II SA/Bk 23/22

II SA/Bk 23/22 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2022-04-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-01-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Grażyna Gryglaszewska
Grzegorz Dudar /przewodniczący/
Marek Leszczyński /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 1846/22 - Wyrok NSA z 2025-03-11
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 1333
art. 35 ust. 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
Dz.U. 2022 poz 329
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Dudar, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi C. K. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę
Uzasadnienie
Wojewoda P. decyzją z dnia [...] listopada 2021 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję Starosty S. z dnia [...] sierpnia 2021 r., nr [...], znak: [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej C. Z. pozwolenia na budowę zabudowy usługowej dla zwierząt - schroniska dla psów poprzez budowę: budynku zaplecza socjalno-biurowego, trzech wiat z kojcami dla psów z wybiegami, utwardzenia terenu z miejscami postojowymi, zewnętrznej instalacji elektrycznej, instalacji wodociągowej ze studnią wodomierzową i instalacji kanalizacyjnej z szambem szczelnym o pojemności 10,0 m3, na działce o nr ewid. gr. [...], w obrębie ewid. K., w jednostce ewid. S., w pow. s..
Decyzja Wojewody P. wydana została przy następujących ustaleniach stanu faktycznego i ocenie prawnej sprawy.
W dniu [...] czerwca 2021 r., C. A. złożył wniosek do Starosty S. o pozwolenie na budowę przedmiotowej inwestycji, a do wniosku dołączył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, cztery egzemplarze projektu budowlanego, mapę do celów projektowych oraz oświadczenie projektanta o braku możliwości podłączenia projektowanego obiektu do istniejącej sieci ciepłowniczej.
Organ zawiadomił strony o wszczęciu postępowania. W jego trakcie uczestnik postępowania C. K. poprosił organ o informację, czy na terenie przedmiotowej inwestycji zostały wykonane badania przepustowości gruntu. Inwestor na żądanie organu przedłożył wyjaśnienia projektanta, z których wynika, iż inwestycja nie posiada badań przepustowości gruntu, gdyż nie ma takiego prawnego wymogu oraz potrzeby. Zakres inwestycji, tj. posadowienie budynku z wykorzystaniem gotowych kontenerów oraz wiat dla psów nie wymaga badań gruntowych.
W międzyczasie do organu zwróciła się Prokuratura Rejonowa w S. o przesłanie dokumentacji dotyczącej budowy przedmiotowego schroniska w K. Organ zażądał też informacji od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: PINB), czy inwestor nie prowadzi nielegalnych prac. W odpowiedzi PINB poinformował, że nielegalnie prowadzonych przez inwestora prac nie stwierdził.
Pismem z dnia [...] lipca 2021 r. organ zwrócił się do inwestora o uszczegółowienie zakresu inwestycji w przedmiocie budowy ilości wiat z kojcami dla psów z wybiegami. Wniosek obejmował bowiem budowę czterech wiat, natomiast projekt budowlany przewidywał budowę trzech wiat. W odpowiedzi inwestor wskazał, że budowa obejmować będzie budowę trzech wiat z kojcami dla psów.
W dniu [...] lipca 2021 r., organ został poinformowany o wniesieniu wniosku mieszkańców wsi K., G. oraz B., gmina S. do Dyrektora Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska, o zbadanie zasadności wydania decyzji administracyjnej "o warunkach zabudowy" dla miejscowości K. (obiekt schroniska dla psów).
Po przeprowadzeniu postępowania Starosta S. decyzją z dnia [...] sierpnia 2021 r., nr [...], znak: [...], zatwierdził projekt budowlany i udzielił C. Z. pozwolenia na budowę zabudowy usługowej dla zwierząt - schroniska dla psów poprzez budowę: budynku zaplecza socjalno-biurowego, trzech wiat z kojcami dla psów z wybiegami, utwardzenia terenu z miejscami postojowymi, zewnętrznej instalacji elektrycznej, instalacji wodociągowej ze studnią wodomierzową i instalacji kanalizacyjną z szambem szczelnym o poj. 10m3, na działce o nr ewid. gr. [...], w obrębie K., w jednostce ewid. S.
W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że przedmiotowa inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części obrębu K. w gminie S., zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Gminy S. z dnia [...] grudnia 2020 r. Ponadto zdaniem organu projektowane schronisko nie narusza przepisów zawartych w prawie budowlanym oraz przepisów techniczno-budowlanych. Inwestycja nie jest ujęta w katalogu inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dlatego też nie zaszła potrzeba uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.
Odwołanie od powyższej decyzji złożył C. K., w którym zarzucił organowi brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz brak zebrania i wyczerpującego rozpoznania materiału dowodowego. Ponadto w dniu [...] listopada 2021 r. wniósł on dodatkowe uwagi do decyzji poprzedzających udzielenie pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji dotyczącej schroniska dla psów (m.in. do decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] grudnia 2019 r., znak: [...], zezwalającej Pensjonatowi dla zwierząt "C. " C. A., na prowadzenie działalności).
Pismem z dnia [...] listopada 2021 r. organ odwoławczy poinformował D. M., D. i J. B., W. B., S. K., W. K. oraz A. R., iż nie zostali oni uznani za strony w przedmiotowym postępowaniu, gdyż ich nieruchomości znajdują się w większej odległości niż 150m od przedmiotowej inwestycji.
Po rozpoznaniu odwołania Wojewoda P. decyzją z dnia [...] listopada 2021 r., nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty S. z dnia [...] sierpnia 2021 r., nr [...], znak: [...].
