II SA/Bk 390/10

II SA/Bk 390/10 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2011-03-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2010-06-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Anna Sobolewska-Nazarczyk /przewodniczący sprawozdawca/
Danuta Tryniszewska-Bytys
Mirosław Wincenciak
Symbol z opisem
6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne
Ochrona środowiska
Sygn. powiązane
II OZ 1284/11 - Postanowienie NSA z 2011-12-07
II OZ 600/12 - Postanowienie NSA z 2012-07-12
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2006 nr 129 poz 902
art. 46, art. 51  ust.1 pkt 2, art. 53
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 Prawo ochrony środowiska - tekst jedn.
Dz.U. 2004 nr 257 poz 2573
par. 2 ust.1 pkt 43
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r.w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na  środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na  środowisko
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Sędziowie sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys,, sędzia WSA Mirosław Wincenciak, Protokolant Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 31 marca 2011 r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę.
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z [...] marca 2010r. nr [...], po rozpoznaniu odwołań R. S. i Stowarzyszenia F. Z. w B., utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Z. z [...] listopada 2009r. nr [...] ustalającą środowiskowe uwarunkowania na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie dwóch wolnostojących budynków inwentarskich, przeznaczonych do hodowli drobiu o łącznej obsadzie 11 000 sztuk indyków (264 DJP), budynku magazynowego orz dwóch naziemnych zbiorników na gaz propan – butan o łącznej pojemności 13400 litrów wraz z infrastrukturą techniczną, na działce nr ew. [...], położonej w obrębie wsi K., gmina Z.
U podstaw tego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia faktyczne:
Na wniosek inwestora M. S. z dnia 28 marca 2008r. Burmistrz Z. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację opisanego na wstępie przedsięwzięcia.
W toku postępowania Burmistrz Z. zwrócił się Marszałka Województwa P. oraz Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. o wydanie opinii, co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla w/w przedsięwzięcia i zakresu raportu. Organy opiniujące wskazały na potrzebę przeprowadzenia takiej oceny i określiły zakres raportu.
Na podstawie opisanych konsultacji Burmistrz Z. postanowieniem z [...] maja 2008r. (nr [...]) nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia pełnego raportu o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko.
Następnie postanowieniem z [...] czerwca 2008r. dopuścił Stowarzyszenie F. Z. w B. do udziału, na prawach strony, w prowadzonym postępowaniu administracyjnym.
W dniu 28 lipca 2008r. inwestor przedłożył stosowny raport.
W ramach prowadzonego postępowania Burmistrz Z. zwrócił się do Marszałka Województwa P. o dokonanie uzgodnienia warunków realizacji planowanego przedsięwzięcia. Marszałek Województwa P. postanowieniem z dnia [...] października 2008r. pozytywnie uzgodnił warunki realizacji przedmiotowego zamierzenia i określił warunki, które organ umieścił w treści wydanej przez siebie decyzji.
Z analogicznym wnioskiem organ zwrócił się do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B., który w dniu [...] listopada 2008r. pozytywnie zaopiniował wnioskowe przedsięwzięcie.
Po uzyskaniu stosownych uzgodnień oraz uwzględnieniu wyników postępowania z udziałem społeczeństwa Burmistrz Z. decyzją z [...] marca 2009r. ustalił środowiskowe warunki realizacji planowanego przedsięwzięcia.
Na skutek odwołania R. S. i Stowarzyszenia F. Z. w B. od powyższej decyzji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z [...] maja 2009r. (nr [...]) uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi i instancji.
Na skutek ponownego rozpoznania sprawy Burmistrz Z. ogłoszeniem z 10 lipca 2009. poinformował o możliwości zapoznania się w terminie 21 dni od dnia ogłoszenia, z wnioskiem o wydanie decyzji, raportem o oddziaływaniu na środowisko oraz uzgodnieniami warunków realizacji przedsięwzięcia wydanymi przez organy ochrony środowiska. Następnie decyzją z [...] listopada 2009r. (nr [...] ustalił środowiskowe warunki realizacji planowanego przedsięwzięcia określając jednocześnie: rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia (pkt 1), warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich (pkt 2); wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w projekcie budowlanym (pkt 3). Przedmiotowa decyzja została wydana na podstawie art. 71 ust.1 i ust. 2 pkt 1, art. 72 ust. 1 pkt 3, art. 75ust.1 pkt 4, art. 82, art. 85, art. 86 i art. 153 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.) oraz § 2 ust.1 pkt 43 rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2004r. (Dz.U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.)
Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ stwierdził, że planowane przedsięwzięcie stanowi kontynuację istniejącej na działce zabudowy zagrodowej związanej z prowadzeniem chowu i hodowli drobiu, a teren objęty wnioskiem jest skomunikowany z drogą gminną. Ponadto realizacja projektowanej inwestycji nie będzie miała wpływu na obszar Natura 2000, albowiem znajduje się on w odległości ok. 6 km od analizowanego obszaru w kierunku północno – wschodnim.
Z powyższą decyzją nie zgodził się R. S. oraz Stowarzyszenie F. Z. w B. R. S. w złożonym odwołaniu wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji argumentując, że planowana inwestycja narusza interes osób trzecich, negatywnie oddziaływuje na działki sąsiednie, których jest właścicielem i ogranicza sposób ich wykorzystania. Ponadto, zdaniem odwołującego, decyzja jest niepełna i niekompletna oraz zawiera nieprawdziwe i nieaktualne dane w szczególności: 1) teren inwestycji zabudowany jest nie jednym, a dwoma indycznikami, z których jeden jest na 1200 sztuk, a inwestor nie uzyskał pozwolenia zintegrowanego; 2) planowana inwestycja została oprotestowana przez mieszkańców okolicznych miejscowości K. i B.; 3) informacja zamieszczona na tablicy ogłoszeń w pobliżu miejsca inwestycji została usunięta po jednym dniu. Skarżący podniósł również, że poziom aktualnej emisji amoniaku przekracza dopuszczalne normy, składowanie nawozów odbywa się w sposób powodujący degradację sąsiednich działek, a teren na którym znajdują się dwa indyczniki jest nieogrodzony i nie posiada żadnej zieleni izolacyjnej. Końcowo autora odwołania podkreślił, że brak jest warunku dotyczącego zastosowania filtrów ochronnych i wykonania szczelnego ogrodzenia.
Stowarzyszenie F. Z. w swoim odwołaniu podniosło z kolei, że planowana inwestycja zlokalizowana jest w sąsiedztwie obszaru Natura 2000, oznaczonym jako Puszcza K. i powołanym ze względu na ochronę siedlisk ptaków. W ocenie Stowarzyszenia dla planowanej inwestycji dotyczącej tuczu i hodowli drobiu powinien być oszacowany jej wpływ na siedliska ptaków, albowiem tego rodzaju zakłady mogą stanowić potencjalne źródło przenikania do środowiska chorób odzwierzęcych. Skarżący podkreślił również, że dalsza rozbudowa istniejącego obiektu spowoduje wzrost emisji, hałasu, potrzeb transportowych w otoczeniu terenu przeznaczonego pod inwestycję, stąd też uzasadnione jest przeniesienie projektowanej inwestycji na dalszą odległość od wsi i zwartej zabudowy.
