II SA/Bk 198/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w BiałymstokuBiałystok2008-08-28
NSAAdministracyjneŚredniawsa
choroba zawodowapostępowanie administracyjneniewykonanie wyrokubezczynność organuprawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymiinspekcja sanitarnaorzeczenie lekarskie

Sąd oddalił skargę na niewykonanie wyroku, uznając, że opóźnienie w postępowaniu o stwierdzenie choroby zawodowej wynikało z przyczyn niezależnych od organu i częściowo z winy skarżącego.

Skarga została wniesiona w związku z rzekomym niewykonaniem wyroku WSA z 2006 r. przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego. Sąd analizował, czy organ pozostawał w bezczynności. Ustalono, że organ podejmował działania, ale postępowanie było przedłużane z powodu braku współpracy skarżącego oraz oczekiwania na orzeczenia medyczne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku rozpatrywał skargę T. K. na niewykonanie wyroku WSA z 7 listopada 2006 r. przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. Wyrok ten uchylił decyzje umarzające postępowanie w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej i nakazywał organom skierowanie skarżącego do jednostki orzeczniczej. Skarżący zarzucał organom bezczynność w wykonaniu tego wyroku. Sąd, analizując materiał dowodowy, stwierdził, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny podejmował działania zgodne z zaleceniami sądu, dwukrotnie zwracając się do Ośrodka Medycyny Pracy o przeprowadzenie badań i wydanie orzeczenia. Ponadto, organ kilkukrotnie wzywał skarżącego do złożenia wyjaśnień i przedłożenia dokumentów dotyczących warunków pracy, czego skarżący nie uczynił. Ostatecznie, orzeczenia medyczne zostały wydane dopiero w kwietniu 2008 r., co pozwoliło na dalsze prowadzenie postępowania. Sąd uznał, że opóźnienie w sprawie nie wynikało z bezczynności organu, lecz z przyczyn niezależnych od niego, w tym z winy skarżącego, który uchylał się od współpracy. Dodatkowo, sąd wskazał, że jedyną sankcją za niewykonanie wyroku jest grzywna, o którą skarżący nie wnosił, a sąd nie może nakazywać organowi sposobu prowadzenia postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, organ nie pozostaje w bezczynności, jeśli opóźnienie wynika z przyczyn niezależnych od niego lub z winy strony, a organ podejmował niezbędne czynności.

Uzasadnienie

Sąd analizuje przesłanki zastosowania art. 154 p.p.s.a. i stwierdza, że opóźnienie w wydaniu decyzji o chorobie zawodowej było spowodowane brakiem współpracy skarżącego w uzupełnieniu oceny narażenia zawodowego oraz oczekiwaniem na orzeczenia medyczne, a nie bezczynnością organu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (5)

Główne

p.p.s.a. art. 154 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

k.p.a. art. 35 § 5

Kodeks postępowania administracyjnego

Okresy opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu nie wlicza się do terminów załatwienia sprawy.

k.p.a. art. 7

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 77

Kodeks postępowania administracyjnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Opóźnienie w postępowaniu wynikało z przyczyn niezależnych od organu (oczekiwanie na orzeczenia medyczne) oraz z winy skarżącego (brak współpracy w uzupełnieniu oceny narażenia zawodowego). Sąd nie jest władny nakazywać organowi sposobu prowadzenia postępowania ani oceny dowodów.

Odrzucone argumenty

Organ pozostaje w bezczynności w wykonaniu wyroku sądu administracyjnego.

Godne uwagi sformułowania

Niewykonanie wyroku ma, więc miejsce zarówno wtedy, gdy organ nie wykonał orzeczenia w ogóle, jak i wtedy, gdy organ wykonał orzeczenie, ale z przekroczeniem wyznaczonego terminu. Sąd nie jest władny w tym postępowaniu i wbrew żądaniu skargi, nakazać organowi, w jaki sposób ma prowadzić postępowanie, jakich żądać dowodów i jak je oceniać.

Skład orzekający

Anna Sobolewska-Nazarczyk

przewodniczący

Elżbieta Trykoszko

członek

Grażyna Gryglaszewska

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących bezczynności organów w kontekście niewykonania wyroków sądów administracyjnych, zwłaszcza gdy opóźnienie wynika z winy strony lub przyczyn niezależnych od organu."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji opóźnienia w postępowaniu o chorobę zawodową, ale zasady dotyczące bezczynności organów są szersze.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje typowe problemy z wykonaniem orzeczeń sądowych i bezczynnością organów, ale z nietypowym zwrotem akcji, gdzie opóźnienie wynika z winy strony. Jest to ciekawe dla prawników procesowych.

Czy opóźnienie organu zawsze oznacza bezczynność? Sąd wyjaśnia, kiedy wina leży po stronie skarżącego.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Bk 198/08 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2008-08-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-03-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Anna Sobolewska-Nazarczyk /przewodniczący/
Elżbieta Trykoszko
Grażyna Gryglaszewska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6200 Choroby zawodowe
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Inspektor Sanitarny
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 154 par. 1, art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.),, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2008 r. sprawy ze skargi T. K. na niewykonanie wyroku przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 7 listopada 2006 r. w sprawie o sygnaturze akt II SA/Bk 451/06 oddala skargę
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 7 listopada 2006r. o sygnaturze akt II SA/Bk 451/06 uwzględnił skargę T. K. i uchylił decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. z [...].04.2006r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej. Uchylając przedmiotowe decyzje Sąd stwierdził, iż obowiązkiem organów sanitarnych jest skierowanie skarżącego do właściwej jednostki orzeczniczej celem przebadania i wydania orzeczenia o rozpoznaniu bądź braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej na podstawie wyników lekarskich i pomocniczych, dokumentacji medycznej pracownika, dokumentacji o przebiegu jej zatrudnienia oraz oceny narażenia zawodowego.
Wyrok uprawomocnił się w dniu 28 grudnia 2006r. Odpis orzeczenia ze stwierdzeniem prawomocności został doręczony Państwowemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Sanitarnemu w B. w dniu 15 stycznia 2007r. wraz z aktami administracyjnymi sprawy.
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. w dniu 24 stycznia 2007r. przekazał kserokopię ww. wyroku oraz dokumentację dotyczącą choroby zawodowej T. K. do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B.
Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. wykonując przedmiotowy wyrok w dniu 6 lutego 2007r. zwrócił się do P. Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy Poradni chorób Zawodowych w B. o przeprowadzenie badań w celu rozpoznania u T. K. choroby zawodowej: zapalenia nadkłykcia kości ramiennej prawej. Powołując się zaś na zalecenia zawarte w uzasadnieniu tegoż wyroku wniósł o ponowne przeprowadzenie postępowania diagnostyczno – orzeczniczego i wydanie orzeczenia w sprawie przedmiotowej choroby zawodowej.
W dniu 26 lutego 2007r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny zwrócił się ponownie do P. Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy z prośbą o podanie, na jakim etapie diagnostyczno – orzeczniczym jest przedmiotowa sprawa. Wniósł jednocześnie o przyspieszenie rozpatrzenia sprawy i wydanie orzeczenia lekarskiego.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie Poradnia Chorób Zawodowych pismem z dnia [...] marca 2007r. poinformowała, iż wszczęła postępowanie diagnostyczno-orzecznicze w sprawie, ale pomimo wielokrotnych monitów nie otrzymała do chwili obecnej od T. K. szczegółowych informacji dotyczących jego warunków pracy po 2001 roku, co uniemożliwiło kontynuowanie postępowania.
W dniu 10 kwietnia 2007r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. wezwał p. K. do osobistego stawiennictwa celem złożenia wyjaśnień w charakterze strony i przedłożenia dokumentów potwierdzających realizację pracy w ramach prowadzonej przez stronę działalności gospodarczej.
W związku z tym, iż skarżący nie stawił się na przedmiotowe wezwanie, ani na kolejne wystosowane do niego wezwania z dnia 20 kwietnia 2007r. i 18 maja 2007r., PPIS pismem z dnia [...] czerwca 2007r. zwrócił się do P. Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy z prośbą o wydanie orzeczeń lekarskich w sprawie chorób zawodowych T. K. w oparciu o zgromadzony do tej pory materiał dowodowy.
T. K. pismem z dnia [...] kwietnia 2007r. wezwał Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. do wykonania prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 7 listopada 2006r. o sygnaturze akt II SA/Bk 451/06. Analogiczne wezwanie wystosował w dniu 16 kwietnia 2007r. do Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B.
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w dniu 14 czerwca 2007r. poinformował p. K., iż postępowanie administracyjne w sprawie podejrzenia choroby zawodowej aktualnie toczy się przed Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym, jako organem I instancji, uprawnionym do orzekania w sprawie z mocy ustawy.
W kolejnym piśmie z dnia [...] czerwca 2007r. zatytułowanym "Ponaglenie" T. K. wystąpił do Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. o wskazanie podstaw odmowy wykonania wyroku z dnia 7 listopada 2006r. o sygnaturze akt II SA/Bk 451/06. Z kolei w dniu 10 lipca 2007r. wystąpił do Głównego Inspektora Sanitarnego ze skargą na nieprawidłowe postępowanie organów obu instancji w realizacji przedmiotowego wyroku.
Główny Inspektor Sanitarny w odpowiedzi na powyższą skargę wyjaśnił, iż organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej podejmowały działania stosownie do przepisów art. 7 i 77 k.p.a., natomiast przyczyną nieustannego przedłużenia się postępowania jest uchylanie się skarżącego od uzupełnienia oceny narażenia zawodowego zarówno przed jednostką medyczną uprawnioną do orzekania w sprawach chorób zawodowych, jak i przed organami Inspekcji Sanitarnej.
W dniu 27 września 2007r. T. K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku o podjęcie działań w związku z niewykonaniem przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. wyroku WSA w Białymstoku z dnia 7 listopada 2006r. w sprawie o sygn. akt II SA/Bk 451/06. Oświadczył, że pomimo wielokrotnych monitów do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego oraz skargi do Głównego Inspektora Sanitarnego przedmiotowe orzeczenie do dnia dzisiejszego nie zostało wykonane.
W odpowiedzi na skargę Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie jako bezpodstawnej. W piśmie procesowym z dnia [...] sierpnia 2008r. pełnomocnik organu poinformował, że postępowanie w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej T. K. przedłużało się ze względu na to, że skarżący nie stawiał się na wezwania organów orzeczniczych i dopiero w dniu [...] kwietnia 2008r. P. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy wydał cztery orzeczenia, które będą stanowić podstawę do wydania decyzji w sprawie choroby zawodowej skarżącego.
Na rozprawie pełnomocnik skarżącego doprecyzował skargę wyjaśniając do protokołu, że niewykonanie wyroku przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego polega na tym, że na skutek zażaleń kierowanych do tego organu na Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B., organ ten nie reagował. Końcowo pełnomocnik oświadczył, że Sąd winien nakazać organom, aby wykonały wyrok z dnia 7 listopada 2006r., zgodnie z zaleceniami zawartymi w jego uzasadnieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu.
Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej p.p.s.a ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Warunek ten został w niniejszej sprawie spełniony, albowiem skarżący w dniu 12 kwietnia 2007r. wystosował do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. pisemne wezwanie do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 7 listopada 2006r. o sygn. akt II SA/Bk 451/06.
Zasadniczą przesłanką zastosowania art. 154 p.p.s.a. i wymierzenia organowi grzywny (choć skarżący w niniejszym postępowaniu nie zawarł takiego żądania) jest ustalenie, że do dnia wniesienia skargi organ pozostaje w bezczynności w wykonaniu wyroku uchylającego zaskarżone rozstrzygnięcie. Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem. Niewykonanie wyroku ma, więc miejsce zarówno wtedy, gdy organ nie wykonał orzeczenia w ogóle, jak i wtedy, gdy organ wykonał orzeczenie, ale z przekroczeniem wyznaczonego terminu. W przypadku wydania wyroku uchylającego wydaną w sprawie decyzję (postanowienie), organ administracji ma, bowiem obowiązek załatwienia sprawy w terminach przewidzianych w art. 35 k.p.a. I tak stosownie do § 3 tegoż przepisu załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Do terminów tych nie wlicza się jednak terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu (art. 35 § 5 k.p.a.).
W niniejszej sprawie zgromadzony materiał dowodowy nie daje podstaw do stwierdzenia, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. pozostaje w bezczynności w wykonaniu wyroku tut. Sądu z dnia 7 listopada 2006r. Co prawda, od dnia wydania tego orzeczenia minęło prawie dwa lata, a organ do chwili obecnej nie wydał decyzji w przedmiotowej sprawie, tym niemniej należy uznać, iż nieterminowe załatwienie sprawy przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego spowodowane było przyczyną od niego niezależną w rozumieniu art. 35 § 5 k.p.a., a po części również winą skarżącego.
