II SA/BK 226/14

II SA/Łd 698/24 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2025-02-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-09-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Marcin Olejniczak /sprawozdawca/
Michał Zbrojewski
Robert Adamczewski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 572
Art. 10, art. 79 § 1, art. 107, art. 127 § 1, art. 134
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Dz.U. 2024 poz 935
Art. 119 pkt 3, art. 120, art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Dnia 13 lutego 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Adamczewski, Sędziowie Sędzia WSA Michał Zbrojewski, Asesor WSA Marcin Olejniczak (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 lutego 2025 roku sprawy ze skargi H. W. na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 29 lipca 2024 roku nr 127/2024 znak: WOP.7721.191.2024.DB w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od pisma zawiadamiającego o zamiarze przeprowadzenia oględzin wykonanego zbiornika oddala skargę. dc
Uzasadnienie
Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi, postanowieniem z 29 lipca 2024 r., działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572), stwierdził niedopuszczalność odwołania H.W. od pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Skierniewicach z 26 czerwca 2024 r., stanowiącego w swej treści zawiadomienie, o tym że 22 lipca 2024 r., na działce nr [...], w miejscowości H., gminie B., stanowiącej własność H.W. zostaną przeprowadzone dodatkowe oględziny w sprawie wykonanego zbiornika.
Jak wynika z akt sprawy 10 maja 2023 r. do organu powiatowego wpłynęło pismo K. P., zawierające w swej treści zawiadomienie o samowolnym wybudowaniu przez H.W. szamba na działce zlokalizowanej w H., gmina B. oraz wniosek o przeprowadzenie czynności kontrolnych na tejże działce.
PINB w Skierniewicach przeprowadził, 15 czerwca 2023 r., czynności kontrolne na działce nr [...], stwierdzając, że przy granicy działki znajduje się dół o wymiarach 3,2 m x 2,8 m, przykryty żerdziami drewnianymi, oddalony od ogrodzenia o 50 cm. H.W. oświadczył, że zwymiarowany dół wypełniony jest wodą pochodzącą z opadów deszczowych odprowadzanych z sąsiedniej nieruchomości, odmawiając pracownikom inspektoratu oględzin w budynku w celu stwierdzenia czy jest w nim instalacja wodno-kanalizacyjna. Oświadczył, że widoczna jest rura podłączona do rury spustowej z dachu budynku na działce sąsiedniej odprowadzająca wodę w kierunku posesji i dołu wypełnionego wodą na działce będącą jego własnością. Dodał, że dół istnieje od lat 50-tych ubiegłego wieku.
PINB w Skierniewicach decyzją z 23 sierpnia 2023 r., na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego, nałożył na H.W. obowiązek dostarczenia ekspertyzy technicznej stanu technicznego zbiornika na nieczystości ciekłe (dołu na wody deszczowe). Organ szczebla wojewódzkiego, decyzją z 12 marca 2023 r., uchylił w całości w/w decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
Prowadząc ponownie postępowanie wyjaśniające organ szczebla powiatowego pismem z 26 czerwca 2024 r., zawiadomił strony, że 22 lipca 2024 r., na działce nr [...], stanowiącej własność H.W. zostaną przeprowadzone dodatkowe oględziny w sprawie wykonanego zbiornika. Jak wynika z protokołu sporządzonego w tym dniu H.W. odmówił wpuszczenia na nieruchomość przedstawicieli nadzoru budowlanego w celu dokonania pomiarów zbiornika jak i jego lokalizacji.
Pismem z 18 lipca 2024 r. H.W. wniósł "odwołanie" od ww. pisma PINB z 26 czerwca 2024 r., zawiadamiającym o oględzinach.
W uzasadnieniu wskazanego na wstępie postanowienia z 29 lipca 2024 r. ŁWINB wyjaśnił, że kwestionowane pismo PINB w Skierniewicach z 26 czerwca 2024r., nie może być uznane za decyzję w rozumieniu przepisów ustawy kodeks postępowania administracyjnego, skoro nie jest aktem administracyjnym i nie kończy postępowania w sprawie, a stanowi zwykłe pismo informujące o planowanych oględzinach. Odwołanie od tegoż pisma jest zatem niedopuszczalne, co skutkowało stwierdzeniem jego niedopuszczalności, zgodnie z normą art. 134 k.p.a.
W skardze na powyższe postanowienie H.W. zakwestionował jego prawidłowość, opisując dotychczasowy przebieg postępowania. wyjaśnił, m.in., że inspektorzy PINB byli wpuszczani na teren działki nr [...] i nie stwierdzili wybudowanego szamba. Wskazał na okoliczności odnoszące się do geodezyjnych granic działek i wzniesionego ogrodzenia metalowego przez sąsiada.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, argumentując jak dotychczas.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm.), w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 – p.p.s.a ), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest z punktu widzenia kryterium legalności. W ramach owej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, czy przy wydawaniu zaskarżonego postanowienia nie naruszono reguł postępowania administracyjnego, ewentualnie czy prawidłowo zastosowano prawo materialne.
W wyniku kontroli sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienia uchyla je w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.); stwierdza nieważność aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi w całości lub w części sąd skargę oddala w całości lub w części (art. 151 p.p.s.a.).
Należy przy tym podkreślić, że stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, natomiast art. 135 p.p.s.a. obliguje sąd do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa.
Niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z treścią tego przepisu, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.).
Kontrolowane postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 29 lipca 2024 r. wydane zostało na podstawie art. 134 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Z art. 127 § 1 k.p.a. wynika, że odwołanie służy stronie od decyzji wydanej w pierwszej instancji.
W doktrynie wskazuje się, że niedopuszczalność odwołania, o której mowa w art. 134 k.p.a., może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak również i podmiotowym. Przy czym niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych obejmuje przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji. Odwołanie jest zatem niedopuszczalne jeżeli decyzja nie weszła do obrotu prawnego albo gdy czynność organu administracji publicznej nie jest decyzją administracyjną a jest np. aktem prawa miejscowego (zob. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H.BECK, Warszawa 2016 r., str. 600).
W ocenie sądu, organ odwoławczy w zaskarżonym postanowieniu prawidłowo stwierdził, że w niniejszej sprawie występuje brak przedmiotu zaskarżenia, a tym samym, że zachodzi niedopuszczalność odwołania wniesionego przez skarżącego z przyczyn o charakterze przedmiotowym. Skarżący wniósł odwołanie od zawiadomienia PINB w Skierniewicach z 26 czerwca 2024 r., o tym że 22 lipca 2024r., na działce nr [...], w miejscowości H., gminie B., stanowiącej własność skarżącego zostaną przeprowadzone dodatkowe oględziny w sprawie wykonanego zbiornika. Podstawę prawną zawiadomienia stanowił art. 79 § 1 k.p.a., zgodnie z którym strona powinna być zawiadomiona o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu ze świadków, biegłych lub oględzin przynajmniej na siedem dni przed terminem. Przepis ten nakłada na organy administracji publicznej obowiązek informowania o planowanych czynnościach dowodowych postępowania administracyjnego i stanowi formę realizacji zasady czynnego udziału stron w postępowaniu (art. 10 k.p.a.).
Zarówno w doktrynie, jak i judykaturze powszechnie przyjmuje się, iż o kwalifikacji pisma świadczy jego treść i zawarte w nim wnioski a nie jego nazwa czy forma (zob. np. wyrok WSA w Białymstoku z 26 czerwca 2014 r., II SA/Bk 226/14). Na okoliczność tę zwrócił uwagę już Sąd Najwyższy w wyroku z 18 października 1985 r. (II Cr 320/85, OSNCP z 1986 r., nr 10, poz. 158; NP z 1987 r., nr 6, z glosą W. Tarasa) podkreślając, że pisma organów administracji publicznej, kierowane do obywateli i jednostek im niepodporządkowanych, powinny być oceniane pod kątem ich treści a nie nazwy. O rodzaju aktu decyduje zatem charakter sprawy oraz treść przepisu, będącego podstawą działania organu powołanego do załatwienia sprawy, a nie jego nazwa, czy forma. Decyzja administracyjna stanowi władcze rozstrzygnięcie o prawach i obowiązkach adresowane do indywidualnej osoby w konkretnej sprawie administracyjnej. Istotne znaczenie ma więc ustalenie, czy pismo odpowiada wymogom decyzji określonym w art. 107 k.p.a.
Pismo organu pierwszej instancji z 26 czerwca 2024 r. nie zawiera istotnych elementów decyzji wymienionych w art. 107 k.p.a., a zatem nie stanowi ono decyzji, ani postanowienia. Stad też, nie mogło stanowić przedmiotu kontroli odwoławczej w ramach postępowania administracyjnego.
W tej sytuacji, organ odwoławczy prawidłowo wydał zaskarżone postanowienie, właściwie stosując przepis art. 134 k.p.a.
Z powyższych względów sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.
dc