Po rozpoznaniu sprawy w trybie odwoławczym Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z [...] marca 2010r. utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu organ w pierwszej kolejności przytoczył treść art. 56 ust.1 b ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2006r. Nr 129, poz. 902 ze zm.) wskazując, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach powinna uwzględnić uzgodnienia organów, o których mowa w art. 48 ust. 2, ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz wyniki przeprowadzonego postępowania z udziałem społeczeństwa, w którym mowa w art. 53. Wskazując na powyższy przepis organ wywiódł, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach jest decyzją związaną, co oznacza, że organ ma obowiązek wydać taką decyzję, jeżeli wyraźny przepis prawa mu tego nie zabrania. W ocenie organu odwoławczego zaskarżona decyzja spełnia wszystkie opisane warunki, a dodatkowo transponuje wszystkie elementy wymagane przepisem art. 56 ust.2 ustawy. Przede wszystkim realizacja planowanego przedsięwzięcia została uzgodniona z organami współdziałającymi, tj. Państwowym Wojewódzkim Inspektorem Sanitarnym w B. i Marszałkiem Województwa P., a ustalone przez te organy warunki zostały uwzględnione w treści zaskarżonej decyzji.
Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu R. S. organ odwoławczy w pierwszej kolejności wyjaśnił, że kwestia aktualnego sposobu funkcjonowania obiektów inwestora należy do właściwości organów ochrony środowiska i na tym etapie brak jest możliwości uwzględnienia zarzutów dotyczących tej materii. Tym bardziej, że zaskarżona decyzja zawiera rozbudowany katalog warunków przewidzianych dla planowanej inwestycji oraz obowiązków, jakie muszą być uwzględnione w projekcie budowlanym, aby inwestor mógł przystąpić do realizacji inwestycji. Dotyczą one m.in. zapewnienia ochrony interesów osób trzecich, wymogów higieniczno – sanitarnych, ochrony przed hałasem i drganiami.
Ponadto w decyzji organu I instancji wyraźnie przyjęto, że skoro planowana inwestycja związana jest bezpośrednią ingerencją w środowisko powierzchni ziemi, to inwestor zobowiązany jest powykonawczej kompensacji przyrodniczej. Kolegium podzieliło również stanowisko organu I instancji, iż analiza raportu i przeprowadzona ocena oddziaływania na środowisko wskazuje, iż funkcjonowanie planowanego przedsięwzięcia nie powoduje znaczących oddziaływań na poszczególne elementy środowiska, w tym na zdrowie ludzi i jest położone poza sferą ochrony konserwatorskiej.
Odnosząc się z kolei do zarzutów Stowarzyszenia F. Z. organ stwierdził, że brak jest przesłanek dla możliwości znaczącego transgranicznego oddziaływania na środowisko oraz wpływu na najbliższy obszar Natura 2000 z uwagi na usytuowanie miejsca realizacji przedsięwzięcia.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wniósł R. S. zarzucając, iż Kolegium nie ustosunkowało się do pkt 1 odwołania, który ma istotny wpływ na wydaną decyzją, albowiem podważa prawdziwość danych zawartych w raporcie oddziaływania na środowisko. W ocenie skarżącego organ odwoławczy nie ustosunkował się również do pkt 4 odwołania, w którym wykazano, że poprzez zatajenie funkcjonowania drugiej fermy dane z raportu nie zostały zbadane w sposób należyty.
Skargę na decyzję SKO z [...] marca 2010r. złożyło również Stowarzyszenie F. Z., powtarzając w całości zarzuty zawarte w odwołaniu.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z 5 sierpnia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę Stowarzyszenia F. Z. w B.
Na rozprawie sądowej w 7 grudnia 2010r. skarżący R. S. uzupełnił zarzuty skargi podając, iż raport nie objął wszystkich budynków, jakie znajdują się w gospodarstwie inwestora, a w istniejących budynkach jest więcej indyków niż wynika to z raportu. Skarżący zarzucił również, że w trakcie postępowania doszło do naruszenia procedury w zakresie konsultacji społecznych, albowiem ogłoszenie o realizacji inwestycji wywieszono w urzędzie gminy, który jest oddalony 13 km od miejsca inwestycji.