Poza sporem jest, że wyrokiem z dnia 7 listopada 2006r. w sprawie o sygnaturze akt II SA/Bk 451/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku uwzględnił skargę T. K. i uchylił decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. z [...].04.2006r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej. Uchylając przedmiotowe decyzje Sąd stwierdził, iż obowiązkiem organów sanitarnych jest skierowanie skarżącego do właściwej jednostki orzeczniczej celem przebadania i wydania orzeczenia o rozpoznaniu bądź braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej na podstawie wyników lekarskich i pomocniczych, dokumentacji medycznej pracownika, dokumentacji o przebiegu jej zatrudnienia oraz oceny narażenia zawodowego.
Bezsporne jest również, że odpis przedmiotowego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy został przesłany w dniu 15 stycznia 2007r. Państwowemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Sanitarnemu w B., który w dniu 24 stycznia 2007r. przekazał je Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w B.. Organ ten z kolei, realizując zalecenia zawarte w powołanym wyroku, zwrócił się w dniu 6 lutego 2007r. do P. Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy Poradni Chorób Zawodowych w B. z prośbą o przeprowadzenie badań w celu rozpoznania u T. K. choroby zawodowej: zapalenia nadkłykcia kości ramiennej prawej i wydanie orzeczenia w sprawie przedmiotowej choroby zawodowej.
Analogiczne wezwanie z prośbą o przyspieszenie rozpatrzenia sprawy i wydanie orzeczenia lekarskiego organ wystosował do tej jednostki w dniu 26 lutego 2007r. Z informacji uzyskanych z P. Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy wynikało natomiast, iż rozpatrzenie sprawy i wydanie stosownych orzeczeń lekarskich nie jest możliwe, albowiem skarżący, pomimo wielokrotnych monitów nie przekazał szczegółowych informacji dotyczących jego warunków pracy po 2001 roku.
Z zestawienia wymienionych czynności i dat wynika jednoznacznie, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. wykonał zalecenia Sądu zawarte w uzasadnieniu powoływanego wyroku. Dwukrotnie, bowiem zwracał się do P. Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy Poradni Chorób Zawodowych w B. z prośbą o przeprowadzenie badań w celu rozpoznania choroby zawodowej skarżącego i wydanie orzeczenia lekarskiego koniecznego do rozpoznania sprawy. Ponadto trzykrotnie wzywał skarżącego do osobistego stawiennictwa celem złożenia wyjaśnień i przedłożenia wymaganych dokumentów. Ostatecznie zaś, w związku z brakiem współpracy ze skarżącym, zwrócił się do P. Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy o wydanie orzeczenia lekarskiego w oparciu o zgromadzony do tej pory materiał dowodowy. Powyższe okoliczności bezsprzecznie potwierdzają, iż Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. nie pozostawał w bezczynności, a wręcz przeciwnie, systematycznie monitował sprawę i podejmował dopuszczalne prawem – czynności. Nie mógł natomiast wydać decyzji, albowiem zobowiązany był wcześniej – zgodnie z zaleceniami Sądu - uzyskać orzeczenie lekarskie, za którego sporządzenie odpowiedzialny był P. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy. Jednostka ta dopiero zaś w dniu [...] kwietnia 2008r. wydała stosowne orzeczenia, które obecnie będą stanowić podstawę do wydania decyzji w sprawie choroby zawodowej skarżącego. Powyższe potwierdza, że długotrwałość postępowania przedmiocie wykonania wyroku Sądu nie wynikała z zaniedbań organu, ale była spowodowana oczekiwaniem na orzeczenia lekarskie. Z kolei przyczyna opóźnienia w sporządzeniu wymienionych orzeczeń leżała po stronie samego skarżącego, który pomimo wielokrotnych wezwań uchylał się od uzupełnienia oceny narażenia zawodowego zarówno przed ww. jednostką medyczną uprawnioną do orzekania w sprawach chorób zawodowych, jak i przed organem Inspekcji Sanitarnej.
Nadto, zważyć należy, że jedyną sankcją za niewykonanie wyroku sądowego w świetle art. 154 p.p.s.a. jest wymierzenie organowi administracji grzywny, o którą skarżący w ogóle nie wnosił. Natomiast Sąd nie jest władny w tym postępowaniu i wbrew żądaniu skargi, nakazać organowi, w jaki sposób ma prowadzić postępowanie, jakich żądać dowodów i jak je oceniać. Takie, bowiem zalecenia znalazły się w uzasadnieniu wyroku o sygn. akt II SA/Bk 451/06, a ich ewentualne niewykonanie przez organ, może otworzyć skarżącemu drogę do kolejnej procedury odwoławczej, łącznie z wniesieniem skargi do sądu administracyjnego.
Mając na względzie powyższe okoliczności należało stwierdzić, iż Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. nie pozostaje w bezczynności w wykonaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 7 listopada 2006r., a w konsekwencji brak jest podstaw do uwzględnienia skargi.
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 151 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI