II SA/Bk 451/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w BiałymstokuBiałystok2006-11-07
NSAAdministracyjneWysokawsa
choroba zawodowapostępowanie administracyjneprawo pracymedycyna pracykodeks postępowania administracyjnegorozporządzenieorzecznictwo lekarskiezmiana stanu prawnegotożsamość sprawy

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzje organów sanitarnych o umorzeniu postępowania w sprawie choroby zawodowej, uznając, że zmiana przepisów i stan faktyczny uzasadniają ponowne badanie lekarskie.

Skarżący T.K. wielokrotnie ubiegał się o stwierdzenie choroby zawodowej w postaci zapalenia nadkłykcia kości ramieniowej prawej. Organy sanitarne umarzały postępowanie, uznając sprawę za rozstrzygniętą ostateczną decyzją z 2000 r. WSA w Białymstoku uchylił zaskarżone decyzje, stwierdzając, że zmiana rozporządzenia dotyczącego chorób zawodowych oraz potencjalna zmiana stanu faktycznego (dalsze narażenie zawodowe) wyłączają tożsamość sprawy i uzasadniają ponowne badanie lekarskie.

Sprawa dotyczyła skargi T.K. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. o umorzeniu postępowania w sprawie choroby zawodowej. Skarżący wielokrotnie ubiegał się o stwierdzenie przewlekłego zapalenia nadkłykcia kości ramieniowej prawej oraz zespołu wibracyjnego. Organy sanitarne konsekwentnie umarzały postępowanie, powołując się na ostateczną decyzję z 2000 r. stwierdzającą brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej, która została utrzymana w mocy przez NSA. WSA w Białymstoku uchylił zaskarżone decyzje, uznając, że organy błędnie zastosowały art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. Sąd wskazał, że zmiana stanu prawnego (wejście w życie nowego rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych) oraz potencjalna zmiana stanu faktycznego (dalsze narażenie zawodowe skarżącego) wyłączają tożsamość sprawy w rozumieniu k.p.a. W związku z tym, skarżący powinien zostać poddany ponownemu badaniu lekarskiemu przez właściwe jednostki orzecznicze. Sąd podkreślił, że negatywne orzeczenie w przeszłości nie przesądza o braku choroby zawodowej na całe życie, a stan zdrowia może ulegać zmianom. Dodatkowo, obecne skierowania obejmowały szerszy zakres schorzeń niż pierwotne zgłoszenie. WSA uchylił decyzje obu instancji i stwierdził, że nie mogą być wykonane do czasu uprawomocnienia się wyroku.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, ponowne postępowanie jest dopuszczalne, jeśli nastąpiła zmiana stanu prawnego (np. wejście w życie nowego rozporządzenia) lub stanu faktycznego (np. dalsze narażenie zawodowe, zmiana stanu zdrowia), co wyłącza tożsamość sprawy w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że zmiana rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych oraz potencjalna zmiana stanu faktycznego (dalsze narażenie zawodowe skarżącego) wyłączają tożsamość sprawy w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a., co uzasadnia potrzebę ponownego badania lekarskiego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (6)

Główne

k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 3

Kodeks postępowania administracyjnego

Przesłanka wyłączająca dopuszczalność powtórnego orzekania w tej samej sprawie.

P.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c"

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do uchylenia zaskarżonej decyzji.

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach

Reguluje zasady postępowania w sprawach chorób zawodowych, w tym konieczność badania lekarskiego i oceny narażenia zawodowego.

Pomocnicze

k.p.a. art. 16

Kodeks postępowania administracyjnego

Zasada trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych.

P.p.s.a. art. 152

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do orzeczenia o niemożności wykonania zaskarżonych decyzji.

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych

Przepisy obowiązujące w dacie wydania pierwszej decyzji o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zmiana stanu prawnego (nowe rozporządzenie w sprawie chorób zawodowych) wyłącza tożsamość sprawy. Zmiana stanu faktycznego (dalsze narażenie zawodowe, potencjalna zmiana stanu zdrowia) uzasadnia ponowne badanie. Organ sanitarny ma obowiązek rozpatrzyć wszystkie zgłoszone jednostki chorobowe.

Odrzucone argumenty

Sprawa została rozstrzygnięta ostateczną decyzją z 2000 r. i nie można jej ponownie rozpatrywać (argument organów sanitarnych).

Godne uwagi sformułowania

Doprecyzowanie w nowym rozporządzeniu w sprawie chorób zawodowych przesłanki uznania danego schorzenia za chorobę zawodową stanowi nowy element prawotwórczy. Powyższe wyłącza tożsamość stanu prawnego spraw rozpatrywanych pod rządami poprzedniego rozporządzenia [...] i spraw rozpatrywanych przy zastosowaniu nowego rozporządzenia [...]. Negatywne dla strony orzeczenie w przeszłości w sprawie choroby zawodowej nie rozstrzyga o jej braku na całe życie. Obowiązkiem organu sanitarnego jest skierowanie osoby [...] do właściwej jednostki orzeczniczej celem przebadania tej osoby i wydania orzeczenia o rozpoznaniu bądź braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej.

Skład orzekający

Grażyna Gryglaszewska

przewodniczący

Anna Sobolewska-Nazarczyk

członek

Elżbieta Trykoszko

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Uzasadnienie dopuszczalności ponownego postępowania w sprawie chorób zawodowych po zmianie przepisów lub zmianie stanu faktycznego, pomimo wcześniejszej ostatecznej decyzji."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zmiany stanu prawnego i faktycznego w kontekście chorób zawodowych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje, jak zmiany w prawie i ewolucja stanu faktycznego mogą otworzyć drogę do ponownego dochodzenia praw, nawet po wcześniejszych odmowach. Jest to ważna lekcja dla osób zmagających się z długotrwałymi problemami zdrowotnymi związanymi z pracą.

Czy jedna decyzja zamyka drogę do prawdy o chorobie zawodowej? Sąd Administracyjny mówi: nie zawsze!

