II SA/BK 329/22

II SA/Bk 329/22 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2022-11-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-05-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Elżbieta Lemańska
Elżbieta Trykoszko
Marek Leszczyński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2000
art. 61a § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Dz.U. 2022 poz 329
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), Sędziowie sędzia WSA Elżbieta Lemańska, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 listopada 2022 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] kwietnia 2022 r. nr [ ...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia pomocy finansowej na naprawę uszkodzeń powstałych po gradobiciu oddala skargę
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] marca 2022 r., nr [...], Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w W., działający z upoważnienia Wójta Gminy W., odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego na wniosek J. G. z dnia [...] marca 2022 r. o udzielenie pomocy finansowej w postaci przyznania środków pieniężnych na naprawę uszkodzeń powstałych w wyniku gradobicia z dnia 1 maja 2018 r., bowiem decyzją z dnia [...] maja 2018 r., nr [...], organ ten przyznał wnioskodawcy pomoc finansową (zasiłek celowy) w kwocie 1.977 zł na ww. cel. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. (dalej: "SKO w Ł. ") z dnia [...] czerwca 2018 r., nr [...].
Zażalenie na postanowienie z dnia 29 marca 2022 r. wniósł J. G.
Po rozpoznaniu zażalenia, SKO w Ł. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2022 r., nr[...[, utrzymało w mocy ww. postanowienie, wskazując że postępowanie nie może być wszczęte, gdy w tej samej sprawie postępowanie już się toczy albo zostało zakończone. Taka zaś sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. Wniosek skarżącego dotyczy szkód wyrządzonych przez gradobicie mające miejsce w maju 2018 r. Wszystkie zgłaszane roszczenia w tym przedmiocie, tj. we wniosku z dnia 2 maja 2018 r. i 25 maja 2018 r., zostały już rozstrzygnięte ostatecznymi decyzjami administracyjnymi. Pierwszy - decyzją z dnia [...] maja 2018 r., nr [...]i utrzymującą ją w mocy decyzją SKO w Ł. z dnia [...] czerwca 2018 r., nr [...], drugi zaś decyzją z dnia [...] czerwca 2018 r., nr [...] i utrzymującą ją w mocy decyzją SKO w Ł. z dnia [...] lipca 2018 r. W każdej z tych spraw skarżący wnosił skargi do WSA w Białymstoku, które były oddalane (wyrokiem z dnia 4 grudnia 2018 r. sygn. akt II SA/Bk 572/18 oraz wyrokiem z dnia 13 grudnia 2018 r. sygn. akt II SA/BK 502/18). Sprawa zainicjowana wnioskiem z dnia 9 marca 2022 r. ma zatem powagę rzeczy osądzonej, co stanowiło przyczynę odmowy postępowania na zasadzie art. 61a § 1 k.p.a.
Organ odwoławczy podkreślił również, że z tych samych względów, postanowieniem z dnia [...] stycznia 2021 r., nr [...], Wójt Gminy W. odmówił wszczęcia postępowania na wniosek J. G. z dnia [...] stycznia 2021 r. o udzielenie pomocy finansowej na naprawę uszkodzeń powstałych po gradobiciu w dniu 1 maja 2018 r. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem SKO w Ł. z dnia [...] lutego 2021 r., nr [...], zaś wywiedziona na nie skarga wnioskodawcy została oddalona wyrokiem WSA w Białymstoku z dnia 2 czerwca 2021 r. wydanym w sprawie sygn. akt II SA/Bk 243/21.
Skargę na postanowienie SKO w Ł. z dnia [...] kwietnia 2022 r., nr SKO. [...], do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, wniósł J. G., w której zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów prawa:
- Konstytucji RP: art. 2; art. 30; art. 31 pkt 2; art. 32; art. 47; art. 65 pkt 1; art. 67; art. 68 pkt 1 i 3; art. 69;
- ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego: art. 6, 7, 8, 9; 15; art. 75 § 1; art. 76; art. 77 § 1; art. 78; art. 80; art. 107 § 3;
- ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych;
- przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach runku pracy;
- kodeksu karnego - pomawiania i niedopełnienie obowiązków służbowych oraz celowego i świadomego fałszowania i manipulowania posiadanymi informacjami, celowego pomijania konkretnych przepisów prawa z ustaw, w tym ustawy o pomocy społecznej;
- ustawy o pracownikach samorządowych;
- ustawy o pomocy społecznej: art. 2 ust. 1; art. 3; art. 6 pkt 1, 11; art. 7 pkt 1, 5, 6, 14; art. 8 ust. 1, ust. 2, ust. 3, ust. 12; art. 17 ust. 1 pkt 5, pkt 6, ust. 2 pkt 1; art. 18 ust. 1 pkt 6; art. 39; art. 40; art. 41; art. 45; art. 107 ust. 1, ust. 5b pkt 6, art. 119 ust. 1, ust 2; art. 123.
W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o:
- jak najszybsze rozpatrzenie skargi,
- zmianę wydanej decyzji w ten sposób, że przyznaje się J. G. specjalny zasiłek celowy w wysokości 700 zł oraz 500 zł zasiłku celowego na każdy miesiąc począwszy od stycznia 2021 r. do grudnia 2021 r. na zakup gorących posiłków lub dostarczenia takich posiłków do domu oraz od stycznia 2022 r. do grudnia 2022 r., jak też zobowiązania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. do wydania postanowienia sygnalizacyjnego na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych;
- całkowite zwolnienie J. G. od kosztów sądowych i przyznanie z urzędu adwokata do obrony jego praw przed Sądem;
- wyłączenie z rozpatrywanie tej sprawy WSA w Białymstoku i stronniczych, zakłamanych sędziów tego sądu, którzy celowo oddalają i odrzucają wszystkie skargi i wnioski o wyłączenie tych stronniczych, zakłamanych sędziów i przeniesienia sprawy do innego sądu;
- zwrócenie się do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie czy nowelizacja art. 4 ust. 7 pkt 1 ustawy o podatku rolnym jest zgodna z Konstytucją RP, która to nowelizacja spowodowała zwiększenie przelicznika hektarów zabudowanych IV, V i VI klasy (przyjęto przelicznik 1, pomijając klasę ziemi, co jest niezgodne z Konstytucją), co spowodowało zwiększenie dochodów biednych rolników wyliczanych na podstawie hektarów przeliczeniowych, przekroczenie kryterium dochodowego uprawniające do zasiłku z pomocy społecznej, gdy tak naprawdę ich dochód nie zwiększył się, gdyż nie zwiększyła się rzeczywista powierzchnia ich gospodarstwa.
W obszernym uzasadnieniu skargi skarżący rozwinął podniesione zarzuty.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Prawomocnym postanowieniem z dnia 22 września 2022 r., sygn. akt II SO/Ol 14/22, WSA w Olsztynie oddalił wniosek o wyłączenie sędziów i asesorów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej: "p.p.s.a.") sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie. Natomiast stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Przedmiotem dokonywanej w niniejszej sprawie kontroli sądowej jest postanowienie SKO w Ł. z dnia [...] kwietnia 2022 r., nr [...], które utrzymało w mocy postanowienie Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w W., działającego z upoważnienia Wójta Gminy W., z dnia [...] marca 2022 r., nr [...] które odmówiło wszczęcia postępowania administracyjnego na wniosek J. G. z dnia [...] marca 2022 r. o udzielenie pomocy finansowej w postaci przyznania środków pieniężnych na naprawę uszkodzeń powstałych w wyniku gradobicia z dnia 1 maja 2018 r.
Niniejsze postępowanie zostało zainicjowane wnioskiem skarżącego z dnia 9 marca 2022 r. zatytułowanym "wniosek o pilną pomoc społeczną", w którym skarżący między innymi ponownie zwrócił się o udzielenie pomocy finansowej na naprawę uszkodzeń powstałych po gradobiciu w dniu 1 maja 2018 r. Tak sformułowane żądanie zakreśliło przedmiot sprawy i granice jej rozpoznania w postępowaniu administracyjnym do kwestii udzielenia pomocy finansowej na naprawę uszkodzeń powstałych po gradobiciu w dniu 1 maja 2018 r. Pozostałe wnioski zawarte w piśmie z dnia 9 marca 2022 r. zostały rozpoznane przez organ I instancji w decyzji z dnia 29 marca 2022 r., nr OPS.5012.8.2022.
W tym miejscu podkreślić należy, że organ administracji publicznej związany jest żądaniem zawartym w podaniu i nie może zmienić z urzędu jego kwalifikacji (por. wyrok NSA z dnia 10 czerwca 1988 r., sygn. akt IV S.A. 35/88, PiŻ 1988, Nr 30, s.15). W konsekwencji i kognicja Sądu ogranicza się tylko do zbadania legalności rozstrzygnięcia dotyczącego odmowy wszczęcia postępowania w powyższym zakresie, pomijając pozostałe zarzuty – skierowane do poprzednio podjętych decyzji w omawianym przedmiocie.
Podstawę wydania zaskarżonego postanowienia stanowił art. 61a § 1 k.p.a., zgodnie z którym, gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postepowania. Przepis ten ustanawia dwie samodzielne podstawy do odmowy wszczęcia postępowania: 1) gdy żądanie wniesione zostało przez osobę niebędącą stroną, 2) jeżeli z "innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte". Unormowanie to wskazuje na przyczyny podmiotowe i przedmiotowe, które uniemożliwiają w ogóle procedowanie w sprawie i załatwienie wniosku w procesowej formie decyzji administracyjnej. Jeśli chodzi o tę ostatnią podstawę odmowy wszczęcia postępowania, wskazać należy, że przyczyny te nie zostały skonkretyzowane w ustawie. Stąd należy przez nie rozumieć takie sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania, np. gdy w tej samej sprawie postępowanie administracyjne już się toczy albo w sprawie takiej zapadło już rozstrzygnięcie lub nie ma w przepisach prawa podstawy materialnoprawnej do rozpatrzenia żądania w trybie administracyjnym, także gdy uprawnienia lub obowiązki wynikają z mocy samego prawa. Użyte zaś przez ustawodawcę kategoryczne sformułowanie "nie może być wszczęte" wskazuje, że określone w art. 61a § 1 k.p.a. przyczyny muszą być znane organowi w chwili złożenia wniosku, czyli być oczywiste. Na tym etapie postępowania organ bada jedynie kwestie formalnoprawne, analizując, czy istnieją podstawy do wszczęcia postępowania w przedmiocie zgłoszonego wniosku. Nie zajmuje się natomiast analizą zasadności wniosku. W postanowieniu wydanym w trybie art. 61a § 1 k.p.a. organ nie może formułować wniosków i ocen dotyczących meritum żądania. Instytucja odmowy wszczęcia postępowania kończy się aktem formalnym, a nie merytorycznym.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy za organami obu instancji, że w konkretnym przypadku mamy do czynienia z "inną uzasadnioną przyczyną", której zaistnienie powoduje, że postępowanie nie może być wszczęte. W omawianej sprawie zapadły już bowiem rozstrzygnięcia, które stanowią przeszkodę do ponownego prowadzenia postępowania w tej sprawie. Analiza akt niniejszej sprawy wskazuje bowiem, że roszczenia skarżącego dotyczące przyznania środków pieniężnych na naprawę uszkodzeń po gradobiciu w dniu 1 maja 2018 r. zgłaszane we wniosku z dnia 1 maja 2018 r., jak i 25 maja 2018 r. były już przedmiotem postępowań administracyjnych zakończonych wydaniem ostatecznych decyzji. Pierwszą decyzją z dnia [...] maja 2018 r. nr [...]i utrzymującą ją w mocy decyzja wydaną przez SKO w Ł. z dnia [...[ czerwca 2018 r. nr [...[ przyznano skarżącemu specjalny zasiłek celowy w wysokości 1 977 zł na naprawę uszkodzeń powstałych po gradobiciu w dniu 1 maja 2018 r., drugą zaś decyzją z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] i utrzymującą ją w mocy decyzją SKO w Ł. z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] odmówiono przyznania prawa do zasiłku "na naprawę uszkodzeń powstałych po gradobiciu". W każdej z tych spraw skarżący wnosił skargi do WSA w Białymstoku, które były oddalane odpowiednio wyrokiem z dnia 4 grudnia 2018 r., sygn. akt II SA/Bk 572/18 i wyrokiem z dnia 13 grudnia 2018 r., sygn. akt II SA/Bk 502/18. Wyroki te są prawomocne. Ponadto Sądowi z urzędu jest znany fakt, że WSA w Białymstoku prawomocnym wyrkiem z dnia 23 listopada 2021r. w sprawie II SA/Bk 669/21, oddalił skargę J. G. na postanowienie SKO w Ł. z dnia [...[ lipca 2021 r., nr [...], które utrzymało w mocy postanowienie Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w W., działającego z upoważnienia Wójta Gminy W., z dnia [...] czerwca 2021 r., nr [...], o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego na wniosek J. G. z dnia [...] maja 2021 r. o udzielenie pomocy finansowej w postaci przyznania środków pieniężnych na naprawę uszkodzeń powstałych w wyniku gradobicia z dnia 1 maja 2018 r.