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy opisał dotychczasowy przebieg postępowania oraz wskazał i omówił przepisy regulujące omawianą materię. Wyjaśnił, że na terenie przedmiotowego zamierzenia budowlanego obowiązują zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalone uchwałą Rady Gminy S. z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...], w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części obrębu K. (Dz. Urz. Woj. P., z dnia 22 grudnia 2020 r., poz. 5417). Zgodnie z załącznikiem graficznym ww. planu miejscowego, przedmiotowa działka inwestycyjna o nr ewid. gr. [...], oznaczona została w miejscowym planie symbolem UZ 1 - tereny te przeznacza się pod zabudowę usługową dla zwierząt. Obszar UZ 1 składa się w całości z działki inwestycyjnej o nr ewid. gr. [...].
W ocenie organu projekt budowlany dotyczący inwestycji jest zgodny z zapisami ujętymi w ww. planie miejscowym. I tak zgodnie z § 7 ust. 4 planu, zasadniczą formą kształtowania zabudowy usługowej dla zwierząt są obiekty o charakterze pawilonowym i gospodarczym, z niskimi (płaskimi) dachami. Przedmiotowy budynek zaplecza socjalno-biurowego złożony będzie z kontenerów modułowych, przykrytych dachem jednospadowym o kącie nachylenia połaci dachowej wynoszącej 5°. Zgodnie natomiast z § 7 ust. 6 pkt 1 i 2 planu wysokość budynków usługowych nie może przekroczyć 7,0 m, natomiast budynków i budowli pomocniczych nie może przekroczyć 5,0 m. Projektowany obiekt budowlany (zaplecze socjalno-biurowe) będzie miał wysokość 3,08m, natomiast projektowane wiaty z kojcami i wybiegami będą miały wysokość 2,22m. W myśl § 8 ust. 2 pkt 7 planu, usuwanie ścieków bytowych należy przewidywać do szczelnych zbiorników na nieczystości ciekłe lub przydomowych oczyszczalni ścieków. Inwestycja swym zakresem obejmuje instalację zbiornika szczelnego na nieczystości o pojemności 10,0 m3. Z kolei według § 41 ust. 5 pkt 2 planu teren biologicznie czynny nie może wynosić mniej niż 30% powierzchni całej działki. Zgodnie zaś z projektem zagospodarowania terenu, powierzchnia biologicznie czynna przedmiotowej inwestycji będzie wynosiła 72,4%. Jak wskazuje § 41 ust. 5 pkt 3 planu, powierzchnia całkowita zabudowy nie może przekroczyć 50% całego terenu UZ 1, który zgodnie z miejscowym planem obejmuje tylko działkę inwestycyjną. Projektowana zabudowa na działce o nr ewid. [...] (teren UZ 1), wynosi 6,03% całego terenu inwestycji. W myśl § 41 ust. 5 pkt 4 miejscowego planu, wskaźnik intensywności zabudowy na terenie inwestycji ma wynosić od 0,0 do 0,5. Zgodnie z opisem technicznym projektu zagospodarowania terenu, wskaźnik intensywności zabudowy dla przedmiotowego zamierzenia budowlanego wynosi 0,06.
Dalej organ wyjaśnił, że na terenie przedmiotowej inwestycji obowiązują zapisy Uchwały [...] Sejmiku Województwa P. z dnia [...] czerwca 2015 r., w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu "Pojezierze S.". Przedmiotowa inwestycja nie narusza zapisów zawartych w ww. uchwale, gdyż nie jest zlokalizowana w pasie szerokości 100 m od linii brzegów rzek, jezior i innych zbiorników wodnych, ponadto przepisy ww. uchwały nie zabraniają lokalizowania na terenie objętym uchwałą tego rodzaju inwestycji.
Analizując zamierzenie budowlane pod kątem konieczności uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, Wojewoda P. stwierdził, że zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 104 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r., w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r., poz. 1839), przedsięwzięciem wymagającym zbadania zasadności oceny oddziaływania na środowisko jest chów i hodowla zwierząt w liczbie nie mniejszej niż 40 DJP i mniejszej niż 210 DJP, prowadzona w odległości mniejszej niż 210m od: terenów lub gruntów (...) tj. mieszkaniowych, rolnych zabudowanych zajętych pod budynki mieszkalne, innych zabudowanych z wyłączeniem cmentarzy i grzebowisk dla zwierząt, zurbanizowanych niezabudowanych lub w trakcie zabudowy, rekreacyjno-wypoczynkowych z wyłączeniem kurhanów, pomników przyrody oraz terenów zieleni nieurządzonej niezaliczonej do lasów oraz gruntów zadrzewionych i zakrzewionych, nie uwzględniając nieruchomości gospodarstwa, na którego terenie chów lub hodowla będą prowadzone; zrealizowanego, realizowanego lub planowanego przedsięwzięcia chowu lub hodowli zwierząt innych niż norki, w liczbie nie mniej niż 40 DJP; na obszarach objętych formami ochrony przyrody, lub w otulinach form ochrony przyrody. Zgodnie z tabelą załączoną do ww. rozporządzenia współczynnik przeliczenia psa na duże jednostki przeliczeniowe (DJP) wynosi 0,05 DJP. Przeliczając przewidywaną w projekcie budowlanym ilość przebywających psów w projektowanym schronisku (90 sztuk), na duże jednostki przeliczeniowe (90x0,05), wynik jest równy 4,5 DJP. W związku z powyższym, przedmiotowa inwestycja nie zalicza się do przedsięwzięć mogących znacząco lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, a zatem nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Aby inwestycja ta była przedsięwzięciem potencjalnie oddziaływującym na środowisko, musiałaby posiadać miejsca dla minimum 800 psów (40 DJP).