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Bk 451/06 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2006-11-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-07-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Anna Sobolewska-Nazarczyk
Elżbieta Trykoszko /sprawozdawca/
Grażyna Gryglaszewska /przewodniczący/
Symbol z opisem
6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Inspektor Sanitarny
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Stwierdzono, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art.156 § 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2002 nr 132 poz 1115
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach.
Tezy
Doprecyzowanie w nowym rozporządzeniu w sprawie chorób zawodowych przesłanki uznania danego schorzenia za chorobę zawodową stanowi nowy
element prawotwórczy tj. element mający (mogący mieć)  wpływ na sposób załatwiania sprawy rozpoznawanej przy zastosowaniu nowego rozporządzenia.
Powyższe wyłącza tożsamość stanu prawnego spraw rozpatrywanych pod rządami poprzedniego rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych
i spraw rozpatrywanych przy zastosowaniu nowego rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych i uzasadnia potrzebę poddania strony nowemu badaniu
lekarskiemu przez właściwe do rozpatrzenia chorób zawodowych jednostki orzecznicze w ramach postępowania administracyjnego wszczętego obecnie.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, Sędziowie sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk,, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), Protokolant Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 07 listopada 2006 r. sprawy ze skargi T.K. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie choroby zawodowej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. z [...].04.2006r. nr [...] znak [...], 2. stwierdza, że zaskarżone decyzje nie mogą być wykonane w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
Uzasadnienie
Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. po rozpatrzeniu skierowania do Poradni Chorób Zawodowych w B. na badania rozpoznania choroby zawodowej, wystawionego przez Poradnię Szkoleniową Medycyny Pracy Centrum Profilaktyczne P. Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w B. w zakresie dotyczącym zapalenia nadkłykcia przyśrodkowego i bocznego ręki prawej i zespołu wibracyjnego u T.K. decyzją z dnia [...] kwietnia 2006r. po raz trzeci umorzył postępowanie administracyjne w sprawie choroby zawodowej przewlekłego zapalenia nadkłykcia przyśrodkowego i bocznego prawej kości ramieniowej u skarżącego.
Organ I instancji stwierdził, że skierowanie na badania w celu rozpoznania choroby zawodowej u skarżącego, które zainicjowało niniejsze postępowanie, wpłynęło do organu I instancji [...] lutego 2006r. i dotyczyło podejrzenia wystąpienia
u skarżącego dwóch chorób zawodowych:
- zespołu wibracyjnego
- i przewlekłego zapalenia nadkłykcia kości ramiennej prawej.
O stwierdzenie choroby zawodowej narządu ruchu w postaci przewlekłego zapalenia nadkłykcia kości ramieniowej prawej jako następstwa pracy w zawodzie elektromontera, skarżący ubiegał się w przeszłości:
Na podstawie orzeczenia lekarskiego Przychodni Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w B. z dnia 1999-05-[...] o braku podstaw do stwierdzenia tejże choroby zawodowej oraz podtrzymującego go orzeczenia Instytutu Medycyny Pracy w Ł. z dnia 1999-10-[...], Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. w dniu 2000-02-[...] wydał decyzję nr [...] o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej w postaci przewlekłego zapalenia nadkłykcia kości ramieniowej prawej. Decyzja Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. została utrzymana w mocy przez P. Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. decyzją z dnia 2000-03-[...] (nr [...]). Ostateczna decyzja P. Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia 2000-03-[...] została zaskarżona przez T.K. do NSA.
Sąd skargę oddalił wyrokiem z dnia 2000 -11-[...] (sygn. akt [...]).
W dniu 2001-01-[...] pan T.K. złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją. P. Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B., decyzją z dnia 2001-07-[...] odmówił uchylenia swojej decyzji z dnia 2000-03-[...], ta decyzja została utrzymana w mocy przez Głównego Inspektora Sanitarnego, decyzją z dnia 2002-03-[...]. Wyrokiem z dnia 2002-12-[...] (sygn. akt [...]) NSA w Warszawie oddalił skargę T.K. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego.
Ponownie w dniu 2003-03-[...] wpłynęło do Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. skierowanie na badania skarżącego w celu rozpoznania choroby zawodowej w postaci przewlekłego zapalenia nadkłykości ramieniowej prawej.
Decyzją z dnia 2003-04-[...] (nr [...]) Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. umorzył postępowanie w danej sprawie, ze względu na fakt, iż została ona już rozstrzygnięta wcześniejszą decyzją ostateczną. Decyzja został utrzymana w mocy przez P. Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. decyzją z dnia 2003-08- [...] nr [...]. Wyrokiem z dnia 2004-02-[...] (sygn. akt [...]) Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. oddalił skargę na ww. decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B.
Pomimo powyższych rozstrzygnięć do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. ponownie wpłynął wniosek o rozpoznanie tej samej choroby zawodowej u p. T.K. W dniu 2004-02-[...] do tutejszej stacji wpłynęło skierowanie na badania w celu rozpoznania choroby zawodowej między innymi – przewlekłego zapalenia nadkłykcia przyśrodkowego prawej kości ramieniowej. Decyzją z dnia 2004-06-[...] (nr [...]) Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. umorzył postępowanie w tej sprawie, ze względu na fakt, iż została ona już rozstrzygnięta wcześniejszą decyzją ostateczną. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. decyzją z dnia 2004-08-[...] nr [...]. Wyrokiem z dnia 2004-12-[...] Wojewódzki Sąd Administracyjny
w B. oddalił skargę na w/w decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B.
Wniosek, który wpłynął do organu I instancji w dniu [...] lutego 2006r. jest kolejnym dotyczącym stwierdzenia choroby zawodowej w postaci zapalenia nadkłykcia przyśrodkowego i bocznego prawej ręki, o której to sprawie ostatecznie rozstrzygnięto w przeszłości, a zatem wydanie kolejnej decyzji w sprawie tejże choroby zawodowej jest niedopuszczalne. Dowody, które przedłożył skarżący w toku kolejnego postępowania administracyjnego stanowiły podstawę rozstrzygnięć
w sprawach rozpatrywanych w latach 1995-2004r. Jeśli chodzi o nowe dowody
tj. pochodzące z lat 2005 i 2006r. to nie wnoszą one nic nowego w tej sprawie, bądź dotyczą innych jednostek chorobowych, bądź zostały wydane do innych celów niż orzekanie w sprawie choroby zawodowej.
W odwołaniu od tej decyzji T.K. zwrócił uwagę na to, że wojewódzki sąd administracyjny w sprawie o sygn. [...] rozpatrywał skargę strony na postanowienie organu sanitarnego o zawieszeniu postępowania administracyjnego w sprawie podejrzenia chorób zawodowych, opisanych w skierowaniu wystawionym przez dr J.B. (lekarza NZOZ M. – s.c.) i wyrokiem z dnia [...] marca 2006r. Sąd ten uchylił postanowienia o zawieszeniu postępowania organów obu instancji zwracając w uzasadnieniu wyroku uwagę na to, że rozstrzygnięcie sprawy musi dotyczyć całości zgłoszenia chorób zawodowych, a zgłoszenie obejmowało poza zespołem rowka nerwu łokciowego prawego, obustronnym ubytkiem słuchu typu ślimakowego oraz zespołem wibracyjnym postaci mierzonej, również przewlekłe zapalenie nadkłykcia przyśrodkowego prawej kości ramieniowej tj. chorobę wymienioną też w skierowaniu dr K., które zainicjowało niniejsze postępowanie administracyjne. Skarżący zaakcentował, że orzeczenie lekarskie wystawione w grudniu 1995r. informowało, iż skarżący musi być "leczony z powodu epicardylitis kilkakrotnie i długo aby można było taką chorobę rozpoznać jako zawodową". Organy sanitarne celowo, świadomie i z naruszeniem przepisów nie kierują skarżącego do P. Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy celem wystawienia orzeczenia lekarskiego, czym uniemożliwiają właściwe rozpoznanie sprawy. Skarżący dodał, że skierowanie wystawione przez dr K. powinno było zostać potraktowane jako dowód w postępowaniu wszczętym po skierowaniu zgłoszeniu podejrzenia choroby zawodowej wystawionym przez dr B.,
a organ błędnie wszczął dwa odrębne postępowania.
Na skutek rozpatrzenia powyższego odwołania Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. decyzją z dnia [...] maja 2006r. orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji pierwszoinstancyjnej z następującym uzasadnieniem.
Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. pismem z dnia [...].02.2006r. znak: [...] wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie choroby zawodowej zapalenia nadkłykcia przyśrodkowego i bocznego prawej ręki, w związku z otrzymaniem kserokopii skierowania do Poradni Chorób Zawodowych, wystawionego przez Poradnię Szkoleniową Medycyny Pracy Centrum Profilaktycznego P. Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w B. (podpisanego przez dr K.).
