II SA/Bk 419/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi wspólników spółki cywilnej A. s.c. na uchwałę Rady Miasta Białystok z dnia 19 czerwca 2023 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części osiedla Antoniuk w Białymstoku. Skarżący zarzucili uchwale naruszenie szeregu przepisów, w tym Konstytucji RP, Kodeksu cywilnego oraz ustawy o samorządzie gminnym i ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Główne zarzuty dotyczyły ograniczeń w zakresie obsługi komunikacyjnej nieruchomości (dostawy towarowe, ruch pojazdów osobowych, komunikacja piesza, blokady dojazdu), lokalizacji stacji ładowania pojazdów elektrycznych, paneli słonecznych, obiektów handlowych, zieleni oraz zakazu zabudowy. Skarżący twierdzili, że uchwała narusza ich prawo własności i ogranicza prowadzenie działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę. Sąd uznał, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, zgodnie ze swoją naturą, ogranicza prawo własności, jednakże w tym przypadku ingerencja ta jest proporcjonalna i uzasadniona interesem publicznym. Sąd szczegółowo odniósł się do zarzutów dotyczących komunikacji, uznając, że nowe rozwiązania planistyczne, w tym droga 7KD-L, mogą wręcz poprawić warunki komunikacyjne. Stwierdzono również, że plan nie zakazuje lokalizacji stacji ładowania pojazdów elektrycznych ani budowy parkingów podziemnych, a wymogi dotyczące zieleni są zgodne z przepisami. Sąd podkreślił, że plan nie zmienia przeznaczenia terenu usługowego, a wprowadzone ograniczenia dotyczące wyglądu budynków mają na celu zachowanie ładu przestrzennego i walorów architektonicznych centrum miasta. Sąd zaznaczył, że skarżący mieli możliwość uczestniczenia w procesie planistycznym i nie zgłosili istotnych uwag do projektu planu, a wprowadzone przez plan ograniczenia nie są rażącym naruszeniem prawa.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, władztwa planistycznego gminy, ograniczenia prawa własności oraz interesu prawnego w kontekście uchwał samorządowych.
Dotyczy specyfiki planowania przestrzennego w kontekście istniejącej zabudowy usługowej i jej potencjalnego rozwoju, a także relacji między interesem publicznym a prywatnym.
Zagadnienia prawne (3)
Czy uchwała Rady Miasta w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego narusza prawo własności i interes prawny skarżących poprzez nadmierne ograniczenia w sposobie korzystania z nieruchomości?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, uchwała nie narusza prawa własności ani interesu prawnego skarżących, ponieważ miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego z natury rzeczy ogranicza prawo własności, a wprowadzone ograniczenia są proporcjonalne i uzasadnione interesem publicznym oraz ładem przestrzennym.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego ma na celu kształtowanie ładu przestrzennego i może ograniczać prawo własności. Wprowadzone przez plan ograniczenia dotyczące komunikacji, zieleni czy wyglądu budynków są uzasadnione i nie przekraczają granic władztwa planistycznego gminy, a także nie naruszają prawa własności w sposób nieproporcjonalny.
Czy uchwała Rady Miasta w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zawiera istotne naruszenia zasad sporządzania planu lub trybu jego uchwalenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd nie stwierdził istotnych naruszeń zasad sporządzania planu ani trybu jego uchwalenia, co potwierdza wcześniejsze orzeczenie w podobnej sprawie dotyczące tej samej uchwały.
Uzasadnienie
Sąd odwołał się do wcześniejszego wyroku w sprawie tej samej uchwały, w którym nie stwierdzono istotnych naruszeń procedury planistycznej. W obecnej sprawie sąd również nie znalazł podstaw do stwierdzenia nieważności uchwały z powodu wad proceduralnych lub merytorycznych.
Czy uchwała Rady Miasta w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest zgodna z przepisami dotyczącymi elektromobilności i paliw alternatywnych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, uchwała jest zgodna z przepisami dotyczącymi elektromobilności, ponieważ zakaz lokalizacji obiektów obsługi komunikacji nie obejmuje stacji ładowania pojazdów elektrycznych, a plan dopuszcza ich lokalizację.
Uzasadnienie
Sąd wyjaśnił, że zakaz w uchwale dotyczy stacji paliw płynnych i gazowych, a nie stacji ładowania pojazdów elektrycznych. Plan miejscowy w § 53 ust. 7 dopuszcza lokalizację ogólnodostępnych stacji ładowania.
Przepisy (19)
Główne
u.s.g. art. 101 § 1
Ustawa o samorządzie gminnym
u.p.z.p. art. 28 § 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Pomocnicze
u.p.z.p. art. 15 § 2
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Określenie zasad kształtowania zabudowy, wskaźników zagospodarowania terenu, minimalnego udziału powierzchni biologicznie czynnej.
u.p.z.p. art. 6 § 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Ustalenia planu kształtują sposób wykonywania prawa własności.
u.p.z.p. art. 1 § 2
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Cele planowania przestrzennego, w tym ład przestrzenny i potrzeby interesu publicznego.
u.p.z.p. art. 65 § 2
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Plan nie może pomijać pozostawania w obrocie prawnym ostatecznych decyzji o pozwoleniu na budowę.
u.p.z.p. art. 15 § 2
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Możliwość wprowadzania ustaleń dotyczących kształtowania zabudowy, w tym kolorystyki i wyglądu stolarki.
u.p.z.p. art. 15 § 2
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązek ustalenia w planach stawek procentowych z tytułu wzrostu wartości nieruchomości (opłata planistyczna).
u.p.z.p. art. 36 § 4
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Określenie stawki procentowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości.
k.c. art. 140
Kodeks cywilny
Granice prawa własności.
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej art. 64 § 3
u.s.g. art. 91
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
Nieważność uchwał sprzecznych z prawem.
p.p.s.a. art. 3 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kontroli sądowej nad aktami prawa miejscowego.
p.p.s.a. art. 147 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutki uwzględnienia skargi na akt prawa miejscowego.
p.p.s.a. art. 58 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Odrzucenie skargi z powodu braku legitymacji.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Oddalenie skargi.
Ustawa z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
Rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 24 lipca 2023 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, bazy i stacje gazu płynnego, rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie
Argumenty
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 64 ust. 3 Konstytucji RP przez niezastosowanie. • Naruszenie art. 140 Kodeksu cywilnego przez niezastosowanie. • Naruszenie art. 101 § 1 ustawy o samorządzie gminnym przez niezastosowanie. • Naruszenie art. 28 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przez wadliwe zastosowanie. • Uchwała ogranicza prawo własności i prowadzenie działalności gospodarczej poprzez regulacje dotyczące komunikacji, miejsc postojowych, zieleni, paneli słonecznych, stacji ładowania, obiektów handlowych i zakazu zabudowy. • Uchwała zmierza do faktycznej zmiany funkcji obszaru pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinną. • Niewłaściwe określenie renty planistycznej na poziomie 30%.
Godne uwagi sformułowania
Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego już z samej swojej istoty ogranicza prawo własności. • Prawo własności nie ma charakteru absolutnego. • Istotą planu miejscowego jest to, iż odmiennie niż w przypadku decyzji ustalającej warunki zabudowy nie jest wymagane uwzględnianie wymogów tzw. dobrego sąsiedztwa. • Sąd nie ocenia ani celowości, a tym bardziej słuszności przyjęcia określonych rozwiązań planistycznych, a jedynie zgodność z prawem uchwały.
Skład orzekający
Barbara Romanczuk
przewodniczący sprawozdawca
Marta Joanna Czubkowska
członek
Małgorzata Roleder
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, władztwa planistycznego gminy, ograniczenia prawa własności oraz interesu prawnego w kontekście uchwał samorządowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki planowania przestrzennego w kontekście istniejącej zabudowy usługowej i jej potencjalnego rozwoju, a także relacji między interesem publicznym a prywatnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnych kwestii prawnych związanych z planowaniem przestrzennym i prawem własności, które są istotne dla prawników specjalizujących się w tej dziedzinie oraz dla właścicieli nieruchomości.
“Plan zagospodarowania przestrzennego a prawo własności: Sąd wyjaśnia granice ingerencji gminy.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.