Zdaniem organu odwoławczego przedmiotowa inwestycja spełnienia także warunki zawarte w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia schronisk dla zwierząt (Dz. U. z 2004, poz. 1657). W myśl §1 ust. 1 ww. rozporządzenia schronisko dla zwierząt powinno być zlokalizowane w miejscu oddalonym co najmniej o 150 m od siedzib ludzkich, obiektów użyteczności publicznej, zakładów należących do podmiotów prowadzących działalność gospodarczą w zakresie produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego, zakładów należących do przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania środków żywienia zwierząt, zakładów prowadzących działalność w zakresie zbierania, przechowywania, operowania, przetwarzania, wykorzystywania lub usuwania ubocznych produktów zwierzęcych, rzeźni, targów, spędów, ogrodów zoologicznych oraz innych miejsc gromadzenia zwierząt. Zgodnie z załączoną do projektu budowlanego mapą ( rys. U2, str. 14 projektu budowlanego) najbliżej zlokalizowane zabudowania wskazujące na siedziby ludzkie znajdują się w odległości 172,7m. W promieniu 150m od granicy nieruchomości, na której projektuje się schronisko występują działki zalesione, które wykluczają prowadzenie działalności wymienionych w §1 ust. 1 ww. rozporządzenia.
Ponadto organ wyjaśnił, że przedmiotowa inwestycja posiada wszystkie niezbędne do funkcjonowania pomieszczenia, wskazane w § 2 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia, tj. pomieszczenie wykonywania zabiegów leczniczych, izolowania zwierząt chorych lub podejrzanych o chorobę, utrzymywania zwierząt zdrowych, w tym osobne dla samców, samic, samic z oseskami, młodych oddzielonych od matek, przechowywania produktów leczniczych weterynaryjnych i wyrobów medycznych, przechowywania karmy, przechowywania środków dezynfekcyjnych; prac administracyjno-biurowych i przechowywania dokumentacji oraz do celów socjalnych. Ponadto inwestycja przewiduje wyodrębnione pomieszczenie przeznaczone na kwarantannę, pomieszczenie przeznaczone dla wydawania zwierząt ze schroniska oraz wyodrębnione pomieszczenia lub boksy zapewniające separację zwierząt agresywnych. Dodatkowo przedmiotowe schronisko wyposażone będzie w chłodnię do czasowego przetrzymywania zwłok do czasu ich przekazania do zakładu utylizacji.
Zdaniem organu przedmiotowa inwestycja budowlana nie narusza przepisów techniczno-budowlanych, zaś przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany jest kompletny. W projekcie znajduje się informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, a dokumentacja projektowa zawiera oświadczenie projektantów, że projekt budowlany został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Projekt został sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnymi na dzień opracowania projektu budowlanego zaświadczeniami o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego.
Organ odwoławczy odniósł się też do zarzutów odwołania i wyjaśnił, że są one niezasadne. Jego zdaniem organy architektoniczno-budowalne nie posiadają uprawnień do przyjęcia we własnym zakresie, jakie warunki gruntowe występują na terenie projektowanej inwestycji. To projektant dokonuje kwalifikacji geotechnicznej w opisowej części projektu architektoniczno-budowlanego i kwalifikacja ta nie podlega ocenie pod względem zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi. Odpowiedzialność za projekt architektoniczno-budowlany ponosi projektant oraz osoby sprawdzające, zaś organ administracji architektoniczno- budowlanej nie jest uprawniony do prowadzenia ustaleń faktycznych, czy przyjęte rozwiązania konstrukcyjne projektu architektoniczno-budowlanego są prawidłowe oraz czy sformułowane przez strony postępowania zarzuty podważają zasadność takich rozwiązań.
Na koniec organ wyjaśnił, że w niniejszym postępowaniu nie mógł się odnieść do kwestii procedury uchwalenia czy też stwierdzenia nieważności uchwały Rady Gminy S. z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...]. Przedmiotowe postępowanie administracyjne dotyczy jedynie pozwolenia na budowę budynku schroniska dla psów, a poruszana przez skarżącego kwestia ustalenia przeznaczenia terenów w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego nie podlega ocenie organów administracji architektoniczno- budowlanej.
Skargę na powyższą decyzję, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, wniósł C. K., w której zaskarżonej decyzji zarzucił:
1) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
a) art. 138 § 2 k.p.a. poprzez brak uchylenia decyzji oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji,
b) art. 10 k.p.a. poprzez pominięcie stanowiska strony zajętego w piśmie z dnia [...] listopada 2021 r. oraz w piśmie z dnia [...] listopada 2021 r., a tym samym pozbawienie strony możliwości czynnego udziału w sprawie,
c) art. 7 k.p.a. oraz art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. w zw. z art. 107 § 1 pkt 6 oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez:
- niepodjęcie wszystkich niezbędnych czynności w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz pominięcie okoliczności umiejscowienia zamierzenia inwestycyjnego w odległości mniejszej niż 150 m od znajdujących się na sąsiednich działkach miejsc gromadzenia zwierząt w postaci pastwisk bydła oraz pasiek pszczelich;
- utrzymanie w mocy decyzji, której uzasadnienie uniemożliwiało zaznajomienie się przez strony z tokiem rozumowania organu, a tym samym skutkowało pozbawieniem możliwości kontroli wydanego rozstrzygnięcia;
d) art. 183 § 2 k.p.a. poprzez brak zawiadomienia prokuratora o toczącym się postępowaniu, którego udział jawił się jako potrzebny w świetle ujawnionych przez skarżącego okoliczności posługiwania się przez inwestora w stosunku do podmiotów publicznych informacjami o prowadzeniu schroniska dla bezdomnych zwierząt na działce nr [...] obr. K. pomimo rzeczywistego braku istnienia takiego obiektu w tym miejscu,
a w konsekwencji:
2) naruszenie prawa materialnego, tj. § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 czerwca 2004 r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia schronisk dla zwierząt (Dz. U. Nr 158, poz. 1657) poprzez utrzymanie w mocy decyzji o pozwoleniu na budowę schroniska dla bezdomnych zwierząt zlokalizowanego w miejscu znajdującym się w odległości mniejszej niż 150 m od znajdujących się na sąsiednich działkach pastwisk bydła oraz pasiek pszczelich stanowiących inne miejsca gromadzenia zwierząt w rozumieniu tego przepisu.