Skierowanie z dnia [...].01.2006r. do Poradni Chorób Zawodowych na badania w celu rozpoznania choroby zawodowej u Pana T.K. dotyczy podejrzenia wystąpienia u skarżącego 2 chorób zawodowych: zespołu wibracyjnego oraz zapalenia nadkłykcia przyśrodkowego i bocznego ręki prawej. T.K. już wcześniej ubiegał się o stwierdzenie choroby zawodowej narządu ruchu w postaci przewlekłego zapalenia nadkłykcia kości ramieniowej prawej. Postępowanie w sprawie choroby zawodowej pod postacią zapalenia nadkłykcia kości ramieniowej prawej zostało zakończone prawomocną decyzją z dnia [...].03.2000r. o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej NSA OZ w B. wyrokiem z dnia [...].11.2000r. oddalił skargę strony. Pan T.K. dwukrotnie podejmował starania o wznowienie postępowania. Zgodność postępowania z obowiązującym prawem potwierdził wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z [...].02.2004r. oraz wyrok z [...].12.2004r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oddalającego skargi strony.
Dnia [...].02.2004r. do PSSE w B. wpłynął ponownie wniosek o rozpoznanie u T.K. tej samej choroby zawodowej. Decyzją z dnia [...].06.2004r. organ I instancji umorzył postępowanie w tej sprawie, decyzję utrzymał w mocy Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. Wyrokiem z dnia [...].12.2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. oddalił skargę.
Wydanie kolejnej decyzji w sprawie choroby zawodowej - zapalenia nadkłykcia przyśrodkowego i bocznego ręki prawej jest prawnie niedopuszczalne. Jej wydanie skutkowałoby koniecznością stwierdzenia nieważności tejże decyzji – co znajduje uzasadnienie w dyspozycji art. 156 § 1 pkt 3 kpa oraz naruszałoby wprost ustanowioną w art. 16 kpa zasadę trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych.
W trakcie obecnie prowadzonego przez organ I instancji postępowania T.K. dostarczył pisma z załącznikami, będącymi dowodami w sprawie, prosząc o wzięcie ich pod uwagę przy rozpatrywaniu sprawy. Po analizie dołączonych dowodów PPIS w B. stwierdził, że stanowiły one podstawę rozstrzygnięcia w poprzednich sprawach w tym zakresie (z lat 1995-2004). Natomiast nowe dowody z roku 2005 i 2006 nie wniosły nic nowego w tej sprawie, bądź dotyczyły innych jednostek chorobowych. Z analizy dołączonych do wniosku T.K. załączników wynika, iż orzeczenie o ustaleniu stopnia niepełnosprawności z [...].12.2005r. skierowane do Specjalistycznej Poradni Ortopedycznej z [...].12.2005r., skierowanie do Specjalistycznej poradni Chirurgiczno-Ortopedycznej z [...].11.2005r., skierowane z [...].12.2005r. do Zakładu Fizykoterapii, zaświadczenie lekarskie z [...].12.2005r. nie mają znaczenia w sprawie, ponieważ zostały wydane do innych celów niż orzekanie w sprawie wystąpienia choroby zawodowej. Pozostałe dowody przedstawione przy wniosku były znane organom państwowej inspekcji sanitarnej w dniu wydawania poprzednich decyzji, zarówno dotyczących braku podstaw do uznania wystąpienia choroby zawodowej, jak i odmawiających wznowienia postępowania.
Należy podkreślić, że decyzja z dnia [...].02.2000r. znak [...]
o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej w postaci przewlekłego zapalenia kości ramieniowej prawej stała się ostateczną. Została ona wydana po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w specjalnym trybie wynikającym z rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18.11.1983r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 65, poz. 294 z późniejszymi zmianami) oraz kodeksem postępowania administracyjnego. Decyzja ta była przez stronę wielokrotnie zaskarżana, jednak Sąd Administracyjny uznawał zgodność z prawem wszystkich postępowań.
Dołączone przez pana T.K. dokumenty nie są wymaganymi przez rozporządzenie Rady Ministrów z 30.07.2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115) dowodami, a ustalony
w poprzednim postępowaniu stan faktyczny i prawny nie znajduje w żaden sposób odniesienia do w/w dokumentów.
W skardze na tę decyzję wywiedzionej do sądu administracyjnego T.K. zarzucił jej
- naruszenie art. 156 § 1 pkt 3 kpa,
- naruszenie art. 6 i 7 kpa
- naruszenie § 4, 5, 6, i 8 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłoszenia podejrzenia rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach poprzez błędne przyjęcie, że decyzja o stwierdzeniu braku podstaw do uznania występujących schorzeń
za chorobę zawodową wydana w 2000r. uniemożliwia wszczęcie postępowania
i wydanie nowej decyzji w przypadku ponownego zgłoszenia podejrzenia choroby zawodowej, pomimo, że obowiązujące przepisy nakładają na Państwowego Inspektora Sanitarnego obowiązek skierowania pracownika na badania
do uprawnionej jednostki orzeczniczej w celu rozpoznania choroby zawodowej lub
o braku podstaw do jej rozpoznania, co doprowadziło do pominięcia przez Państwowego Inspektora Sanitarnego dowodów określających stan zdrowia skarżącego i występowanie zagrożeń w środowisku pracy oraz oparcie się na nieaktualnym i nieadekwatnym orzeczeniu ośrodka medycyny pracy, które nie obejmowało wszystkich zgłoszonych obecnie jednostek chorobowych.
Podnosząc powyższe skarżący wniósł o uchylenie decyzji organów sanitarnych obu instancji.
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje.
Skarga podlegała uwzględnieniu albowiem jej zarzutom nie można odmówić słuszności. Przede wszystkim skład sądu orzekający w niniejszym postępowaniu zgadza się z zarzutem błędnego uznania przez organ, iż sprawa niniejsza dotyczy sprawy rozstrzygniętej wcześniejszą decyzją ostateczną. Sąd dostrzega przy tym,
iż u podstaw takiej oceny organu legło zajmowane dwukrotnie w przeszłości stanowisko tutejszego sądu administracyjnego, który najpierw wyrokiem z dnia
[...] lutego 2004r. (sygn. [...]), a później wyrokiem z dnia [...] grudnia 2004r. (sygn. [...]) oddalał skargi T.K. na decyzje organu sanitarnego umarzające wszczęte w 2003r. i w 2004r. postępowania administracyjne w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej w postaci przewlekłego zapalenia nadkłykcia kości ramieniowej z powodu uznania, iż o braku wystąpienia tejże choroby zawodowej przesądziła już ostateczna decyzja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z [...] marca 2000r., legalność której potwierdził wyrok NSA –OZ w B. z [...].11.2000r. (sygn. [...]). Skład sądu orzekający w niniejszej sprawie odstępuje od stanowisk sądu wyrażonych w sprawach [...] i [...] prezentując pogląd, iż nie można mówić o tożsamości sprawy zakończonej w 2000r. decyzją ostateczną odmawiającą stwierdzenia opisanej wyżej choroby zawodowej ze sprawami późniejszymi z następujących przyczyn. Tożsamość spraw w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 3 kpa zachodzi wtedy, gdy występują w nich te same podmioty, dotyczą one tego samego przedmiotu, tego samego stanu prawnego i nie zmienionego stanu faktycznego. W przypadku skarżącego T.K. nie można zaś mówić o tożsamości stanu prawnego i faktycznego poszczególnych spraw. Decyzja ostateczna z [...] marca 2000r. odmawiająca stwierdzenia choroby zawodowej w postaci przewlekłego zapalenia nadkłykcia kości ramiennej została wydana pod rządami Rozporządzenia Rady Ministrów z 18.11.1983r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 65, poz. 294), które obowiązywało do 2 września 2002r. Do późniejszych postępowań w sprawie rozpoznania lub stwierdzenia chorób zawodowych tj. tych rozpoczętych po wejściu w życie Rozporządzenia Rady Ministrów z 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115) mają zastosowanie przepisy nowego rozporządzenia. I chociaż każde z tych rozporządzeń w odniesieniu do spornej jednostki chorobowej podobnie ją określa (w starym rozporządzeniu: przewlekła choroba narządu ruchu w postaci zapalenia nadkłykcia kości ramieniowej w nowym przewlekle zapalenie nadkłykcia kości ramieniowej), to jednakże nowe rozporządzenie poprzez sprecyzowanie okresu, w którym wystąpienie udokumentowanych objawów chorobowych upoważnia do rozpoznawania choroby zawodowej pomimo wcześniejszego zakończenia narażenia zawodowego dookreślał przesłanki rozpoznawania chorób zawodowych kształtując w nieco inny niż poprzednio sposób sytuację prawną osób ubiegających się teraz o wydanie orzeczenia. Opisane wyżej doprecyzowanie przesłanki uznania danego schorzenia za chorobę zawodową stanowi nowy element prawotwórczy tj. element mający (mogący mieć) wpływ na sposób załatwienia sprawy rozpoznawanej przy zastosowaniu nowego rozporządzenia. Powyższe wyłącza tożsamość stanu prawnego spraw rozpatrywanych pod rządami poprzedniego rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych i spraw rozpatrywanych przy zastosowaniu nowego rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych i uzasadnia potrzebę poddania skarżącego nowemu badaniu lekarskiemu przez właściwe do rozpatrzenia chorób zawodowych jednostki orzecznicze w ramach postępowania administracyjnego wszczętego obecnie. Sąd w składzie rozpatrującym niniejszą skargę nie dostrzega również tożsamości stanu faktycznego sprawy (spraw) zakończonej orzeczeniem lekarskim poprzedzającym wydanie decyzji ostatecznej z [...] marca 2000r. odmawiającej stwierdzenia opisanej wyżej choroby zawodowej u skarżącego, a kolejnymi sprawami, w których postępowanie wszczęto po 2 września 2002r. Należy bowiem zauważyć, że skarżący poprzez podjęcie w 2001r. działalności gospodarczej w zakresie instalatorstwa elektryczno-ogólnobudowlanego pozostaje w dalszym ciągu w narażeniu zawodowym co może mieć wpływ na ujawnienie się bądź wzmożenie procesów chorobowych. Słusznie skarżący zwraca uwagę na to, że doświadczenie życiowe przemawia za tym, iż stan zdrowia może ulegać poprawie i pogorszeniu, choroby mają czysto utajony przebieg, a ich objawy mogą wystąpić po kilku latach. Negatywne dla strony orzeczenie w przeszłości w sprawie choroby zawodowej nie rozstrzyga o jej braku na całe życie. Na wystąpienie objawów choroby zawodowej może mieć wpływ szereg czynników, w tym osobnicza wrażliwość pracownika na szkodliwe czynniki występujące w środowisku pracy. W okolicznościach niniejszej sprawy przy badaniu tożsamości stanu faktycznego nie można też pominąć tego, że obecne skierowania skarżącego do Poradni Chorób Zawodowych obejmują więcej schorzeń niż skierowanie, które zapoczątkowało pierwotne postępowanie administracyjne. I tak obecne skierowanie wystawione przez Poradnię Szkoleniową Medycyny Pracy Centrum Profilaktycznego P. Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w B. dotyczy zespołu wibracyjnego oraz zapalenia nadkłykcia przyśrodkowego i bocznego ręki prawej, a wcześniejsze zgłoszenie podejrzenia chorób zawodowych dokonane przez NZOZ M. (dr J.B.) objęło: przewlekłe zapalenie nadkłykcia przyśrodkowego prawej kości ramieniowej, zespół rowka nerwu łokciowego prawego wywołany sposobem wykonywania pracy, obustronny ubytek słuchu typu ślimakowego spowodowany hałasem oraz zespół wibracyjny postaci mieszanej naczyniowonerwowej oraz kostno stawowej. Tutejszy sąd administracyjny uchylając wyrokiem z dnia [...] marca 2006r. (sygn. [...]) postanowienia organów sanitarnych obu instancji zawieszających postępowanie administracyjne w sprawie wszczętej zgłoszeniem podejrzenia chorób zawodowych wystawionych przez dr J.B. (NZOZ M.) stwierdził, że obowiązkiem organów sanitarnych w sytuacji zgłoszenia podejrzenia wystąpienia choroby zawodowej jest skierowanie skarżącego do właściwej jednostki orzeczniczej dla przeprowadzenia stosownego badania w celu rozpoznania choroby zawodowej przy czym badanie i rozstrzygnięcie zawsze dotyczyć musi całości zgłoszenia chorób zawodowych. Powyższe oznacza, że organy sanitarne bez umożliwienia wypowiedzenia się przez właściwego lekarza orzecznika w sprawie wszystkich jednostek chorobowych objętych obecnym zgłoszeniem nie mogą odgórnie wyłączać z procedury orzeczniczej tej jednostki chorobowej, co do której w przeszłości zapadło negatywne orzeczenie lekarskie. Orzekając w niniejszej sprawie skład sądu nie mógł pominąć stanowiska wyrażonego w przywoływanym wyżej wyroku z [...] marca 2006r. (Sygn. II [...]). Kwestią techniczną jest połączenie przez organ postępowania administracyjnego wszczętego zgłoszeniem podejrzenia chorób zawodowych dokonanym przez dr J.B. z postępowaniem administracyjnym wszczętym obecnym skierowaniem wystawionym przez P. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy (dr J.K.) i poddanie skarżącego jednemu badaniu lekarskiemu we właściwej jednostce orzeczniczej. Zresztą sam skarżący podnosi, iż ostatnie skierowanie, wystawione przez dr K., organ winien był potraktować jako jeden z dowodów w postępowaniu wszczętym wcześniej.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że w sprawie poprzez błędne uznanie, iż wystąpiła przesłanka wyłączająca dopuszczalność powtórnego orzekania, opisana art. 156 § 1 pkt 3 kpa, doszło równocześnie do naruszenia przywołanych w skardze paragrafów Rozporządzenia rady Ministrów z 30 lipca 2002r. w sprawie chorób zawodowych (...). W świetle tychże przepisów obowiązkiem organu sanitarnego jest skierowanie osoby, której dotyczy podejrzenie wystąpienia choroby zawodowej do właściwej jednostki orzeczniczej celem przebadania tej osoby i wydania orzeczenia
o rozpoznaniu bądź braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej na podstawie wyników bądź lekarskich i pomocniczych, dokumentacji medycznej pracownika, dokumentacji o przebiegu jej zatrudnienia oraz oceny narażenia zawodowego. Zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca jej wydanie decyzja pierwszoinstancyjna w sposób niedopuszczalny i niezgodny z prawem zamykała skarżącemu możliwości wykazania wystąpienia choroby zawodowej i jako takie obie decyzje podlegały uchyleniu (art. 145 1 pkt 1 lit. "a" i "c" ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. nr 153, poz. 1270). Konsekwencją uwzględnienia skargi było orzeczenie z urzędu o niemożności wykonania zaskarżonych decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku
(art. 152 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). O zwrot kosztów postępowania sądowego związanych z dojazdem do sądu skarżący nie wniósł, stąd sąd w tym przedmiocie nie orzekał (od kosztów sądowych postępowanie było wolne z mocy ustawy).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI