II SA/Bk 348/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Białymstoku oddalił skargę w sprawie odmowy uchylenia decyzji o ustaniu prawa do zasiłku przedemerytalnego, uznając, że skarżący nie wykazał braku winy w nieuczestniczeniu w postępowaniu z powodu niezawiadomienia o zmianie adresu.
Skarżący A. S. domagał się uchylenia decyzji o ustaniu prawa do zasiłku przedemerytalnego, twierdząc, że bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu. Sąd administracyjny oddalił skargę, stwierdzając, że skarżący był pouczony o obowiązku informowania o zmianie adresu i nie powiadomił organu o zmianie, co skutkowało prawidłowym doręczeniem decyzji na stary adres. W związku z tym nie zostały spełnione przesłanki do wznowienia postępowania.
Sprawa dotyczyła skargi A. S. na decyzję Wojewody P. odmawiającą uchylenia wcześniejszej decyzji o ustaniu prawa do zasiłku przedemerytalnego. Starosta wznowił postępowanie, ale ostatecznie odmówił uchylenia decyzji, wskazując, że skarżący przestał spełniać warunki do zasiłku, a także nie zaistniała przesłanka do uchylenia decyzji ostatecznej z art. 145 § 1 pkt 4 Kpa, gdyż skarżący nie wykazał, że bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu. W odwołaniu skarżący podnosił, że nie został poinformowany o postępowaniu. Wojewoda utrzymał w mocy swoją decyzję. Skarżący złożył skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów Kpa i ustawy o zatrudnieniu. WSA oddalił skargę, uznając, że skarżący był pouczony o obowiązku informowania o zmianie adresu i nie powiadomił o niej organu. Korespondencja, w tym decyzja z 1999 r., została wysłana na wskazany przez skarżącego adres i prawidłowo doręczona zgodnie z art. 44 Kpa. Sąd uznał, że nie zostały spełnione przesłanki do wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt 4 Kpa, a organ zasadnie odmówił uchylenia decyzji. W konsekwencji sąd nie oceniał merytorycznie decyzji z 1999 r., wskazując, że skarżący powinien był ją kwestionować w drodze odwoławczej.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli strona została prawidłowo pouczona o obowiązku informowania o zmianie adresu i nie powiadomiła organu, a korespondencja została wysłana na ostatni znany adres i prawidłowo doręczona, nie można uznać, że strona nie brała udziału w postępowaniu bez własnej winy.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że skarżący, będąc pouczonym o obowiązku informowania o zmianie adresu, nie dopełnił tego obowiązku. W związku z tym korespondencja była wysyłana na prawidłowy adres i została doręczona zgodnie z przepisami Kpa. Brak powiadomienia o zmianie adresu przez stronę, która została o tym pouczona, wyklucza możliwość stwierdzenia, że strona nie brała udziału w postępowaniu bez własnej winy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (8)
Główne
k.p.a. art. 145 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Przesłanka wznowienia postępowania, gdy strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu.
k.p.a. art. 151 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia.
u.z.p.b. art. 2 § 1
Ustawa o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu
Definicja osoby bezrobotnej i warunki do zasiłku przedemerytalnego.
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 44
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepisy dotyczące doręczania pism.
k.p.a. art. 41
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek informowania o zmianie adresu.
u.z.p.b. art. 37
Ustawa o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu
u.z.p.b. art. 26
Ustawa o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarżący nie wykazał, że bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu, ponieważ został pouczony o obowiązku informowania o zmianie adresu i nie dopełnił go. Korespondencja była wysyłana na ostatni znany adres i prawidłowo doręczona, co oznacza, że skarżący miał możliwość udziału w postępowaniu.
Odrzucone argumenty
Skarżący twierdził, że bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu i nie został poinformowany o jego wszczęciu. Skarżący uważał, że postępowanie z 1999 r. zostało wszczęte bezpodstawnie i bezprawnie.
Godne uwagi sformułowania
Organ odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia w świetle art. 145 par. 1 kpa. Skarżący winien on zawiadomić właściwy organ o każdej zmianie dotyczącej jego sytuacji prawnej, w tym i o zmianie adresu. Skoro więc Pan A. S. nie powiadomił o zmianie swojego adresu – to organ prawidłowo wysyłał wszelką korespondencję... na adres wskazany przez skarżącego.
Skład orzekający
Jerzy Bujko
przewodniczący
Anna Sobolewska-Nazarczyk
sprawozdawca
Elżbieta Trykoszko
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 4 Kpa) w kontekście obowiązku informowania o zmianie adresu przez stronę oraz prawidłowości doręczeń."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji związanej z zasiłkami przedemerytalnymi i przepisami o zatrudnieniu, ale ogólne zasady dotyczące doręczeń i wznowienia postępowania są szeroko stosowalne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje kluczowe zasady postępowania administracyjnego dotyczące doręczeń i wznowienia postępowania, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.
“Czy zapomnienie o zmianie adresu może kosztować Cię prawo do świadczeń? WSA wyjaśnia zasady doręczeń w postępowaniu administracyjnym.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Bk 348/04 - Wyrok WSA w Białymstoku Data orzeczenia 2004-08-17 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-06-17 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Sędziowie Anna Sobolewska-Nazarczyk /sprawozdawca/ Elżbieta Trykoszko Jerzy Bujko /przewodniczący/ Symbol z opisem 6332 Należności przedemerytalne Hasła tematyczne Administracyjne postępowanie Sygn. powiązane OSK 1879/04 - Wyrok NSA z 2005-05-30 Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071 art. 145 par. 1 pkt 4, art. 151 par. 1 pkt 1 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity Tezy Organ odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia w świetle art. 145 par. 1 kpa. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Jerzy Bujko, Sędziowie sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2004 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] kwietnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji dotyczącej ustania prawa do zasiłku przedemerytalnego - oddala skargę.- Uzasadnienie Starosta Ł. postanowieniem z dnia [...]03.2004 r. znak: [...] na podstawie art. 145 § 1 pkt 4, art. 147, art. 149 § 1 i art. 150 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego po rozpatrzeniu żądania Pana A. S. wznowił postępowanie w sprawie ustania prawa ww. do zasiłku przedemerytalnego z dniem [...]02.1999 r. z powodu nie spełnienia warunków określonych w art. 2 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu zakończonej decyzją ostateczną Kierownika Powiatowego Urzędu Pracy w Ł. z dnia [...]02.1999 r. Nr [...]. Następnie decyzją z dnia [...]03.2004 r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 i art. 151 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego odmówił uchylenia decyzji Kierownika Powiatowego Urzędu Pracy w Ł. z dnia [...]02.1999 r. Nr [...] dotyczącej ustania prawa Pana A. S. do zasiłku przedemerytalnego z dniem [...]02.1999 r. z powodu niespełnienia warunków określonych w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003 r., Nr 58, poz. 514 z póź. zm.). W uzasadnieniu podkreślił, że ww. przestał spełniać warunki określone w ustawowej definicji osoby bezrobotnej – art. 2 ust. 1 pkt 2, gdyż nie był gotowy do podjęcia pracy. Ponadto stwierdził, że nie zaistniała przesłanka do uchylenia decyzji ostatecznej, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 Kpa. Przeprowadzone co do przyczyny wznowienia postępowanie nie wykazało bowiem, iż Pan A. S. bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu. W odwołaniu od powyższej decyzji Pan A. S. wniósł o jej uchylenie oraz o uchylenie decyzji z dnia [...]02.1999 r. w sprawie ustania prawa do zasiłku przedemerytalnego. Ponownie podnosi, iż bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu, o którym ani on ani jego małżonka nie zostali poinformowani. Ponadto uważa, że prowadzone w 1999 r. postępowanie zostało wszczęte bezpodstawnie i bezprawnie. Nie zgłoszenie się na wezwanie urzędu pracy nie mogło bowiem stanowić podstawy do ustania prawa do zasiłku przedemerytalnego. Wojewoda P. decyzją z dnia [...]04.04 r. nr [...] – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, uznając iż nie narusza ona prawa. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu odwoławczego wywiódł Pan A. S. zarzucając naruszenie art. 6, 7, 8, 9,10 i 11 oraz art. 109 Kpa, jak również obowiązujące w 1999 roku przepisy ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. W odpowiedzi na skargę Wojewoda P., wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał jej argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Prawidłowe jest stanowisko organu, polegające na stwierdzeniu, iż w sytuacji przyznania skarżącemu zasiłku przedemerytalnego – winien on zawiadomić właściwy organ o każdej zmianie dotyczącej jego sytuacji prawnej, w tym i o zmianie adresu (art. 37 n i art. 26 oraz pkt 2 ust. 1 ustawy z dnia 14.12.1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu – tekst jednolity: Dz. U. Nr 25 poz. 128 z 1997 r. z późn. zm.). Obowiązek informowania o zmianie adresu wynika również z art. 41 Kpa. Należy podkreślić, że Pan A. S. został o wyżej wymienionym obowiązku pouczony. Świadczy o tym oświadczenie złożone przez skarżącego z dnia [...]08.1998 r., w szczególności pkt 14 tegoż oświadczenia (k. 19 akt administracyjnych). Skoro więc Pan A. S. nie powiadomił o zmianie swojego adresu – to organ prawidłowo wysyłał wszelką korespondencję, łącznie z decyzją z dnia [...]02.1999 r. Nr [...], na adres wskazany przez skarżącego tj. [...] Ł., ul. K. [...]. Jak wynika zaś z akt sprawy – doręczenie powyższej decyzji nastąpiło zgodnie z treścią art. 44 Kpa (k. 28 akt administracyjnych). W świetle wyżej wymienionych okoliczności nie można uznać, że skarżący bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym zakończonym wydaniem decyzji w dniu [...]02.1999 r. Tak więc nie zostały spełnione przesłanki do wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt 4 Kpa i organ zasadnie odmówił uchylenia niniejszej decyzji. W konsekwencji powyższych ustaleń Sąd nie dokonał merytorycznej oceny decyzji z dnia [...]02.1999 r., bowiem skarżący, w sytuacji prawidłowego doręczenia, winien był kwestionować jej treść na drodze postępowania odwoławczego, a nie w wyniku postępowania wznowieniowego w trybie art. 145 § 1 pkt 4 Kpa. Mając całokształt powyższych okoliczności na względzie Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z 2002 r.).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI