II SA/Bk 1842/25

Sprawa dotyczyła postanowienia Wojewody Podlaskiego, które stwierdziło niedopuszczalność odwołania wniesionego przez G. S. od decyzji Starosty Łomżyńskiego. Decyzja Starosty dotyczyła zezwolenia na niezbędne wejście sąsiada (Ł. T.) na teren sąsiedniej nieruchomości należącej do J. S. (męża G. S.) w celu wykonania docieplenia i elewacji. Wojewoda uznał odwołanie G. S. za niedopuszczalne, ponieważ nie była ona stroną postępowania przed organem pierwszej instancji, a legitymację do wniesienia odwołania ma tylko strona postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku uchylił zaskarżone postanowienie. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 47 Prawa budowlanego, stronami postępowania w sprawie niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości są inwestor i właściciel sąsiedniej nieruchomości. W tej sprawie stroną był J. S. Sąd uznał, że Wojewoda, stwierdzając niedopuszczalność odwołania G. S., powinien był najpierw wezwać ją do uzupełnienia braku formalnego w postaci przedłożenia pełnomocnictwa do reprezentowania męża. Sąd powołał się na art. 33 § 4 K.p.a. (choć zaznaczył, że nie ma on zastosowania do wnoszenia odwołania) oraz na orzecznictwo NSA wskazujące, że wniesienie odwołania nie jest sprawą mniejszej wagi. Sąd podkreślił, że G. S. odbierała korespondencję jako dorosły domownik, a na etapie sądowym przedłożono pełnomocnictwo udzielone jej przez męża. W związku z tym stwierdzenie niedopuszczalności odwołania bez wezwania do uzupełnienia braku było przedwczesne i naruszało art. 134 w zw. z art. 8 K.p.a. Sąd zaznaczył, że ocena legalności merytorycznej decyzji pierwszej instancji wykracza poza granice sprawy dotyczącej niedopuszczalności odwołania. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania nastąpiło na podstawie art. 200 p.p.s.a.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający