II SA/BK 257/07

II SA/Bk 257/07 - Postanowienie WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2007-05-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-04-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Ireneusz Henryk Darmochwał /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6262 Radni
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
II OZ 916/07 - Postanowienie NSA z 2007-10-05
Skarżony organ
Rada Gminy
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 3 par. 2 pkt 6, art.52 par. 1 i 4 , art. 58 par. 1 pkt 6, art. 232 par. 1 pkt 1 a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
art. 101 ust. 1
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.
Sentencja
Dnia 17 maja 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Ireneusz Henryk Darmochwał (spr.), po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2006 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na uchwałę Rady Gminy P. z dnia [...] stycznia 2007 r. Nr [...] w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić Skarżącemu S. M. kwotę 300 zł (trzystu złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego w sprawie.
Uzasadnienie
S. M. wniósł w dniu 2 marca 2007 r. (data przekazania skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Przewodniczącemu Rady Gminy P.) skargę na uchwałę Rady Gminy P. z dnia [...] stycznia 2007 r., Nr [...] w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego. W uzasadnieniu skargi wskazał, że nie został powiadomiony przez Wójta Gminy P. w formie ustnej ani pisemnej o obowiązku złożenia oświadczenia majątkowego w terminie 30 dni od złożenia ślubowania.
Organ w odpowiedzi na skargę wskazał, iż brak jest podstaw do uwzględnienia skargi, albowiem podejmując uchwałę Rada nie naruszyła obowiązujących przepisów prawa. Rada Gminy P. stwierdziła, iż stanowisko S. M., jakoby nie był informowany o obowiązku złożenia oświadczenia majątkowego są nieprawdziwe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W myśl § 4 tegoż artykułu, w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu, wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa.
Taka też sytuacja powinna mieć miejsce w przedmiotowej sprawie, bowiem zaskarżony akt – uchwała Rady Gminy P. z dnia [...] stycznia 2007 r., Nr [...] w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego, jest aktem organu jednostki samorządu terytorialnego, innym niż akt prawa miejscowego, podejmowanym w sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 6 cytowanej ustawy). Tym samym przed wniesieniem na powyższy akt skargi do sądu, strona skarżąca zobligowana była wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa, w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 roku, nr 142, poz. 1591 ze zm.).
Podkreślić przy tym należy, iż wezwanie w trybie ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym mogło być złożone w każdym czasie (postanowienie składu siedmiu sędziów NSA z 24 czerwca 2002 roku, OSA 2/02, ONSA 2003, nr 1, poz. 2). Rozwiązanie takie - jako reguła ogólna w odniesieniu do aktów, w stosunku do których nie przysługują środki zaskarżenia – oznacza, że bieg terminu do wniesienia skargi na podstawie przepisów ustaw samorządowych rozpoczyna się następnego dnia po dniu, w którym skarżącemu została doręczona odmowa usunięcia przez właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego albo też w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa (uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 2 kwietnia 2007 roku, II OPS 2/07).
Zarządzeniem z dnia 2 kwietnia 2007 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Białymstoku wezwał Skarżącego S. M. do wykazania, że stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym, wzywał organ administracji do usunięcia naruszenia zaskarżoną uchwałą interesu prawnego lub uprawnienia, wyznaczając w tym celu 7 dniowy termin pod rygorem odrzucenia skargi.
W przedmiotowej sprawie z akt administracyjnych wynika, iż Skarżący S. M. nie wystąpił do Rady Gminy P. z wezwaniem do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia dotyczącym uchwały z dnia 30 stycznia 2007 r. w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego. Z nadesłanego przez Skarżącego pisma (k. 21 akt) wynika, iż w dniu 6 lutego 2007 r. S. M. wystąpił z wnioskiem do Wojewody P. o uchylenie kwestionowanej uchwały Rady Gminy P., jednakże powyższe pismo nie może być uznane za wypełnienie obowiązku wynikającego z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym – wezwaniem właściwego organu do usunięcia naruszenia.
W związku z powyższym Sąd uznał, że wymóg art. 52 § 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w postaci "wyczerpania środków zaskarżenia tj. wezwania do usunięcia naruszenia prawa" nie został spełniony, bo w dacie wniesienia skargi Skarżący nie wykazał, iż wezwał Radę Gminy P. do usunięcia naruszenia prawa.
Skarga niniejsza jako przedwczesna jest zatem niedopuszczalna. Powtórzyć należy za doktryną, że ze względu na merytoryczny, a nie formalny charakter tej kategorii przesłanek dopuszczalności wniesienia skargi (obok przesłanki właściwości rzeczowej sądu administracyjnego i legitymacji podmiotu uprawnionego) – odmiennie niż w przypadku niedochowania przez skarżącego formalnych wymogów skargi – prawo nie przewiduje możliwości konwalidacji skargi, jeżeli jest ona niedopuszczalna (vide: T. Woś i inni "Postępowanie sądowoadministracyjne" Wyd. Prawn. Lexis Nexis Warszawa 2004, str. 113).
Mając powyższe na uwadze z mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlegała odrzuceniu. Ze względu na treść przepisu art. 232 § 1 pkt 1 a – ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało z urzędu zwrócić Skarżącemu uiszczony w sprawie wpis sądowy.