W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o:
1) uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji,
2) wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji,
3) przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z następujących dokumentów:
a) wypisu z rejestru gruntów działek [...] obrębu B.,
b) wypisu z rejestru gruntów działki [...] obrębu B.,
c) wypisu z rejestru gruntów działek [...] obrębu B.,
d) wypisu z rejestru gruntów działek [...] obrębu K.,
e) wypisu z księgi wieczystej nr [...],
f) mapy satelitarnej z naniesionymi granicami gospodarstwa rolnego C. K.
- na okoliczność obszaru gospodarstwa rolnego C. K. graniczącego bezpośrednio z nieruchomością objętą pozwoleniem na budowę, na której powstać ma schronisko dla bezdomnych zwierząt, umiejscowienia planowanej inwestycji w promieniu nie przekraczającym odległości 150 m od miejsc gromadzenia zwierząt;
g) mapy satelitarnej ukazującej lokalizację planowanej inwestycji - schroniska na działce nr [...] obr. K. w odniesieniu do pasieki pszczelej oraz wypasu krów na sąsiadujących działkach rolnych,
h) 2 sztuk fotografii pasieki znajdującej się na działce nr [...] obr. K.,
i) fotografii wypasu krów na działce nr [...] obr. K.,
j) fotografii wypasu krów na działce nr [...] obr. K.
- na okoliczność umiejscowienia planowanej inwestycji w bezpośrednim sąsiedztwie z miejscami gromadzenia zwierząt w postaci pastwisk bydła oraz pasiek pszczelich,
k) umowy dostawy produktów rolnych z dnia [...] lipca 2020 r.,
l) umowy dostawy produktów rolnych z dnia [...] października 2020 r.
- na okoliczność prowadzenia przez skarżącego działalności rolnej w zakresie hodowli oraz handlu bydłem na terenie znajdującym się w promieniu nie przekraczającym odległości 150 m od miejsca planowanej inwestycji.
W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że decyzja organu odwoławczego została wydana z zupełnym pominięciem jego stanowiska zawartego w pismach z dnia [...] listopada 2021 r. oraz z dnia [...] listopada 2021 r., zawierającym dodatkowe dowody istotne dla stanu faktycznego sprawy. W ramach postępowania dowodowego organ w błędny sposób określił zakres powierzchni gruntów stanowiących własność skarżącego przyjmując, że jest on właścicielem działek nr [...]. Organ pominął jednak fakt, iż grunty te wchodzą w skład gospodarstwa rolnego, a oprócz nich jego skład stanowią również działki: [...] obrębu B. oraz działki: [...] obrębu K.
Dalej skarżący wskazał, że działka nr [...] jest działką bezpośrednio sąsiadującą z działką nr [...], która to stanowi miejsce realizowanej inwestycji. Okolicznością nie znaną jednak organowi drugiej instancji jest fakt czynnego użytkowania działek nr [...] oraz [...] w celach hodowlanych. Na działce nr [...] sąsiadującej na całej długości z działką [...] odbywa się wypas krów należących do skarżącego. Równocześnie na tej samej działce znajduje się pasieka pszczół, które to podlegają ochronie na podstawie Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2016 r. sprawie ochrony gatunkowej zwierząt. Na działce nr [...] znajdującej się na północ od miejsca planowanej inwestycji również odbywa się wypas krów należących do skarżącego. Hodowane bydło stanowi przedmiot jego działalności rolniczej, w ramach której dokonuje m.in. ich dalszej sprzedaży. Dokumenty wymienione w lit. g-j wniosku dowodowego zawartego w niniejszej skardze zostały załączone do pism z dnia [...] listopada 2021 r. oraz z dnia [...] listopada 2021 r. Brak ujęcia w stanie faktycznym sprawy powyższych okoliczności doprowadził organ drugiej instancji do wydania decyzji z naruszeniem prawa materialnego.
Skarżący przytoczył treść § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 czerwca 2004 r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia schronisk dla zwierząt (Dz. U. Nr 158, poz. 1657) i stwierdził, że przepis ten nie stanowi bez wątpienia katalogu zamkniętego, o czym świadczy zakończenie go terminem "innych miejsc gromadzenia zwierząt". Termin "miejsce gromadzenia zwierząt" został zdefiniowany w art. 2 pkt 37 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1421) jako punkt zbiorczy i punkt skupu lub pomieszczenie, w przypadku owiec i kóz, w których bydło, świnie, owce, kozy i koniowate pochodzące z różnych gospodarstw są grupowane w celu sformowania przesyłek zwierząt przeznaczonych do handlu, przy czym w przypadku bydła i świń może to być również gospodarstwo pochodzenia tych zwierząt. Powyższa definicja odnosi się, co do zasady, do miejsc grupowania zwierząt, jednak przewiduje ona wyjątek dotyczący bydła oraz świń, w przypadku których miejscem gromadzenia zwierząt będzie również gospodarstwo pochodzenia tych zwierząt. Stosownie do art. 2 pkt 8 omawianej ustawy gospodarstwo – to obiekty budowlane, przestrzenie wolne lub inne miejsca, gdzie przebywają zwierzęta gospodarskie, a w przypadku zwierząt akwakultury - jakiekolwiek miejsca, w tym miejsca zamknięte, lub obiekty budowlane wykorzystywane przez przedsiębiorstwo produkcyjne sektora akwakultury, gdzie zwierzęta te są hodowane z zamiarem umieszczenia na rynku, z wyłączeniem miejsc, w których dzikie zwierzęta wodne złowione lub zebrane w celu spożycia przez ludzi są tymczasowo, bez karmienia, przetrzymywane przed poddaniem ich ubojowi.
Mając na uwadze zestawienie powyższych przepisów należy stwierdzić, że miejsce wypasu bydła na terenie gospodarstwa rolnego skarżącego (działka nr [...] oraz działka [...]) stanowi wolną przestrzeń, gdzie przebywają zwierzęta gospodarskie, która wchodzi w zakres gospodarstwa pochodzenia tych zwierząt. Nie może wobec tego ulegać wątpliwości, że miejsce wypasu krów wpisuje się w katalog miejsc, które nie mogą znajdować się w promieniu 150 metrów od schroniska dla zwierząt.
Zdaniem więc skarżącego pozwolenie na budowę będące przedmiotem postępowania zostało wydane z zupełnym pominięciem sposobu użytkowania w/w gruntów. Organ I instancji zaniechał dokonania niezbędnych czynności dowodowych (takich jak np. oględziny, przesłuchanie stron) oraz pominął w zupełności fakt prowadzenia na działkach sąsiadujących działalności hodowlanej zwierząt. Winien to uczynić tym bardziej, mając wiedzę o rolnym oraz leśnym przeznaczeniu tych gruntów. Organ odwoławczy ograniczył się zaś jedynie do stwierdzenia, że w promieniu 150 m od granicy nieruchomości, na której projektuje się schronisko występują działki zalesione, które wykluczają prowadzenie działalności wymienionych w §1 ust. 1 ww. rozporządzenia. Powyższe stwierdzenie nie opiera się jednak na prawdzie. Z załączonych do skargi wypisów z rejestru gruntów wynika, że już tylko sama działka nr [...] jest obszarem jedynie częściowo zalesionym, a prócz gruntów leśnych składa się ona również z gruntów ornych i pastwisk trwałych. Również znajdujące się tam grunty leśne stanowią element gospodarstwa rolnego, gdyż zgodnie z definicją zawartą w art. 553 k.c. za gospodarstwo rolne uważa się grunty rolne wraz z gruntami leśnymi. Idąc dalej należy wskazać, iż miejscem gromadzenia zwierząt w niniejszej sprawie nie będzie jakikolwiek fragment analizowanych działek gruntu, ale cały obszar gospodarstwa rolnego należącego do skarżącego. Wynika to wprost z literalnego zestawienia zacytowanych przepisów.
Ponadto zdaniem skarżącego nie można zgodzić się z oczekiwaniem, ażeby powstanie schroniska dla zwierząt miało skutkować obowiązkiem zmiany dotychczasowego sposobu prowadzenia gospodarstwa rolnego oraz wykorzystywania gruntów wchodzących stanowiących jego całość. Działki [...] oraz [...] od lat są użytkowane przez skarżącego w ten sposób, a ewentualna konieczność ograniczenia sposobu ich użytkowania prowadzić będzie do utraty dotychczasowego znaczenia tych gruntów oraz naruszenia prawa własności.
Skarżący podniósł też inne zarzuty. W jego ocenie Wojewoda P. w zupełności pominął zarzut nienależytego wyjaśnienia stanu sprawy oraz wadliwego uzasadnienia decyzji, które zostało sformułowane w sposób uniemożliwiający ustalenie stronie odwołującej, na jakiej podstawie organ doszedł do ustalenia wszystkich niezbędnych przesłanek warunkujących udzielenie pozwolenia na budowę. Treść uzasadnienia decyzji z dnia [...] sierpnia 2021 r. niewątpliwie narusza wymogi przewidziane dla uzasadnienia w art. 107 § 3 k.p.a. Wojewoda P. dokonując pominięcia uchybienia Starosty S., zamiast rozstrzygnięcia o uchyleniu decyzji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania, niejako konwalidował to naruszenie oraz dokonał własnej analizy w tym zakresie.
Ponadto skarżący zwrócił uwagę na fakt, iż pomimo (jeszcze) faktycznego braku istnienia schroniska dla zwierząt na terenie działki nr [...] obr. K. (aktualnie decyzja w przedmiocie pozwolenia na budowę stanowi przedmiot niniejszego postępowania), inwestor zawarł oraz wykonuje umowy, wedle których rzekomo zajmuje się odławianiem bezdomnych psów z okolicznych gmin, które następnie trafiać mają do schroniska umiejscowionego na terenie działki nr [...] obr. K.. Nieruchomość, której dotyczy pozwolenie na budowę, stanowi tym samym przedmiot uzyskiwania korzyści finansowych pomimo oczywistego braku takiego przeznaczenia. Zawarcie rzeczonych umów oraz ich realizacja miały miejsce jeszcze przed wydaniem samej decyzji Starosty S. w przedmiocie pozwolenia na budowę. Sytuacja ta winna skłonić organ do zawiadomienia prokuratora o toczącym się postępowaniu administracyjnym. Na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego miały miejsce czynności z udziałem Prokuratury Rejonowej w S., ale na tamten czas brak było w aktach dokumentów świadczących o nieuprawnionym posługiwaniu się w obrocie prawnym informacjami o prowadzeniu schroniska na terenie działki [...] obr. K.. Dowody te zostały złożone dopiero wraz z pismem z dnia [...] listopada 2021 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej: "p.p.s.a.") sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie. Natomiast stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Przedmiotem kontroli dokonywanej przez Sąd w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody P. z dnia [...] listopada 2021 r., nr [...], która utrzymała w mocy decyzję Starosty S. z dnia [...] sierpnia 2021 r., nr [...], znak: [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej C. Z. pozwolenia na budowę zabudowy usługowej dla zwierząt - schroniska dla psów poprzez budowę: budynku zaplecza socjalno-biurowego, trzech wiat z kojcami dla psów z wybiegami, utwardzenia terenu z miejscami postojowymi, zewnętrznej instalacji elektrycznej, instalacji wodociągowej ze studnią wodomierzową i instalacji kanalizacyjnej z szambem szczelnym o pojemności 10,0 m3, na działce o nr ewid. gr. [...], w obrębie ewid. K., w jednostce ewid. S., w pow. s.
Materialnoprawną podstawę dla wydania przedmiotowych decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm.; dalej: P.b.). Wyjaśnić przy tym należy, że kontrolowane postępowanie zostało wszczęte po nowelizacji ustawy Prawo budowlane, dokonanej na mocy ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r., poz. 471), która weszła w życie dnia 19 września 2020 r., ale zgodnie z jej art. 26 i 27,w sprawie niniejszej zastosowanie mają przepisy dotychczasowe.
Jak stanowił więc art. 35 ust. 1 P.b., przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: (1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji środowiskowej, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. 2021 r., poz. 247 ze zm.; dalej: "ustawa środowiskowa"); (2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; (3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b P.b. oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 P.b.; (4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 P.b.
Przepis powyższy reguluje zakres obowiązków organu architektoniczno-budowlanego, mających na celu sprawdzenie projektu budowlanego w fazie wyjaśniającej postępowania administracyjnego. W razie stwierdzenia naruszeń w ww. zakresie, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę (por. art. 35 ust. 3 P.b.). W przypadku zaś spełnienia tych wymagań, a także wymagań zawartych w art. 32 ust. 4 P.b., właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę – o czym stanowi art. 35 ust. 4 P.b. Przepis ten nie dopuszcza więc jakiejkolwiek uznaniowości w sprawie wydania pozwolenia na budowę, ani też możliwości uzależnienia wydania go od spełniania warunków innych niż te przewidziane ustawowo. Organ nie może zatem odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, jeżeli przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany spełnia wymagania określone w art. 35 ust. 1 P.b., a inwestor dopełnił czynności wymienionych w art. 32 ust. 4 P.b. - co w niniejszej sprawie nastąpiło.
W ocenie Sądu, w stanie faktycznym niniejszej sprawy nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego, które miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo dawałoby podstawę do wznowienia postępowania. Organy administracji obu instancji ustaliły istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą, zastosowały prawidłową podstawę prawną, a także uzasadniły swoje rozstrzygnięcia zgodnie z wymaganiami art. 107 § 3 k.p.a.
Na samym początku zauważenia wymaga, że teren inwestycji znajduje się na działce nr [...] obręb K., która objęta jest planem miejscowym, tj. uchwałą Rady Gminy S. z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...]. Działka ta znajduje się na obszarze oznaczonym w planie symbolem UZ1. Zgodnie z § 41 ust. 1 planu, ustala się tereny zabudowy usługowej dla zwierząt (o powierzchni 1,00 ha), oznaczone na rysunku planu UZ1. Zgodnie zaś z ust. 2, 3 i 4 tego unormowania, na terenie tym przewiduje się obiekty usługowe dla zwierząt, a w szczególności schronisko dla zwierząt. W zakresie przeznaczenia dopuszczalnego na terenie tym możliwa jest budowa budynków i budowli pomocniczych, związanych z funkcją podstawową, takich jak budynki związane z opieką weterynaryjną, administracyjne, socjalne, gospodarcze, związane z czasowym gromadzeniem zwłok, jak również wiaty, deszczochrony, stróżówki itp. Jak z powyższego zatem widać, przedmiotowa inwestycja planowana na działce nr [...] w pełni jest zgodna z przeznaczeniem tego terenu w planie miejscowym.
Ponadto, jak trafnie wskazały oba organy, parametry inwestycji nie naruszają wskaźników i warunków zagospodarowania terenu przewidzianych dla terenu UZ1 określonych szczegółowo w § 41 ust. 5 – 7 planu miejscowego (skarżący w skardze ich nie kwestionuje).
