II SA/Bk 175/07

II SA/Bk 175/07 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2007-05-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-03-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Anna Sobolewska-Nazarczyk /sprawozdawca/
Elżbieta Trykoszko /przewodniczący/
Małgorzata Roleder
Symbol z opisem
6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Hasła tematyczne
Umorzenie postępowania
Wywłaszczanie nieruchomości
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 105 par. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 1997 nr 115 poz 741
art. 216
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
Tezy
Jedną z przesłanek bezprzedmiotowości postępowania jest tożsamość sprawy, czyli sytuacja, w której sprawę wcześniej rozstrzygnięto inną decyzją
ostateczną. Tożsamość sprawy zachodzi wówczas, gdy występują w niej te same podmioty, dotyczy ona tego samego przedmiotu i tego samego stanu
prawnego w niezmienionym stanie faktycznym.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie asesor WSA Małgorzata Roleder, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Protokolant Elżbieta Stasiewicz, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 maja 2007 r. sprawy ze skargi S. i A. Ł. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu części nieruchomości oddala skargę
Uzasadnienie
W dniu [...] października 2006 roku państwo S. i A. Ł. wystąpili do Prezydenta Miasta B. z wnioskiem o zwrot części działki oznaczonej w numerem geodezyjnym [...] w obr. [...] w związku z przyjęciem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części osiedla Z. i części osiedla Dz. w B.
Decyzją z dnia [...] listopada 2006 r. Nr [...] Prezydent Miasta B. działający jako starosta wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej umorzył postępowanie w sprawie o zwrot części nieruchomości oznaczonej w operacie ewidencji gruntów m. B. nr geod. [...] w obr.[...] "Z.". W uzasadnieniu decyzji stwierdził, iż rozpoznając przedmiotowy wniosek ustalono, że postępowanie w sprawie zwrotu wyżej wymienionej nieruchomości było już prowadzone przez Prezydenta Miasta B. na wniosek z dnia [...] sierpnia 2002 roku złożony przez państwa S. i A. Ł. W wyniku przeprowadzonego wówczas postępowania, w dniu [...] września 2002 roku została wydana decyzja administracyjna nr [...] orzekająca umorzenie postępowania. W uzasadnieniu powyższej decyzji wskazano, iż w rozpatrywanej sprawie nie miało miejsca wywłaszczenie, (art. 216 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami), wobec czego nie mają zastosowania przepisy o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości. Z uwagi, iż od powyższej decyzji strony nie złożyły odwołania w dniu [...] października 2002 r. stała się ostateczna, zaś postępowanie o zwrot zostało ostatecznie zakończone. Z uwagi na zasadę trwałości decyzji ostatecznych (art. 16 Kpa) oraz sankcję nieważności wynikającą z art. 156§1 pkt. 3 Kpa, w ocenie organu istniał obowiązek umorzenia przedmiotowego postępowania na podstawie art. 105§1 Kpa.
Z powyższą decyzją nie zgodzili się państwo Ł. i złożyli odwołanie do Wojewody P. Zdaniem Odwołujących się, w sprawie nie występuje powaga rzeczy osądzonej, albowiem ich wniosek został podyktowany faktem, iż uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej B. z dnia [...] maja 2006 r. został zatwierdzony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego części osiedla Z. w B. Z tegoż planu wynika, iż część działki o nr [...] nie została przeznaczona pod drogę, a zatem wniosek o zwrot tej części działki jest zasady, gdyż w dalszym ciągu stanowi ona ich własność.
Decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. Nr [...] Wojewoda P. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Zdaniem organu II instancji odwołanie jest niezasadne i nie podlega uwzględnieniu. Z przedłożonych przez organ I instancji akt sprawy wynika, że sprawa zwrotu części działki nr [...] jest przedmiotem kolejnego wniosku Odwołujących. Decyzją z dnia [...] września 2002 r., Nr [...], Prezydent Miasta B. działający jako starosta wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej umorzył postępowanie wszczęte na wniosek odwołujących o zwrot części nieruchomości położonej w B. przy ul. L., oznaczonej numerem geodezyjnym [...] w obr. [...]. Aktualny wniosek dotyczy tej samej nieruchomości, pochodzi od stron poprzednio prowadzonego postępowania i dotyczy tej samej materialnoprawnej podstawy rozstrzygnięcia tj. art. 136 ust. 3 w związku z art. 216 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.). Podkreślił, że art. 216 ustawy nie obejmował i nie obejmuje przepisów ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości, na mocy których przechodziły na własność Skarbu Państwa grunty pod drogi i ulice w związku z zatwierdzeniem podziału nieruchomości. Bez wątpienia w trybie tej ustawy nastąpiło nabycie przez gminę własności działek, a aktualnie obowiązujący plan zagospodarowania przestrzennego, jako akt prawa miejscowego, nie ma związku z niniejszym rozstrzygnięciem. Należy zatem podzielić zajęte przez organ I instancji stanowisko, iż mamy tu do czynienia z tożsamością niniejszej sprawy ze sprawą rozstrzygniętą decyzją Nr [...], z dnia [...] września 2002 r. Jak słusznie zauważył organ I instancji, ponownie wydana w tym przedmiocie decyzja byłaby z mocy prawa nieważna - art. 156 § l pkt 3 Kpa.
Na powyższą decyzję państwo S. i A. Ł. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. stwierdzając, iż jest ona niesłuszna, w sposób rażący naruszająca prawo i bardzo krzywdząca. W uzasadnieniu podtrzymali dotychczasowe stanowisko w sprawie, stwierdzając, iż w sprawie nie miała miejsca powaga rzeczy osądzonej. Zdaniem Skarżących, skoro część działki [...] nie została przeznaczona pod drogę publiczną, ich wniosek o zwrot tejże części działki jest zasadny. Zdaniem Skarżących część sporej działki w dalszym ciągu stanowi ich własność. Dodatkowo wskazali, że w dniu [...] maja 2003 r. złożyli wniosek do Wojewody P. o stwierdzenie nieważności decyzji Wójta Gminy D. K. w sprawie [...] w przedmiocie zatwierdzenia podziału działki oznaczonej numerem geodezyjnym [...] o pow. [...] ha położonej na terenie wsi Z. jak też stwierdzenia, że grunty przeznaczone pod budowę ulic wydzielone z nieruchomości objęte podziałem jako działki [...] i [...] z mocy postanowień art. 10 ust. 5 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce nieruchomościami i wywłaszczeniu nieruchomości przechodzą na własność gminy D. K. Z uwagi na powyższe wnieśli o uchylnie zaskarżonej decyzji jak i decyzji jej poprzedzającej.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda P. wniósł o oddalenie skargi. Zaznaczył, że z prawnego punktu widzenia nie może mieć wpływu na rozstrzygnięcie organów fakt nieotrzymania odszkodowania za przejętą nieruchomość, rozstrzygniętą wyrokiem WSA z dnia [...] października 2006 r. sygn. akt II SA/Bk 555/06.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył co następuje:
Stosownie do treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji, to jest jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej i oceny tej dokonuje w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w sprawie.
Rozpoznając sprawę w tak zakreślonej kognicji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. nie dopatrzył się, aby w zaskarżonej decyzji zostało naruszone prawo materialne bądź przepisy postępowania administracyjnego.
Zgodzić się należy z Wojewodą P., iż przedmiotowa sprawa, dotycząca zwrotu części działki oznaczonej nr geod. [...] położonej w Z. jest tożsama ze sprawą rozstrzygniętą decyzją Nr [...] z dnia [...] września 2002 r.
Zgodnie z art. 105§1 Kpa gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Jedną z przesłanek bezprzedmiotowości postępowania jest tożsamość sprawy, czyli sytuacja w której sprawę wcześniej rozstrzygnięto inną decyzją ostateczną (błędnie określaną przez obie strony jako powaga rzeczy osądzonej). Jednocześnie tożsamość spraw stanowi jedną z przesłanek stwierdzenia nieważności decyzji – art. 156§1 pkt. 3 Kpa.
W doktrynie jak i orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, że tożsamość sprawy zachodzi wówczas, gdy występują w niej te same podmioty, dotyczy ona tego samego przedmiotu i tego samego stanu prawnego w niezmienionym stanie faktycznym – (vide J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego – Komentarz, Warszawa 2006, s. 747; wyrok NSA z dnia 20 stycznia 1999 r. sygn. akt III S.A. 6434/97 opubl. LEX 37852). W ocenie Sądu wszystkie powyższe warunki zostały w sprawie spełnione.
Jak wynika z akt administracyjnych dołączonych do sprawy państwo S. I A. Ł. wystąpili w dniu [...] sierpnia 2002 r. z wnioskiem o zwrot części działki oznaczonej numerem geodezyjnym [...] w obr. [...]. W wyniku przeprowadzonego wówczas postępowania, w dniu [...] września 2002 roku została wydana decyzja administracyjna nr [...] orzekająca umorzenie postępowania. W uzasadnieniu powyższej decyzji wskazano, iż w rozpatrywanej sprawie nie miało miejsca wywłaszczenie, (art. 216 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami) wobec czego nie mają zastosowania przepisy o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości. Powyższa decyzja jest ostateczna. Z identycznym wnioskiem państwo Ł. wystąpili do Prezydenta Miasta B. również w dniu [...] października 2006 r., motywując go uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części osiedla Z. i części osiedla Dz. w B. Nie może zatem budzić wątpliwości, iż zakresy podmiotowe i przedmiotowe obu wniosków są identyczne.
W sprawie niezmieniony jest również stan prawny, albowiem art. 216 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 ze zm.) nie dotyczył i nie dotyczy przepisów ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości, na podstawie których przechodziły na własność Skarbu Państwa grunty zajęte pod drogi publiczne.
Podkreślić należy, że podnoszona przez Skarżących okoliczność uchwalenia w 2006 r. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części osiedla Z. i części osiedla Dz. w B. w żaden sposób nie wpłynęła na stan prawny w niniejszej sprawie. Plan zagospodarowania przestrzennego w żaden sposób nie wpływa na stosunki własnościowe działek nim objętych, dlatego też nie mógł stanowić podstawy ponownego rozpoznania wniosku o zwrot części działki oznaczonej nr [...] obr. [...] w Z.
W świetle powyższych rozważań brak jest podstaw do kwestionowania zgodności zaskarżonej decyzji z prawem w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.
W tym stanie rzeczy Sąd uznając skargę za nieuzasadnioną, na podstawie
art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.