Powyższe ustalenia nie budzą wątpliwości Sądu, nie są też kwestionowane co do zasady przez samego skarżącego i jako takie dowodzą, że sprawa dotycząca przyznania pomocy finansowej na naprawę uszkodzeń powstałych po gradobiciu w dniu 1 maja 2018 r. została zakończona ww. ostatecznymi prawomocnymi decyzjami. Wobec tego Sąd nie podziela wszystkich podniesionych w skardze zarzutów. W sprawie niniejszej nie mogło dojść do naruszenia przepisów przywołanych ustaw, gdyż sprawa zakończyła się na etapie odmowy wszczęcia postępowania. W tym stanie rzeczy, zgodnie z art. 61a § 1 k.p.a., gdy żądanie wszczęcia postępowania dotyczy sprawy, w której prowadzono już postępowanie i wydano rozstrzygnięcie - ponowne postępowanie nie może być wszczęte, a zatem organy obu instancji zasadnie odmówiły wszczęcia postępowania zainicjowanego wnioskiem skarżącego z dnia 9 marca 2022 r. Przy czym podkreślenia wymaga, że kwestia prawidłowości przywołanych ostatecznych rozstrzygnięć nie jest przedmiotem niniejszego postępowania, co wyjaśniono już na wstępie. Z tych też względów zarzuty skargi formułowane w powyższym zakresie nie mogły odnieść skutków prawnych w tym postępowaniu.
W ocenie Sądu niezasadny jest także wniosek skarżącego o zwrócenie się do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności art. 4 ust. 7 pkt 1 ustawy o podatku rolnym z Konstytucją RP. Podnoszona przez skarżącego kwestia pozostaje bowiem bez wpływu na prawidłowość formalnego zakończenia przez organy niniejszego postępowania.
Sąd w niniejszym postępowaniu sądowym nie może także rozpoznać wniosku skarżącego o przyznanie mu specjalnego zasiłku celowego na zakup gorących posiłków, bo wniosek taki winien być złożony do organu właściwego a nie do Sądu, który zgodnie z art. 1 p.p.s.a. sprawuje wyłącznie kontrolę działalności administracji publicznej.
Końcowo należy wskazać, że zaprezentowane w niniejszej sprawie stanowisko stanowi w znacznej części powtórzenie stanowiska wyrażonego przez tutejszy Sąd na tle analogicznej sprawy skarżącego – wyrok WSA w Białymstoku z dnia 23 listopada 2021 r. sygn. akt II SA/Bk 669/21 (orzeczenia prawomocne).
Reasumując, zdaniem Sądu, postępowanie przed organami zostało przeprowadzone prawidłowo, zaś zgromadzony w sprawie materiał był wystarczający do podjęcia właściwego rozstrzygnięcia. Jeśli natomiast chodzi o ocenę prawną wydanego orzeczenia, to należy stwierdzić, że mające zastosowanie w sprawie przepisy zostały prawidłowo zinterpretowane i zastosowane. Sąd nie doszukał się naruszeń przepisów prawa materialnego czy procesowego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonych postanowień.
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 151 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.