka Skarżącej. Nieprawdą zatem jest, na co uwagę zwraca Skarżąca w skardze, iż zbiornik ten będzie graniczył z jej działką.
Z uwagi na powyższe należało stwierdzić, iż zarzuty podniesione w skardze nie podważają legalności wydanej decyzji. Przede wszystkim zaznaczyć należy, że Skarżąca nie wykazała aby jakikolwiek przepis obowiązującego prawa sprzeciwiał się lokalizacji zamierzenia inwestycyjnego, a jest to jedyna okoliczność uzasadniająca wydanie odmownej decyzji. Tym niemniej organ II instancji przy wydawaniu zaskarżonej decyzji naruszył przepisy postępowania – art. 6 Kpa w zw. z art. 60 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Zaskarżona decyzja została wydana bez wymaganego prawem prawomocnego uzgodnienia planowanej inwestycji z organami Inspekcji Sanitarnej.
Ponownie rozpoznając sprawę organ uwzględni zaprezentowany przez Sąd pogląd i wyda decyzję w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa.
W tym stanie rzeczy skarżoną decyzję należało uchylić, orzekając w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) W oparciu o przepisy art. 152 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, że zaskarżony akt nie podlega wykonaniu, a o kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 tejże ustawy.