Dodatkowo zauważenia wymaga, że inwestor jest właścicielem działki nr [...] (patrz k. 27 akt sądowych), który to teren o pow. 1,53 ha w planie miejscowym (§ 42 ust. 1-7) został określony symbolem UZ2 i przeznaczony pod budowę obiektów budowlanych usługowych dla zwierząt, w tym także założenie cmentarza dla zwierząt i budowa budynków związanych z funkcją cmentarza, a nawet budowę spalarni zwłok zwierzęcych. Na dodatek w § 42 ust. 4 pkt 5 planu uregulowano, że w zakresie przeznaczenia dopuszczalnego na terenie UZ2 dopuszcza się obiekty budowlane związane z funkcją ustaloną na terenie UZ1. Powyższe oznacza zatem, że uchwałodawca lokalny w przedmiotowym planie jednoznacznie i precyzyjnie określił przeznaczenie terenów objętych planem i jego zamiarem było właśnie dopuszczenie na omawianych terenach takiej właśnie działalności. Plan ten, jak wynika z jego treści, w tym rysunku planu – k. 50 akt adm., obejmuje właściwie tylko te dwie działki oraz przylegające do niej drogi. Ponadto, jak wynika z załącznika nr 2 do tej uchwały (k. 51 akt adm.), na etapie wyłożenia projektu planu nie wpłynęły żadne uwagi, co by oznaczało, że nikt z sąsiadów tych działek nie kwestionował projektowanych uregulowań.
Tymczasem, zdaniem Sądu, w stanie faktycznym niniejszej sprawy, skarżący dopiero teraz podnosi zarzuty dotyczące przeznaczenia terenu UZ1 w planie miejscowym, na którym znajduje się działka nr [...] będąca terenem inwestycji. Temu mają służyć zawnioskowane przez niego i dołączone przy skardze dowody w postaci wypisów z rejestru gruntów, map satelitarnych, fotografii i umów na dostawę produktów rolnych. Skoro jednak plan miejscowy jest prawem miejscowym (art. 14 ust. 8 ustawy z dnia z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 503), to niedopuszczalne jest, aby w postępowaniu o pozwolenie na budowę organ architektoniczno-budowlany badał legalność uchwały planu miejscowego. Jak trafnie podnosi się w orzecznictwie sądów administracyjnych, (por. wyrok WSA w Lublinie z dnia 30 marca 2021 r., sygn. akt II SA/Lu 802/20), plan miejscowy ustala porządek normatywny, który staje się przedmiotem konkretyzacji w aktach administracyjnych, np. w pozwoleniach na budowę, bowiem reguluje kwestie związane z budową nowych budynków oraz ich parametrów. Tym samym, rozstrzygające w indywidualnych sprawach organy związane są treścią przepisów obowiązujących planów miejscowych, które mają moc wiążącą erga omnes.
Temu samemu, czyli kwestionowaniu uregulowań planu miejscowego, zdaniem Sądu, miały również służyć dowody zawnioskowane w pismach skarżącego datowanych na [...] listopada 2021 r. i na [...] listopada 2021 r. (skarżący dołączył je do skargi). Oba pisma wpłynęły jednak do organu odwoławczego dopiero w dniu [...] listopada 2021 r., a więc dzień po wydaniu decyzji przez ten organ. Organ odwoławczy, co należy podkreślić, nie naruszył w tym przypadku przepisu art. 10 k.p.a., gdyż o możliwości wypowiedzenia się co do zgromadzonego materiału dowodowego oraz zgłoszonych żądań, skarżący został przez organ poinformowany już w dniu [...] października 2021 r. i miał na to 7 dni – k. 94 akt adm. organu odwoławczego. A zatem organ odwoławczy się do nich nie ustosunkował z winy skarżącego, który nie dotrzymał zakreślonego mu terminu. Niezależnie od tego, argumenty i dowody podniesione w tych pismach, nie mogły wpłynąć na treść rozstrzygnięcia organu odwoławczego (o czym niżej).
Jako niezasadne należy również uznać zarzuty odnośnie niewyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w szczególności dotyczące okoliczności umiejscowienia zamierzenia inwestycyjnego w stosunku do sąsiednich działek, istniejącej na nich zabudowy, oraz prowadzonej na nich działalności. Na k. 14 projektu budowlanego znajduje się rysunek szczegółowo obrazujący położenie terenu inwestycji oraz zaznaczone są odległości od znajdującej się na działkach sąsiednich zabudowy, a także poprowadzona jest linia wyznaczająca odległość 150 m od terenu inwestycji, tj. strefa schroniska od siedzib ludzkich obiektów użyteczności publicznej itp. (rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 czerwca 2004 r., Dz. U. nr 158, poz. 1657). W obrębie terenu znajdującego się 150 m od terenu inwestycji nie ma żadnej zabudowy, czy to mieszkaniowej czy też innej, ani też nie jest prowadzona żadna działalność o której mowa w § 1 pkt 1 przywołanego rozporządzenia z dnia 23 czerwca 2004 r. Także na rysunku z k. 14 planu miejscowego zaznaczone są tereny leśne znajdujące się na działkach sąsiednich względem działki nr [...], które odpowiadają terenom leśnym na zdjęciach satelitarnych złożonych przez skarżącego (k. 26 i 27 akt sądowych). Jak więc z powyższego widać, organy ustaliły wyczerpująco stan faktyczny w sprawie wymagany dla dokonania rozstrzygnięcia w postaci wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę.
Natomiast kwestie zagospodarowania działek sąsiednich w sprawie niniejszej prawidłowo zostały przeanalizowane przez organy w kontekście uregulowań przywołanego rozporządzenia z dnia 23 czerwca 2004 r. Z § 1 ust. 1 tego rozporządzenia wynika, że schronisko dla zwierząt powinno być zlokalizowane w miejscu oddalonym co najmniej o 150 m od siedzib ludzkich, obiektów użyteczności publicznej, zakładów należących do podmiotów prowadzących działalność gospodarczą w zakresie produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego, zakładów należących do przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania środków żywienia zwierząt, zakładów prowadzących działalność w zakresie zbierania, przechowywania, operowania, przetwarzania, wykorzystywania lub usuwania ubocznych produktów zwierzęcych, rzeźni, targów, spędów, ogrodów zoologicznych oraz innych miejsc gromadzenia zwierząt. Zdaniem Sądu kwestia ta została przez organy prawidłowo zbadana i oceniona a zatem zamierzenie inwestycyjne wymóg ten spełnia (patrz m.in. rysunek w projekcie zagospodarowania terenu - k. 14).
Skarżący zarzucił natomiast w skardze, że powyższy wymóg nie został spełniony. Podniósł, że inwestycja znajduje się w odległości bliższej niż 150 m od miejsca gromadzenia zwierząt znajdującego się na jego działce nr [...]. Jednakże zdaniem Sądu, zarzut ten jest niezasadny. Jak wynika bowiem z przepisu art. 2 pkt 37 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1421), miejsce gromadzenia zwierząt – to punkt zbiorczy i punkt skupu lub pomieszczenie, w przypadku owiec i kóz, w których bydło, świnie, owce, kozy i koniowate pochodzące z różnych gospodarstw są grupowane w celu sformowania przesyłek zwierząt przeznaczonych do handlu, przy czym w przypadku bydła i świń może to być również gospodarstwo pochodzenia tych zwierząt.
Z przywołanej definicji wynika, że nawet w przypadku bydła i świń, gdy miejscem gromadzenia zwierząt może być również gospodarstwo rolne, to jednak chodzi o bydło i świnie pochodzące z różnych gospodarstw i grupowane w celu sformowania przesyłek zwierząt przeznaczonych do handlu. Skarżący zatem nieprawidłowo utożsamia miejsce gromadzenia zwierząt z prowadzonym przez siebie gospodarstwem rolnym, w którym jedynie hoduje krowy i ma pasieki pszczele. Czym innym jest bowiem hodowla krów i posiadanie pasiek pszczelich a czym innym miejsce gromadzenia zwierząt w rozumieniu przywołanych przepisów, w których akcentuje się handel tymi zwierzętami, skup zwierząt, grupowanie w celu sformowania przesyłek, pochodzenie zwierząt z różnych gospodarstw.
Ponadto nie można tracić z pola widzenia, że w art. 1 pkt 1 lit. e ustawy z dnia z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1421), ustawa określiła wymagania weterynaryjne dla podejmowania i prowadzenia działalności w zakresie prowadzenia miejsc gromadzenia zwierząt. I tak w art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy uregulowano, że podjęcie działalności nadzorowanej, o której mowa w art. 1 pkt 1 lit. a, c-f, h, i, l (a zatem i prowadzenia działalności w zakresie prowadzenia miejsc gromadzenia zwierząt), jest dozwolone po stwierdzeniu przez powiatowego lekarza weterynarii właściwego ze względu na przewidywane miejsce jej prowadzenia, w drodze decyzji, spełniania wymagań weterynaryjnych określonych dla prowadzenia danego rodzaju działalności. Powyższe oznacza zatem, że aby skarżący mógł prowadzić działalność w zakresie prowadzenia miejsc gromadzenia zwierząt, musiałby posiadać zgodę powiatowego lekarza weterynarii wyrażoną w postaci decyzji na taką działalność, a takiej zgody nie posiada. W kontekście powyższego bez znaczenia zatem pozostaje okoliczność zawartych przez skarżącego umów dostawy produktów rolnych (bydła) z dnia [...] lutego 2020 r. i z dnia [...] października 2020 r.
Jako niezasadny należy również uznać zarzut naruszenia przepisu art. 183 § 2 k.p.a. Na mocy tego przepisu organ może powiadomić prokuratora o wszczęciu postępowania oraz o toczącym się postępowaniu w każdym przypadku, gdy uzna udział prokuratora w postępowaniu za potrzebny. W stanie faktycznym niniejszej sprawy prokurator był powiadomiony na etapie toczenia się postępowania przed organem I instancji (stanowisko Prokuratury Rejonowej w S. z pism z dnia [...] sierpnia 2021 r.), zaś organ odwoławczy nie widział takiej potrzeby, aby informować prokuraturę o toczącym się przed nim postępowaniu odwoławczym. Tym bardziej, że udział prokuratora skarżący uzasadnia posługiwaniem się przez inwestora informacjami, że już prowadzi on schronisko dla bezdomnych zwierząt na działce nr [...] obręb K., mimo że takiej działalności tam jeszcze nie prowadzi w związku z rzeczywistym brakiem istnienia tego schroniska. Jak zatem z powyższego widać, podnoszona przez skarżącego kwestia pozostaje całkowicie bez wpływu i związku na przedmiot postępowania prowadzonego przez organ odwoławczy.
Powyższe w ocenie Sądu oznacza, że organ odwoławczy nie naruszył również przepisu art. 138 § 2 k.p.a. Skoro organ ten zasadnie uznał, że należy utrzymać w mocy decyzję organu I instancji, to prawidłowo orzekł na podstawie przepisu art. 138 1 pkt 1 k.p.a.
Reasumując, zdaniem Sądu, podniesione w skardze zarzuty okazały się niezasadne, gdyż postępowanie przed organami zostało przeprowadzone w sposób wyczerpujący i należyty, zaś zgromadzony w sprawie materiał oceniono właściwie. Zostały także prawidłowo zinterpretowane, mające zastosowanie w sprawie, przepisy. Sąd nie doszukał się też innych naruszeń przepisów prawa materialnego, czy procesowego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonych decyzji.
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 151 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.