W piśmie procesowym z 20 stycznia 2011r. skarżący R. S. wywiódł, że wybudowanie tak dużej liczby kurników jest bardzo negatywne dla środowiska i stanowi bezpośrednie zagrożenie zdrowia i życia ludzkiego. Na dowód powyższych twierdzeń przedłożył opracowanie naukowe "Emisja amoniaku do powietrza z fermy indyków".
Inwestor na rozprawie sądowej w dniu 31 marca 2011r. wniósł o oddalenie skargi podając, że w miejscowości K. prowadzi 2 fermy, jedną od 30 lat, a drugą od lat 15. Fermy zlokalizowane są kilometr od wsi i do tej pory nikomu do nie przeszkadzało, aż do momentu kupna sąsiedniej działki przez skarżącego. Końcowo wyjaśnił, że raport uwzględnia wszystkie budynki, jakie znajdują się na jego działce. Inwestor okazał też pozwolenie na produkcję zintegrowaną.
Podczas rozprawy skarżący R. S, uzupełniająco wyjaśnił, że nieruchomość graniczącą z działką inwestora nabył 5 lat wcześniej w celu wybudowania na niej domów mieszkalnych na sprzedaż. Przyznał jednocześnie, że sam nie mieszka w tej okolicy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte na skutek wniosku inwestora – M. S. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie dwóch wolnostojących budynków inwentarskich, przeznaczonych do hodowli drobiu o łącznej obsadzie 11 000 sztuk indyków (264 DJP), budynku magazynowego orz dwóch naziemnych zbiorników na gaz propan – butan o łącznej pojemności 13400 litrów wraz z infrastrukturą techniczną, na działce nr ew. [...], położonej w obrębie wsi K., gmina Z.
Procedura oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko uregulowana jest aktualnie w przepisach ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.). Jednakże w związku z tym, iż wniosek inwestora S. S. złożony został w dniu 28 marca 2008r. w przedmiotowej sprawie zastosowanie mają przepisy obowiązującej w tej dacie ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2006r. Nr 129, poz. 902 ze zm.), dalej cytowanej: ustawa p.o.ś. Zgodnie bowiem z treścią art. 153 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. do spraw wszczętych na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 144 (ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska) przed dniem wejścia wżycie niniejszej ustawy (to jest dniem 15 listopada 2008 r.) a niezakończonych decyzją ostateczną stosuje się, z zastrzeżeniem art. 154 ust. 1, przepisy dotychczasowe. Z uwagi zatem na fakt, że w niniejszej sprawie do wskazanej daty nie została wydana ostateczna decyzja rozstrzygająca wniosek inwestora, prawidłowo organy orzekały na podstawie ustawy Prawo ochrony środowiska.
W przedmiotowej sprawie wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia konieczne było z uwagi na fakt, iż planowana inwestycja zalicza się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo ochrony środowisko, stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 43 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573, ze zm.) odnoszącego się do chowu lub hodowli zwierząt w liczbie nie mniejszej niż 210 DJP. Według zaś art. 46 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo ochrony środowiska, realizacja planowanego przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, określonego w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2, jest dopuszczalna wyłącznie po uzyskaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Tym samym sporządzenie raportu oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia ma charakter obligatoryjny.
Przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ prowadzący postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko dokonuje uzgodnień warunków realizacji przedsięwzięcia z właściwymi organami zgodnie z art. 48 ustawy Prawo ochrony środowiska. Z kolei art. 52 ustawy Prawo ochrony środowiska wskazuje, jakie elementy powinien zawierać raport oddziaływania na środowisko. W postępowaniu w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w ramach którego sporządzany jest raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, należy zapewnić możliwość udziału społeczeństwa -art. 53 ustawy Prawo ochrony środowiska. Zgodnie z art. 56 ust. 1 b pkt 1, 2, 3, ust. 2 pkt 1, 2, 3, ust. 3, ust. 4 pkt 2, ust. 7, ust. 8 ustawy Prawo ochrony środowiska organ wydając decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach winien między innymi, uwzględnić uzgodnienia organów, ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, wyniki przeprowadzonego postępowania z udziałem społeczeństwa.
W decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ określa m. in.: 1) rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia; 2) warunki wykorzystywania terenu w fazie realizacji i eksploatacji, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich; 3) wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w projekcie budowlanym. Ponadto decyzja musi zawierać charakterystykę całego przedsięwzięcia w postaci załącznika do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 56 ust. 3 ustawy p.o.ś.).
W ocenie Sądu kontrolowana w niniejszej sprawie decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację opisanego na wstępie przedsięwzięcia odpowiada wszystkim wyżej wskazanym przepisom prawa. Także raport o oddziaływaniu na środowisko dołączony do wniosku inwestora o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia spełnia, wbrew twierdzeniom skarżącego, wymogi art. 52 ustawy Prawo ochrony środowiska.
Stosownie do treści wskazanego przepisu, raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać między innymi: 1) opis planowanego przedsięwzięcia, z uwzględnieniem jego charakterystyki i warunków wykorzystywania terenu w fazie realizacji i eksploatacji, głównych cech charakterystycznych procesów produkcyjnych oraz przewidywane wielkości emisji, wynikające z funkcjonowania planowanego przedsięwzięcia; 2) opis elementów przyrodniczych środowiska, objętych zakresem przewidywanego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia; 2a) opis istniejących w sąsiedztwie lub w bezpośrednim zasięgu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia zabytków chronionych na podstawie przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami 3) opis analizowanych wariantów, w tym wariantu polegającego na niepodejmowaniu przedsięwzięcia i najkorzystniejszego dla środowiska, wraz z uzasadnieniem ich wyboru; 4) określenie przewidywanego oddziaływania na środowisko analizowanych wariantów, w tym również w wypadku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej, a także możliwego transgranicznego oddziaływania na środowisko; 5) uzasadnienie wybranego przez wnioskodawcę wariantu, ze wskazaniem jego oddziaływania na środowisko (w szczególności na ludzi, zwierzęta, rośliny, wodę i powietrze, powierzchnię ziemi, z uwzględnieniem ruchów masowych ziemi, klimat i krajobraz, dobra materialne, zabytki i krajobraz kulturowy, wzajemne oddziaływanie między elementami 6) opis przewidywanych znaczących oddziaływań planowanego przedsięwzięcia na środowisko, obejmujący bezpośrednie, pośrednie, wtórne, skumulowane, krótko-, średnio- i długoterminowe, stałe i chwilowe oddziaływania na środowisko, wynikające z istnienia przedsięwzięcia, wykorzystywania zasobów środowiska, emisji, oraz opis metod prognozowania, zastosowanych przez wnioskodawcę; 7) opis przewidywanych działań mających na celu zapobieganie, ograniczanie lub kompensację przyrodniczą negatywnych oddziaływań na środowisko; 9) wskazanie, czy dla planowanego przedsięwzięcia konieczne jest ustanowienie obszaru ograniczonego użytkowania oraz określenie granic takiego obszaru, ograniczeń w zakresie przeznaczenia terenu, wymagań technicznych dotyczących obiektów budowlanych i sposobów korzystania z nich; 11) analizę możliwych konfliktów społecznych związanych z planowanym przedsięwzięciem; 12) przedstawienie propozycji monitoringu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na etapie jego budowy i eksploatacji; 13) wskazanie trudności wynikających z niedostatków techniki lub luk we współczesnej wiedzy, jakie napotkano, opracowując raport.
Zdaniem Sądu przedstawiony przez inwestora raport, sporządzony przez mgr inż. R. M. jest prawidłowy, szczegółowo charakteryzuje planowane przedsięwzięcie i zawiera wszystkie opisane powyżej ustawowe elementy. Przede wszystkim niezasadny jest zarzut skarżącego odnoszący się do uwzględnienia w raporcie drugiej fermy indyków będącej w budowie. Na stronie 4 raportu (pkt 2) autor raportu wyraźnie wskazał, że na terenie działki inwestora znajdują się obecnie dwa indyczniki, jeden o obsadzie ok. 8000 sztuk oraz drugi będący w budowie o planowanej obsadzie 9000 sztuk. Jak wynika z powyższego w raporcie uwzględniono nie tylko parametry istniejącego indycznika (na 8000 sztuk), ale również zsumowano, wbrew obawom skarżącego, parametry budowanego indycznika na 9000 sztuk. Łączna obsada wyniesie ok. 28000 sztuk (627 DJP). W konsekwencji skoro raport nie zawiera w tym zakresie żadnych nieprawidłowości, pozostaje w zgodzie z wymogami ustawy, a zgłaszane w stosunku do niego zastrzeżenia są nieuzasadnione, organy nie miały podstaw, by odmówić mu waloru wiarygodności. W tym miejscu należy wyjaśnić skarżącemu, że fakt, iż raport został przedstawiony przez inwestora nie wpływa na jego wiarygodność. Ustawodawca wyraźnie, bowiem określił, kto ma przygotować i złożyć raport oddziaływania na środowisko, co w konsekwencji przesądza o jego charakterze. Raport taki składa strona, zaś osoba go sporządzająca nie musi legitymować się jakimiś szczególnymi uprawnieniami, wystarczające jest, aby posiadała dostateczną wiedzę, pozwalająca raport sporządzić. Ma on charakter dokumentu prywatnego inwestora będącego dowodem w postępowaniu administracyjnym. Raport oceniany jest przez organ wydający decyzję określającą uwarunkowania środowiskowe, a uczestnicy postępowania mają możliwość zgłoszenia zastrzeżeń dotyczących tego dowodu. Zastrzeżenia te jednak nie mogą być gołosłowne, lecz powinny być poparte np. ekspertyzą, która w sposób udokumentowany wskazuje na wady raportu (tak: Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 18 marca 2009 r., II OSK 383/08, Lex nr 526577). Skarżący mógł zatem złożyć w postępowaniu administracyjnym kontrraport sporządzony przez inną osobę, który podważałby jego ustalenia dla potrzeb wydania decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację planowanego przedsięwzięcia, tego jednak nie uczynił. Przedłożone zaś na etapie postępowanie sądowego opracowanie naukowe nie jest dowodem w sprawie. Wywody w nim zawarte mają bowiem czysto ogólny charakter i stanowią wyłącznie naukową polemikę, podczas, gdy raport dotyczy konkretnej inwestycji i jej wpływu na środowisko. Nie można zatem co do zasady przyjąć, że raport wymaga weryfikacji tylko z tego powodu, że został sporządzony na zlecenie wnioskodawcy. Takie właśnie jest rozwiązanie ustawowe, a stanowisko skarżącego prowadzi do niedopuszczalnej negacji zasadności tego rozwiązania.
Odpowiadając z kolei na zarzuty uczestnika postępowania Stowarzyszenia F. Z. należy wyjaśnić, że obszar objęty inwestycją nie znajduje się na obszarze Natura 2000, ale w odległości ok. 6 km od tego obszaru. Nie ma zatem mowy o bezpośrednim oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na ten obszar. Podnoszona zaś możliwość wystąpienia epidemii ptasiej grypy jest czysto hipotetyczna i pozostają poza przesłankami materialnoprawnymi zaskarżonej decyzji.
Zachowane zostały też wymogi proceduralne prowadzące do wydania zaskarżonej decyzji. Organ pierwszej instancji wystąpił do organów współdziałających, w wyniku czego Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. postanowieniem z dnia [...] listopada 2008r. zaopiniował warunki realizacji w/w przedsięwzięcia, natomiast Marszałek Województwa P. postanowieniem z dnia [...] października 2008r. uzgodnił realizację przedsięwzięcia, określając wskazane w nim warunki. Zarówno uwagi organu sanitarnego, jak i warunki organu ochrony środowiska przedstawione w tych postanowieniach zostały uwzględnione w warunkach zaskarżonej decyzji w pełnym zakresie.
W kontrolowanej sprawie zachowana została także, wbrew wywodom skarżącego R. S., procedura udziału społeczeństwa w toku postępowania, w ramach którego sporządzany był raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko (art. 53 ustawy p.o.ś). Zgodnie z art. 32 ust. 1 pkt 1 przed wydaniem decyzji Burmistrz Z. obwieszczeniem z dnia 3 kwietnia 2008 r. podał do publicznej wiadomości informację o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych o wniosku o wydanie decyzji oraz o możliwości składania uwag i wniosków, w zakreślonym terminie 21 dni, ogłoszenie zamieszczono na tablicy ogłoszeń urzędu. W wyznaczonym terminie (od 3 kwietnia do 24 kwietnia 2008r) nie wpłynęły żadne uwagi ani wnioski. Po uchyleniu przez SKO decyzji z [...] marca 2009r. Burmistrz Z. powtórnie umożliwił stronom udział w prowadzonym postępowaniu i ogłoszeniem z 10 lipca 2009r. podał do publicznej wiadomości informację o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych o wniosku o wydanie decyzji oraz o możliwości składania uwag i wniosków, w zakreślonym terminie 21 dni (do 31 lipca 2009r.). Ogłoszenie to zostało zamieszczone na tablicy ogłoszeń Urzędu Miejskiego w Z., na stronie internetowej Urzędu oraz w pobliżu miejsca planowanego przedsięwzięcia – tablica ogłoszeń w K. Nadto zgodnie z wymogiem art. 56 ust. 8 ustawy organ zamieścił w uzasadnieniu decyzji informację o sposobie wykorzystania zgłoszonych uwag i wniosków, wskazując, iż w terminie do składania uwag i wniosków wpłynęło jedynie pismo Sołtysa wsi K. oraz pismo Stowarzyszenia F. Z.. W tym miejscu należy podkreślić, iż rozważenie ewentualnych wniosków i uwag nie musi zawsze prowadzić do ich uwzględnienia, organ obowiązany jest bowiem do orzekania na podstawie obowiązujących przepisów prawa i tylko w jego granicach ma obowiązek wykorzystania zgłoszonych uwag i wniosków. W okolicznościach niniejszej sprawy, wobec zgodności planowanego zamierzenia z przepisami prawa organ nie miał obowiązku uwzględnienia sprzeciwu skarżącego oraz uczestnika postępowania wobec planowanej inwestycji.
Na ocenę legalności zaskarżonej decyzji nie ma też wpływu fakt, iż skarżący nabył swoją nieruchomość w celu wybudowana na niej domów mieszkalnych na sprzedaż, a wskutek realizacji planowanej inwestycji nastąpi znaczny spadek wartości tej nieruchomości. Jak podkreślono, bowiem wyżej w postępowaniu w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia organ bada wyłącznie okoliczności wynikające z unormowań ustawy Prawo ochrony środowiska i jedynie w tym zakresie posiada kompetencje do rozpatrzenia sprawy. Celem tego postępowania jest określenie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację wnioskowanego przedsięwzięcia, a nie ocena, czy i jak działania inwestora wpłyną na obniżenie wartości nieruchomości sąsiednich. Tym bardziej, że decyzja o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia nie przesądza jeszcze o lokalizacji takiej inwestycji. Przedmiotowa decyzja ma, bowiem charakter przygotowawczy dla postępowania w sprawie wydania decyzji udzielającej pozwolenia na budowę. Zatem dopiero na etapie pozwolenia na budowę zostanie ostatecznie ustalona lokalizacja przedmiotowej inwestycji.
Mając powyższe na względzie Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Sąd nie stwierdził również innych uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Powyższe skutkowało oddaleniem skargi.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art.151 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.